นิมมานรดี อรรวี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 4. หนีหน้า /2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 459

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2562 10:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4. หนีหน้า /2
แบบอักษร

คิมหันต์ตัดใจลุกขึ้นแต่งตัวใหม่เพื่อไปมหาวิทยาลัย เมื่อรู้สึกว่าสิ่งที่ทำอยู่มันไร้ประโยชน์และบ้าสิ้นดี เขาเป็นผู้ชาย ทำไมต้องเดือดร้อน ในเมื่อฝ่ายหญิงไม่เห็นจะใส่ใจ แต่ก็เอาเถอะ... อย่างไรคืนนี้ค่อยว่ากันใหม่ ให้ชลธารพักผ่อนทำใจไปก่อน ส่วนเขาก็ต้องไปเรียนเพราะมีวิชาสำคัญ

“ไฮ เป็นไงบ้าง เมื่อคืนสบายตัวดีไหม” เคทเธอรีนเข้ามาแตะท่อนแขนล่ำๆ เบามือ ยักไหล่ไม่ยี่หระเมื่อถูกชายหนุ่มสลัดแขนจนมือหลุด

“นี่คุณไม่ละอายบ้างหรือไงที่ทำแบบนั้น” คิมหันต์ส่ายหน้าเดินหนี เขาไม่อยากแม้จะเสวนากับผู้หญิงคนนี้อีกต่อไป ตอนรู้ตัวว่าถูกวางยาพรรค์นั้นความรู้สึกขยะแขยงก็บังเกิดขึ้นมาพร้อมๆ กับความกำหนัด เขาพยายามไล่เคทเธอรีนแต่ไม่เป็นผล ทั้งร่างกายยังพยศ ดีที่อุ่นใจว่ามีถุงยางอนามัยที่เคยซื้อเตรียมไว้เผื่อคราวก่อนอยู่ในลิ้นชัก ตั้งใจจะใช้มันสยบความร่านของผู้หญิงคนนี้ แต่เขากลับลืมมันเสียสนิทเมื่อสัมผัสชลธาร

“นิดๆ หน่อยๆ น่า ฉันเห็นว่าคุณยังใหม่ เลยไม่อยากให้ล่มก่อนถึงฝั่ง ใส่ไปแค่นิดเดียว ไม่นึกว่าปฏิกิริยาสนองตอบจะมากมายขนาดนั้น แหม น่าเสียดายจัง ถูกสอยไปต่อหน้าต่อตาเสียงั้น” สาวใจกล้ายังตามตอแย ก่อนจะยักไหล่หัวเราะสีหน้าแววตาของหนุ่มหล่อ

“ถามจริงๆ เถอะกันต์ มันครั้งแรกของคุณใช่ไหม” เคทเธอรีนแทบหัวเราะเมื่อเห็นสันกรามชายหนุ่มปูดโปน ยืนยันว่าเธอเดาไม่ผิด

“โอ ว้าว เด็กนั่นไม่แหลกคามือคุณไปแล้วหรือ ป่านนี้ลุกขึ้นไหวหรือยังก็ไม่รู้เนอะ” แล้วก็หัวเราะน่าเกลียดเดินจากไป       

คิมหันต์ทำอะไรไม่ได้นอกจากเตะใส่ฝา ปัง!

.

กลับบ้าน ?! นั่นเป็นความคิดแรกหลังจากได้คุยกับครอบครัว ไม่มีใครรักเธอมากไปกว่าพ่อแม่และพี่ชายทั้งสองอีกแล้ว อ้อ ยังมียายสว่างอีกคน ถึงจะแก่จนหูตาฝ้าฟาง แต่ยายสว่างก็รักเธอมาก ไม่เคยดุเธอเลยสักแอะ

ชลธารยิ้มเศร้าเมื่อนึกถึงเวลาที่แม่อบรมยาว ถ้าเวลานั้นไม่มีพ่ออยู่ใกล้ๆ ก็มียายสว่างนี่แหละที่เธอจะรีบวิ่งไปหามาเป็นเกราะ นั่นแหละคนที่รักเธอ และสมควรแล้วที่เธอจะกลับไปหาพวกเขา

เมื่อสำรวจอย่างดีแล้วว่าทางโปร่งก็รีบออกจากห้อง มุ่งตรงไปยัง    ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ใกล้ที่สุด ชลธารขยับเสื้อคอเต่าขึ้นจนติดใบหู ขนาดตัวเองเห็นตอนอาบน้ำยังตกใจ เธอไม่กล้าโชว์รอยแดงพวกนั้นให้ใครดูหรอก ร่องรอยอีกอย่างจากคิมหันต์

ไม่ใช่แค่คอหรือเนินอก แต่ตลอดร่างของเธอเต็มไปด้วยรอยแดงจากฝ่ามือ ปลายนิ้ว ริมฝีปาก และฟันของเขา มันไม่ใช่ความรุนแรงแต่จะเรียกว่าอ่อนโยนนุ่มนวลก็ไม่ได้ ชลธารหน้าร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงนิ้วมือเรียวขาวของคิมหันต์ มันมีขนอ่อนเส้นยาวขึ้นอยู่ที่หลังมือและทุกนิ้ว เธอจำรายละเอียดบนเนื้อตัวเขาได้ทั้งหมดเท่าที่เคยเห็น และตอนนี้ก็ยิ่งจำติดตาเมื่อได้เห็นหมดทั้งตัว

บ้าจริง! จะจำไปทำไม จะต้องรู้สึกอะไรอีก เธอมันก็แค่คนที่เขาต้องการจะผลักออกไปนอกชีวิต พูดออกมาได้อย่างไรว่าอยากให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม... มันไม่มีทางเหมือนอีกแล้ว ชลธารกลั้นทั้งน้ำตาและสูดน้ำมูก เธอจะไม่ร้องไห้อีก พอกันทีกับน้ำตาของเด็กโง่

หญิงสาวกลับห้องพร้อมเสบียงเต็มพิกัด เธอจะขลุกอยู่ในนี้ไม่ออกไปเห็นเดือนเห็นตะวัน ใครมาเรียกก็จะไม่ขาน รอให้ตั้งหลักได้ก่อนแล้วค่อยว่ากันใหม่... ฉันจะกลับบ้าน!!

.

คืนที่สามแล้วที่คิมหันต์ต้องคอตกกลับไป เขาไม่รู้ว่าชลธารอยู่ในห้องหรือเปล่า ถ้าอยู่ เธอก็ใจแข็งมากที่ไม่ยอมออกมาเจอเขาเลย แต่ถ้าไม่อยู่… ชลธารไปไหน

เขาแทบไม่รู้จักเพื่อนๆ ของหญิงสาวเลย นี่ก็อีกเรื่องที่นึกโทษตัวเอง อย่างน้อยๆ เขาก็น่าจะเอาใจใส่น้องเรื่องนี้บ้าง ว่าเรียนตึกไหน เวลาไหน มีเพื่อนสนิทกี่คน พอเกิดปัญหาเข้าแล้วจะหันหน้าไปหาใครได้         

ทุ่มครึ่งคืนที่สี่ คิมหันต์เลิกล้มความตั้งใจเดิม เขากลับมาใช้เก้าอี้สังเกตการณ์ที่หน้าห้องอีกครั้ง หวังใจว่าไม่คืนใดก็คืนหนึ่ง เขาต้องเห็นชลธารออกหรืออพาร์ตเมนต์บ้างล่ะ เพราะเคยเห็นแสงไฟจากห้องหญิงสาว แสดว่าชลธารยังไม่ไปไหน แต่คืนนี้ทำไมไม่เปิดไฟ

หญิงสาวสองคนเดินผ่านหน้าไป ในมือมีอาหารสำเร็จรูปและผลไม้หิ้วมาเต็มสองมือ เขาไม่ได้ใส่ใจนักกระทั่งสองคนนั้นไปหยุดลงหน้าห้องที่เฝ้าจับตา ไม่นานไฟในห้องก็สว่างขึ้นก่อนประตูจะเปิดออก ทั้งสองเดินหายเข้าไปแล้วประตูก็ปิดสนิทลงทันที    

คิมหันต์เป่าปาก อย่างน้อยๆ ก็โล่งใจได้ว่าเธอยังอยู่ที่นี่ ไม่ได้เตลิดเปิดเปิงไปไหน ชายหนุ่มกลับเข้าห้อง หวังว่าคืนนี้เขาคงนอนหลับเต็มตาได้สักที

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น