miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 58

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.5k

ความคิดเห็น : 85

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ก.พ. 2562 20:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 58
แบบอักษร




หลังจากที่ทำให้อัญธิกาสลบไปแล้ว คนของปิงก็อุ้มเธอไปขึ้นรถอีกคันทันที ยังไงซะพวกการ์ดก็ต้องทำตามคำสั่งนายหญิงอยู่แล้ว

“ รายงานคุณปิงด้วยนะครับว่าผมจะจัดการสั่งสอนเธอคนนี้ และผมก็อยากรู้ว่าผมจัดหนักได้มากน้อยแค่ไหน ” พูดจบก็เดินไปขึ้นรถอีกคัน แล้วทุกคนก็กลับไปที่บ้านของปิง



“ กลับมาแล้วหรอครับ คุณได้ลากคอไอ้ตาตี่ที่ชื่อเหมือนหมาคนนั้นมาด้วยรึเปล่า? ” หลังจากที่เข้ามาในบ้านปลาเก๋าเห็นปิงนั่งอยู่ที่โซฟา เขาเลยเดินเข้าไปหานั่งลงข้างๆแล้วถามขึ้น ปิงอยู่ในอารมณ์ที่กรุ่นโกรธแต่เพียงไม่มากนัก

“ อืม ส่วนผู้หญิงคนนั้นพ่อเธอขอไว้ว่าสั่งสอนได้แต่อย่าหนัก แค่ไม่ตายและอย่าข่มขืน ” ปิงพูดขึ้นเสียงเรียบก่อนจะจับหน้าปลาเก๋าหันไปดู แก้มเนียนใสมีรอยแดงและรอยขูดเป็นทางยาว หัวแม่มือของปิงเกลี่ยเบาคล้ายจะปลอบเจ้าของมัน สายตาถามว่าเจ็บไหม แต่ปากไม่ได้เอ่ยคำพูดใดออกมา ส่วนลูกน้องของเขาลงโทษตัวเองโดยการตบหน้า แรงตบไม่น้อยไปกว่าการที่ทำงานพลาดเลย

“ งั้นแค่ลวนลามก็คงได้สินะครับ ขืนใจนิดๆหน่อยๆคงไม่เป็นไร แต่พ่อของเธอเขาไม่ได้บอกว่าไม่ให้เธอดูคนอื่นถูกข่มขืนด้วยสิ ถ้างั้นให้เธอนั่งดูเพื่อนชายถูกข่มขืน และตัวเองถูกลวนลามคงไม่เป็นไร ” ปลาเก๋าพูดขึ้นพร้อมกับจ้องตาของปิง เขาจะเอาให้หลาบจำไปร้อยชาติเลยคอยดู ถูกลวนลามมันมีหลายสเตปหลายแบบ แถมต้องมานั่งทนดูคนรู้จักถูกย่ำยีมันก็ไม่สนุกเท่าไหร่หรอก

“ ตามใจ พวกเขารอเราอยู่ในห้องนั้นแล้ว ” ปิงตอบกลับไปก่อนจะละมือออกจากแก้มของปลาเก๋า เรื่องนี้มันไม่ซับซ้อนอะไรหรอก เพียงแต่คนตัวบางรอเวลาเฉยๆ ไม่งั้นเขาจัดการตั้งแต่สามวันแรกแล้ว เหมือนว่าจะให้โอกาสผิดคน






ในห้องสีขาวที่ไม่ถูกใช้งานมานานแล้วหลังจากที่กรส่งพัตมา เหมือนมันจะปิดตายไปเพราะกรเองก็มีขิงอยู่ข้างตัวไม่ได้เปลี่ยนเด็กไปเรื่อยและมีเรื่องพอที่จะส่งใครมา ส่วนตัวปิงเองตั้งแต่ที่มีปลาเก๋ามาอยู่ด้วยก็ไม่เคยที่จะนอนกับใครเพิ่มเติม แค่ปลาเก๋าคนเดียวก็ทำเอาไปไหนไม่รอดแล้วมั๊ง

“ อื้อ!!! อื้อออ! อื้อ! ” เสียงของคนที่ร้องอื้อๆไม่เป็นภาษาปลุกให้อัญธิกาตื่นจากที่สลบไสลไป เธอค่อยๆลืมตาและมองรอบตัวอย่างตื่นตกใจ และต้นตอของเสียงนั้นคือคนที่เธอรู้จัก และหาทางพามารู้จักปลาเก๋านั้นคือ มินิค ตอนนี้เขาถูกจับมัดมือมัดเท้าปิดปากนอนคว่ำอยู่บนเตียงสีขาวขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ สภาพถูกทำร้ายสะบักสะบอมเล็กน้อย ตาช้ำจนม่วงและคิ้วแตก โหนกแก้มแตกและดูท่าว่าปากก็แตกด้วยอีกเช่นกัน

“ ทะ.. ที่นี่ที่ไหน?!! ช่วยด้วย!! ช่วยฉันด้วย!! ใครก็ได้ช่วยด้วย! ” หลังจากรู้สึกตัวเต็มตา เธอที่พยายามดิ้นและส่งเสียงออกมาให้คนช่วย เธอถูกจับมัดนั่งติดกับเก้าอี้ลุกหนีไปไหนไม่ได้ แต่เมื่อเธอยิ่งดิ้นเชือกมันยิ่งรัดแน่นเข้าไปอีก

“ ตื่นแล้วหรอครับ คุณลิน่า ” ประตูสีขาวถูกผลักเข้ามาและคนที่ปรากฏกายพร้อมเสียงทักทายนั้นคือปลาเก๋า เขาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับชายชุดดำอีกสองคน ปลาเก๋าวางมาดราวกับนางพญาที่กำลังจะทำโทษคนที่อยู่หางแถวห่างชั้นกันสักสิบชั้น เขาเข้ามาในห้องแล้วเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้อย่างดีเพียงตัวเดียวในห้องนี้ นั่งสบายๆเหมือนคนไม่ได้กำลังจะทำอะไรทั้งนั้น

“ แก!! แกจับฉันมาใช่ไหม!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!! คุณปิงคะช่วยลิน่าด้วย!! คุณปิงช่วยด้วย! ” เธอส่งเสียงร้องดังขึ้นอีกขั้น และตะคอกใส่ปลาเก๋าแต่มีหรือที่คนอย่างปลาเก๋าจะสะทกสะท้าน คิดว่าเขาเป็นใคร? เสียงเห่าแค่นี้ทำอะไรเขาได้งั้นหรอ?

“ ร้องไปก็เท่านั้นแหละ คิดว่าคุณปิงจะสนใจช่วยคุณหรอ? รู้ตัวหรือเปล่าว่าคุณเป็นใคร? เขาเป็นใคร? ” ร่างบางเลิกคิ้วถามด้วยท่าทางเหนือกว่า อยู่ในสภาพขนาดนี้แล้วยังไม่รู้ตัวอีกหรอ? นี่ถ้าไม่ใช่ว่าพ่อเธอขอไว้ละก็คงโดนนักกว่านี้อีก และไม่ได้มานั่งร้องแว๊กๆใส่เขาแบบนี้หรอก

“ แก! ถ้าคุณปิงมาช่วยฉันออกไปล่ะก็.. ฉันจะจัดการแกเป็นคนแรก!! แล้วอีกอย่างแกรู้หรือเปล่าว่าคนที่แกจับมานอนบนเตียงนั้นเขาเป็นใคร! แกไม่รอดแน่ถ้าพ่อของเขารู้เรื่องนี้!! ” เธอหวังว่าอย่างน้อยเธอก็เป็นลูกสาวของคนที่ปิงร่วมลงทุนและทำงานด้วย ปิงคงไม่ใจร้ายปล่อยให้เธอถูกทำร้ายเหยียดหยามหรอก แล้วอีกอย่างมินิคเองก็มีพ่อที่มีอิทธิพลอยู่บ้างเหมือนกัน ปิงคงไม่อยากจะมีเรื่องกับใครหรอก เธอคิดกับตัวเองตื้นๆและหวังอย่างลมๆแล้งๆ

“ รู้แล้วยังไง? พ่อของเขาใหญ่กว่าคุณปิงอีกหรอ? ป่านนี้คงเก็บของย้ายบ้านหนีไปแล้วมั้งครับ ก็มีเรื่องกับมาเฟียนี่นา ” ร่างบางที่นั่งไขว่ห้างอยู่พูดขึ้นอย่างไม่ยี่หระ น้ำเสียงบ่งบอกว่าไม่ได้เกรงกลัวพ่อของใครทั้งนั้น เขาไม่มีพี่น้อง ไม่มีญาติ มีแต่ลูกชายกับสามี จะต้องกลัวอะไรอีก สามีเขามีอิทธิพลเหนือขั้นกว่าหลายขุม

“ แก!!.. ” เธอยังไม่ทันได้พูดเต็มประโยค ชายร่างใหญ่หลายคนก็เดินเข้ามา คนพวกนั้นเปลือยท่อนบนใส่เพียงแค่กางเกงเดินเข้ามาหยุดที่ยืนเว้นระยะรอบข้างของปลาเก๋า และปลาเก๋าก็พูดตัดประโยคขึ้น

“ เอาล่ะ.. ผมพูดกับคุณมามากพอแล้ว มาเริ่มบทลงโทษของคุณกันดีกว่า มือของคุณข้างที่ตบหน้าของผมนั่นน่ะ เอามันไปจับไอ้นั่นของผู้ชายคนนั้นแล้วกัน ” ร่างบางพูดจบก็ชี้นิ้วไปที่ชายตัวดำร่างใหญ่ ใบหน้าของอัญธิกาซีดเผือด เธอกลัวเป็นอย่างมากได้แต่ดิ้นหนีแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

“ ยะ.. อย่าเข้ามานะ! กรี๊ดดดดดด ปล่อยฉัน!!! ” ชายคนนั้นไม่ได้สนใจในสายตาและเสียงร้องที่หวาดกลัวของเธอ เขาเดินเข้าไปและปลดเข็มขัดและกระดุมออก รูดซิบกางเกงลงอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นชั้นในสีดำสนิทที่ตอนนี้ถูกร่นลงให้เห็นสิ่งที่เป็นชายกำลังสงบอยู่ เขาทำตามหน้าที่นั้นคือคำสั่งของปลาเก๋า

“ ผมจัดให้คุณโดยฉะเพราะเลยนะ พี่คนนั้นเขายังไม่เคยให้ใครได้สัมผัสความเป็นส่วนตัวของเขาเลย ดีใจเถอะคุณลิน่า ส่วนเพื่อนของคุณคนนั้นเขาเองก็คงได้สัมผัสแบบลึกซึ้งถึงใจเลยล่ะ หึ! ” ร่างบางพูดขึ้นและนั่งดูคนบางคนถูกจัดการ อัญธิกาถูกแก้มัดออก เพื่อที่จะได้ง่ายสำหรับจับอะไรบางอย่างนั่นไง เขาไม่ใจดีแค่ให้จับเฉยๆหรอกนะ ส่วนคนที่ถูกมัดนอนอยู่บนเตียงก็ร้องอื้อๆโดยที่ทำอะไรไม่ได้

“ ฮือออออ กรี๊ดดดดดดด ปล่อยฉัน!! ” เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหนนองหน้า ไม่ว่าเธอจะพยายามไม่จับ แต่ชายตรงหน้ากลับเสือกใสของส่วนตัวกับฝ่ามือของเธอ เธอรังเกียจจนแทบจะตัดมือตัวเองทิ้ง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเรี่ยวแรงที่น้อยกว่า เสียงของชายร่างใหญ่สำเร็จความใคร่ดันขึ้นมันทำให้เธอกลัว


ปิงเดินเข้ามาในห้องที่มีปลาเก๋านั่งเป็นนางพญาอยู่ เขาเดินเข้าไปหาและได้สบตากับผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในห้อง เธอร้องไห้หนักขึ้นกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าปิงเดินเข้ามา ความหวังเดียวของเธอมาแล้ว!

“ คุณปิงช่วยลิน่าด้วย!! ไอ้เด็กคนนั้นมันจับลิน่ามา! ช่วยลิน่าด้วยนะคะคุณปิง ” เธออ้อนวอนของร้องให้ปิงช่วย แต่ปิงกลับทำไม่ได้ยินและไม่สนใจเธอเลยแม้แต่น้อย ไม่มีเสียงตอบรับจนเธอรู้สึกลนลาน

“ ...... ” ปิงเงียบไม่ตอบและกำลังจะเดินไปหาปลาเก๋า ทุกอย่างยังดำเนิดไปเหมือนเดิมไม่มีหยุดชะงัก เขาไม่แม้แต่ปรายตามองหญิงสาวที่ร้องขอความช่วยเหลือด้วยซ้ำ

“ คุณปิงช่วยฉันหน่อยสิ! ฉันเป็นเพื่อนและลูกสาวของคนที่คุณร่วมลงทุนด้วยนะ! ฉันสำคัญกว่าไอ้เด็กสวะนั้นอีกนะคุณปิง! ” ด้วยความลุกลี้ลุกลนของเธอ และคิดว่าต้องพูดกระตุ้นให้ปิงช่วยเหลือ เธอจึงพูดบางอย่างที่ตัวเธอเองไม่รู้ว่าขัดใจคนฟังขนาดไหน ใบหน้าเรียบนิ่งไร้อารมณ์ใดๆหันไปสบตากับเธอ และเอ่ยกับเธอเพียงประโยคหนึ่ง และเป็นประโยคที่บ่งบอกถึงความสำคัญของเธอที่มีต่อปิงได้ดี

“ เธอมีอะไรดีพอที่จะทำให้ฉันสนใจด้วยหรอ? ฉันจำเป็นต้องช่วยเธอเพียงเพราะพ่อเธอทำงานกับฉัน? ”



     .......50%......

ที่หายหน้าหายตาไปเรายังไม่ตายนะคะ แต่เราไปพัก ได้แต๊ะเอียน้อยกว่าปีที่แล้วเราเสียใจแอบไปร้องไห้มา ฮืออออ มาก่อนครึ่งหนึ่ง แต่งสดเด้อไม่เคยมีสต๊อก เราว่าหลายคนคงไม่พอใจที่เราจัดการลิน่าเบาะไป แต่เดี๋ยว! ครึ่งหลังเราได้รู้กันนนนน








............ต่อ.........







“ เธอมีอะไรดีพอที่จะทำให้ฉันสนใจด้วยหรอ? ฉันจำเป็นต้องช่วยเธอเพียงเพราะพ่อเธอทำงานกับฉัน? ”

หลังจากจบประโยคที่ปิงถามกลับไป น้ำตาของหญิงสาวหลั่งไหลรับรู้ถึงชะตากรรม เธอคิดว่าเธอคงไม่แพ้เด็กอย่างปลาเก๋า เธอมีพร้อมทุกอย่าง มีดีทุกอย่างและเลือกที่จะสนใจปิงมากกว่าผู้ชายคุณอื่นที่เข้าหาเธอ เป็นเพราะปิงทำให้เธอรู้สึกท้าทาย ทำให้เธออยากจะทำให้ผู้ชายคนนี้สยบต่อเธอ แต่เธอคิดผิด! ผิดตั้งแต่รู้ตัวว่ามีไม่มีช่องว่างให้แทรกแล้ว เขาเตือนเธอกลายๆแล้วว่าอย่างมายุ่งกับเขา พ่อของเธอเองก็เตือนแล้วอย่าไปยุ่งกับเขา แต่เป็นเธอที่แส่หาเรื่องเอง

“ ฮืออออออ คุณต้องช่วยฉันนะ ฉันสัญญาว่าจะไม่มายุ่งกับคุณอีก ช่วยฉันทีเถอะ.. ” เธอพูดทั้งน้ำตา มือของเธอถูกจับไว้ไม่ให้หลุดออกจากแกนกายของคนที่กำลังสำเร็จความใคร่ใส่เธอ

“ ถ้าอยากจะขอร้องก็ขอกับคนรักของฉันสิ เพราะเธอสร้างความวุ่นวายให้เขา และฉันไม่คิดจะเข้าไปยุ่งด้วยถ้าเขาไม่เป็นคนเอ่ยขึ้นมา ” ปิงพูดอย่างเฉยชา และเขาก็เดินไปหาปลาเก๋าจากนั้นก็ดึงให้ปลาเก๋าลุกขึ้นก่อนที่จะนั่งลงแทนที่ จากนั้นเขาก็ให้คนร่างบางนั่งทับบนตักของตัวเอง กอดเอวบางๆไว้หลวมๆ ส่วนคนที่นั้งบนตักนั้นก็เอนอิงไปที่อกแกร่งของคนตัวโต ทั้งสองเป็นดั่งภาพวาดที่ไม่อาจเอื้อม

“ แต่..ฮึก! ” หญิงสาวกำลังจะพูดแต่ปลาเก๋าพูดขัดขึ้นมาก่อน เขาก็ไม่อยากจะใจร้ายหรอก แต่ถ้าไม่ทำให้เข็ดหลาบผู้หญิงคนนี้คงจะกลับมาวุ่นวายกับเขาอีกก็ได้ ประมาณว่ามีความแค้นก็ต้องชำระแค้น

“ โอดครวญพอรึยังครับ พี่ๆเขารอเข้าไปสนุกกับคุณอยู่นะ ที่จริงผมก็อยากจะให้คุณเลือกใครก่อนอยู่หรอกนะครับ เห็นแก่ที่ว่าเรารู้จักกัน แต่ว่าผมคิดว่าให้ทำพร้อมกันทีเดียวก็ดีเหมือนกันจะไม่ต้องเสียเวลา ” ปลาเก๋ากล่าวขึ้นหลังจากที่ทนรำคาญมานาน เขาไม่ได้ให้ทำอย่างอื่นมากกว่าลวนลามหรอก จะทำยังไงกับเธอคนนี้ก็ช่าง เพียงแค่อย่าสอดใส่ไม่ว่าจะข้างหน้าหรือข้างหลัง หรือแม่แต่ในปากของเธอ ลูกน้องของปิงนั้นเขาได้บอกข้อตกลงนี้ไปแล้ว ส่วนผู้ชายที่นอนรออยู่ที่เตียงนั้นเขาบอกให้จัดหนักได้เลย ยังไงก็ไม่ท้องหรอก จะสดหรือใส่ถุงก็ช่างเขาไม่ห้ามที่พวกพี่ๆทั้งหลายจะทำ

“ ไม่!!! ฮืออออ อย่าเข้ามา!!! ” อัญธิกาเธอร้องเสียงหลง เพราะชายฉกรรจ์ทั้งหลายกรูเข้าหาเธอ เธอร้องไห้จนรู้สึกว่าจะไม่สบาย เสียงแหบแห้งและไม่กล้าเปิดตาขึ้นมามอง รู้แค่ว่ามีสัมผัสหยาบโลนไปตามเนื้อตัวเธอ ชุดสายเดี่ยวรัดรูปสุดสวยที่เธอชอบใช่อวดทรวดทรงนั้นทำให้เธอไม่นึกอยากใส่มันอีก!

มือใหญ่และหยาบนวดคลึงหน้าอกของหญิงสาวที่ทั้งสวยและหุ่นดี ผิวที่ขาวนั้นยิ่งทำให้ชายหนุ่มถึกทึนทั้งหลายเกิดกำหนัด หน้าสวยๆของเธอถูกลูบและถู กลิ่นของชายฉกรรจ์ทำให้เจ้าหล่อนตัวสั่นงันงก รังเกียจเหลือเกินแต่ต่อสู้ต้านทานอะไรไม่ได้ และเธอก็รู้สึกว่ามีอะไรกระเซ็นโดนหน้า มันรู้สึกอุ่นๆและมีกลิ่นคาว สักพักเธอรู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆตีที่แก้มของเธอเบาๆ เธอไม่กล้าลืมตา เธอกลัว

“ อาาาาส์ ขาของคุณผู้หญิงนี่ขาวจริงๆนะครับ ผมขอเอาน้องชายของผมถูหน่อยนะ อ่าาาา เนียนนุ่มดีจริงๆ ” เธอได้ยินเสียงชายคนหนึ่งพูดแต่เธอไม่กล้าที่จะลืมตา! แล้วหลังจากที่มันพูดจบเธอรู้สึกว่ามีอะไรดุนดันขาของเธอที่อยู่ตรงจุดขอบชุดที่เธอใส่พอดี พวกมันกำลังสำเร็จความใคร่ใส่ตัวเธอ!


“ ฮือออออ อื้อ!! ” ในขณะที่เธอกำลังร้องไห้อยู่นั้น เธอก็รู้สึกว่ามีอะไรร้อนๆถูตรงหน้าของเธออยู่ระหว่างปากกับจมูก กลิ่นสาบผู้ชายทำเอาเธอแทบจะอาเจียน ได้แต่เม้มปากแน่นกลั้นหายใจ ส่วนผู้ชายที่ถูกจับมัดหลายส่วนแล้วเอาไปนอนอยู่ที่เตียงก็ได้แต่ดิ้นขลุกขลักหนีไปไหนไม่ได้

“ ทำทุกอย่างให้เสร็จแล้วจัดการที่เหลือให้เรียบร้อย ” ปิงกล่าวขึ้นเสียงเรียบ เขาไม่ได้มีรสนิยมนั่งมองคนมีเพศสัมพันธ์กัน เลยคิดว่าให้ลูกน้องของตนจัดการต่อ ส่วนเขาก็จะพาคนตัวเล็กที่กำลังนั่งมองผลงานอย่างสำราญใจกลับ

“ ครับนาย ” สิ้นคำสั่งลูกน้องของปิงก็รับคำอย่างแข็งขัน จากนั้นปิงก็อุ้มปลาเก๋าลงจากตักก่อนจะลุกขึ้นโอบแขนจากด้านหลังและพาออกไป



คล้อยหลังของเจ้านายทั้งสอง ชายฉกรรจ์ทั้งหลายก็จัดการตามคำสั่งที่ได้รับก่อนจะเข้าห้องทันที ผู้หญิงแค่ลวนลาม แต่ผู้ชายคือต้องทำหนักกว่า และผู้ชายต้องอยู่รับอารมณ์ของพวกเขาถึงสามวัน และอัดคลิปเอาไว้ไปปล่อยให้คนดูฟรีๆในเว็บใต้ดินด้วยและแน่นอนว่าจะไม่มีใครเห็นหน้าพวกเขา ตัวแสดงหลักคือคนที่จับมานี่นา

“ ถึงเวลาที่พวกเราจะมาสนุกกันแล้วล่ะ หึหึ ” ชายคนหนึ่งพูดขึ้น นั่นทำให้อัญธิกาลืมตาขึ้น เธออยากจะรอดออกไปจากที่นี่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ขอแค่เธอได้ออกไปจากที่นี่

“ ปล่อยฉันไปเถอะ แกอยากได้อะไรฉันให้ได้หมดเลย ขอแค่ปล่อยฉันไปจากที่นี่เถอะนะ! ” คำร้องขอมาพร้อมกับข้อเสนอทำเอาเหล่าชายฉกรรจ์ทั้งหลายอยากจะหัวเราะ พวกเขาถูกฝึกมาให้ฟังคำสั่งของเจ้านายเท่านั้น ส่วนเธอคนนี้เป็นใครล่ะ? แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้คนรักของเจ้านายรำคาญใจเท่านั้น

“ จะให้ทุกอย่าง? ถ้าผมบอกว่าผมอยากได้คุณเป็นเมียล่ะ? ให้ผมได้หรือเปล่า? แต่ถึงจะให้ผมเป็นผัวคุณผมก็ปล่อยคุณไม่ได้หรอกนะ เพราะมันยังไม่ถึงเวลาที่คุณจะออกไปจากห้องนี้ได้ ” ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนว่าจะทำงานมานานกว่าทุกคนที่อยู่ในห้องพูดขึ้น อยู่ก่อนเป็นรุ่นพี่มาหลังเป็นรุ่นน้อง อายุมากกว่าก็เรียกพี่ คนมาหลังต้องฟังคนมาก่อน ระบบทำงานกับปิงไม่มีอะไรมาก ขอแค่ภักดีไม่หักหลังพวกเขาก็เป็นเหมือนครอบครัวใหญ่ที่มีปิงเป็นพ่อของทุกคน และคำพูดนั้นทำให้อัญธิกาหมดหวังอย่างสิ้นเชิง เธอไม่รู้เลยว่าจะเจอกับอะไรต่อไป

“ เอ่อ.. พี่ครับ แล้วผู้ชายคนนี้ต้องทำยังไงกับมันก่อนดีครับ? ” ชายตัวใหญ่ที่เป็นเด็กใหม่ถามคนที่พูดกับหญิงสาวขึ้น เขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน แต่ในเมื่อมันเป็นคำสั่งก็ต้องทำ การที่จะมาทำงานกับปิงได้ไม่ใช่เรื่องง่าย มันไม่ใช่แค่อยากทำก็เดินเข้าไปขอทำงานด้วยได้ แก๊งของปิงไม่ใช่แก๊งอันธพาลกระจอกงอกง่อยที่จะเข้าก็เข้าได้ จะออกก็ออกง่ายดายแบบนั้น

“ จับมันสวนก้นแล้วมึงก็ใส่ถุงยางก่อนเอามันซะ! นายบอกว่ามันพูดถึงคุณปลาเก๋ายังไงก็ทำแบบนั้นกับมัน! ” พูดจบเด็กหนุ่มจัดการรับคำและลากคนที่อยู่บนเตียงไปเข้าห้องน้ำทันที ถ้าไม่ติว่าต้องรักษาความสะอาดก็คงไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้

“ อื้อ! อือออ อื้อ!! ” ส่วนคนที่ถูกมัดก็ดิ้นอย่างแรงจนชายที่ลากเข้ามาต่อยเข้าที่ท้องเพื่อหยุดการขัดขืน มินิคได้แต่จุกจนตัวงอ ทำอะไรไม่ได้และต่อมาคือกางเก่งตัวแพงที่ถูกถอดออกอย่างทุลักทุเล ก่อนจะรู้สึกว่ามีวัตถุบางอย่างเข้ามาในตัวจากทางข้างหลัง ทำเอาเขาเบิกตาโพลงอย่างทำอะไรไม่ได้!

“ โทษทีนะคุณ คิดเสียว่าพวกเรากำลังทำเรื่องสนุกกันเถอะ ” ใช่ว่าเขาจะใจดี แต่งานนี้มันเป็นงานแรกที่ได้ทำ เขาจึงพูดปลอบคนตรงหน้า แต่เชื่อเถอะถ้าเขาชินชากับเรื่องเล่านี้แล้ว ต่อให้ร้องไห้ปานจะขาดใจเขาก็ไม่มีทางพูดอะไรออกมา


หลังจากที่จัดการทำความสะอาดให้กับคนที่พวกเขาจะต้องมีอะไรด้วยเสร็จแล้ว เขาก็ลากชายคนนั้นออกมาขึ้นไปที่เตียง ตอนนี้สภาพของผู้หญิงคนเดียวในห้องย้ำแย่มาก ทั้งคราบน้ำใคร่และเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยไหนจะน้ำหูน้ำตาที่เจ้าตัวร้องไห้อีก นั้นทำให้ความสวยที่เห็นแต่คราวแรกหมดไป สายตาของหญิงสาวตกไปที่คนที่เธอรู้จักเพียงคนเดียวอยู่ในห้อง ผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่ามินิคหิ้วเขาออกมาหลังจากทำการที่เรียกว่าสวนทวารเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“ อื้ออออ อื้อ! ” เสียงที่มินิคเปล่งประท้วงไม่มีความหมายอะไรเลย เขาผู้ที่เคยแต่กระทำคนอื่น ถึงคราวที่ถูกระทำบางเสียแล้ว เขาเองก็ตัวไม่ได้เล็กและไม่ได้จัดว่าอยู่ฝ่ายรับด้วย ถึงไม่ได้บึกบึนเท่าแต่เขาก็สูงใหญ่ในระดับหนึ่ง

“ นี่เป็นครั้งแรกของผม ผมจะทำให้คุณจำไม่ลืมเลยครับ ” เมื่อพูดจบชายหนุ่มก็ได้ถอดกางเกงตัวเองออกทำให้แกนกายแข็งตัวแล้วใส่ถุงยางเพื่อป้องกัน และไม่พูดพล้ำอะไรอีกแกนกายใหญ่สมตัวก็ได้จ่อที่ช่องทางที่ได้รับการทำความสะอาดเรียบร้อย

“ อึก! อื้ออออ อื้อ!!! ” ความใหญ่ของคนด้านหลังทำให้มินิคร้องคำรามกัดผ้าที่มัดไว้ที่ปากแน่น ก็เพราะคนที่กำลังยัดเยียดตนให้เขานั้นไม่ได้ใช้ตัวช่วยจำพวกเจอหล่อลื่นเลย มันเจ็บจนขาสั่นทั้งๆที่คนข้างหลังเข้ามาในตัวยังไม่สำเร็จด้วยซ้ำ

“ เข้ายากจังวะ อย่าเกร็งสิ! เพี๊ย!เพี๊ย! ” สะโพกของมินิคถูกฟาดจนเป็นรอยมือ แรงฟาดทำให้คนที่ถูกกระทำสะดุ้งตกใจ และมันทำให้เขารู้สึกดีแปลกๆ รู้สึกดีกว่าเป็นฝ่ายกระทำ และไม่นานการสอดใส่ก็สำเร็จ!



“ อ๊าส์!! แรงๆ อ๊าาาาา ” หลังจากที่ถูกกระทำอย่างไม่เต็มใจในตอนแรก กลับกลายเป็นว่าเรียกร้องที่จะให้อีกคนกระทำแรงขึ้น อัญธิกาเห็นแบบนั้นแล้วเธอแทบจะอ้วก! เธอแน่ใจแล้วว่าไม่ถูกทำอย่างอื่นมากกว่าลวนลามแน่นอน แต่ภาพตรงหน้าทำให้เธอรับไม่ได้ ภาพใบหน้าสุขสมและต้องการราคะของมินิค ภาพที่มินิคเรียกร้องความใคร่จากคนพวกนั้น แต่เธอได้แต่ร้องไห้จนสุดท้ายสิ่งที่ต้องการก็มาเยือนเธอ เธอร้องไห้จนสลบไปนั้นเอง



“ ร่านจริงๆเลยนะมึง อยากได้อะไรอีกไหนบอกกูซิ? ” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นขณะสอดใส่เข้าไปในตัวมินิค ตอนนี้มินิคกำลังใช้ปากให้กับอีกคน เขามองคนที่เชื่อมต่อกับตัวเองอย่างต้องการ ตอนนี้เขาได้กลายเป็นคนร่านๆคนหนึ่งที่ต่อจากนี้ไปคงไม่สามารถรุกใครได้อีกแล้ว

“ อยาก.. เอาฉันแรงๆ ขอร้อง! ” คำพูดไม่อายปากกับความต้องการที่ไม่เหมือนครั้งแรกที่ขัดขืนสุดชีวิตแบบนั้นทำเอาชายทั้งหลายส่ายหน้า แต่ก็จัดให้ตามคำขอ และวิดีโอที่พวกเขาอัดไว้นั้นเต็มไปด้วยความร้อนแรงของมินิค ทั้งถูกกระทำและเป็นผู้กระทำด้วยตัวเอง




.

.

“ ตื่นแล้วหรอครับ? ผมจะให้คนไปส่งคุณที่บ้าน หวังว่าคุณจะไม่กลับมายุ่งกับผมและคุณปิงอีก ครั้งนี้ผมถือว่าแค่เตือน ถ้ามีครั้งต่อไป.. คุณคงเห็นสภาพเพื่อนของคุณแล้ว เอาล่ะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยนะครับ คนของผมพร้อมจะไปส่งคุณที่บ้านแล้ว ” หลังจากที่เธอสลบและหลับไปหลายชั่วโมงปลาเก๋าก็ได้จัดการสั่งคนของปิงว่าถ้าเธอรู้สึกตัวแล้วให้มาตามเขา ตัวอัญธิกาที่ถูกเช็ดตัวให้ลวกๆก่อนที่จะพามานอนนอกห้องนั้นก็มีอาการตัวสั่นหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด

“ ไม่ยุ่งแล้ว ไม่ยุ่ง จะกลับบ้าน ฮึก.. ” เธอพูดตอบอย่างเร็วทันที ก่อนจะปล่อยน้ำตาให้ไหลอาบแก้ม และไม่รอช้าเธอหอบเสื้อกับกางเกงที่พับไว้ที่โต๊ะแล้วรีบร้อนเข้าห้องน้ำไป


รถคนหรูขับเข้าไปในตัวบ้านหลังใหญ่หลังจากคนขับแจ้งว่ามาส่งคุณหนูเพียงคนเดียวของบ้าน พอรถจอดเทียบจนสนิทแล้ว คนขับก็ลงจากรถก่อนที่จะเดินมาเปิดประตูให้เธอ

“ ลิน่า.. ” ตอนนี้เป็นเวลากว่าสี่ทุ่มจะห้าทุ่มแล้ว พอผู้เป็นพ่อเห็นหน้าของลูกสาวก็เรียกด้วยน้ำเสียงที่ดีใจอยู่หลายส่วน เขารอให้ลูกสาวกลับมาด้วยความกระวนกระวาย

“ คุณพ่อ! ฮึก ” หญิงสาวโผกอดผู้เป็นพ่อแน่ เธอร้องไห้เป็นเด็กน้อยเหมือนครั้งในวัยเด็ก และพ่อของเธอก็กอดเธอเอาไว้แน่น หญิงสาวตัวสั่นด้วยความกลัว

“ ไม่เป็นไรแล้วลูก พ่ออยู่นี้ เข้าบ้านกันเถอะ ...ขอบคุณที่พาลูกสาวผมมาส่ง ” เขาพูดกับลูกสาวก่อนจะหันไปพูดกับคนของปิงก่อนจะพาลูกสาวเข้าบ้านและปลอบประโลมกันอยู่นานทีเดียวกว่าเธอจะหลับไป







ทุกคนนนนนน ทำไมไฟของเรามันถึงได้ลดลงก็ไม่รู้วววว คือแบบขี้เกียจตัวเป็นขนขึ้นทุกวัน//ขอโทษจ้า! อยากจะถีบตัวเองให้ขยันขึ้นอะ ขอโทษที่ให้ทุกคนรอนะคะ โรคขี้เกียจมันรักษาไม่หายเราติดมาจากแมวอีกทีหนึ่ง แมวมันแพร่เชื้อมาให้เราาาาาาา

แล้วเจอกันน๊าาาา

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น