goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ลองดูอีกครั้ง

ชื่อตอน : ลองดูอีกครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 995

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2562 13:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลองดูอีกครั้ง
แบบอักษร

ลูอิสจากเมื่อครู่ทีี่ได้เห็นใบหน้าของแพรรัมภาใจจริงก็รู้สึกอยากจะเข้าไปกอดอยากจะเข้าไปหอมให้สมกับที่คิดถึงตอนไม่เจอก็ว่ามากแล้วยิ่งพอได้เห็นใบหน้าเขารู้สึกว่ามันทรมานมันอึดอัดเขาไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อไปดีควรจะหยุดใช่หรือไม่ ตั้งแต่เขาเดินเข้ามาภายในห้องก็นั่งจมอยู่ตรงโซฟา

“คุณลูอิสทำไม ไม่ทักทายคุณบีมละครับ ผมเห็นเธอก็ดีใจนะครับที่เธอเจอคุณ”

“นายคิดว่า เขาดีใจเหรอบางที่เขาอาจจะไม่ชอบ ไม่อยากจะเจอหน้าฉันก็ได้ เห็นทำท่าตกใจแบบนั้น”

เจมส์ถึงกับถอนหายใจพอกันทั้งคู่ปากแข็งคิดถึงกันแทบตายแต่ทำเหมือนไม่แคร์เขาเชื่อในสายตาของตัวเองว่าเขาแอบเห็นสายตาที่เปลี่ยนไปของคุณบีมเวลามองคุณลูอิสมันเป็นสายตาของความดีใจเป็นห่วงในนั้นมันมีอะไรมากมาย ไม่ใช่สายตาแห่งความเกลียดเช่นที่คนชอบคิดไปเองแบบเช่นตอนนี้

“ผมว่า คุณลูอิสลองมองใหม่เถอะนะครับ ผมว่าสายตาคุณบีมเธอเปลี่ยนไปมาก ถ้าไม่มากเกินไปลองศึกษาเธอดูใหม่อีกครั้งก็ได้นะครับ กลับมาเจอกันครั้งนี้ผมว่าคุณบีมเธอสวยขึ้นมากๆ เลยนะครับ”

ลูอิสได้ฟังสิ่งที่เจมส์พูดใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเธอสวยขึ้นมาก สวยน่ามองมีเสน่ห์แบบเยอะเลย

“ผมว่านะคุณบีมใครเข้าหาเธอช่วงนี้มีโอกาสสูงมากที่ได้ครอบครองหัวใจช่วงนี้เขาว่าเป็นช่วงอ่อนแอใครมาเอาใจบางที่คนเราก็อาจเผลอไปรักได้”

ลูอิสที่ได้ยินสิ่งที่เจมส์วิเคราะห์ก็รู้สึกหวั่นๆ อยู่ข้างในใจ แล้วจะให้เขาทำไงล่ะต่างคนต่างได้เลิกกันไปแล้ว จะไปตามหวงอยากที่จะอยากจะแสดงได้เหรอ ถ้าเกิดวันหนึ่งแพรรัมภามีใครคนอื่น เขาจะยอมรับได้เหรอแค่คิดก็ไม่น่าจะยอมได้

“แล้วนายจะให้ฉันทำยังไง เขาเกลียดฉันจะตายเจมส์ เขาขอให้ฉันอย่าไปยุ่งกับเธออีก แล้วนายดันมาพักที่นี่ เขาก็ต้องเข้าใจว่าฉันมาเพื่อตอแยเธออีกแน่ๆ”

“ผมถามคุณลูอิสจริงๆ นะครับ คุณลูอิสรักคุณบีมหรือเปล่า ช่วงที่ห่างกันตัวคุณเองตอบได้ไหมว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างคุณกับคุณบีมมันคือความรักไม่ใช่ความหลง อย่างที่คุณบีมเธอคิดว่าคุณเป็น”

“ฉันยอมรับนะว่าฉันยังไม่ลืมและไม่คิดที่ลืมความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับเขา จะถามว่ารักไหม มันก็อาจจะใช่ มันทรมานเพียงแค่เห็นหน้า ฉันก็ทำตัวไม่ถูกแล้วว่าจะต้องปฏิบัติตัวต่อเขายังไง กลัว กลัวเขาเกลียดฉัน ไม่อยากจะคุยกับฉัน แค่เห็นสายตาของเขา ที่มองมายังฉัน ฉันโคตรทรมานเลยเจมส์”

“ผมว่าคุณลูอิสรักคุณบีมมาก แล้วทำไมไม่ลองทำแบบคนทั่วไปเขาทำกันละครับ จีบเธอทำให้เธอรู้สึกดี คุณสองคนมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งมากด้วยกัน มันไม่น่าจะเริ่มต้นใหม่ยากเลยนะครับ”

“นายว่าให้ฉันจีบเขาใหม่อีกครั้งเหรอ นายให้ฉันจีบเมียตัวเองใหม่เนี่ยนะ”

“ใช่ครับ ลองดูถ้าคุณยังอยากจะได้คุณบีม มาเป็นคู่ชีวิต”

ลูอิสที่ได้ฟังคำแนะนำของเจมส์แล้วคิดตาม ใช่ถ้าเขาจะจีบเธออีกครั้ง มันก็ไม่น่าจะผิดอะไรแต่จะจีบวิธีไหน

“นายไม่ได้ยินเหรอ เขาบอกว่าเขามีนัด ฉันยังไม่รู้เลยว่าเขามีใครอื่นหรือเปล่า ฉันกับเขาเราห่างกันเกือบ 3 เดือนที่ไม่ได้คุยกัน นายลองไปสืบดูสิว่ามีใครมาจีบบีมหรือเปล่า”

“เรื่องนั้นผมบอกเลยว่าไม่มี ช่วงก่อนหน้านี้คุณไม่รู้ว่าคุณบีมเธอก็รู้สึกไม่ต่างจากคุณหรอกนะครับ คุณดาวเพื่อนคุณบีมบอกว่าคุณบีมเธอเศร้าถึงกับทำงานไม่ได้ จนต้องหนีไปพักที่บ้านของแม่เธอที่เขาใหญ่พึ่งจะกลับมาเมื่อวานนี้ก่อนที่คุณลูอิสจะมาถึง”

“อะไรน๊ะ!! บีมเป็นอย่างนั่นจริงเหรอ นายไม่ได้หลอกให้ฉันคิดเข้าข้างตัวเองใช่ไหม”

“ผมว่าคุณสองคนน่าจะเอาบทเรียน ช่วงที่ผ่านมาเอาไปแก้ไขสิ่งที่ทำพลาดด้วยกันทั้งคู่นะครับ ในเมื่อต่างคนต่างรู้สึกดีแล้วเราจะมานั่งคิดไปเองทำไมละครับลองดูลองจีบเธอทำความรู้จักในตัวตนของเธออีกครั้ง ผมว่าคุณอย่าใช้เล่ห์เหลี่ยมอย่างที่เคยเป็นมาชอบก็บอกว่าชอบ รักก็บอกว่ารัก ทำให้คุณบีมเขารู้ว่าคุณรักเธอมาก”

“อืม...ขอบใจนายมากนะเจมส์”

“ผมและทุกๆคน อยากเห็นคุณกลับมามีความสุขอีกครั้งนะครับ”

ลูอิสรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้เขาจะไม่ให้มันพลาดเหมือนเดิม วันนี้เขาตอบได้แล้วว่าเธอสำคัญต่อเขาแค่ไหน ช่วงที่ผ่านมามันเป็นช่วงที่ทรมานที่สุดสำหรับเขาไม่คิดเลยว่าในชีวิตจะรักใครได้มากขนาดนั้น

ส่วนแพรรัมภาที่วันนี้ต้องมาทานข้าวกับป๊าของเธอทันทีที่ถึงคฤหาสน์ที่มีบรรดาสาวๆ ของป๊าเธอเดินกันให้พล่าน นี้คือหนึ่งเหตุผลทำไมเธอไม่อยากจะกลับมาบ้านเบื่อพวกบรรดาสาวๆ ที่ต่างพากันมานั่งเอาใจเธอเพราะเธอเป็นทายาทเพียงคนเดียวของเจ้าสัวสุรศักดิ์ เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ มีธุรกิจต่างๆ

“สวัสดีคะป๊า หนูไม่ได้กลับบ้านนานขนาดนั้นเลยเหรอสาวๆ ของป๊าถึงได้เปลี่ยนใหม่หมด”

“นี่พูดจาน่าเกลียด ป๊าไม่ได้ขนาดนั้น ส่วนเรานะเป็นอะไรหรือเปล่าช่วงนี้ ป๊าว่าเราผอมไปนะมีปัญหาอะไรบอกป๊าได้”

ท่านติดตามข่าวของลูกสาวเพียงคนเดียวตลอด รวมถึงไอ้หนุ่มคนนั้นด้วยที่มาติดพันลูกสาวของท่าน ซึ่งได้ข่าวว่ามาเมืองไทย นี้ให้สายสืบไปสืบมาหมดแล้ว แอบเจาะไข่แดงลูกสาวมาเฟียท่านจะจัดการให้หนักเลย ช่วงที่ผ่านมาทำให้ลูกสาวของท่านตรอมใจจนไม่ทำการทำงานหนีไปอยู่เขาใหญ่

“ไม่มีอะไร ก็ปกตินะป๊า”

“เรานะ อย่าคิดว่าป๊าไม่รู้เรื่องนะว่า เกิดอะไรขึ้น ป๊าให้อิสระกับเราลองตัดสินใจดู เลือกคนที่จะมาเป็นคู่เราดีๆ ถึงป๊าจะมีใครเยอะแยะมากมาย แต่ในใจของป๊าแม่เรานะคือที่หนึ่ง รวมถึงเราด้วยป๊าห่วงเรานะ”

“โห้!! มาหมวดซึ้งนะป๊า อย่าห่วงหนูเลยไม่มีอะไรหรอกคะป๊านะแหละควรจะเพลาๆ เรื่องอย่างว่านะ เดี๋ยวจะช๊อคตายคาอกสาวๆ ขึ้นหน้าหนึ่งมา บีมอายเขานะ ถ้าต้องมาทำข่าวเจ้าสัวสุรศักดิ์”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไอ้ลูกคนนี้แช่งพ่อตัวเองหรือไง ป๊าก็เพลาๆแล้วช่วงนี้ ไม่ได้อะไรมากมาย รู้สึกตัวว่าแก่แล้ว ป๊าเรียกเรามา ป๊าอยากให้เราเข้ามาช่วยงานป๊าบ้าง”

“อะไรนะป๊า ให้หนูมาช่วยป๊าทำงาน ป๊าหนูบริหารงานด้านนี้ไม่เก่ง ถ้าหนูเขามาบริษัทป๊าจะแย่เอานะ”

“เชื่อใจป๊า ป๊ามีทีมที่จะช่วยเราดูแลอยู่ นั่นมาแล้วคุณปกรณ์เป็นที่ปรึกษาอันดับหนึ่ง ที่ป๊าหามาช่วยเรา”

“เดี๋ยวนะป๊า หนูยังไม่ได้ตอบตกลงเลยว่าจะทำ”

“ไม่รู้ละ เราคือทายาทคนเดียวของป๊า ป๊าอยากจะพักแล้ว ป๊าให้โอกาสเราทำงานสายบันเทิง ทำอะไรในสิ่งที่เรารักมานาน ป๊าไม่เคยขอร้องเราเลยนะ อันนี้เป็นสิ่งที่ป๊าต้องการมันถึงเวลาแล้ว เรานะควรกลับมา ทำงานช่วยป๊าเถอะ”

ปกรณ์ที่รู้สึกหลงรักแพรรัมภามานาน จนท่านได้ขอให้เขามาเป็นที่ปรึกษาให้รู้สึกดีใจมาก ที่จะได้มีโอกาสทำงานกับแพรรัมภา เห็นเธอตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยช่วงแรกๆ เขาก็ตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ทันที เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เป็นที่ไว้วางใจของท่านเจ้าสัว

บีมที่เห็นสีหน้าท่าทางของคุณปกรณ์แล้วรู้สึกหวั่นๆ ในใจ ไม่ค่อยชอบสายตาที่ใช้มองเธอสักเท่าไหร่ เธอดูรู้ว่าเป็นสายตาแบบไหน

“สวัสดีครับคุณแพรรัมภา ผมปกรณ์นะครับ”

“สวัสดีคะ คุณปกรณ์”

“โอเคต่างรู้จักกันแล้ว วันจันทร์ที่จะถึงแกไปลาออกจากบริษัทนักข่าวอะไรนั้นแล้วเข้าไปหาป๊าที่บริษัทด้วยนะ”

บีมรับรู้ได้ทันทีว่างานนี้ปฎิเสธยากแล้ว ถ้าป๊าเธอได้พูดออกมาแสดงว่าทุกอย่างได้จัดการพร้อมไว้หมดแล้วนะ นี้คงจะเป็นสามเหตในการเรียกเธอมาทานข้าวในวันนี้

ปกรณ์ที่จ้องมองแพรรัมภารู้สึกมีความสุขมากที่จะได้อยู่ใกล้ๆ แพรรัมภาเธอสวย สวยมาก รูปร่างที่ดูเซ็กซี่ งานนี้เขาจะต้องเอาชนะใจเธอให้ได้

แพรรัมภาที่เห็นสายตาก็หลบ เธอรู้สึกอึดอัดแบบแปลกๆ คิดสิ่งที่ป๊าเธอต้องการแล้วก็รู้สึกเครียด ป๊าเธอมีบอดี้การ์ดล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด ที่เธอไม่อยากจะเข้าไปทำเพราะเธออยากใช้ชีวิตอิสระ ไม่ต้องมีใครมานั่งตามคุ้มกันแบบนี้ แค่คิดว่าไปไหนว่าไหนต้องมีคนตามเป็นขบวนก็รู้สึกเพลียแล้ว

แพรรัมภาที่ทานข้าวกับป๊าและต้องทำความรู้จักคุณปกรณ์ คนที่ป๊าต้องการให้ทำงานกับเธอ การทานข้าวที่แสนจะอึดอัดกับสายตา เธอจึงขอตัวกลับห้อง ไม่ไหวแค่คิดว่าต้องทำงานร่วมกันก็เหนื่อยแล้ว

แพรรัมภาที่พยายามคิดเรื่องที่ป๊าขอร้อง ใจหนึ่งก็สงสารป๊าคงอยากจะพัก เพราะท่านก็แก่ลงไปทุกวัน จะไม่ทำก็ดูเหมือนลูกอกตัญญู ป๊าเธอลงทุนขอร้องมาแบบนี้

“เห้อ!! จะไหวไหมเรายัยบีม”

แพรรัมภาที่ขับรถจนมาถึงคอนโดของเธอ ก็ทำการยื่นกุญแจให้กับพนักงานที่รับรถของเธอเอาไปจอด คิดในใจ นี้ก็อีกเรื่องที่เธอรู้สึกหนักใจก็คนที่เจอเมื่อเช้า

แพรรัมภาขึ้นลิฟต์มาจนถึงหน้าห้องของเธอ ตาก็เหลือบมองห้องฝั่งตรงข้าม ตอนนี้ไม่รู้ว่าทำอะไร เธอหยุดตรงข้างหน้าห้องของอีกฝ่าย แพรรัมภาทียืนใจลอยสักพักก็คิดได้ว่ามายืนอะไรตรงนี้ก็ก้มหยิบคีย์การ์ดเพื่อจะทำการเปิดประตู จู่ๆ ก็ต้องตกใจที่ ห้องฝั่งตรงข้ามก็ถูกเปิดออก พร้อมกับเขาที่โผล่หน้าออกมาให้เห็น

ซึ่งจริงๆ แล้วลูอิสเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่ แพรรัมภาจะกลับมา เขาลงทุนนั่งฟังเสียงว่าเธอกลับมาเมื่อไหร่ จนกระทั่งเมื่อกี้ที่เขาแอบดูตรงกล้องวงจรปิดที่เขาลงทุนให้เจมส์แอบติดเอาไว้เพื่อสังเกตการเคลื่อนไหวของห้องตรงข้ามแค่เห็นเธอเขาก็รู้สึกหงุดหงิด ออกไปตั้งแต่เที่ยง นี้กลับมาเกือบจะสามทุ่ม ออกไปกับใครอะไรยังไงเขาก็ไม่มีสิทธิ์รู้ได้ จึงต้องมาทำเนียนว่ากำลังจะออกไปข้างนอกแบบนี้

“เออ...กำลังจะออกไปด้านนอกเหรอคะ”

ลูอิสรู้สึกดีใจที่แพรรัมภา ทักทายเขาดีกว่าตอนเช้าที่ต่างคนต่างเงียบ

“ครับ แล้วคุณละพึ่งกลับเหรอ”

“คะ แล้วคุณเจมส์ไปไหนคะ”

ลูอิสที่ทำหน้าไม่พอใจ เขายืนอยู่ตรงนี้ดันถามหน้าลูกน้องเขา มันคืออะไร

“ทำไม คุณรู้สึกอึดอัดเหรอที่ต้องมายืนคุยกับผมแบบนี้”

“ไม่ใช่นะคะ แค่ฉันงง ทุกทีคุณเจมส์ต้องอยู่กับคุณแต่นี้ไม่เห็นก็เลยถามคะ”

“เจมส์ออกไปทำธุระ ให้ผมนิดนึงครับผมกำลังจะออกไปหาอะไรทาน จะรอเจมส์กลับมาก็คงจะไม่ไหวตั้งแต่เช้าผมยังไม่ได้ทานอะไรเลย”

ลูอิสที่ทำหน้าเซ็งๆ แพรรัมภาได้ยินสิ่งที่เขาพูดก็อดห่วงไม่ได้ ก็คงจะจริงปกติเจมส์เป็นคนจัดการให้ทุกอย่าง แล้วที่นี้เมืองไทยด้วยลูกน้องเขาอาจจะรถติดจนทำให้มารับเขาไม่ทันแน่ๆ เอาไงดี

“ให้ฉันพาคุณไปทานข้าวไหมคะ”

“เออ ...ผมไม่กล้ารบกวนคุณหรอกพึ่งกลับมาไม่ใช่เหรอครับ”

แพรรัมภารู้สึกงง ที่ครั้งนี้เขาพูดจาดูเป็นการเป็นงาน นุ่มนวลขึ้นไม่มีนิสัยเจ้าเล่ห์เหมือนช่วงก่อนหน้านี้ที่เธอเคยอยู่ด้วย

“ไม่เป็นไรคะ เดี๋ยวฉันพาคุณลงไปทานข้างๆ คอนโด ตรงนี้ก็ได้คะ ร้านนี้ใช้ได้ฉันทานบ่อย”

“เออถ้าไม่เป็นการรบกวน ก็ได้ครับกว่าเจมส์จะมาผมคงจะหิวตายสะก่อน”

“งั้นก็ไปกันเลยดีกว่าคะ”

ลูอิสที่เดินตามหลังแพรรัมภาใจเขาอยากจะเดินไปจับมือแต่ก็ต้องทำตัวระมัดระวังไม่อยากให้เธอคิดว่าเขาเป็นเหมือนเดิม ต่างคนต่างเดินเข้ามาในลิฟต์ มันเงียบจนทำให้ได้ยินเสียงลมหายใจของทั้งสอง

มันเป็นความอึดอัดแบบแปลกๆ คนที่เคยมีอะไรกัน แล้วต้องมาทำตัวเหมือนไม่สนิทกันมันก็ขัดๆในใจอยู่บ้าง เมื่อทั้งคู่ลงมาถึงยังด้านล่าง ต่างมีสายตาเหล่าพนักงานที่จ้องมองลูกเจ้าของคอนโด ตอนขึ้นไปขึ้นแค่คนเดียว ลงมาทำไมมีมาเพิ่มอีกคน

ลูอิสที่เห็นสายตาคนอื่นที่มองตรงมายังเขาก็ทำหน้านิ่งๆ พวกนี้มันมีปัญหาอะไรตรงไหนเกี่ยวกับเขากันหรือเปล่า

“พวกเขามองอะไรคุณรู้หรือเปล่า”

“ไม่มีอะไรหรอกคะ คงจะรู้สึกงงที่ฉันมาเดินกับคุณแบบนี้แต่นั้นแหละคะ”

“อ้าว!! แล้วปกติคุณไม่เคยมีใครมาเดินแบบนี้”

“คุณก็น่าจะรู้ดี นะว่ามีหรืิอไม่มี”

ลูอิสที่ได้ยินก็รู้สึกแอบดีใจ ที่เธอบอกว่าเขาน่าจะรู้ว่าเธอมีใครไหม ช่วงก่อนหน้านั่นก็มีเขาที่เคยมาที่นี้ก่อนที่จะมีปัญหากัน






แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น