love_novel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชะตา..ลูกชายเจ้าสัว 140%

ชื่อตอน : ชะตา..ลูกชายเจ้าสัว 140%

คำค้น : ชะตา..ลูกชายเจ้าสัว

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 65.3k

ความคิดเห็น : 55

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2558 19:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชะตา..ลูกชายเจ้าสัว 140%
แบบอักษร

 

 

 

 

 

32

: ชะตา..ลูกชายเจ้าสัว :

 

          "เพลิงนิล"

 

          เสียงของพี่เพลิงกัลป์ดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศอันน่าอึดอัด เพลิงนิลจ้องตากับดินแดนในขณะที่ดินแดนไม่หลบสายตาเลยแม้สักนิด ทั้งๆที่แววตานั่นมันโคตรน่ากลัว...

 

          ผมรู้สึกขอบคุณพี่เพลิงกัลป์มากที่เขาเข้ามาได้จังหวะพอดี!

 

          "ไปคุยกับกู"

 

          พี่เพลิงกัลป์เดินมาใกล้แล้วพูดต่อให้จบประโยคอย่างไม่สะทกสะท้านกับเหตุการณ์ที่น้องชายตัวเองทำร้ายกำลังข้อมือชาวบ้าน เลยสักนิด

 

          เพลิงนิลคลายมือออก ก่อนจะตวัดสายตาไปมองพี่เพลิงกัลป์แทน ผมเห็นเขายกมือขึ้นเสยผมลวกๆแล้วทำหน้าตาแบบว่าโดนขัดอารมณ์สุดๆ

 

          "กูจะเคลียร์กับมันก่อน"

 

          น้ำเสียงเย็นยะเยือกของเพลิงนิลที่เอ่ยถึงดินแดน ไม่ได้ทำให้พี่เพลิงกัลป์สะทกสะท้านเลยสักนิด ผมเห็นเพลิงนิลมองดินแดนด้วยสายตาที่เรียบเฉยแล้ว แต่มันมีประกายบางอย่างที่ผมอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้

 

          แววตาที่ผมไม่เคยเห็น..

 

          ผมเหลือบตาไปมองดินแดน เขามองเพลิงนิลอย่างไม่ลดละเช่นกัน ในขณะที่มุมปากข้างหนึ่งยักขึ้นนิดๆทั้งๆที่ดวงตาที่ใช้จ้องมอง..มันวาวโรจน์!

 

          ผมว่าเขาคงโกรธเพลิงนิลไม่มากก็น้อยล่ะงานนี้ แต่จะตอบโต้ก็ไม่ได้เพราะพี่เพลิงกัลป์มาขัดซะก่อน

 

          "เรื่องที่มึงควรจะรู้ไว้..คราวนี้จะไปคุยกับกูไหม"

 

          พี่เพลิงกัลป์เอ่ยเหมือนจะขู่เพลิงนิลนิดๆ คราวนี้เพลิงนิลดูสนใจไม่น้อย เพราะเขาหันไปมองพี่เพลิงกัลป์แบบตรงๆครั้งหนึ่ง แล้วลุกยืนขึ้น

 

          แต่ดันฉุดแขนผมให้ลุกตามนี่สิ!

 

          "...." ทำไมมันเงียบกันทั้งโต๊ะแบบนี้ฟะ โฮก...

 

          พี่เพลิงกัลป์ปรายตามองผมนิดๆแล้วเดินนำหน้าไป แต่ที่ทำให้รู้สึกเขินเลยคือการที่พี่เพลิงกัลป์ยิ้มตรงมุมปาก เหมือนผมโดนเขายิ้มล้อยังไงยังงั้น!

 

          "เบนยังกินข้าวไม่หมด.."

 

          ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบประโยค เพลิงนิลปรายหางตามามองทางผมแบบน่ากลัวมาก ประมาณว่าหุบปากซะ ทำให้ผมต้องกลืนคำพูดตัวเองลงคอแทบไม่ทัน

 

          คือแบบตอนนี้อารมณ์ของเขามันไม่ปกติไง ถ้ามันเป็นปกติผมก็กล้าขัดนะโว้ย แต่ถ้าไปขัดเขาในอารมณ์แบบนี้..คิดว่าคงได้เห็นยมทูตรำไร

 

          เพราะฉะนั้นหุบปากล่ะดีที่สุด!

 

          "รีบตามมา..ก่อนที่น้องกูจะอยากฆ่าคน"

 

          พี่เพลิงกัลป์หยุดชะงักแล้วหันมามองทางผมอีกครั้ง พอสติกลับมาผมก็พบว่าเพลิงนิลเดินลิ่วออกไปโน่นแล้ว! นำหน้าพี่เพลิงกัลป์ไปเลยเหอะ แมร่งจะรีบไปไหนว่ะ?

 

          "แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ"

 

          ผมกันไปบอกลาสองสาวและเพื่อนโซดา คิม พวกมันมองผมแบบหน้ายังไม่ช็อกหายสลับกับข้อมือของดินแดน อา..ดินแดน ผมไม่มองเขาให้เสียสายตาหรอก ถึงจะรู้ว่าเขามองผมอยู่ก็เถอะ!

 

          ที่ผมบอกว่าเจอกันพรุ่งนี้..ก็เพราะวันนี้เรียนแค่ครึ่งเช้าครับ

 

          ผมถอนหายใจแล้วมองอาหารด้วยสายตาละห้อยก่อนจะเดินตามพี่เพลิงกัลป์ไป ส่วนเพลิงนิลน่ะหรอ..เขาเดินนำไปไกลแล้วครับ =_=

 

          เพลิงนิลดูเหมือนจะไม่ชอบขี้หน้าดินแดนอย่างแรงเลย ผมเดินไปคิดไป แต่ประโยคตอนที่เขาพูดพร้อมกับบีบข้อมือของดินแดน มันกลับทำให้ผมรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาในอก

 

          ผมแน่ใจแล้วว่าตัวเองกลายเป็นของๆเขาโดยสมบูรณ์..เพราะทุกอย่างที่อยู่ใต้อาณัติของเพลิงนิล จะถูกเขาหวงทั้งหมดมันไม่แปลกเลยถ้าความคิดนี้จะทำให้ผมยิ้มเหมือนคนบ้า

 

          ทั้งๆที่พึ่งเห็นเพลิงนิลหักข้อมือมนุษย์มา!

 

          เผลอคิดเหม่อไปชั่วครู่ ผมก็พาตัวเองเดินมาถึงโรงจอดรถแล้ว เพลิงนิลเปิดประตูรถ BMW คันล่าสุดของเขาแล้วดันตัวผมที่เดินเข้าไปใกล้นั่งลงบนเบาะข้างคนขับโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

 

          ปัง!

 

          และยังไม่ทันได้ถามอะไร..เขาก็ปิดประตูใส่หน้าผม ปิดกั้นการรับรู้เรื่องสำคัญที่พี่เพลิงกัลป์จะคุยกับเขา!

 

          ผมมองผ่านกระจกไปยังแผ่นหลังของเพลิงนิลที่พิงกระจกรถอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้วถอนหายใจด้วยความเซ็งเล็กน้อย ตกลงมันลากผมมาเพื่อขังไว้ในรถ?

 

          แมร่งจะเผด็จการเกินไปแล้วนะโว้ย!

 

 

          ด้านนอกรถ

 

          "มีอะไร"

 

          เพลิงนิลเปิดประเด็นอย่างไม่อ้อมค้อมด้วยท่าทีนิ่งเฉย ทำให้ผู้เป็นพี่เหลือบสายตาไปมองนิดๆ

 

          "ตระกูลเรากำลังทำธุรกิจใหญ่กับเจ้าสัวไพศาล"

 

          "จะเตือนอะไรกูก็พูดตรงๆ" เพลิงกัลป์ตวัดสายตามองร่างสูงที่ยืนข้างกันทันที

 

          มันยังทำหน้าเรียบเฉยอยู่ได้..ทั้งๆที่พึ่งพูดตัดหน้าเขาไปแบบไม่เคารพ แต่มันก็เป็นแบบนี้จนเพลิงกัลป์ชินไปซะแล้ว

 

          "ถ้าไม่จำเป็น..อย่ามีเรื่องกับลูกชายเจ้าสัว ถ้าธุรกิจเกิดความบาดหมางขึ้นมางานนี้เงินที่เทไปทั้งหมดจะสูญเปล่า แน่นอนว่าพ่อกูคงไม่ปลื้ม"

 

          พ่อมึงก็พ่อกูนั่นแหละ เพลิงนิลเพียงแค่คิดแย้งในใจ

 

          ลูกชายเจ้าสัว..คงจะเป็นคนที่เขาพึ่งหักข้อมือไปสินะ หึ

 

          "กูแค่เตือนมึงไว้ ก่อนที่พ่อจะส่งคนมาเตือนมึง"

 

          "ก็เพราะมึงนั่นแหละที่ทำให้เรื่องมันวุ่น หึ เสือกมีเมียเป็นผู้ชาย"

 

          เพลิงนิลว่าด้วยเสียงเย็นเฉียบ..ถ้าไอ้เพลิงกัลป์มีเมียเป็นผู้หญิง ป่านนี้เขาก็คงไม่ต้องถูกเพ่งเล็งชีวิตขนาดนี้

 

          "ว่าแต่กู..เมียมึงก็ผู้ชายนี่สัด"

 

        เพลิงนิลชะงักไปกับคำว่าเมีย แล้วยิ้มเย็นที่มุมปากนิดๆ ไม่น่าไปว่ามัน..เพราะดันเข้าตัวเขาเองได้ซะนี่

 

          เมีย..คำนี้ไม่ได้อยู่ในสารระบบสมองเขาเลยสักนิด เพลิงนิลไม่เคยคิดจะใช้คำนี้กับใคร เขาวางสถานะของผู้ชายที่อยู่ในรถตัวเองไม่ได้

 

          รู้แค่ว่ามันสำคัญ

 

        "ยิ้มแบบนี้ ยอมรับว่าไอ้นั่นเป็นเมียมึงแล้ว?"

 

          เพลิงกัลป์มองไปทางคนในรถด้านหลังแล้วปรายตามองน้องตัวเองอย่างไม่เชื่อสายตานิดๆ คิดว่าจะล้อให้มันเดือดซะหน่อย มันดันเงียบเหมือนจะยอมรับซะได้

 

          "ไม่เชิง"

 

        "หึ ใครได้มึงแมร่งโคตรโชคร้าย ถือว่าเป็นเวรของไอ้หน้าอ่อนนั่นที่มาหลงผิดมึงแล้วกัน"

 

          เพลิงนิลเป็นผู้เป็นพี่ส่ายหน้าน้อยๆแล้วยกยิ้มเย็นที่มุมปาก มึงก็ไม่ได้น่ากลัวน้อยกว่ากูนักหรอก เพลิงนิลเพียงแค่คิดแต่ไม่ได้พูดออกไป เพราะเขาขี้เกียจต่อปากต่อคำด้วย จึงทำเพียงปรายตามองพี่ชายอย่างเย็นชาเท่านั้น

 

          "เรื่องที่มึงเตือน.."

 

          "...."

 

          "กูไม่ยุ่งแน่..ถ้ามันไม่ล้ำเส้นที่กูขีดไว้"

 

          เพลิงนิลนึกไปถึงดินแดน..ลูกชายเจ้าสัว เขาคิดว่ามันมีอะไรบางอย่างที่ดูผิดปกติ

 

          มันมองคนของเขาด้วยสายตาที่เรียบเฉยก็จริงแต่กลับดูคลั่งไคล้อยู่ลึกๆ จนเขาอดแปลกใจไม่ได้

 

          หึ ถึงจะมีพ่อเป็นเจ้าสัวแถมยังทำธุรกิจร่วมกับพ่อของเขาก็เถอะ

 

          แต่ถ้ามันแตะเมื่อไร..มันก็ตายเมื่อนั้น

         

 

          ทางด้านหลังโรงอาหาร

 

          "ไงมึง ข้อมือหักไหม"

 

          คิมเอ่ยถามดินแดนที่นั่งทำหน้าหล่อโปรยเสน่ห์อยู่ข้างๆ คนที่เขาคุยด้วยพียงแค่หันมามองนิดๆ ก่อนจะฉีกยิ้มเย็นในแบบที่คิมเองก็รู้ดีว่าเพื่อนสมัยเด็กคนนี้ต้องกำลังวางแผนที่จะทำอะไรบางอย่างแน่

 

          ดินแดน..เป็นบุคคลที่ดูธรรมดาทั่วไป แต่มีหลายคนที่รู้ว่าไม่ควรเป็นศัตรูกับเขาเพราะมันหมายถึงความวินาศสันตะโรอย่างใหญ่หลวง

 

          อาจเพราะพ่อมันเป็นเจ้าสัวคนดังระดับหลายประเทศที่นับถือ มีทั้งเงินและอำนาจ..คิมคิดในใจ

 

          "เออ..กูต้องได้เอาคืนแน่"

 

          ดินแดนพูดตอบเพื่อน คิมขมวดคิ้วมุ่นพลางคิดว่าดินแดนมันรนหาที่ตายชัดๆ!

 

          ตอนนี้พวกเขามายืนสูบบุหรี่กันที่หลังโรงอาหารสองคน สองสาววายกับโซดาพากันกลับหอไปแล้ว คิมวางแผนไว้ว่าจะพาเพื่อนสมัยเด็กชมมหาลัยซะหน่อย แต่ดันเกิดเรื่องก่อน

 

          "เพลิงนิล..ไม่ใช่คนที่มึงจะเอาคืนได้ง่ายๆ" คิมคิดว่าควรเตือนมันไว้

 

          ควันบุหรี่ถูกพ่นออกจากปากของดินแดน เขาเห็นมันมองมาด้วยสายตาเอาเรื่องก่อนจะกระชากคอเสื้อของคิมเข้าไปใกล้

 

          "ทำไม? มันเป็นเทวดามาจากไหน"

 

          สายตาของดินแดนมีแววยิ้มเยาะในขณะที่โน้มใบหน้าเข้ามาพูดกับคิมใกล้ๆ คิมพลักมือมันที่กำคอเสื้อเขาไว้ออกอย่างไม่ชอบใจนัก

 

          "ไม่ใช่เทวดา ถ้าจะเปรียบก็คงเหมือนปีศาจ"

 

          คิมยังไม่หยุดเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี แต่อย่าหวังว่าจะเข้าหูดินแดนเลย เขามีเงิน..มีอำนาจ ต่อให้ผู้ชายที่ชื่อเพลิงนิลอะไรนั่นจะเก่งแค่ไหน เขานี่แหละจะหาทางเหยียบมันให้จมดินเอง

 

          อำนาจที่มันมี..ก็พอๆกับอำนาจที่เขามีนั่นแหละ!

 

          แค่เห็นครั้งแรกก็ไม่ถูกชะตาแล้ว..ดินแดนคิดย้อนไปถึงเหตุการณ์ตอนที่มันบีบข้อมือเขา ก่อนจะยกข้อมือตัวเองที่ยังที่รอยช้ำสีม่วงน่ากลัวขึ้นมาพิจารณา

 

          "มึงควรไปโรงบาล"

 

          คิมพูดเรียบๆ ให้ไอ้คนที่มองมือตัวเองมันเจ็บขึ้นมาบ้างจนทนไม่ไหวแล้วไปโรงบาลสักที แต่มองๆมันมาหลายชั่วโมงแล้วก็ไม่มีท่าทีจะเจ็บข้อมือสักนิด หรือดินแดนมันจะเป็นโรคจิตที่ชอบความเจ็บปวด!

 

          "กูต้องเอาคืนแน่.."

 

          "นี่มึงยังไม่เลิกจะหาเรื่องเพลิงนิลอีกหรือไง กูเตือนมึงแล้วนะ" คิมถอนหายใจเฮือกอย่างปลงๆ

 

          ดูสิ..แทนที่จะรีบไปโรงบาลตามที่เขาแนะนำ มันกลับมารำพันความแค้นแล้วแสยะยิ้มอันน่าขนลุกแบบนี้!

 

          "กูหมายถึงเอาของๆกูคืนต่างหาก"

 

          "หืม? ของๆมึง"

 

          ดินแดนไม่ได้พูดต่อให้คิมหายสงสัยในใจ เขาเพียงแค่อัดควันสีขาวเข้าปอดหนักๆเท่านั้น

 

          "เออ..ของๆกู"

 

          แววตาของดินแดนดูเหม่อลอยแวบหนึ่ง คำพูดนี้ไม่ได้บอกกับคิม แต่เขาบอกกับตัวเองต่างหาก!

 

          "มึงสนใจเพื่อนกูหรอ"

 

          ท่ามกลางความเงียบ อยู่ดีๆคิมก็ถามขึ้นมาทำให้ดินแดนเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ เขามองเพื่อนเพียงคนเดียวที่มีสีหน้าเรียบเฉยในขณะที่เอ่ยถาม แต่แววตาไหวระริกวูบหนึ่ง

 

          ทำไมจะไม่รู้..ว่าคิมมันคิดอะไรกับเขา!

 

          แต่มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก เพราะมันเป็นแค่เพื่อน..ดินแดนให้คิมเป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้น และถ้าวันไหนที่มันล้ำเส้นคำว่าเพื่อนขึ้นมา เขาคงไม่ปล่อยให้มันเข้าใกล้มากไปกว่านี้ เพราะคนเดียวที่เขาโหยหามาตลอด..คือผู้ชายที่ชื่อเบนซิน!

 

          ถึงคิมจะเป็นแค่ญาติห่างๆก็เถอะ..เขาไม่ปล่อยไว้แน่

 

          "ทำไมถึงคิดว่ากูสนใจเพื่อนมึง?"

 

          คิมมองตอบดินแดนแล้วยักไหล่นิดๆ

 

          "คงเพราะกูไม่เคยเห็นมึงเช็ดเม็ดข้าวที่ปากใคร..ล่ะมั้ง"

 

          คิมตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยขณะทิ้งบุหรี่ในมือแล้วขยี้ด้วยรองเท้าหนังจนติดพื้น

 

          "ที่ปากมึง..กูก็เช็ดมาแล้ว"

 

        คำพูดลอยๆของเพื่อนสนิท ทำให้คิมใจกระตุกขึ้นวูบหนึ่ง แต่เขารู้ดีว่ามันเป็นเพียงคำพูดที่ไม่มีมูลเหตุ

 

          แต่ห้ามใจไม่ให้สั่นไหวคงยาก..

 

          "กล้าพูดนะมึง" คิมได้ยินเพียงดินแดนหัวเราะในลำคอทันทีที่เขาพูดจบประโยค

 

          ทั้งๆที่รู้ดี..ว่าดินแดนไม่เคยแม้แต่จะมาดูแลเขา แล้วการมาเช็ดปากให้มันย่อมเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว แต่ใจมันยังคงเต้นระรัว

         

          ดินแดนไม่ได้สนท่าทีเฉยเมยของคิม เขาวาดแขนไปโอบไหล่คิมไว้แล้วพาเดินกลับหอไปด้วยกัน ในขณะที่ริมฝีปากคลี่ยิ้มร้ายโดยที่คิมไม่มีโอกาสได้เห็นมัน อาจเพราะดินแดนสูงกว่าเขาหลายเซนต์

 

          ตราบใดที่คิมยังมีประโยชน์ เขาจะยังคงให้ความหวังมันต่อไป..

 

        ก็แค่รอวันที่มันหมดประโยชน์ แล้วกำจัดออกไปจากชีวิต..แค่นั้น

 

...............................................................

 

        วันนี้ขอไม่ตอบเม้นท์นะค่ะ ขอบคุณทุกเม้นท์มากค่ะ อ่านแล้วรู้สึกตื้นตันใจมาก แบบว่าเนื่อยมาก อาทิตย์หน้าสอบสามวิชาวันดียวกันด้วย  เข้าใจไรท์เนอะๆ

          สังเกตเห็นคู่รองของเราได้ไหมเอ่ย..ความจริงไม่ได้ตั้งใจแต่งคู่รองออกมาเลยนะ แต่อารมณ์มันพาไป ไรท์จะแต่งคู่รองด้วยดีไหมนะ มีใครอยากอ่านเรื่องของดินแดนกับคิมบ้างค่ะ? 555

<<รักรีดเดอร์

 

 

         

 

         

         

 

          

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น