ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 44 สั่งสอน

คำค้น : เพลิงรักอสุรา ละอองอาย NC Nc nc มาเฟีย นักศึกษา โคแก่กินหญ้าอ่อน โหด ดุ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 48

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.พ. 2562 11:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 44 สั่งสอน
แบบอักษร

นักข่าวในทีวีกำลังรายงานเรื่องราวของเหตุการณ์สำคัญของต่างประเทศในรอบวันที่ผ่านมา ทีวีในห้องนั่งเล่นถูกหรี่เอาไว้จนสุด ราวกลับคนดูไม่ต้องการได้ยินเสียงอันน่ารำคาญใจในตอนนี้


สายตาคมลึกจดจ้องภาพที่ถูกรายงาน ข่าวการล้างบางแก๊งค้ายายักษ์ใหญ่ของประเทศเพื่อนบ้าน ในข่าวนั้นมีภาพของนายทหารจากฝั่งเพื่อนบ้านกำลังให้สัมภาษณ์กับทีมข่าวด้วยใบหน้าชื่นบานจนแทบจะกลายเป็นกระด้ง


“ชุบมือเปิบจริงๆ” เสียงของอิฐสบถออกมาเมื่อเห็นว่ามีคนกำลังชิงผลงานของนายตนไป


ร่างที่กำลังเอนกายอยู่บนโซฟาหาได้สนใจ เขาเบนสายตาจากจอทีวีไปมองบนเพดานนิ่ง ทอดลมหายใจเข้าออกอย่างเบื่อหน่าย


“นายครับ อามีนมีข่าวมารายงานครับ” อรรถที่กลับมารับหน้าที่ตามเดิมเร่งเข้ามารายงานทันที


ท่อนแขนขาวยกขึ้นตั้งฉากกับพื้นโลก ปลายนิ้วชี้กระดิกเข้าหาตัวสองครั้งเป็นเชิงอนุญาต ก่อนที่แขนข้างนั้นจะลดระดับลงไปวางขนาบข้างกายแกร่งอีกครั้ง


อามีนเดินเข้ามาด้วยทีท่าเคร่งเครียด ภาพแรกที่เขาเห็นคือร่างของนายที่กำลังทอดกายอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ สวมใส่เสื้อผ้าที่ดูไม่เรียบร้อย เสื้อเชิ้ตสีขาวที่มักจะเห็นนายใส่อยู่เป็นประจำ ตอนนี้มันถูกปลดกระดุมเสียจนโชว์หน้าอกขาวผ่องที่แน่นหนันไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ยามร่างของนายขยับตัวก็จะมองเห็นจุดสีชมพูเล็กๆที่ซุกซ้อนอยู่ข้างสาบเสื้ออย่างหมิ่นเหม่ ส่วนเรือนกายท่อนร่างก็สวมเพียงกางเกงขาสั้นเหนือเข่า ท่อนขาขาวๆนั้นแม้จะมีขนอ่อนขึ้นรำไรแต่ก็ดูน่ามองไม่น้อยทีเดียว


ชายของเขาในตอนนี้ไม่ได้ต่างไปจากจิ้งจอกเก้าหาง ที่ล่อลวงมนุษย์ทุกผู้ทุกนามให้หลงใหลยามได้สบตา อามีนที่เข้ามารู้ในทันทีว่าเขาไม่ควรเงยหน้าขึ้นสบสายตาคมลึกของนายในยามนี้


“ผมสืบความสัมพันธ์ของผู้ตายและลูกค้าคนอื่นที่เข้ามาพักในโรงแรมคืนนั้นแล้วครับ พบว่าเธอมีความสัมพันธ์แบบคลุมเครือกับลูกชายผอ.โรงพยาบาล มาได้ระยะหนึ่งแล้ว” อามีนก้มหน้าก้มตารายงาน ไม่กล้าจะเงยหน้าขึ้นไปสบสายตากับเรือนร่างอันเย้ายวนของนายหนุ่ม


“ลูกชายผอ.?” เตโชย้ำคำช้าๆ


“ใช่ครับ เขาเรียนแพทย์ปีสองอยู่ที่มหา’ลัยเดียวกับเหยื่อทั้งสองรายครับ” อามียรายงานด้วยน้ำเสียงหนักแน่น


เตโชพยักหน้าไปมาเหมือนกำลังคิดไตร่ตรอง แต่แล้วอรรถก็เดินเข้ามาในห้องอีกครั้ง ดึงดูดสายตาและความสนใจของเตโชไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือที่ให้อามีนอีก


“นายหญิงกลับมาแล้วครับนาย” สิ้นคำบอกของอรรถ ร่างที่แต่ก่อนนอนทอดกายอย่างเกียจคร้านก็ค่อยๆพยุงตัวขึ้นนั่ง จัดเสื้อผ้าและเสยเส้นผมที่ละปรกหน้าให้เป็นทรงอย่างลวกๆ


“ไปสืบเรื่องลูกชายผอ.คนนั้นเพิ่ม” นายหนุ่มสั่งแค่นั้นก่อนจะจับปกคอเสื้อให้เข้าที่เข้าทาง


อามีนที่ตามสืบเรื่องราวทุกอย่างมาเรียบร้อยอยากจะร้องขัด ทว่าเห็นสายตาห้ามปรามที่อรรถส่งมาแล้วจึงได้เงียบปาก เขาโค้งคำนับก่อนจะเดินออกไปจากห้องอย่างสงบเสงี่ยมและเจียมตน


ระหว่างทางนั้นเขาได้พบกับเด็กสาวหน้าตาสะสวยคนเดินและเป็นคนเดียวที่เดินเข้ามาในบ้านหลังนี้ได้โดยที่ยังมีลมหายใจ


หล่อนยกยิ้มให้เขาเล็กน้อย เพราะถึงอย่างไรก็เคยทำงานร่วมกันมาก่อน อามีนจำต้องหลบสายตาเพราะไม่อาจรับรอยยิ้มนั้นได้ ขืนมีใครคิดกลั้นแกล้งและเอาไปรายงานนาย ชะตาชีวิตของเขาจะถูกบั่นลงมาให้สั้นวันไหนก็สุดรู้


 มิวเห็นบาร์เทนเดอร์มีทีท่าแปลกไปก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจ แต่ถึงอย่างไรหล่อนก็ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจ ยังคงเดินหน้าต่อไปตามการนำทางของชิว


ร่างของกันต์หยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องนั่งเล่น เขาก้มหน้าก้มตาพลางยื่นมือไปทางประตูให้เด็กสาวเป็นคนเปิดประตูเข้าไปเอง แม้มิวจะไม่เข้าใจการกระทำของพวกเขา แต่เธอก็คร้านจะเก็บมาคิดให้รกหัว ลำพังแค่ใช้สมองคิดหาวิธีเอาตัวรอดจากปีศาจก็ยากเกินทนแล้ว


ฉึก!!!


ทันทีที่ร่างของมิวเดินพ้นเหลี่ยมประตู ลูกดอกหนักแน่นก็พุ่งเข้าใส่ร่างของเธออย่างไม่ออมมือ มันกรีดผ่านใบหูของเธอจนมีหยาดเลือดสีแดงสดซึมออกมาเล็กน้อย และไปปักลงบนผนังห้องเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวก้องสะท้อนอยู่ในหูของเด็กสาว


ภาพของชายร่างสูงใหญ่ที่สวมเสื้อผ้าไม่เรียบร้อยกำลังยืนอยู่กลางห้อง มือของเขายังถือคันธนูเอาไว้ในท่าเตรียม มุมปากยกโค้งเล็กน้อยเมื่อได้เห็นว่าผลงานของตนสร้างความตื่นตะลึงให้เธอไม่น้อย


“สงสัยจะชินกับลูกธนูแล้วละสิ” เตโชกล่าวก่อนจะวางคันธนูลงบนโต๊ะกลางโซฟา


ปลายนิ้วของเด็กสาวสั่นระริก หล่อนรู้สึกเจ็บแปลบที่ใบหู แต่ก็ไม่กล้าจะยื่นมือไปจับเพราะไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหน ทำได้เพียงยืนอย่างสงบอยู่กับที่ มองดูเขาหยิบมีดใบเล็กขึ้นมาหลายใบ


“มีดยิ่งบาง ยิ่งมีความต้านทานน้อย” พูดจบ ใบมีดเล่มนั้นก็ถูกขว้างออกมาอย่างแรง


เด็กสาวชาวาบไปทั้งตัว เธอสัมผัสได้เพีบงลมเย็นๆวูบหนึ่งที่วิ่งผ่านใต้ติ่งหูเล็กของตนไป ก่อนที่เสียงของผนังที่ถูกของมีคมปักลึกจะดังให้ได้ยิน


ยังไม่ทันที่มิวจะได้ตั้งสติ ใบมีดอีกหลายใบก็ถูกขว้างเข้าใส่ร่างของเธออย่างไม่ประสงค์ดี หนนี้มิวไม่หยุดเป็นเป้านิ่งให้เขากลั่นแกล้งอีกต่อไป ร่างแบบบางกระโจนหลบไปทางอื่น แต่ก็ยังไม่วายถูกเขาไล่ล่า ขว้างปาใบมีดเข้าใส่เสียจนต้องหาที่กำบัง


“คุณคิดจะทำอะไรกันแน่!” มิวร้องตะโกนอย่างเดือดดาล เมื่อครู่เธอเกือบหลบใบมีดเล่มนั้นไม่พ้น โชคยังดีที่มีหุ่นโรบอตตัวใหญ่ตั่งอยู่ในห้อง ไม่อย่างนั้นเธอคงถูกใบมีดปาดใบหูจนขาดวิ้นไปแล้ว


ไม่มีเสียงตอบรับหรือแม้แต่เสียงลมหายใจของเขา เด็กสาวรู้สึกหวาดผวากับอารมณ์ขึ้นๆลงๆของผู้ชายคนนี้ แต่แล้วเธอก็มองเห็บใบมีดที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น มันอยู่ไม่ห่างไปจากจุดที่เธอหลบอยู่เท่าไหร่นัก หากเธออาศัยจังหวะนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะควบคุมสถานการณ์ และขึ้นมาเป็นฝ่ายคุมเกมส์ก็เป็นไป


ร่างแบบบางกำลังจะพุ่งกระโจนไปเก็บใบมีด ระหว่างที่เธอกำลังรวบรวมความกล้าและกลั้นใจก้าวเท้าออกจากเงาร่างของหุ่นตัวใหญ่ ฝ่ามือหนาก็คว้าเข้าที่บ่าบอบบางของเธออย่างจัง เขาออกแรงกดเสียจนร่างเล็กล้มลงไปนอนกับพื้น ไร้หนทางต่อสู้


“ช้าเกินไป” เสียงตำหนิดังมาจากคนที่พยายามจะฆ่าเธอหลายครั้งหลายหน ร่างหนักๆของเขาทาบทับอยู่บนแผ่นหลังของเธอจนไม่สามารถลุกขยับไปไหนได้


เสียงลมหายใจหนักแน่นของเขาดังไม่ห่างจากใบหู มิวสัมผัสได้ถึงปลายลิ้นเปียกชื้นที่ลากเบาๆบนใบหูที่ถูกลูกธนูเฉี่ยวจนเกิดแผล ยามถูกความเย็นของน้ำลายลามเลีย ความรู้สึกเจ็บแปลบก็พุ่งพล่านเสียจนเด็กสาวต้องเอียงคอหลบ


“ทั้งหมดของเธอเป็นของฉัน” ถ่อยคำแสดงความเป็นเจ้าของดังกึกก้องอยู่ใบหู มิวที่ถูกเขารุกล้ำเรือนร่างใบหน้าเห่อแดงเสียยิ่งกว่าลูกตำลึงสุก พอมาได้ยินประโยคนี้ก็คล้ายกลับว่าลมหายใจของเธอจะสะดุดไปด้วย


ริมฝีปากร้อนของชายหนุ่มไล้จูบไปตามลำคอขาวผ่อง ลามลงล่างไปตามเส้นชีพจรที่กำลังเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ การกระทำอันแสนจะหวามไหวของของ ทำให้คนใต้ร่างแทบจะหลอมละลายกลายเป็นเทียนเหลวอยู่รอมร่อ


“ห้ามเอาตัวเองไปให้คนอื่นรังแกอีก” พูดจบ ฟันคมๆของเขาก็ฝังเขี้ยวลงบนลำคอของเด็กสาวเสียจนเธอร้องครวญเพราะความเจ็บปวด


“เพราะคนที่จะรังแกเธอได้...มีแค่ฉันคนเดียว”


**************************************************************************************************************************


จัมวรั้ยนังหนู! อย่ายอมให้คนอื่นแกล้ง ไม่งั้นจะโดนนายแกล้งหนักกว่านี้!


สำนึกผิดไม่ทันแล้วจริงๆ เมื่อคืนนี้เค้าเผลอหลับไป เพิ่งได้มาอ่านคอมเม้นต์เมื่อเช้าาา แงงงงง เก๊าขอโทษษษษ คลานเข่าเข้าไปกราบอกรีดจ๋าทุกคน


งั้นเดี๋ยววันนี้จะจัดให้สี่ตอนนะงับ รออีกสามตอนที่เหลือได้เลย ชุฟ


กราบขอบพระคุณพลังคอมเม้นต์จริงๆนะคะ รักๆ วันนี้จะจัดแบบเด็ดๆให้สักสองสามตอน ฮุฮุ

ความคิดเห็น