KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 58 ระราน

ชื่อตอน : ตอนที่ 58 ระราน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.พ. 2562 21:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 58 ระราน
แบบอักษร

ตอนที่ 58

ระราน

เช้าที่เป็นเวลาเข้าเรียนแบบนี้ เป็นธรรมดาที่จะได้ยินเสียงเพื่อนสาวเจี้ยวจ้าวเจาะแจ่ะกันไม่หยุดหย่อน สรรหาเรื่องมาคุยโม้โอ้อวดกันไปมา

แต่แล้ว แสงแดดยามเช้ากลับลอดผ่านใบไม้สีเขียว ลงมากระทบผิวพรรณจนเป็นเหตุ....

“หึ้ยย เช”

“คอมึงเป็นไรอะ”

“เป็นอะไร!!” หล่อนเบิกตาขึ้นกว้าง กริบตาปิ๊งๆ แบบประมาณว่า ห๊ะอะไรหรอ แกรรร... มีอะไรเกิดขึ้น!

“รอยจ้ำ เป็นดวงๆเลย” แต่ว่าท่าทางที่ดูใสซื่อก็ไม่สามารถใช้ได้ผลเสมอไปนะจ๊ะ เพราะเพื่อนหล่อนกระโจนเข้ามาดูกันเพิ่มอีกคน..

“เช!!”

“คอมึงเป็นจ้ำ!!” ในขณะที่เดินผ่านกลุ่มฝูงชนมากหน้าหลายตาอยู่นั่น เพื่อนหล่อนก็ตะโกนออกมาด้วยความสะพรึง..!!

เพื่อนกะเทยแสนโอเว่อร์ตะโกนแหกปากร้อง แบบชนิดที่ไม่ได้สนมนุษย์ตัวไหนจะมอง พวกหล่อนกระโจนเข้ามาส่องดูคอเธอ อย่างกับจะกระโดดเข้าไปสิงร่าง...

หล่อนต้องรีบมุดหน้าหนี สายตาประชาชี เพราะรองพื้นหนาๆที่พอกมาตรงคอ กลบรอยช้ำไม่มิด

มันไม่อาจเล็ดลอด สายตาของเพื่อนสาวแสนรู้ของเธอไปได้!!..

 “ชู่ส์........ พวกมึงเบาๆสิอิดอ** ”

“อุ๊ปปส์”

เพื่อนหล่อนได้สติขึ้นมา เมื่อหล่อนตวาด พวกนางต้องรียเอามือมาปิดปาก ให้เงียบสงบ

“อ่ยย แฮร่ๆ โทษที”

“ไม่มีใคร…. ได้ยิน…” ต้อยหันไปถามผู้คนรอบข้าง

“ใช่มั้ยจ๊ะ” ด้วยจริตดีดนิ้ว ดัดเสียงแรด

“ไม่มีคนตอบ”

“แสดงว่า ไม่ได้ยิน เนาะ ฮ่าฮ่า”

“อีนี่!!!”

เชรีบกระชากกรามใหญ่ๆของเพื่อนกลับเข้าสู่วงสนทนาทันที เพราะมันน่าอายมาก มีแต่คนบ้านเท่านั้นที่ทำแบบนั้นได้!

“มึง บ้าหรอ อีต้อย!”

หล่อนต้องตวาดให้เพื่อนหุบเหงือกงับลิ้น งดส่งเสียง

นักศึกษาที่เดินกันเป็นกลุ่มเริ่มหันล่อกแล่กมอง ก่อนจะกระซิบกระซาบกันใหญ่

“ไม่มีใครได้ยินเล๊ยย”

เชประชดประชันพร้อมกับถอนหายใจออกพรวดใหญ่

“มานี่เลย ไปคุยกันตรงนู้น”

คิมลากแขนเชตรงไปยังมุมต้นดอกปีบที่ไร้ซึ่งผู้คนสัญจร เพื่อนที่ชอบสอใส่เกือก ต้องรีบแจ้นตามไปเอาความข่าวใหม่

“อีเช.................”

“มันไม่ใช่ธรรมดาเลยเว้ย”

“แดงก่ำขนาดนี้ กูนึกว่ามึงไปตกต้นไม้ที่ไหนมา”

เพื่อนดูวอรี่มากกับเรื่องที่คอของหล่อน พวกเขารีบเค้นเอาความพร้อมกัน

“คืออะไร......!!??”

“โอ้ย นิดหน่อยเองมึง”

“เช.......................................”

พวกหล่อนลากเสียงยาว เพราะรู้ว่าสันดานเพื่อนชอบกลบเกลื่อน ไม่บอกรายละเอียดที่แท้จริง

“ก็”

“มีอะไรกัน แล้วรุนแรงไปหน่อยแค่นั้นเอง”

“มันจริงหรอ อีเช”

“ไหนดูสิ”

ต้อยรีบผละเข้าไปพิสูจน์รอยพวกนั้นทันที

“โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

“อิเชี้ย”

“จับทำไมเนี่ย!”

“กูเจ็บ!!”

เชร้องโหยหวนออกมาอย่างเจ็บปวด กระโดดสะดุ้งโหยง  

“โหย ถ้ามึงไปเรียนสภาพนี้นะ”

“พวกอีชะนีห้องเรามันต้องเม้าท์กันปากหลุด แน่ๆ”

“มึง...ต้อง พึ่ง กูอีเช..!!”

“อะไร?”

ต้อยหยิบผ้าพันคอลายชมพูเขียวเปรี้ยวจี๊ดออกมาจากกกระเป๋า

“โฮฮฮฮฮฮฮฮ”

“กูยอมตายดีกว่าอีต้อย จะให้กูมาใส่ผ้าพันคอแก่ๆของมึงเนี้ยยยยย!!”

“นี่เป็นเรื่องที่ไม่อยู่ในความคาดหมายของมึงอีเช”

“ชะยอมส่ายผ้าพานคอของกรู รึจะยอมอับอายขายขี้หน้าวงตระกูล ก็เลือกจ๊ะ” ต้อย จือปากพูดออกมาอย่างมาดมั่น ยิ้มมุมปาก จนแก้มล้มไปปิดตาอีกข้าง

“เช มึงไม่มีทางเลือก” คิมก็ไม่ได้ชอบผ้าของต้อยหรอกนะ แต่ว่านางคงคิดว่าเชไม่มีทางเลือกจริงๆ

..................................................

ณ ห้องเรียน

“เช”

เพื่อนสาวในคลาสเดินเข้ามาทักอย่างสดใส “มึ ง มึงง มึง”

“อีเช555555”

“อีเชชชช”

แต่กลับต้องท้องแข็งกันเป็นแทบๆ

“มึงผูกผ้าสามสีมาเรียนหรอ 55555”

เชหันมาเหลือกตามองต้อยด้วยความพยาบาทอาฆาตแค้น

“อีตอออ้อออยยยยยยย”

“โอ้ย กูไม่ไหว ขรรม..!”

“แล้วไง”

เชหันไปตอบกลับแบบมั่นหน้าว่า

“กูสวยคะ”

“ใส่อะไรก็สวย จบเนาะ”

เพื่อนสาวที่ตรงเข้ามาถามถึงกับหันหน้า เบ้ปากมองบน แบบทวนเข็ม แล้วเดินหนีไปนั่งที่ทันที

ทิ้งให้พวกหล่อนเบ้ปาก สาปส่งด้วยความหมั่นไส้

........................................................

ในขณะที่อาจารย์กำลังพูดสาธยายไปเรื่อยเปื่อยในเรื่องที่ไม่น่าฟัง เขาก็นั่งหมุนปากกาแบบเบื่อๆ บรรยากาศในห้องก็ชวนหลับเอาซะจริงๆ ไม่ไหวถ้านั่งเนิ้บๆใจลอยแบบนี้ มีหลับอ้าปากหวอแน่ๆ

หนุ่มหน้าตาหล่อคมถือโอกาสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดๆให้มันหายเบื่อ ตามประสาคนเลวๆบวกไม่ตั้งใจเรียน ท่าเล่นโทรศัพท์นั่นยังต้องเก๊ก ชวนให้หมั่นไส้สุดๆ คิดว่าอาจารย์ก็น่าจะเห็นแต่ทำไงได้ เพราะคนมันโนสน’ โนแคร์’

ปัดหน้าจอทัชสกรีน ไปเรื่อยเปื่อย ติดตามทีมบาสเก็ตบอลที่กำลังคลั่งไคล้ ในแมตซ์เทศกาลกลางปีของ UA ไปเรื่อยๆพลางยิ้มอ่อน.. ดุจพ่อหนุ่มได้รับชัยชนะไปด้วย

ตึ้ง.....

เสียงแจ้งเตือน Facebook น่ารำคาญดังอีกล่ะ มันดังทั้งคืนจนต้องปิดเสียง เหตุก็เพราะคนพวกนั้นอยากจะแอดเฟรนเค้ามาเสือกเรื่องสถานะของเขากับเชอีกละมั้ง แต่เชื่อเถอะว่า พวกเค้าเอาไปเล่าแบบใส่สีตีไข่ ลดความจริงลงเหลือเพียง 1% เท่านั้นจากความจริงทั้งหมด แต่เข้าไปดูสักหน่อยแล้วกัน


......ความทรงจำเมื่อปีที่แล้ว


พระเจ้า!

รูปคู่แฟนเก่าเด้ง ขึ้นมาหน้าฟีด!!1


มันไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่ เพราะตอนนี้มีแฟนใหม่ไปแล้ว เพราะฉะนั้น...

ต้องรีบตั้งค่าความเป็นส่วนตัว แบบให้เห็นแค่ตัวเขาเอง...


แต่ก็เผลอไปสนใจที่รูปคู่ซะงั้น


หน้าของเขาตอนนั้นดูมีความสุขจังเลย.. ตอนที่คบกับ ‘แทน’ แต่พุทคงไม่อยากจะเปรียบเทียบอะไรมากกับตอนนี้ เพราะมันผิดที่ ผิดเวลา ซ้ำจะทำให้คิดถึงเรื่องราวเก่าๆพวกนั้น ซึ่งจบไม่ค่อยดีอีกด้วย

และก็ยังไม่แน่ใจว่า ตัวเองตัดบัว แล้วยังเหลือใยอยู่รึป่าว 

ก็คงปล่อยผ่านให้เป็นความทรงจำที่ดีไปก็แล้วกัน..

ไม่นานนัก...

ข้อความของคนคนหนึ่ง ก็ถูกส่งมา..

*****

               พุท....


*****


“เชี่ย”

พุทรู้สึกสตั้นไป 10 วิ!!


เพราะ แฟนเก่าทักมา...!!


ทักมาทำไมวะ ก็ไหนทิ้งกันไปแล้ว

เอาไงต่อละนีนี้..

โชคดีที่ยังไม่ได้แลกรหัสเฟสกับเชไว้ 


พุทลังเลที่จะกดเข้าไป แล้วตอบ

ไม่รู้สิ มันทั้งรู้สึกว่าโกรธ น้อยใจ ไม่หาย แต่ตอนนี้มันแย่ตรงที่

คิดถึงเรื่องเก่าพวกนั้นอีกแล้ว..


หนุ่มร่างสูงกุมขมับและจัดการกับความสับสนทั้งหมดที่กรูเข้ามาตอนนี้..

แต่ความถูกต้องมันต้องมาก่อน..


ตอนนี้เค้ามีเชอยู่แล้ว... นั่นคือ สิ่งที่เป็นปัจจุบัน


****


....มีอะไร

               ป่าวหรอก...

สบายดีมั้ย...


****

“สบายดี”

พุทพลั้งปากพูดออกมาเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่หลุดออกมาโดยไม่รู้ตัว นั่นเป็นสัญญาณที่ไม่ดีเท่าไหร่

แม้ไม่ได้ยินเสียงของ ‘แทน’ แต่ว่าทุกอย่าง ไม่ว่าจะสีหน้า ท่าทาง เสียงพูด อะไรก็ตามที่เป็นตัวเขา มันลอยเข้ามาในหัวจนหมด..

มันหยุดไม่ได้จริงๆ


****


........

(พุทไม่ตอบ)

แฟนใหม่คงน่ารักมากเลย...

เค้าโชคดีมากเลยเนาะ...


....เราเลิกกันแล้ว

...อาจจะไม่ต้อง

....รู้เรื่องกันขนาดนั้น ก็ได้มั้ง


****

แหม... อีนี่ โดนเทแรงเชียว

...................................................................................

ห้องน้ำชั้น 3 


“มึง” (เช)

ในระหว่างที่เพื่อนกำลังส่องกระจกเช็คผิวหน้าของนางโดยละเอียด หล่อนก็ถามผ่าความเงียบเข้ามา..

“โอ้ย จะพูดดีมั้ยอะ” 

“อารายยยยย” คิมลากเสียงยาว ประหนึ่งว่ามีความต้องการเสือกระดับหนึ่งร้อยล้าน

“เอ๊ะ มึงหนิ มาทำให้อยากแล้วก็จากไป” 

เชเอาแต่ขบคิดไม่หยุด วางหลังบางพิงผนัง ทิ้งตัวถอนหายใจ คิดเรื่องของเขา คิดแล้วคิดอีก..

“มึงมองว่าผัวกูเป็นคนยังไง”

“น้องพุทอะหรอ”

“เออ เอาดีๆ”

“อืมม เอาตรงๆนะ”

เพื่อนสาวหันกลับมาแล้วจ้องตา ก่อนจะพูดออกมา

“เขาเป็นคนที่นิสัยดีนะ จากที่เคยติว เคยพูดด้วย แต่ผู้ชายคนนี้มีบางอย่างที่ไม่ธรรมดา”

“ห๊ะ!! เช่น”

“ก็ ใจ ของเค้าเนี่ย เด็ดสุดๆเลยละมึง มึงจำเรื่องที่น้องเคยทำมาก่อนได้มั้ย มันรุนแรงทั้งนั้นเลยนะ”

“อืม มันก็จริงอะ”

“อะไรอะ ทำไมต้องมาถามความคิดเห็นต่อผัว กับคนอื่น”

“มึงกำลังสงสัยอะไรอยู่ใช่ม่ะ”

“ใช่แน่ๆ”

“อย่ามาเฉไฉนะ แล้วมันเกี่ยวกับเรื่องรอยพวกนี้ด้วยรึป่าว”


“โหยยย แสนรู้จังเลยนะมึง”

“ฉลาดเกินไปละ”

“อยู่แล้ว”


“เอาล่ะ มาเข้าเรื่องได้แล้ว”

“มึง... สงสัยอะไรในตัวผัวมึงอย่างนั้นหรอ”


เชกระซิบเรื่องราวทั้งหมดที่เจอเมื่อคินให้คิมฟังอย่างละเอียด..

.

.

.

.

.

“อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยย”

“คุณพระ!!!”

“มึงงงง!!!”


“อืมม....ไงละ ผัวกู กูควรสงสัยมั้ยละ”

คิมหล่อนตกกระใจที่สุด โดยเฉพาะเรื่อง คลังเก็บยุทโธปกรณ์ทำสงครามของผัวเช


“กูควรเอาไงดีอะมึง”

“ประเด็นมันอยู่ที่ กูเริ่มกลัว เขาแล้วอะ”


“อีเช...”

“กูคิดออกละ”

“แต่มันเป็นวิธีที่ไม่สร้างสรรค์เท่าไหร่นะ”

“อะไร”

“แถมหน้าด้านมากดั้วะ”

“แล้วมันคืออาไรล๊า.. ”

.

.

.

“ไปถามเมียเก่ามัน****!!!”

​.

.

.

.

“เชรดด”

“เค้าจะไม่ตบกูหรอววว กูเพิ่งนอนกับผัวเก่าเค้านะ!!!”


“ใครจะไปกล้าอีดอ*” (เช)


........................................................................................

กูได้ยินข่าวว่าผัวมึงโหด เอาซะหน่อยว่ะเช

#อาร์ต


…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่อง ผัวเด็กจอมโหด 18+ by KO.R เราอยู่กันมาถึงตอนที่ 58 ได้อย่างไร 555+ ใกล้จบล้าว แต่ก็มีเรื่องให้สนุกกันอีกแล้วจร้า เป็นจุดพีคของเรื่อง แต่ไรท์ออกตัวก่อนเลยว่าไม่ขายดราม่าแน่นอนจร้า อย่าเพิ่งคาดเดาไปกันก่อนนะรีดที่น่ารักของไรท์ เพราะนิยายไรท์คาดเดาไม่ค่อยได้ คอมเม้นมาหน่อยว่าอยากให้จบแบบไหน..?

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น