ซันซายน์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 อดทน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 253

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.พ. 2562 20:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 อดทน
แบบอักษร

ตอนที่ 13

อดทน

อดทนไว้นะชะนี เดี๋ยวผู้ชายจะรู้ตัว โอ๊ยยิ้มหวานละลายใจ แม่จ๋า หนูอยากมีผัวอีกแล้ว สายลมพัดผ่านมาสายหนึ่ง ทำให้ผงฝุ่นปลิวเข้าตาเธอ

"โอ๊ย ฝุ่นเข้าตา" เธอพยายามจะขยี้ แต่พี่หลันซานกลับคว้ามือไว้เสียก่อน ก่อนจะทำในสิ่งที่ ทำให้กะเทยหัวใจเต้นแรง

"ฟู่ " ลมอุ่น ๆ จากปากบางนั่น เป่าลงที่ดวงตา อย่างอ่อนโยน โอ๊ย พ่อจ๋า แม่จ๋า ลูกอยากได้ผัวค่ะ

เธอมองสบตาพี่หลันซาน ใบหน้าห่างกันเพียงคืบ ท่องไว้ในใจ จูบหนอ ไม่จูบหนอ ต้องเป็นกุลสตรีหนอ ประเดี๋ยวคนอื่นมองว่าแรดหนอ หากแต่ยิ่งห้ามเท่าไร ยิ่งเหมือนไม่ได้ผล ในระหว่างที่พี่หลันซานกำลังจะขยับออกเพราะคิดว่าฝุ่นน่าจะออกแล้ว เธอเลยขยับเข้าหาหวังปล้นจูบเขาสักครา แต่

"แฮ่ม สามีอยู่นี่ ภรรยาตัวน้อย ออกมาเตร็ดเตร่เช่นนี้ คงไม่ค่อยเหมาะกระมัง" เธอหันขวับกลับไปมอง ไอ้ท่านอ๋องน่าตายนี่ ไอ้มารขัดความสุข จะได้อยู่แล้วเชียว

ทางด้านท่านอ๋องหลงเหยียนชิง หลังจากกลับไปข่มความอายในตำหนักของตนอยู่เสียนาน ก็ให้องครักษ์ไปตามนางมาพบ เพื่อจะตกลงอะไรบางอย่าง แต่คำตอบที่ได้รับ คือนางไม่อยู่ ดีนะที่เขาฉลาด ถึงได้สั่งเงาคอยตามติดนางไว้ตลอด ถึงได้รู้ว่า หวางเฟยผู้น่าตายของเขา กำลังจะสวมหมวกเขียวให้แล้ว และมิใช่หมวกเขียวเพียงใบเดียว แต่นางคิดจะสวมให้เขาเป็นเข่ง

ต่อไปนี้เขาคงปล่อยนางให้ห่างจากสายตามิได้เสียแล้ว แล้วดูสิเขารึก็อุส่าหวังดีออกมารับนางกลับวัง แต่ภาพที่เขาเห็นนี่สิ นางช่างไม่เกรงกลัวอาญาใดใดจากเขาเลย นั่นมันสหายรักของเขาแท้ ๆ นางก็ยังมิเว้น สตรีไร้ยางอายนี่มันน่านัก แล้วนี่เห็นเขาแทนที่จะตกใจ แล้วนี่อะไร มองเขาอย่างกับสิ่งน่ารังเกียจ

"หลันซานเจ้ากลับบ้านได้แล้วกระมัง" เขาเอ่ยบอกสหายรัก อย่างน้อยทำอะไรนางไม่ได้ ก็จัดการแยกสหายรักเขาออกไปก่อนก็ยังดี เห็นนางมองมาที่เขาราวกับจะฆ่าทิ้ง นี่นางคงชอบบุรุษแบบสหายเขามากสินะ ใช่สิเขามันหล่อเกินไป สูง รึก็สมชายชาตรี ผิวก็คล้ำนิด ๆ จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วกระบี่ มองกี่ทีก็ออกจะ หล่อเหลาเกินไป สตรีไร้ยางอายเช่นนางคงตามิถึงของดีกระมัง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น