Sakuya Aika

พี่ไนท์จะไม่อ่อนโยนแล้ว~ ขอบคุณที่ยังไม่ลืมคู่นี้นะคะ เมนต์ติชมได้คร่า

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.3k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.พ. 2562 15:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร



- ตะวัน -


ผมชื่อตะวัน เป็นเพื่อนไอ้เอิร์ธ และก็เป็นผู้ชายแท้ทั้งแท่ง.. แต่ความฉิบหายดันบังเกิดเมื่อผมเสือกไปมีอะไรกับผู้ชายด้วยกัน ไอ้เหี้ยเอ๊ย กูอยากตายแล้วเกิดใหม่ โว้ยยย

ผมบี้บุหรี่ที่กำลังสูบกับรั้วกั้นถนนเมื่อรถไอ้ไนท์แล่นเข้ามาจอดข้างรถผม แต่แม่งไม่ยอมลงมาสักที

ผมถีบรั้วอย่างฉุนๆ ทีหนึ่งก่อนเดินอาดๆ มาที่รถไอ้เวรนั่น กระจกรถฝั่งคนขับเลื่อนลงทันที เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาคมคายมีกลิ่นอายลูกเสี้ยวนิดๆ ที่ขนาดผู้ชายด้วยกันยังต้องอิจฉาความหน้าตาดีของมัน แต่เหี้ยเหอะว่ะ แม่งเสือกเป็นเกย์ เสียดายความหล่อ หน้าแบบมันเอาไปจีบผู้หญิงก็เพลย์บอยดีๆ นี่เอง

ผมถ่มน้ำลายขุ่นๆ ลงพื้น แค่เห็นหน้ามันก็สะอิดสะเอียนจะแย่อยู่แล้ว นี่ยังต้องนัดมันออกมาเจอ คิดว่าผมต้องใช้ความอดทนแค่ไหนถามใจดู

“มีอะไร” ไอ้เหี้ยไนท์มองความสถุลของผมด้วยสายตาราบเรียบ ท่าทางเย็นชาห่างเหินของมันทำผมคันส้นตีนยิกๆ

“ออกมาคุยข้างนอก” ผมบอก แต่แม่งก็ยังเฉย จนผมชักทนไม่ไหว กำลังจะเหวี่ยง ไอ้เหี้ยไนท์ก็เปิดประตูออกมา มันกระแทกประตูใส่ผมอย่างเตือนให้หลบทีหนึ่งเพราะผมยืนบังประตูมันอยู่ ผมถอยออกมา มองร่างสูงก้าวออกจากรถเงียบๆ

“ตกลงว่ามี เฮ้ย!”

ไอ้ไนท์หันมาถามแต่ผมไม่เปิดโอกาสให้มันตั้งตัวเหวี่ยงหมัดเข้าที่หน้ามันสุดแรง แต่มันดันหลบได้ แถมยังจับแขนผมล็อกไว้ด้านหลังแล้วผลักติดกับรถดังพลั่ก!

“ไอ้สัส ปล่อยกู”

หน้าผมร้อนวูบเมื่อรู้ว่าพลาดท่าให้ไอ้ไนท์ ดิ้นฮึดฮัดออกจากการจับกุมของมันแต่ทำยังไงก็ไม่หลุด

“มึงเรียกกูออกมาเพื่อทำเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้งั้นเหรอ คิดจริงๆ เหรอว่าจะเอาชนะกูได้” มันโน้มหน้าลงมาพูดใกล้ๆ เหี้ย กูขนลุก!

“สัส! กูบอกให้ปล่อย”

“ทางเดียวที่มึงจะชนะกูได้ คือบนเตียงเท่านั้นตะวัน จะเอาเลยป๊ะล่ะ”

“เอาพ่อง! เฮ้ย! สัสมึง... ไนท์มึงจะทำเหี้ยอะไรวะ ปล่อยกู”

ผมโวยลั่นเมื่อไอ้ไนท์มันเอื้อมมือมาจับเป้ากางเกงผมจากด้านหลัง ปลดหัวเข็มขัดผมออก เสียงกุกกักดังขึ้นกิ๊กเดียวก็รู้สึกถึงปลายนิ้วที่ล่วงล้ำเข้ามา ผมสะดุ้งเฮือก สะบัดขัดขืนหัวฟัดหัวเหวี่ยง เค้นเสียงตะเบ็งด่าอย่างรังเกียจมันเข้ากระดูกดำ

“มึง! ไอ้สัสไนท์ ไอ้ชาติชั่ว เกย์เหี้ยมึงมันพวกวิปริตผิดเพศ ปล่อยกูอึก...!”

ผมกัดริมฝีปากแน่นเมื่อถูกให้เหี้ยไนท์กำท่อนล่างเอาไว้เต็มมือ ริมฝีปากนุ่มนิ่มเลื่อนเข้ามาแนบกระซิบข้างหู เล่นเอาผมขนลุกขนพองไปหมด เบือนหน้าหนีเท่าไหร่แม่งก็ยังตามติดกดเสียงพูดเย็นยะเยือกถากถางข้างหูผม

“แล้วหมาตัวไหนมันแข็งอยู่ในมือกูวะ มึงก็โรคจิตพอๆ กับกูล่ะวะตะวัน”

“เวร! ปล่อยกูมึง... อึกหยุด! ไอ้ไนท์ มึงจะทำ...อาส์~ ไอ้เหี้ยไนท์หยุด...”

“หึ อยากให้กูหยุดจริงๆ ก็ลองขอร้องกูดีๆ สิ”

มันทำเสียงเยาะหยัน ใช้นิ้วลูบไล้ผมอย่างช่ำชองจนผมแทบทนไม่ไหว เข่าอ่อนยวบ ยืนก็จะยืนไม่อยู่ ความรู้สึกเสียวกระสันพรั่งพรูขึ้นมาพร้อมกับความขมขื่นระคนอับอายที่กัดกินในใจ ผมกัดฟันกรอด นี่มันยิ่งกว่าเสียศักดิ์ศรีซะอีก

“ขอร้องพ่อมึงดิสัส ไปตายซะอึก!”

“มึงนี่มันปากเก่งดีจริงๆ กูชอบ...” ไอ้เหี้ยไนท์มันกระซิบข้างหูผมพร้อมกับขยับข้อมือขึ้นลงอย่างรัวแรง ผมขนลุกซู่ ร่างกายเกร็งเขม็งทุกสัดส่วน พยายามดิ้นขืนแต่ไอ้เนี่ยนั่นใช้แรงที่เหนือกว่ากดผมเอาไว้ แขนผมที่ถูกบิดไขว้ไว้ด้านหลังปวดหนึบ แรงกระตุ้นที่ทวีระอุขึ้นเรื่อยๆ ทำผมทนข่มกลั้นอารมณ์ต่อไปไม่ไหว ระเบิดเสียงครางออกมาอย่างลืมตัว

“อั่ก… ไนท์! ไอ้สัส อือ! ... อาส์ ไม่ไหว... กูจะออกแล้วอึก... อา!!!”

ผมกัดฟันแน่น ความรู้สึกพลุ่งพล่านที่พยายามสะกดเอาไว้อย่างสุดความสามารถถูกบีบบังคับให้ปลดปล่อยออกมาด้วยฝ่ามืออันร้ายกาจของคนที่ล็อกตัวผมอยู่ด้านหลัง

ผมหอบแฮ่กๆ ซบหน้าพิงกับรถอย่างอ่อนแรง เรียวขาสั่นระริกไม่หยุด

“อ่า... มือกูเลอะเลยแฮะ” เสียงพออกพอใจดังขึ้นด้านหลัง มันจับเอวผมแล้วเช็ดมือชื้นๆ นั่นกับเสื้อผมจนเลอะไปหมด แล้วผละออก ผมยังไม่มีกะใจจะหันกลับไปมอง ซ่อนความรู้สึกเดือดดาลเอาไว้ในอก รอจนกระทั่งลมหายใจกลับเป็นปกติหันกลับไปจะเอาเรื่องมันแต่ไอ้ไนท์รู้ทัน เบี่ยงตัวหลบหมัดผมทันควัน ผมหวืดหวดได้แค่ลม แถมยังเซไปข้างหน้าอย่างเสียหลัก

“แม่งเอ๊ย!”

ผมหันกลับไปมองไอ้เวรระยำนั่นอย่างเคียดแค้น แววตาแดงก่ำ

“กูบอกแล้วไง อย่างมึงชนะกูได้แค่บนเตียงเท่านั้น” ไอ้เหี้ยไนท์เอามือกอดอกยิ้มหน้าระรื่น

“มึงมันเหี้ย”

“เออ ตกลงว่านัดกูออกมามีอะไร ตอบดีๆ ล่ะ ไม่งั้นกูเล่นมึงอีกแน่” ไอ้ไนท์มันยิ้มเยาะ พลางส่ายสายตามองลงมาที่เป้ากางเกงผม สัส! ผมจะถอดรองเท้าฟาดหน้ามันอยู่แล้ว แต่คาดเดาจากสถานการณ์ที่ผ่านมามันคงไม่ยืนเฉยๆ ให้ผมทำแบบนั้นแน่

ผมจ้องมันกลับอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ทั้งโกรธทั้งอับอายที่ถูกมันทำเหมือนของเล่น

ผมตั้งใจจะเรียกมันออกมาเพื่อคิดบัญชีเรื่องในคืนนั้น แต่ดันเป็นผมที่ถูกจัดการซะเอง ไอ้เหี้ยเอ๊ย! ความรู้สึกตกเป็นรองแบบนี้แม่งน่าอายฉิบหาย

“กูไม่อยากเห็นหน้ามึงอีก” ผมพูดอย่างเจ็บแค้น “เรื่องที่เกิดขึ้นคืนก่อน รวมถึงเรื่องที่เหี้ยๆ ที่มึงเพิ่งทำกับกูเมื่อกี้ ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาดไม่อย่างงั้น...”

“ไม่อย่างงั้นทำไม?” ไอ้ไนท์หรี่ลง เอ่ยถามกลับเสียงเย็นยะเยือก ผมมองสบตามันอย่างไม่ลดละ

“กูจะฆ่ามึง อยากตายก็ลองดู!”

“.....”




- ไนท์ -


ผมชื่อไนท์ เป็นเพื่อนไอ้กันต์และก็เป็นเจ้าของร้านเหล้าหลังมหาลัยที่พวกเด็กๆ นักศึกษาชอบไปนั่งก๊กเหล้ากัน แต่ว่าตอนนี้ผมกลับกำลังมีปัญหากับไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่เพิ่งจะนอนกับผมแค่ครั้งเดียว ความจริงผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เห็นท่าทางมันน่ารักดีก็เลยอยากลองนิดหน่อย แต่ไม่คิดว่าแม่งจะเกลียดเกย์เข้าไส้ขนาดนี้ ทั้งๆ ที่คืนนั้นมันก็ออกจะร้อนแรงเบอร์นั้น เล่นเอาสะโพกผมปวดไปหลายวันเลยว่ะ

สัสเอ๊ย มีแต่ได้กับได้ยังมีหน้ามาบ่นกูอีก

ผมมองรถไอ้เด็กเปรตแล่นออกไปจนสุดสายตา แม่งคิดจริงๆ เหรอว่าผมจะเอาเรื่องของมันกับผมในคืนนั้นไปโพนทะนาให้คนอื่นรู้ โตๆ กันแล้ว

อะไรพูดได้อะไรพูดไม่ได้ ไม่ต้องให้ใครบอก คนอย่างผมก็คิดเองได้ ไม่งั้นเรื่องไอ้กันต์กับน้องเอิร์ธคงรั่วถึงหูคนอื่นไปนานแล้ว

ตะวันแม่งสงสัยโตแต่ตัวกับไอ้นั่น... ถ้ามันใช้สมองไตร่ตรองสักนิดก็คงไม่นัดผมออกมาเสียเวลาเปล่าแบบนี้หรอก

มันบอกว่าไม่อยากเห็นหน้าผมด้วยหนิ งี่เง่าดีจริงๆ ปากบอกว่าเกลียดแต่แตกเต็มมือกูเลยสัส ผมเลียร่องรอยของตะวันที่หลงเหลือตามซอกนิ้วอย่างนึกเสียดาย

อืม ...รสชาติไม่เลวเหมือนเดิม

ผมกลับมาขึ้นรถ ดึงทิชชู่เปียกออกมาเช็ดมือจนสะอาด กำลังจะออกรถเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ผมหยิบขึ้นมาดูอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะเห็นชื่อ ‘ปาย’ บนหน้าจอ ชื่อนั้นทำผมแน่นิ่งไปชั่วขณะ รอยยิ้มที่ได้แกล้งไอ้ตะวันเลือนหายไปจากใบหน้าทันควัน

“ปาย…”

[พี่ครับ... ผมเอง ผมกลับมาแล้ว]

ผมนิ่งอึ้ง ความรู้สึกคล้ายจะแปรปรวนขึ้นมาแต่สุดท้ายก็สะกดเอาไว้ได้ เอ่ยกลับไปเสียงเรียบ

“กลับมาแล้วเหรอ”





:: Talk ::

ดีจ้า คุยกันสักเล็กน้อย อันนี้คือบทนำที่แท้ทรูหลังแก้มาแล้วหลายตลบ (เจอคำผิดแจ้งได้ไม่กัดจ้า)

เอามาลงให้หายคิดถึง และเป็นแรงผลักดันให้ตัวเองรีบๆ ปั่นให้จบด้วย ฮูเล่!~

ยิ่งคอมเมนต์มากยิ่งมีพลังเขียนมาก เพราะฉะนั้นอย่าลืมส่งกำลังใจให้ชุ้นเยอะๆ นะ

จะรออ่านคอมเมนต์ข่ะ ชอบไม่ชอบก็บอกได้อีกเช่นเคย ไม่กัดเนอะ จ๊วบๆ**

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น