ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 12 : เป็นห่วงสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 12 : เป็นห่วงสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 47

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2562 23:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 12 : เป็นห่วงสุดซี๊ด
แบบอักษร

Chapter 12

เป็นห่วงสุดซี๊ด

          ประธานชมรมกิจกรรมพิเศษยกกล่องกระดาษเข้าไปให้เพื่อนๆในห้องเรียน และไม่วายคว้าแขนแพมมุ่งหน้าสู่ห้องน้ำด้านหลังของหมู่บ้าน และเมื่อไปถึง เธอก็เห็นฟาร์ล้างหน้าอยู่ที่อ่างยาวๆก่อนแล้ว

          “ออกมั๊ย!” อันดาตะโกนถาม แต่ฟาร์ก็ได้แต่มองตาขวาง อันดาจึงปล่อยมือจากแพมและเดินไปหาฟาร์ ซึ่งทำให้เด็กสาวผมเปียหัวใจแป๊ว TT

          “ทำไมทำหน้าแบบนี้ล่ะ สีผสมแป้งล้างออกง่ายจะตาย”

          “ออกง่ายอะไรล่ะ ดูคอเสื้อฉันสิ”

          “ไหนๆๆ แค่เนี๊ย ล้างสบู่ก็ออกแล้ว” อันดาตอบชิวๆและหันไปคว้าสบู่ก้อนสำหรับล้างมือ แล้วถูกมันจนเกิดฟอง

          “เข้ามานี่”

          อันดาคว้าเอวเพื่อนสาวแล้วกระชากเข้าหาตัวทันที จนฟาร์สะดุ้งเฮือก แต่ก็แอบอมยิ้มเล็กๆ และไม่วายหันไปมองแพมที่ยืนอึ้งอยู่ไม่ไกล แพมจึงรีบเปิดก๊อกน้ำแล้วล้างผมของตัวเองด้วยหัวใจที่ปวดร้าว

          “แค่ใช้สบู่ล้างแบบนี้ก็ออกแล้ว”

          อันดาถือวิสาสะถอดกระดุมสองสามเม็ดตรงคอเสื้อของฟาร์ออก แล้วใช้มือที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ลูบตรงรอยเปื้อนเบาๆ แต่ดูเหมือนว่าฟองสบู่เหล่านั้นจะทำให้เสื้อของฟาร์เปื้อนน้ำไปจนถึงเนินอก

          “เปียกหมดแล้ว…” ฟาร์พูดเบาๆด้วยใบหน้าแดงๆและจ้องตาสีดำคู่โตของอันดา

          “แค่นี้เอง อายไร”

          “เดี๋ยวก็เห็นยกทรงหมดหรอก เสื้อฉันยิ่งบางอยู่ด้วย” ฟาร์ตอบแบบเขินอายและแอบกัดริมฝีปากของตัวเองเบาๆ

          “เห็นแล้วไงล่ะ เมื่อก่อนยังเคยอาบน้ำด้วยกันอยู่เลย แค่นี้ทำเป็นอาย”

          แพมหยุดนิ่งเมื่อได้ยินคำพูดแสนธรรมดาของอันดา และรีบใช้น้ำล้างผมของตัวเองต่อไป เพื่อบดบังน้ำตาที่เอ่อออกมา แพมก้มหน้าก้มตาและเม้มริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงร้องไห้ เพราะเธอไม่คิดเลยว่าอันดากับฟาร์จะสนิทกันถึงขนาดนี้ แล้วเธอล่ะ? คงไม่มีสิทธิในตัวอันดาอีกแล้วใช่ไหม

          “นั่นสินะ เมื่อก่อนพวกเราเคยอาบน้ำด้วยกันนิ แต่ว่าตอนนี้…อะไรๆก็ไม่เหมือนเดิมแล้วนะ” ฟาร์ก้มลงมองหน้าอกของตัวเอง อันดาที่เช็ดคอเสื้อของฟาร์อยู่จึงก้มมองตาม และก็เห็นเนินอกอวบอิ่มอยู่ภายในเสื้อตัวนั้น

          “เฮ้ย! ทะลึ่ง แกกลายเป็นคนทะลึ่งแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย” อันดาหัวเราะออกมาทันทีและส่ายหน้าไปมา

          “อ่ะ เสร็จแล้ว”

          เด็กสาวหันไปล้างมือกับก๊อกน้ำ ฟาร์จึงสะบัดคอเสื้อของตนเองให้แห้งอยู่ข้างหลัง และยังคงมองไปยังแพมที่อยู่ไม่ไกลเพื่อประกาศชัยชนะอีกครั้ง

          “เห้ย! แพม ทำแบบนั้นไม่ได้นะ!” อยู่ๆอันดาก็อุทานขึ้นมา แล้ววิ่งแจ้นไปหาแพมทันที ทิ้งให้ฟาร์ยืนงงอยู่ที่เดิม

          อันดาวิ่งตรงไปหาเพื่อนสนิทคนใหม่แล้วรีบคว้าข้อมือเล็กๆของแพมเอาไว้ เมื่อเห็นเพื่อนสนิทใช้น้ำชโลมผมของตัวเองจนเปียกโชค และด้วยความกลัวว่าแพมจะไม่สบาย เธอจึงรีบหยุดพฤติกรรมนั้นของแพมเอาไว้ แล้วรีบถอดเสื้อฮู๊ดแขนยาวด้านนอกของตัวเองออกเพื่อซับน้ำบนผมของแพม

          “อันดา เสื้อเปียกหมดแล้ว” แพมหันมาหาคนที่เธอรักพร้อมกับน้ำที่ชุ่มเต็มใบหน้า

          “ช่างมันสิ ดีกว่าให้แพมอยู่แบบเปียกๆแบบนี้นะ” อันดายังคงใช้เสื้อตัวเองซับผมเปียกๆของแพมที่มีน้ำหยดลงมาไม่ขาดสาย และใช้มือเรียวยาวเช็ดน้ำที่หน้าของแพมออกอย่างแผ่วเบา

          “บอกให้มาล้างคราบแป้งไม่ได้บอกให้มาอาบน้ำสระผม ดูสิ เปียกหมดแล้วเนี่ย” อันดาบ่นเพราะเป็นห่วง ฟาร์ที่เห็นแบบนั้นจึงเดินตึงๆตรงมาหาทันที

          “แพม! ทำแบบนั้นทำไมล่ะ ไม่เห็นเหรอว่าเสื้ออันดาเปียกหมดแล้วเนี่ย” ฟาร์กลับมาไม่พอใจอีกครั้ง อันดาจึงหันไปมองเพื่อนด้วยความงุนงง

          “แล้วแกจะบ่นทำไมเนี่ย”

          “ก็ดูเสื้อแกสิอันดา เปียกหมดแล้วนะ  แกควรจะถอดเสื้อแกไปให้เช็ดผมให้ใครไหม”

          “ก็แกจะให้ฉันปล่อยแพมเป็นไข้เหรอ”

          “เขาทำเองก็ให้เขารับผิดชอบตัวเองสิ ทำตัวเหมือนเด็กแบบนี้เมื่อไหร่จะโต” ฟาร์ออกตัวแรง แพมจึงดึงเสื้อของอันดาออกจากผมของตัวเองและส่งคืนให้

          “แล้วแกจะว่าแพมทำไมเนี่ยฟาร์ แกก็ไม่ได้เดือดร้อนไรเลยนะ” อันดาหันไปทำหน้ายุ่งใส่เพื่อน แล้วใช้เสื้อฮูทของตัวเองคลุมผมให้แพมเช่นเดิม

          “แพมไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ ส่วนแก กลับไปทำงานที่ค้างอยู่ได้แล้ว”

          อันดาลากแขนฟาร์ออกจากจุดนั้นอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าฟาร์จะจิกกัดอะไรแพมอีก แต่ปกติแล้วฟาร์มันก็ไม่ได้ชอบจิกกัดใครหรือต่อว่าให้ใครเลยนะ แต่ทำไมวันนี้ถึงพูดมากแล้วก็ทำท่าไม่พอใจอยู่ตลอดเวลาเนี่ย แถมยังไปว่าแพมแบบนั้นอีก แล้วแพมจะคิดมากรึเปล่านะ น่าเป็นห่วงจริงๆ


..................................................................................................

อุ๊ยๆ

ตัวไปกับใคร

แล้วใจล่ะ อยู่กับใครกันนะ

คิคิ

บางทีก็รู้สึกถึงโมเม้นเป็นห่วง

โอยๆๆๆ

อันดาคะ

ยังไม่รู้ใจตัวเองอีกเหรอ

นี่มันชัดยิ่งกว่าหนัง HD แล้วนะ

คนอื่นเขารู้กันหมดบ้านหมดเมืองแล้ว

นางยังไม่รู้ใจตัวเองอยู่คนเดียว

งั้นเราไปลุ้นกันดีกว่า

ว่าเมื่อไหร่อันดาจะรู้ใจตัวเองสักที

#อันแพม #อันฟาร์

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น