อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 31 คนขี้หวง

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2562 20:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
31 คนขี้หวง
แบบอักษร

​31 คนขี้หวง



"เอ่อ..คงไม่ได้หรอกค่ะ พอดีฉันมีแฟนแล้ว" 

"แล้วแฟนเขาก็หวงมากด้วยรู้รึเปล่า" ฉันหันไปตามเสียงคนมาใหม่ก็เจอกันพี่เธียร์ที่เดินหน้าไมสบอารมณ์เข้ามา เอาแล้วไงไอ้บีเอ๊ยยย




หลังจากที่ไปตรวจความเรียบร้อยของนักกีฬาเสร็จผมก็กลับมารับโอบีที่สนามโดยไอ้พอร์ชบอกผมแล้วว่าให้น้องออกมารอหน้าสนาม รออยู่พักหนึ่งก็ยังไม่เห็นน้องเดินออกมาผมเลยตัดสินใจเดินเข้ามาหาน้องเอง แล้วก็มาเจอกับจังหวะที่มีคนมาขอเบอร์น้องพอดี อารมณ์ผมนี่พุ่งเลยครับ ผมรู้อยู่หรอกว่าน้องไม่เล่นด้วยกับมันแต่ความหวงความหึงมันห้ามกันได้ง่ายซะที่ไหนล่ะ 

"เอ่อ แฟนพี่หรอครับ" 

"ใช่!" 

"พี่เธียร์ใจเย็นๆนะ" น้องคงเห็นว่าผมกำลังหัวร้อนเลยเดินเข้ามาลูบแขนให้ผมใจเย็นลง 

"เอ่อ ขอโทษครับพี่" แล้วไอ้ผู้ชายที่มันกล้ามาขอเบอร์น้องก็วิ่งออกไป หึยยหงุดหงิด

 "ใจเย็นเน้อออ" 

"ถ้าพี่รู้ว่าถ้าลดน้ำหนักแล้วจะมีคนมาจีบเรานะพี่จะไม่ช่วยเราลดหรอก" 

"อ้าว ไม่ดีหรอเค้าจะได้สวยขึ้นไง" 

"ถ้าสวยแล้วมีผู้ชายเข้าหาเยอะแบบนี้ก็ไม่เอาหรอก ไปครับกลับกันเถอะ" 

"เดี๋ยว จะไปไหนคะ" 

"กลับคอนโดไงครับ" 

"ไม่ดูกีฬาหรอคะ" 

"ไม่ดูแล้วอารมณ์ไม่ดี กลับไปกอดเมียดีกว่า" 

"ไม่ไป น้องจะไปดูกีฬา" 

"อึบ พี่ไม่ให้ไปครับ ป่ะกลับคอนโดดีกว่าตอนเย็นค่อยกลับมาดูถ้าลุกไหวนะครับคนดี" ผมช้อนตัวน้องขึ้นอุ้มเพื่อไม่ให้น้องขัดขืน ขอตัวกลับไปกอดเมียก่อนนะครับเจอกันใหม่ตอนเย็นๆถ้าผมกับน้องตื่นไหวนะครับ




สุดท้ายก็ไม่ได้ไปดูกีฬาทั้งคู่เนื่องตอนนี้ผมกับน้องยังนอนกอดกันอยู่บนเตียงโดยที่อีกฝ่ายยังหลับตาพริ้ม ส่วนผมตื่นเพราะมารับโทรศัพท์ไอ้เพื่อนตัวดีทั้งหลายนี่แหละครับ 

"มีอะไร" ผมถามสาเหตุที่พวกมันโทรมาหาผม 

"มึงอยู่ไหนครับเพื่อน ไหนบอกจะมาดูบอลไงว่ะ" ไอ้นิวตันผู้เป็นคนโทรหาผมถาม 

"อยู่คอนโด" 

"มึงกลับไปทำห่าอะไรที่คอนโดแล้วน้องบีไปไหนไอ้เอี่ยมตามหาทั่วมอแล้วเนี่ยโทรไปก็ไม่มีใครรับ" เสียงไอ้พอร์ชพูดดังแทรกเข้ามา แสดงว่าพวกมันอยู่ด้วยกัน 

"น้องอยู่กับกู ไอ้เอี่ยมมีอะไร" 

"นี่มันยังไม่มืดเลยนะมึง สงสารน้องบ้างไอ้เพื่อนเลว" ไอ้นิวตันมันด่าผมถามว่าสะเทือนไหมก็ไม่ 

"ช่วยไม่ได้" 

"กูไม่รู้จะพูดอะไรกับมึงเลยไอ้เธียร์ ทิ้งงานกลับไปกอดเมียเฉยบักห่ามึงนิ"  

"สรุปไอ้เอี่ยมโทรหาเมียกูทำไม" 

"เออๆ มันจะโทรชวนน้องไปเลี้ยงฉลองกับทีมเดินขบวนคืนนี้" 

"ร้านไหน" 

"ไม่รู้ว่ะมันยังไม่ได้บอก" 

"บอกให้มันโทรหากู" 

"เออ เดี๋ยวบอกให้ แค่นี้แหละลำไยคนมีเมียโว้ยยยย" ติ๊ด แล้วมันก็ตัดสายหนีผมไป  ไม่นานไอ้เอี่ยมก็โทรหามาผมคุยกันเรื่องที่มันจะพาน้องไปเลี้ยงคืนนี้จนได้ข้อสรุปว่าจะพาน้องไปกินชาบูกันแถวๆหลังมอโดยมันจะไปจองโต๊ะแล้วผมจะพาน้องตามไปทีหลัง หลังจากคุยกับพวกมันเสร็จผมก็ขยับตัวโดยยกหัวน้องวางไว้บนหมอนส่วนตัวเองก็แยกออกมาอาบน้ำอีกครั้งเพราะหลังจากกอดกันเสร็จเราก็อาบน้ำกันไปแล้วรอบหนึ่งโดยที่มีผมอาบให้น้อง พอผมออกจากห้องน้ำก็พอดีกับที่น้องตื่นลุกมานั่งหน้างอบนเตียง 

"พี่เธียร์~~" น้องเรียกผมเสียงยานคางพร้อมกับกางแขนออก 

"ครับ" ผมเดินเข้าไปไหนอ้อมแขนของน้องก่อนจะถูกคนบนเตียงกอดไว้แน่นใบหน้าซุกอยู่บริเวณหน้าท้องของผม 

"ยังง่วงอยู่หรอหืมม" 

"ช่ายยย" 

"ถ้าง่วงอยู่แบบนี้ชาบูคืนนี้คงไม่ได้ไปกินแล้วไหมเนี่ย" ผมแกล้งพูดขึ้นมาลอยๆ 

พรึ่บ! 

"ชาบูไหน" กับของกินที่เด้งตัวซะไวเลยยัยหนู 

"วันนี้ไอ้เอี่ยมมันนัดเลี้ยงขบวนที่ร้านชาบูหลังมอ" 

"พี่เอมมี่นัดตอนไหน ทำไมน้องไม่รู้ล่ะ" 

"มันโทรมาตอนน้องหลับไงครับ" 

"งื้อ เพราะพี่นั่นแหละทำเค้าอ่ะ" 

"ก็ตัวเองอยากน่ากอดแล้วน่ารักจนคนอื่นมาจีบทำไมล่ะ" 

"นั่นมันความผิดน้องหรอ ก็ไม่ป่ะ" 

"ไม่รู้แหละ ถ้าทำพี่หวงอีกเราจะโดนแบบวันนี้ ก็ดีนะพี่ชอบ" 

"ชอบอะไรล่ะ! ฮื่อ น้องไม่มีแรงลุกแล้วเนี่ย อุ้มน้องไปส่งอาบน้ำเลยถ้าน้องอดกินชาบูน้องจะโกรธพี่เธียร์ด้วย" 

"ที่งอแงเพราะที่พี่ทำหรือเพราะกลัวไม่ได้กินชาบูครับยัยหนู" 

"ทั้งสองอย่างแหละ" 

"โอเคครับโอเค พี่ยอมแพ้ก็ได้ครับไปอาบน้ำกัน จะได้พาเจ้าอ้วนของพี่ไปกินชาบูกัน" ผมอุ้มน้องไปส่งที่ห้องน้ำก่อนจะออกมาใส่เสื้อผ้าของตัวเอง เตรียมตัวพาเจ้าอ้วนไปกินชาบูก่อนไม่งั้นเดี๋ยวระเบิดลงไปก่อนนะทุกคน





เหลืออีกหนึ่งตอนจ้าาาาาา

ติชมกันได้น้าาา

สอบถามเกี่ยวกับหนังสือ อินบ๊อกไปถามในเพจได้เลยนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น