อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 30 จีบ

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2562 19:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
30 จีบ
แบบอักษร

​30 จีบ




พี่เธียร์เดินเข้ามาให้ห้องพักที่จัดไว้ให้ขบวนพาเหรดของคณะด้วยสีหน้าหงุดหงิด ใครทำอะไรพี่แกหรือเปล่า 

"นี่ขนมครับ ส่วนนี่น้ำครับ" พี่เธียร์ส่งถุงขนกับน้ำมาให้ฉันแต่สีหน้าก็ยังดูบึ้งตึงอยู่ 

"เป็นอะไรคะ ทำไมหน้าบูดมาเชียว" ฉันถามให้คลายความสงสัยเผื่อพี่แกมีเครื่องเครียด 

"พอดีไปเจออะไรบ้างอย่างที่มันไม่เข้าหูนิดหน่อยครับ ไม่มีอะไร" พี่เธียร์ตอบพลางทำตัวให้ตัวเองผ่อนคลาย 

"นอนมั้ยคะ" 

"หืม" 

"นอนไหมคะจะได้ผ่อนคลาย" ฉันขยับตัวลุกไปนั่งที่โซฟายาวที่ว่างอยู่เนื่องจากภายในห้องจะมีก็แต่คนที่อยู่ในขบวนที่ต้องแต่งหน้าทำผมและแต่งตัวซึ่งมีประมาณยี่สิบกว่าคน แต่เราได้ห้องพักขนาดใหญ่เลยมีที่ว่างเยอะ 

"มานี่ค่ะ" ฉันเรียกให้พี่เธียร์เดินตามมา 

"มานอนค่ะ" 

"ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวคนดีต้องออกไปเดินขบวนแล้วนะ เดี๋ยวพี่ค่อยนอนก็ได้ครับ" 

"ไม่ค่อยค่ะมานอน เหลือเวลาอีกตั้งเป็นชั่วโมงมานอนเร็วๆค่ะ ไม่งั้นตอนหลังเลิกขบวนไม่ต้องไปดูกีฬานะ ตัวเองไม่ได้นอนมาเท่าไรแล้วพี่เธียร์ อย่าให้น้องต้องพูดซ้ำนะคะ" 

"ก็ได้ครับ" หงอยที่นี่ล่ะหงอย ต้องให้ได้บ่นก่อนนะพี่เธียร์ เมื่อคุยกันรู้เรื่องอย่าเรียกว่าคุยเรียกว่าบังคับกันได้แล้วพี่เธียร์ก็ยอมานอนที่โซฟาโดยนอนเอาหัวหนุนตักฉัน ฉันเอาเสื้อคลุมที่พี่เธียร์ให้ถอดออกมาคลุมตัวพี่แกแทนเพราะในห้องนี้อากาศค่อนข้างเย็น ผ่านไปไม่นานคนที่บอกว่าเดี๋ยวค่อยนอนก็หลับตาพริ้มหายใจเข้าออกสม่ำเสมอไปแล้ว พ่อเด็กน้อยของน้อง 

"เฮลโลทุกคน!!" พี่เอมมี่ที่เดินเข้ามาทีหลังร้องทักทายทุกคนในห้อง แต่ทุกคนในห้องต่างพากันหันไปทำท่าจุ๊ปากให้พี่เอมมี่ 

"อะไรกัน ทำไมต้องทำท่าจุ๊ปากกันด้วย" ไม่อะไรหรอกพี่เดี๋ยวคนบนตักหนูเขาจะตื่นมาหงุดหงิดน่ะสิค่ะ ร่างสูงขยับตัวเล็กน้อยคงสะเทือนหูกับเสียงของพี่เอมมี่ ฉันเลยบีบมือหนาที่ยึดเอามือฉันไปจับไว้เบาๆ ทุกคนต่างพากันชี้มายังจุดที่ฉันนั่งอยู่เพื่อบอกสาเหตุว่าทำไมถึงไม่ให้ส่งเสียงดัง 

"อุ้ย! สามีหลวงหลับหรอเนี่ย ซอรี่ๆ ไปๆแต่งตัวต่อจ้ะทุกคน" พี่เอมมี่เอ่ยขอโทษขอโพยก่อนจะไล่ทุกคนให้กลับไปแต่งตัวต่อ 

 "นี่ขนมครับน้องโอบี กินรองท้องไปก่อนถ้ารอไอ้เธียร์ตื่นคงไม่ได้กิน" พี่พอร์ชยื่นขนมมาให้ฉันได้กินก่อน 

"ขอบคุณค่ะ" 



อากาศร้อนๆกับการเดินขบวนเป็นอะไรที่ไม่โอเคเป็นอย่างมากเลยนะคะทุกคน ตอนนี้พวกเรายืนอยู่กลางสนามเพื่อทำพิธีเปิดงานกีฬาสามัคคีของมอ ส่วนพี่เธียร์ก็ตื่นก่อนที่ฉันจะออกมาเดินขบวนได้ประมาณสิบนาที ตื่นมาก็เจอกันสายตาล้อเลี่ยนพร้อมกับคำแซ็วของพี่ๆที่อยู่ในห้องพักไปเยอะพอสมควร  

"และต่อจากนี้ผมขอเปิดงานกีฬาสามัคคีประจำปีการศึกษา 2561 ณ บัดนี้" เพลงกราวกีฬาถูกบรรเลงพร้อมกับพลุหลายสิลนัดถูกจุดขึ้นเพื่อแสดงว่างานกีฬาสามัคคีได้เริ่มขึ้นแล้วก่อนที่ขบวนพาเหรดของแต่ละคณะจะทยอยกันเดินออกจากสนาม  

"ไหวไหมคะลูก เหงื่อซกเลย" พี่เอมมี่รีบเดินเข้ามาซับหน้าพี่พอร์ชรีบเอาพัดลมมือถือมาพัดให้ทันทีที่เดินมาถึงจุดตั้งขบวนของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่จะมีพี่สตาฟคอยดูแลคนที่เดินขบวนแสตนบายอยู่ บางคนเป็นลมกลางสนามก็มีก็นะเเดดแรงขนาดนี้ 

"บีโอเคค่ะ" 

"เดี๋ยวเข้าไปพักไปเปลี่ยนชุดนะทุกคนแล้วจะแยกย้ายกันไปแข่งกีฬาหรือไปเชียร์กีฬาอะไรก็ตามสบายเลยนะ" พี่เอมมี่ตะโกนบอกทุกคนแล้วพวกเราก็แยกย้ายกันไปเปลี่ยนชุดโดยของฉันมีพี่พอร์ชกับพี่เอมมี่คอยดูแล เพื่อนไปฉันมันก็แยกย้ายกันไปตามสนามต่างๆหมดแล้ว 

"เปลี่ยนชุดเสร็จออกไปหน้าพวกพี่หน้าสนามนะครับ เดี๋ยวไอ้เธียร์มารับ มันไปจัดการเรื่องนักกีฬานิดหน่อย" 

"โอเคค่ะ บีขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ" 

"ครับ"



หลังจากเดินขบวนเสร็จฉันก็เข้ามาเปลี่ยนชุดในห้องพักแล้วคิดว่าจะออกไปดูกีฬาสักหน่อย แต่ระหว่างที่เดินออกมาที่หนาสนามตามที่พี่พอร์ชบอกก็มีคนเดินเข้ามาทักซะก่อน 

"ขอโทษนะครับ" 

"คะ?"

 "ไม่ทราบว่าชื่ออะไรหรอครับ" 

"ฉันหรอคะ" 

"ครับ" 

"ชื่อโอบีค่ะ" 

"เอ่อ ผมขอเบอร์คุณได้ไหมครับ พอดีผมชอบคุณอ่ะ" 

"เอ่อ..คงไม่ได้หรอกค่ะ พอดีฉันมีแฟนแล้ว" 

"แล้วแฟนเขาก็หวงมากด้วยรู้รึเปล่า" ฉันหันไปตามเสียงคนมาใหม่ก็เจอกันพี่เธียร์ที่เดินหน้าไม่สบอารมณ์เข้ามา เอาแล้วไงไอ้บีเอ๊ยยย






ติชมกันได้นะค้าาาา



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น