ละครกระดาษ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 : เพื่อเพื่อนหรือเพื่อผู้หญิง?

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 : เพื่อเพื่อนหรือเพื่อผู้หญิง?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 23

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.พ. 2562 19:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 : เพื่อเพื่อนหรือเพื่อผู้หญิง?
แบบอักษร

​ในช่วงเวลาเดียวกันที่ชมรมดนตรี พลอยนัดทีมงานในชมรมประชุมเช้าวันนี้เช่นกัน มีรุ่นน้อง ม.4 เข้าร่วมมากมายจนล้นห้อง พลอยเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ทีมงานและรุ่นน้องทุกคนได้รับทราบว่า พวกเราทุกคนอาจจะได้ทำชมรมดนตรีเทอมนี้เป็นเทอมสุดท้ายแล้ว ทำให้ทุกคนอยู่ในอาการตกใจและเสียใจร้องไห้กันทั้งชมรม

“ตอนที่พี่กับมะปรางคุยกับครูเพ็ญศรีว่า เราอาจจะใช้วิธีเล่นดนตรีเปิดหมวกขอเงินบริจาค แต่พี่ลองมาคิดดูอีกที เครื่องดนตรีที่เรามีอยู่ตอนนี้ เหลือแค่กีตาร์โปร่งกับคีย์บอร์ดที่ใช้งานได้ ถ้าลุงหมูไม่ช่วยซ่อมกีตาร์ไฟฟ้าให้ เราแย่กว่านี้อีก”

ทีมงานอีกคนหนึ่งให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า “ครูใหญ่คงอยากให้เหลือแค่ชมรมที่พอจะสร้างผลงานได้ พวกเราไม่มีผลงานอะไรสักอย่าง”

“แล้วเหตุการณ์วันนี้ พี่ปรางจะทำชมรมต่อมั๊ยค่ะพี่” รุ่นน้องคนหนึ่งตั้งคำถามขึ้นมา ทำให้พลอยชะงักไปเหมือนกัน “ตอนนี้ชมรมมวยกำลังสร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียน พี่ต้อมทำเหรียญทองมา 2 ปีซ้อนแล้ว ส่วนพี่โอ๋ได้มาอีก 1 เหรียญเงินระดับจังหวัดเลยนะพี่ พี่โอ๋ต้องชวนพี่ปรางเข้าชมรมมวยแน่ๆ”

“อ้าว แล้วครูเพ็ญศรีจะยอมเหรอ” รุ่นน้องอีกคนแย้งขึ้นมา “ครูเพ็ญศรีอยากให้พี่ปรางไปแข่งตอบปัญหาดีกว่า ขนาดแค่มาทำชมรมคนตรียังยาก แล้วย้ายไปชมรมมวยยิ่งยากไปอีก”

“ไม่หรอก แต่คราวนี้โรงเรียนต้องสร้างผลงานบ้างแล้วนะ ไม่งั้นเดี๋ยวปีหน้างบยิ่งได้น้อยเข้าไปใหญ่ คิดดูกันนะ พี่ปรางมีฝีมือขนาดนี้ ยังไงก็ต้องไปชมรมมวย สร้างผลงานด้วย ครูเพ็ญศรีก็ต้องยอมบ้างแหละ แข่งตอบปัญหากับไปชกมวยได้ผลงานทั้งคู่เลย”

การพูดโต้ตอบไปมาระหว่างรุ่นน้องทำให้พลอยต้องคิดหนักเช่นกัน “พี่ก็ตอบแทนมะปรางไม่ได้เหมือนกัน จะทำชมดนตรีต่อมั๊ย จะเอาไงต่อ”

“ไอ้พลอย มึงพูดแบบนี้ได้ไง มะปรางมันรักชมรมจะตาย มึงจำไม่ได้เหรอ มันมาสมัครที่ชมรมตั้งแต่ ม.4 เลยนะ มันเคยพูดว่า มันอยากทำวงไปเล่นในกรุงเทพให้ได้” ทีมงานคนหนึ่งแย้งขึ้นมา

“แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วนะ พวกมึงดูในทีวี มึงก็น่าจะรู้แล้วนะว่า ตอนนี้ปรางมันดังไปแล้ว ดังโดยที่มันไม่ต้องเอาชมรมดนตรีไปเป็นภาระของมัน”

“ถ้าพี่ปรางไม่ทำ พวกหนูจะขอทำกันเอง ไม่มีตังไม่เป็นไร หนูจะขอรับบริจาคหน้าโรงเรียน”

“เอางี้ก็แล้วกัน ดูว่าปรางจะเข้ามาที่ชมรมอีกมั๊ย ถ้าหายไปก็คงรู้แล้วล่ะว่า ปรางคงไม่อยากทำต่อ”

            ที่ห้องฝ่ายปกครองต้อม, โอ๋, ปูและนัทถูก กำลังถูก “ครูหนึ่ง” หัวหน้าฝ่ายงานกิจกรรม และครูฝ่ายปกครองอีกคนหนึ่ง สอบสวนเรื่องที่มีการทะเลาะกันที่ชมรมมวยเมื่อเช้านี้

            “นายทั้ง 4 คนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ ม.4 แล้วจะมาทะเลาะกันเองทำไม และที่สำคัญเดือนหน้าจะมีรายการแข่งขันแล้ว ครูหนึ่งต้องส่งพวกนายไปแข่ง เปิดเทอมได้แค่ 2 วันก็มีเรื่องกันเองแบบนี้จะไปแข่งกับโรงเรียนอื่นได้ไง” ครูฝ่ายปกครองเริ่มเตือนสติ “การแข่งขันปีนี้ โรงเรียนเราเป็นเจ้าภาพด้วย ครูใหญ่ก็อยากให้การแข่งขันครั้งนี้ สร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียนของเรา แล้วพวกนายทั้ง 4 คนกลับมาทะเลาะกันเองแบบนี้ มันถูกต้องแล้วเหรอ”

            “ครูหนึ่งขอให้เราทั้ง 4 คนกลับมาร่วมมือกันอีกครั้งเพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับทางโรงเรียน โดยเฉพาะต้อมกับโอ๋ รายการนี้ทั้ง 2 คนเป็นคนที่ครูใหญ่หวังไว้มากที่สุด” ครูหนึ่งกล่าวเสริมทันที “ครูถามจริงๆ พวกเราผิดใจกันเรื่องอะไร มีอะไรเล่าให้ครูฟัง”

            “ไม่มีอะไรหรอกครับครูหนึ่ง ไอ้ต้อมมันแค่เป็นพวกขี้อิจฉา” โอ๋พูดเปิดประเด็นขึ้นมาทันที

            “ไอ้โอ๋ มึงพูดแบบนี้หมายความว่าไง” ต้อมได้ยินคำพูดของโอ๋ ทำให้อารมณ์เดือดขึ้นมาอีกครั้ง

            “หยุดทั้ง 2 คน ตกลงว่า 2 คนนี้คือต้นเหตุใช่มั๊ย พวกนายทั้ง 2 คนเมื่อก่อนเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งนาน แต่ทำไมวันนี้ถึงผิดใจกันมากขนาดนี้” ครูหนึ่งถามย้ำ แต่ไม่มีใครตอบคำถามนี้

            “มันก็ไม่เชิงครับครู ไอ้ไอ๋มันติดหญิง มันบ้าผู้หญิง” นัทพูดขึ้นมาด้วยความอึดอัด

            คำพูดของนัททำให้ครูหนึ่งกับครูปกครองค่อนข้างแปลกใจเป็นอย่างมากได้แต่หันมามองหน้ากัน “อย่าบอกครูนะว่า ที่ผิดใจกันวันนี้ เป็นเพราะเรื่องของมะปรางในวันนี้”

            “ผมไม่ชอบที่ไอ้ต้อมมันขี้อิจฉา มันอิจฉามะปรางที่ตอนนี้ดังกว่ามัน” โอ๋พูดออกมาแบบไม่เกรงใจเพื่อน

            “ไอ้โอ๋ มึงพูดแบบนี้หมายความว่าไง” ต้อมถามด้วยความข้องใจ

            “กูพูดแทงใจดำมึงสิ” โอ๋พูดสวนต้อมทันที “กูรู้ กูมองออก ไอ้ต้อมมึงกล้าปฏิเสธเปล่า”

            “ไอ้โอ๋ มึงเงียบปากบ้างก็ได้นะ” ปูนั่งเงียบมานาน พูดโต้ตอบโอ๋เหมือนกัน

            “หยุดพูดทั้ง 3 คนเลย” คำตอบของโอ๋ทำให้ครูหนึ่งยิ่งหนักใจเข้าไปใหญ่ “ต้อมหันมาคุยกับครู ต้อมคิดยังไงกับมะปรางกับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ครูขอให้ต้อมพูดจริงๆ เลย ครูต้องการเคลียร์เรื่องนี้ให้จบในวันนี้”

            “ครูหนึ่งผมบอกตรงๆ เลยนะ ผมกับนัทก็ไม่ชอบเหมือนกัน” ปูพูดแทรกขึ้นมา “ถ้าจะพูดตรงๆ ผมก็หมั่นไส้มะปรางเหมือนกัน ถ้ามะปรางเป็นผู้ชายผมท้าต่อยไปละ”

            “ต้อมพูดให้ครูฟังหน่อย” ครูหนึ่งถามย้ำกับต้อมด้วยคำถามสำคัญ “วันนี้เราผิดใจกันเพราะเรื่องของมะปราง ใช่มั๊ย”

            ต้อมนิ่งไปสักพักก่อนที่พยักหน้ายอมรับ ทำให้ครูหนึ่งกับครูฝ่ายปกครองยิ่งกลุ้มใจหนักเข้าไปอีก “นี่มันเรื่องอะไรกันเนีย นี่ถ้ามะปรางเป็นผู้ชาย ครูจะจับมาต่อยกันให้สิ้นเรื่องสิ้นราว ไม่ต้องคาใจกันแบบนี้”

            “อีก 2 อาทิตย์ข้างหน้า ทั้ง 4 คนเข้ามาซ้อมเลย อยู่ในชมรมด้วยกันจะได้รักกันมากๆ แล้วก็ลืมเรื่องมะปรางไปได้แล้ว เขาเป็นรุ่นน้องเรา เราควรจะยินดีที่น้องเขาช่วยตำรวจจับโจรได้ ไม่ใช่ไปอิจฉาน้อง น้องมะปรางเขาไปทำอะไรให้นายงั้นเหรอ”

*****************************

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น