Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 42 มันจบลงแล้วที่นครซิดนี่ย์

ชื่อตอน : บทที่ 42 มันจบลงแล้วที่นครซิดนี่ย์

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 316

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.พ. 2562 18:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 42 มันจบลงแล้วที่นครซิดนี่ย์
แบบอักษร

        ถึงแม้ละครเรื่องเจินหุ้นจะได้แพร่ภาพจนจบ แต่การที่จู่ๆมันก็ถูกสั่งห้ามจากทางรัฐบาลไม่ให้แพร่ภาพอีกต่อไป ก็เป็นเหมือนดั่งสายฟ้าฟาดลงมาบนทีมงานทุกๆคน ทั้งทีมงานและสถานีโทรทัศน์ต่างก็ต้องวิ่งวุ่นเพื่อหาทางแก้ไข     

        ในส่วนของทีมนักแสดง เอเจนซี่ของทั้งคู่ต้องรีบรื้อตารางการทำงานออกมาแก้ไข แม้ว่านักแสดงทั้งสองจะไม่ได้รับผลกระทบอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร ไม่มีการสั่งห้ามใดๆ แต่ทางทีมของนักแสดงก็ต้องหามาตรการมาป้องกันไว้ก่อน การทำงานอย่างสอดประสานกัน ของทีมงานจากสองเอเจนซี่ เพื่อจัดตารางงานและตารางการเดินทางของนักแสดงไม่ให้แม้แต่จะเฉียดเข้าใกล้กัน ทำให้ทั้งสองทีมงานสนิทสนมกลมเกลียว จนเหมือนกับจะเป็นทีมงานเดียวกัน เหมือนว่าฝ่ายหนึ่งหายใจเข้าอีกฝ่ายหนึ่งก็หายใจออก มีหัวใจเต้นเป็นจังหวะเดียวกันเลยทีเดียว 

        แต่การจัดตารางไม่ให้ทั้งสองได้พบกัน ก็ทำได้เพียงแค่ ไม่ให้เกิดภาพ หรือข่าวที่จะนำคนทั้งคู่ไปสู่การสร้างกระแส CP ที่จะมีผลกระทบต่อภาพลักษณ์ แล้วทำให้ทางรัฐบาลเพ่งเล็งเท่านั้น ในความเป็นจริงแล้ว ยิ่งผลักพวกเขาห่างกัน ก็เหมือนยิ่งดึงพวกเขาเข้าหากัน     

        ในส่วนของตัวนักแสดงเอง ในตอนแรก จูอี้หลงเหมือนจะพยายามหลีกหนีไป๋อวี่ให้ได้มากที่สุด ส่วนไป๋อวี่ ก็พยายามจะตามอย่างไม่ลดละ จนดูทุรนทุรายน่าสงสาร เพราะคงมีแต่เขาคนเดียวที่พยายามไล่ไขว่คว้ากอดรัดความรักนี้เอาไว้ แต่ทีมงานของเขา กลับเป็นเหมือนตัวบ่อนทำลาย เพราะให้ความร่วมมือกับทางทีมงานของจูอี้หลงเป็นอย่างดีในการพยายามที่จะพาเขาหลบเลี่ยงไปจากจูอี้หลงเสียให้พ้นๆ    

        เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานกาล่าดินเนอร์ที่จูอี้หลงต้องเข้าร่วมเป็นผู้ประกาศรางวัลนั้น คือจุดพลิกผันสำคัญ เพราะมันคืองานที่ไป๋อวี่ตั้งใจจะใช้โอกาสที่จะได้เจอจูอี้หลงอีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่ต้องแยกจากกันเป็นเวลาหลายเดือน บอกความรู้สึกที่แท้จริงของเขาให้จูอี้หลงรู้ และต้องการจะถามว่าแท้ที่จริงแล้วจูอี้หลงรู้สึกอย่างไรกับเขา....      

        .... จากงานกาล่าดินเนอร์... การถูกปองร้ายของจูอี้หลง...  ความเข้าใจผิดของไป๋อวี่ ความพยายามของจูอี้หลงที่จะบอกใบ้ให้ไป๋อวี่รู้ว่าเขาต้องการจะยุติความสัมพันธ์ทั้งหมด ยาวมาจนถึงอาการสติแตกของไป๋อวี่ จนเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ เอาชีวิตการงานทั้งหมดเข้าไปเสี่ยงกับการแอบเดินทางไปพบจูอี้หลงที่ซิดนีย์...     

        ใครจะรู้ว่าเหตุการณ์เบื้องหลังประตูที่โรงแรมในซิดนีย์มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากพวกเขาสองคน ถึงแม้ว่าคนใกล้ชิดอย่างหลินชิงหู จูไฉ่หงและถังซัน จะพอคาดเดาได้จากอากัปกิริยาของนักแสดงภายใต้การดูแลของตัวเอง แต่ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยออกมาเป็นคำพูด ใครจะกล้าป่าวประกาศ ว่าดาราขวัญใจสาวๆจำนวนสิบกว่าล้านคน มีความสัมพันธ์ต้องห้ามแบบนั้น ยิ่งตอนนี้ จูอี้หลงแสดงตัวขอตัดความสัมพันธ์กับไป๋อวี่ ไม่ยอมติดต่อกลับ ไม่ว่าไป๋อวี่จะพยายามติดต่อเขาเพียงไหน เพียงแค่นี้ ทุกคนก็รู้แล้วว่า ไม่ว่าความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง จะลึกซึ้งถึงขั้นไหน แต่มันก็จบลงแล้วที่นครซิดนีย์ของออสเตรเลีย การกระทำของจูอี้หลงเหมือนจะบอกทั้งไป๋อวี่และทุกคนในทีมงานให้รู้กลายๆว่า ตั้งแต่นี้ต่อไป ชีวิตของเขา จะไม่เกี่ยวข้องกับไป๋อวี่นอกเหนือไปจากเรื่องงานอีกแล้ว    

        ..... ถ้าคุณจะตัดสินใจอย่างนั้น ทำไมคุณไม่ปิดประตูใส่หน้าอาอวี่ ให้เขารู้ตัวเสียตั้งแต่ตอนนั้น คุณจะเปิดประตูรับเขาทำไม คุณหลอกลวงคนที่รักคุณหมดหัวใจแบบนี้ ..... ถังซันจองมองคลิปบนเว่ยปั๋ว เขาถอนใจเบาๆ รู้ทั้งรู้ว่าถ้าจูอี้หลงไม่เปิดประตูห้องให้ไป๋อวี่ ไป๋อวี่คงได้ขึ้นหน้าหนึ่งของทุกสื่อบนแผ่นดินจีนแน่ๆ เพราะเขาคงไม่ยอมถอยง่ายๆ คงก่อความวุ่นวาย แบบยอมตาย.. ถ้าไม่ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ....     

        คุณไม่ใช่ว่าจะไม่เจ็บเลยใช่ไหม จูเหล่าซือ.... เจ็บเจียนตายสินะ... ถังซันนึกถึงใบหน้านองน้ำตาของจูไฉ่หง เขาพอจะคาดเดาได้ว่า จูอี้หลงทำอะไรที่ทำให้หญิงแกร่งอย่างจูไฉ่หง ต้องหวาดกลัวถึงขนาดหลั่งน้ำตาอย่างนั้น... คุณอย่าได้คิดหนีความเจ็บปวดนี้ไปง่ายๆแต่เพียงลำพังคุณเองล่ะ พวกผมไม่ยอมแน่ๆ... ถังซันกดรีเพลยคลิป มองดูจูอี้หลงที่กำลังเดินทางไปหังโจว เพื่อเข้ากองถ่ายทำเต้ามู่ ... มุดอยู่ในถ้ำของคุณต่อไปเถอะ ผมไม่ขัดขวางการตัดสินใจของพวกคุณหรอก จะรักกันจะเลิกกัน ก็สุดแท้แต่พวกคุณเถอะ...     

        แต่คุณไม่ต้องห่วงอาอวี่หรอกนะ ผมจะคอยประคองเขาไว้ อีกไม่นานเขาก็จะบินได้เหมือนอย่างเคย อาจจะบินได้สูงยิ่งกว่าเดิมก็ได้ ... คนเรามันมักจะแกร่งขึ้นกว่าเดิมถ้าได้เจออุปสรรค... ใช่ไหม ..... อาอวี่ก็คงจะไม่ต่างกัน...     

        แต่ทำไมถังซันถึงได้รู้สึกหนักไปหมด .... ไม่ได้รู้สึกโล่งใจเหมือนอย่างที่เขาพยายามจะให้รู้สึก

        "ผมจะเอาเพลงนี้แหละ" ไป๋อวี่โยนโน๊ตเพลงปุลงข้างๆตัวถังซัน ที่เงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ มองดูไป๋อวี่อย่างงงๆ เขาตั้งสติช้่วครู่ก่อนจะนึกออก    

        "อ๋อ..." ถังซันเก็บโทรศัพท์เขากระเป๋า หยิบโน๊ตเพลงขึ้นมาดู ไป๋อวี่โยนโน๊ตเพลงที่เหลือลงบนโต๊ะเตี้ยหน้าถังซัน    

        "เอาเพลงอื่นดีกว่ามั้ง" ถังซันท้วงสายตายังมองโน๊ตในมือ เขาโน้มตัวมาหยิบปึกโน๊ตเพลงที่ไป๋อวี่โยนไว้ พลิกดูแต่ละเพลง ก่อนจะถอนหายใจพรวด ไอ้พวกบ้านี่ .... มันจะเห็นแก่ตัวไปถึงไหน คิดถึงแต่ยอดวิวของรายการตัวเอง ไม่นึกถึงผลกระทบที่ดาราจะได้รับบ้างเลย.... นี่มันเพลงที่ไป๋อวี่กับจูอี้หลงเคยร้องด้วยกันทั้งนั้น

        แบบนี้ เมื่อไหร่ไป๋อวี่จะตัดใจจากจูอี้หลงได้เสียที........

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}