ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 37 เตรียมล่าสัตว์

ชื่อตอน : chapter 37 เตรียมล่าสัตว์

คำค้น : เพลิงรักอสุรา ละอองอาย NC Nc nc มาเฟีย นักศึกษา โคแก่กินหญ้าอ่อน โหด ดุ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.พ. 2562 17:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 37 เตรียมล่าสัตว์
แบบอักษร

มิวมีของใช้ไม่มาก เหตุเพราะของที่ได้มาจากห้องเก่งนั้น มีบางส่วนสูญหายไปก่อนจะกลับมาถึงมือเธอ ทว่าเด็กสาวก็ไม่ได้ติดใจอะไร


เธอรู้สึกว่าตนเองติดค้างญาติคนนั้นมากจริงๆ เขาช่วยเหลือในยามที่เธอลำบาก เพียงเงินไม่มากที่อยู่ในกล่อง หากเขาต้องการเธอก็จะถือเพียงว่ามันเป็นค่าเช่าห้อง ที่เธอไปขออาศัยเขาอยู่หลายเดือน


ตอนนี้กระเป๋าเสื้อผ้าถูกนำมาวางเอาไว้ที่หน้าประตูเป็นที่เรียบร้อย มิวทำทุกอย่างอย่างเงียบเชียบที่สุด เหตุเพราะผู้ชายที่กำลังนั่งเหยียดขาอยู่บนเตียง สายตาของเขาที่ก้มลงมองหน้าหนังสือนั้นดูไม่สงบเหมือนทุกที ราวกลับว่าเขาเพียงแค่เอาหนังสือมากลบเกลื่อนความรู้สึกจริงๆของตน


เมื่อเสร็จสิ้นแล้วหล่อนจึงเดินเข้าไปใกล้ๆเตียง ทำทีปีนขึ้นไปนอนอย่างไร้สุ่มเสียง หลายวันที่ผ่านทำให้คุ้นชินกับการร่วมเตียงกับผู้ชายคนนี้เสียแล้ว ไม่มีความรู้สึกขัดเขินหรือกระดากอายแม้สักนิด หากเป็นแค่การนอนบนเตียงด้วยกันเฉยๆ


เสียงปิดหนังสือดังมาจากคนข้างๆ มิวใจกระตุกด้วยความตื่นตะลึง ก่อนจะต้องพยายามข่มใจให้นิ่งสงบ นอนท่องพุทโธในใจหลายรอบเพื่อไล่ความคิดพิกลของตนเองออกไปจากหัว


วงแขนแกร่งอันคุ้นเคยวางทับเอวคอดของเด็กสาว เกิดเสียงสวบสาบเพราะเนื้อผ้าที่เสียดสีจากการขยับไหวบนเตียง ร่างแบบบางถูกดึงเอาไปหาอ้อมกอดอุ่นในที่สุด


เด็กสาวสัมผัสได้ถึงแผงอกแกร่งที่กระทบแผ่นหลัง จังหวะการเต้นหัวใจของเขาดูแปลกพิกลจากทุกครั้งที่มักจะหนักแน่นและมั่นคง เสียงลมหายใจของเขาก็ไม่สงบเหมือนทุกทีเพราะมันดูยืดยาว ราวกำลังเหนื่อยหน่ายกับชีวิต


แต่ถึงจะอย่างนั้น เจ้าฝ่ามือซุกซนนั้นก็ยังไม่วายเอื้อมขึ้นมาเกาะกุมหน้าอกของเธออยู่ดี บีบเค้นอย่างเมามือเสียจนเด็กสาวกรอกตามองบนอย่างนึกสังเวชความคิดตัวเอง


ผู้ชายบ้ากามคนนี้จะไปรู้สึกอะไร เขาเพียงอาลัยที่ต่อไปนี้จะไม่ได้แกล้งเธอในยามค่ำคืนก็เท่านั้น!


“ถ้าเรียนไม่ไหวก็ออกมา” เสียงคนด้านหลังกระซิบบอกแผ่วเบา


ดูคำพูดคำจา ทำราวกลับผู้ใหญ่นิสัยเสียที่ชอบให้ท้ายลูกหลานจนเสียผู้เสียคน


“ไม่ต้องห่วงค่ะ หนูจะไม่ทำให้เงินทุกบาททุกสตางค์ของนายต้องเสียเปล่า” มิวบอกอย่างระอา เขาไม่เห็นความพยายามของเธอบ้างเลยหรือไง หรือคิดว่าเธอเป็นพวกเหยียบขี้ไก่ไม่ฟ่อ เจอความลำบากเพียงน้อยนิดก็คิดจะถอดใจ


“ฉันไม่ได้ลงทุนกับเธอเพราะอยากได้ความฉลาดอะไรนักหรอก ฉันต้องการแค่ตัว...เธอลืมไปแล้วเหรอ?” น้ำเสียงของเขาดังแผ่วอยู่ที่ข้างใบหู ตอนนี้เองที่มิวเริ่มหน้าแดงระเรื่อ


ฝ่ามือข้างหนึ่งของเขายังคงบีบเค้นเต้าสาว ส่วนอีกข้างนั้นค่อยๆไล้ลงต่ำไปตามทรวดทรงของสตรี ก่อนจะไปถูปลายนิ้วที่ขอบกางเกงอย่างเย้าแหย่ ทำเอาผู้ถูกกระทำถึงกลับสะดุ้งตกใจ พยายามจะบิดเอวหลบการกระทำอันแสนจะละลาบละล้วงของชายหนุ่ม


“เอาเถอะ ฉันยังมีเวลากับเธออีกมาก ไม่แน่ว่าต่อไปเธออาจจะเป็นฝ่ายร้องขอเสียเองก็ได้” พูดจบ ชายหนุ่มก็ขบกัดติ่งหูของเด็กสาวเล่นเบาๆ จากนั้นจึงหยุดการล่วงล้ำเบื้องล่างของเด็กสาว เปลี่ยนเป็นเหนี่ยวรั้งร่างแบบบางเอาไว้แนบอกของตนแทน


ไม่นานนักมิวก็ได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอจากชายหนุ่ม ฝ่ามือของเขายังเกาะกุมที่ประทุมถันของเด็กสาว มือเล็กพยายามจะแกะออก ทว่าก็ต้องถอดใจเมื่อพบว่าคนตัวสูงหายใจฟิดฟัดทันทีที่เธอพยายามจะแกะมือเขาออก เมื่อเอาออกไปได้จึงจำต้องนอนนิ่งๆให้เขาจับเข้ากอดเช่นนั้นตลอดคืน


แต่นี่นับว่าดีกว่าคืนก่อนๆมากจริงๆ การที่เขาจะยอมรามือจากเธอได้ไม่ใช่เรื่องง่าย มีหลายคืนที่เธอทนไม่ไหวหลับไประหว่างการทรมานของเขาก็มี หรือบางทีเธอต้องทนทำเรื่องน่าอายกับเรือนกายเบื่องล่างของเขา เพื่อให้อีกฝ่ายสบายตัวและยอกรามือจากเธอเสียที


ทว่าคืนนี้ ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น เพียงนอนนิ่งๆในอ้อมกอดของชายหนุ่ม อย่างนี้ก็นับว่าเป็นกำไรแล้ว


คืนนั้นผ่านไปอย่างเนิบช้า เสียงลมหายใจของคนทั้งสองดังแผ่วอย่างที่มันควรจะเป็น ตอนนี้เตโชเองก็คุ้นชินกับการมีเพื่อนร่วมเตียง ไม่ตื่นผวาในกลางดึกและไม่ฝันร้ายในยามหลับ ราวกลับเขาได้ย้อนกลับไปเป็นเด็กชายไร้เดียงสาคนนั้นอีกครั้ง


อามีนเข้ามาถึงบ้านของเจ้านายในตอนเช้าตรู เขาใช้เวลาทั้งคืนตามสืบต้นสายปลายเหตุการณ์โจมเมื่อวาน ทันทีที่รับรู้เรื่องราวแน่ชัดเขาก็รีบตรงเข้ามาหมายจะรายงาน ทว่ากลับมาเจอนายที่กำลังยืนมองดูรถคันหนึ่งขับเคลื่อนออกไปจากบ้านช้าๆ อย่างใจเย็น


“ได้เรื่องว่ายังไง?” เตโชเอ่ยถามอามีน ขณะที่สายตาก็ยังคงมองรถคันที่พาเด็กสาวไปส่งเพื่อเข้าหอพัก


วันนี้มีรถตามไปอีกสองคัน พร้อมกับนักฆ่าฝีมือดีอีกแปดคน เขาไม่อาจปล่อยให้เรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นซ้ำสองได้อีก ไม่เช่นนั้นกลุ่มแก๊งอื่นๆจะมองว่าฝีมือของเขาตกต่ำลง ถึงขนาดปล่อยให้คนอื่นลอบทำร้ายคนของตนเองได้หนแล้วหนเล่า


“เป็นแก๊งค้ายาข้ามชาติครับ ผู้ชายคนที่ถูกนายทรมาน ร่างของเขาถูกลักพาตัวไปจากโรงพยาบาลเมื่อเดือนที่แล้วและถูกทางการของประเทศเพื่อนบ้านพบเป็นศพอยู่ในบ้านเช่าหลังหนึ่งแถวเขตรอยต่อ หลังจากนั้นจะมีกลุ่มชายแปลกหน้า เข้ามานั่งที่ร้านเป็นประจำ ผมตามสืบอยู่นานจนรู้ว่าพวกเขาเป็นแก๊งค้ายาเดียวกันกับที่เคยลักพาตัวนายในครั้งนั้น แต่พวกเขาไม่ได้ทำอะไรนอกจากมานั่งดื่มกินตามประสา เพราะผมไม่รอบคอบ ขอนายลงโทษด้วยครับ” อามีนรายงานพร้อมขอรับโทษอย่างสมัครใจ


เตโชยกมือปัดเป็นเชิงรำคาญ เขาถูกลูกน้องร้องขอโทษมากทีเดียวในเหตุการณ์นี้ เป็นเพราะเขาเองห่างหายจากการแสดงอำนาจมานาน พวกกลุ่มแก๊งเกิดใหม่มันถึงได้คิดเหิมเกริม กล้ามากระตุกหนวดเสืออย่างไม่กลัวตาย เห็นทีเขาจะต้องแสดงความสามารถส่วนตัวให้พวกมันได้เห็นเป็นขวัญตาสักครั้ง ใจที่คิดทะเยอทะยานของพวกมันจะได้สงบลงบ้าง


“หารังของพวกมันได้ไหม?” เตโชถามก่อนจะหันหลังเดินนำเข้าไปในบ้าน


“พวกมันมีฐานที่มั่นอยู่บนภูเขาเขตชายแดนครับ ยาจะถูกลำเลียงออกมาแค่เดือนละครั้ง เพื่อลดความเสี่ยงในการโดนจับ แต่เพราะตอนนั้นเราทั้งฆ่าลูกน้องของมันไปเกือบหมด ทั้งเงินก็กวาดมาไม่เหลือ ทำให้พวกมันขาดทั้งเงินและคนทำงาน คนนี้จึงได้กล้ามาลอบกัดตอนเผลอ”


เตโชได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารับรู้ เพราะทั้งการฆ่าและกวาดเงินในครั้งนั้นเขาอยู่ในเหตุการณ์ด้วย อีกทั้งยังจงใจเหลือผู้รอดชีวิตเอาไว้ให้มันได้มีโอกาสหายใจต่อไปด้วยจมูกที่แหว่งไม่น่ามอง ไม่คิดเลยว่าจะเป็นการหาเหาใส่หัวตัวเองในภายหลัง


“อย่างนั้นก็ดี เตรียมคนให้พร้อม เราไม่ได้ออกไปล่าสัตว์กันนานมากแล้ว” รอยยิ้มร้ายระบายบนใบหน้าของชายหนุ่ม


อามีนรับคำก่อนจะถอยออกไป ชิวและพูที่แอบฟังอยู่ด้านนอกประตูลอบจับมือดีใจกันยกใหญ่ อยู่ในเมืองมีหูตามากมายให้ต้องระวัง แต่หากเป็นในป่าบนภูเขาเขตชายแดน การจะฆ่าแกงใครสักคนนั้นเป็นเรื่องง่ายเสียยิ่งกว่าปลอกกล้วยเข้าปาก


แก๊งค้ายาพวกนั้นก็คงจะเป็นแก๊งเกิดใหม่จริงๆ ถึงได้ไม่รู้ว่านายของพวกเขาถนัด ‘ล่าสัตว์’ เป็นที่สุด อีกทั้งยังมีวิธีการล่าที่พิศดารเสียจนสัตว์ป่ายังอยากจะมุดแผ่นดินหนี


แต่ในเมื่อกล้ามากระตุกหนวดเสือ อีกทั้งยังกล้วแตะต้องว่าทีนายหญิง หัวของคนพวกนั้นก็ไม่อยู่บนบ่าตั้งแต่พวกเขาคิดแผนเช่นนี้ออกมาแล้ว


หาเรื่องตายชัดๆ!


*******************************************************************************************************************************************


มาแล้วค่าาาาา เมื่อวานนี้แอบไปส่องนายร้อยปลายแดงมา หมดเรี่ยวหมดแรงจนมาแต่งไม่ไหว วันนี้เลยมาให้ชื่นใจหนึ่งตอน เย็นนี้ก็อาจจะมาไม่ได้แล้ว เพราะโดนจองตัวออกไปเลี้ยงฉลองให้คุณเค้าหน่อย


พรุ่งนี้เจอกันนะงับ มาแบบหลายตอนแน่นอน จุป


เราแอบเลื่อนกำหนดติดเหรียญออกไปเป็นวันที่ 8 แทนนะงับ ให้เป็นแต๊ะเอียทุกคนเลยยยย รักแหละ

ความคิดเห็น