อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

27 งานกีฬาสามัคคี

ชื่อตอน : 27 งานกีฬาสามัคคี

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.6k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2562 19:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
27 งานกีฬาสามัคคี
แบบอักษร

​27 งานกีฬาสามัคคี




ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปไวเสมอ การปิดเทอมอันแสนสุขของพวกเรานักศึกษามหาวิทยาลัยได้หมดไปกลับเข้าสู่ชีวิตอันเคร่งเครียดในการเรียนกันอีกครั้ง 

"พวกแกกีฬามอปีนี้จะลงอะไรกันอ่ะ" น้ำหนาวถามขณะที่พวกเรากำลังนั่งเล่นกันอยู่ในต้นไม้หลังตึกคอมพิวเตอร์ 

"ฉันว่าจะลงบาสอ่ะ" แปลนบอก 

"ฉันคงจะลงว่ายน้ำทั้ง" หยกตอบอย่างไม่แน่ใจ 

"ฉันอยากลงแบดมินตันอ่ะ" น้ำหนาวบอกกีฬาที่ตัวเองอยากเล่น 

"ระดับฉันต้องทำอะไรที่มันสวยๆอยู่แล้วย่ะ" เคที่ยืดตัวตรงโพสท่าเหมือนนางแบบ 

"อ๋อ คนเสิร์ฟน้ำอ่ะนะ" 

"ก็ดีนะจะได้ใกล้ชิดคนหล่อ เห้ย! ไม่ใช่ยัยน้ำยัยบ้า" 

"55555" พวกเราหัวเราะกับการขัดซีนความคิดของเคที่จากน้ำหนาว 

"แล้วแกล่ะโอบีลงอะไร" เคที่หันมาถามฉันที่นั่งขำมันอยู่ 

"เอ่อ..คือ ฉันเล่นกีฬาไม่เป็นอ่ะ แหะๆ" ฉันได้แต่ยิ้มเหยๆให้เพื่อนไปเพราะฉันเล่นกีฬาไม่เป็นเลยสักอย่าง 

"อืม ฉันว่านะแกไม่เหมาะกับการเป็นนักกีฬาหรอก" น้ำหนาวบอกพลางสำรวจหุ่นฉัน ช่วงปิดเทอมฉันก็กลับมาออกกำลังกายเหมือนช่วงก่อนสอบทำให้น้ำหนักลดลงไปได้อีกหลายกิโล กลายเป็นสาวไซส์เอ็มเนื่องจากยังลงได้ไม่ถึงเอสและไม่คิดจะเอาให้ถึงด้วย5555 น้ำหนักตอนนี้อยู่ที่ประมาณห้าสิบกิโล 

"แล้วฉันต้องไปทำอะไรอ่ะ" ฉันถามความคิดเห็นจากทุกคน 

"แกคิดเหมือนฉันไหมบีหนึ่ง" 

"ตามนั้นเลยบีสอง" น้ำหนาวกับเคที่หันไปมองหน้ากันแล้วหันมายิ้มหวานให้ฉัน หวานจนเสียวสันหลังหวาบเลยฉันอ่ะ มันสองคนต้องมีความคิดอะไรบางอย่างอยู่ในหัวกันแน่นอน  



หลังเลิกเรียนเคที่กับน้ำหนาวมันก็ลากฉันมาที่ห้องสโมสรนิสิตของคณะโดยไม่บอกว่าลากมาทำอะไร 

ก๊อก ก๊อก

พวกเรามายืนเคาะประตูห้องสโมนิสิตไม่นานก็มีคนออกมาเปิดซึ่งก็คือพี่พอร์ชเพื่อนพี่เธียร์นั่นเอง 

"สวัสดีค่ะ" 

"สวัสดีครับ มาทำอะไรกันครับ น้องโอบีมาหาไอ้เธียร์หรอ" 

"อ๋อ เปล่าหรอกค่ะ คือว่าถ้าจะลงชื่อกิจกรรมกีฬามอต้องมาลงที่นี่ใช่ไหมคะ" เคที่ถามพี่พอร์ช  

"ใช่ครับ แล้วน้องๆจะลงอะไรกันเอ่ย" 

"คือพวกเราพาโอบีมาลงชื่อเป็นคนถือป้ายนำขบวนค่ะ" 

"ห๊ะ!!!" 

"ห๊ะ!!!" ไอ้เคที่แกไม่บอกฉันก่อนเล่าว่าแกจะให้ฉันเป็นคนถือป้ายอ่ะ ไอ้เพื่อนบ้า ขนาดพี่พอร์ช ยังตกใจเลย ตำแหน่งนี้มีแต่คนแย่งกันทั้งนั้นเพราะมันคือตำแหน่งที่จะได้อวดโฉมโชว์ความงามและเป็นหน้าเป็นตาให้กับคณะ แล้วอย่างฉันจะไปเป็นได้ยังไง 

"เอ่อ..คือ"  

"เฮลโลสามีพอร์ช ฉันจะมาขอให้แกช่วยหาคนถือป้ายมาให้ฉันคัดเลือกหน่อย" ยังไม่ทันที่พี่พอร์ชจะพูดอะไรก็มีเสียงหนึ่งดังขัดขึ้นมา 

"โวยวายอะไรของแกไอ้เอี่ยม" 

"ตบปากเลยนะค่ะสามีขา เอมมี่ค่ะเอมมี่ มายเนมอิสเอมมี่ โนเนมเอี่ยม ยูว์โนว์ เรียกใหม่ค่ะสามี" 

"เออๆ มีอะไรครับคุณเอมมี่" 

"แกช่วยประกาศหาคนมาถือป้ายหน่อยสิ เดี๋ยวฉันคัดเอง" 

"พอดีเลยว่ะ มีน้องมาสมัครพอดีมึงคุยเอาเองล่ะกัน แต่กูแนะนำให้ไปขออนุญาตไอ้เธียร์ก่อนถ้าไม่อยากเดือดร้อน" 

"อะไรของสามีอ่ะ" 

"นี่น้องที่มาสมัครมึงคุยเองนะกูไปเคลียร์งานก่อน" แล้วพี่พอร์ชก็หายไปทิ้งฉันไว้กับพี่เอี่ยม เอ้ยไม่ใช่ พี่เอมมี่คุณแม่ของคณะ 

"คนไหนค่ะน้องที่มาสมัครเป็นคนถือป้าย" พี่เอมมี่หันมาถามพวกเรา 

"คนนี่เลยค่ะคุณแม่ขา ชื่อโอบีค่ะ" เคที่มันผลักฉันให้ออกไปยืนตรงหน้าพี่เอมมี่ฉันจึงหันไปถลึงตาใส่มัน 

"อืมมม" พี่เอมมี่เดินเข้ามาใกล้ฉันก่อนจะเดินวนรอบๆตัวแล้วมาหยุดที่เดิม 

"ไหนลองเดินให้คุณพี่ดูสิคะ" ไอ้ฉันก็เดินให้ดูแบบงงๆ  

"หุ่นใช้ได้นะ ไม่บางไปไม่ใหญ่ไป สัดส่วนพอดี ส่วนสูงเพิ่มได้ เอิ่ม หน้าก็สวย ผิวก็ดี ออร่าเด่น ไอ้พอร์ชฉันเอาคนนี้แกล็อกตัวไว้ให้ฉันเลยนะ" พี่แกพูดบ่นอะไรไม่รู้อยู่คนเดียวก่อนจะเปิดประตูแล้วตะโกนบอกพี่พอร์ช คือทั้งหมดทั้งมวลที่คุยกันมาเนี่ยพวกเรายังยืนอยู่หน้าห้องกันอยู่เลยทุกคน ทำไมพี่พอร์ชไม่ให้เราเข้าไปคุยในห้องว่ะ 

"เห้ย!! มึงคิดดีแล้วหรอ" พี่พอร์ชรีบเดินออกมาคุยกับพี่เอมมี่ ทำไมอ่ะฉันไม่เหมาะสมหรอ งื้ออออเคที่แกพาฉันมาทำมายยยย 

"ใช่กูคิดดีแล้ว" 

"กูว่ามึงไปขอไอ้เธียร์ก่อนดีไหม" พี่พอร์ชย้ำให้พี่เอมมี่ไปขอพี่เธียร์ก่อนทำไต้องขอด้วยอ่ะ 

"ทำไมต้องขอมันด้วยว่ะ"  

"@&#&฿+&-+฿฿+#+_-#&฿-_(&)" พี่พอร์ชเข้าไปกระซิบบอกอะไรไม่รู้กับพี่เอมมี่ก่อนที่พี่เอมมี่จะหันมามองฉันด้วยสีหน้าตกใจแต่ก็เป็นเพียงชั่วครู่เท่านั้น 

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวกูคุยกับผัวหลวงกูเอง ยังไงกูก็จะเอาคนนี้ ยิ่งมึงเล่าแบบนี้ให้กูฟังกูยิ่งต้องการ มึงล็อกชื่อน้องไว้ให้กูเลย ขอบใจมากเพื่อน คุณน้อง..เอ่อ..ชื่ออะไรนะลูก" 

"โอบีค่ะ" 

"คุณน้องโอบี พรุ่งนี้สี่โมงเย็นมาพบพี่ที่ห้องสโมนะจ้ะ เดี๋ยวเราจะมาคุยรายละเอียดงานกัน" 

"ค่ะ" 

"กูหวังว่าพรุ่งนี้ห้องสโมจะไม่แตกนะ เห้อออ" พี่พอร์ชถอดหายใจเหมือนคนปลงตก ไม่แตกหรอกห้องแข็งแรงจะตายจะแตกได้ไงกันเนอะทุกคน




มาแว้ววววววจ้า

ติชมกันได้น้าาาา

หนังสือสั่งกันเข้ามาได้เลยนะคะ ราคา 259 บาทรวมส่งลงทะเบียนจ้าา



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น