goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผู้หญิงใจร้าย

ชื่อตอน : ผู้หญิงใจร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 925

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2562 12:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผู้หญิงใจร้าย
แบบอักษร

แพรรัมภาที่เดินทางถึงสนามบินเพื่อเตรียมพร้อมที่จะกลับเมืองไทยถึงแม้ภายในใจจะรู้สึกเจ็บถือว่าเป็นการเจ็บที่ไม่ต้องทรมานมากอีกต่อไป ยิ่งนับวันเธอยิ่งรู้สึกผูกพันกับเขาเพิ่มมากขึ้น ถึงแม้ใจจะคิดว่าเขาคงจะไม่เดินทางมาส่งเธอกลับเมืองไทย แต่สายตาก็ยังแอบมองหา อยากจะลาเขาเป็นครั้งสุดท้าย

เจมส์ที่สังเกตเห็นว่าคุณบีมเหมือนกำลังเฝ้ามองว่าจะมีใครมาหรือเปล่า ซึ่งคุณลูอิสได้ทำการบอกเขาแล้วว่าคุณลูอิสจะไม่มา ซึ่งปัญหาหลักที่เกินขึ้นเขายังไม่รู้ว่าทั้งสองคนมีปัญหาอะไร แปลกตรงที่ทำไมคุณลูอิสถึงปล่อยมือจากคุณบีมได้ง่ายแบบนี้ ทั้งที่ช่วงแรกๆ พยายามจะต้อนให้คุณบีมมาอยู่ที่สเปน พอตอนนี้ดันปล่อยให้กลับเมืองไทยซึ่งเขาว่ามันแปลกๆพอสมควร

“คุณเจมส์บีมฝากจดหมายให้คุณลูอิสได้ไหมคะและบีมอยากจะขอบคุณคุณด้วยนะคะ ช่วงที่ผ่านมาคุณดูแลบีมได้ดีมาก ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณต้องวุ่นวาย”

“ได้ครับ เดี๋ยวผมเอาไปให้คุณลูอิสเอง ส่วนเรื่องนั้นอย่าขอโทษเลยนะครับ ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ผมอยากให้คุณทั้งสองใช้เวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันทบทวนความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นใหม่อีกครั้ง ครั้งนี้ผมขอให้พวกคุณใช้ใจในการตัดสินใจกันทั้งคู่อย่าใช้อารมณ์เหมือนเช่นที่ผ่านมา แต่สิ่งหนึ่งที่ผมสามารถยืนยันแทนเจ้านายของผมได้ว่า คุณลูอิสเขาจริงใจกับคุณมาก ถึงแม้อาจจะเจ้าเล่ห์กับคุณไปบ้างแต่สำหรับคุณลูอิสคุณคือคนพิเศษมากๆนะครับ”

“ขอบคุณคะ ยังไงเดี๋ยวบีมจะเดินเข้าเกทแล้ว ฝากดูแลเขาด้วยนะคะ โชคดีคะคุณเจมส์”

แพรรัมภาที่สอดส่ายสายตามองหาคนๆหนึ่งที่ดูแล้วไม่มี เขาคงจะไม่มาส่งเธอจริงๆ เธอค่อยๆ ลากกระเป๋าเข้าไปด้านใน พร้อมกับใจที่วันนี้มันอาจจะบอบช้ำแต่มันคือสิ่งที่เธอเลือกแล้วก็ต้องยอมรับมัน

อีกฟากของสนามบิน มีสายตาหนึ่งที่แอบดูเธออยู่ไกลๆ ตอนแรกเขาบอกเจมส์ว่าเขาจะไม่มา แต่ใจเขาก็ยังอยากจะมีโอกาสช่วงสุดท้ายถึงแม้มันอาจจะทำให้เธอเปลี่ยนใจไม่ได้ แต่ขอแค่ได้เห็นหน้าเธอเป็นครั้งสุดท้าย ตามที่เขาได้พูดไว้ ใจของเขามันเจ็บทุกๆย่างก้าวที่เธอค่อยๆเดินเข้าไปยังด้านในใจเขาอยากจะตะโกนเรียกชื่อ แต่มันก็คงจะไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น เขาได้ทำตามสิ่งที่เธอขอเขาเรียบร้อยแล้ว

“โชคดีนะครับ คุณบีมสักวันมันคงจะดีขึ้นกว่านี้”

ลูอิสค่อยๆ หันหลังเดินกลับไปยังรถที่เขาได้จอดไว้ ด้วยใจที่มันด้านชา รู้สึกเหมือนโลกมันมืด วันพรุ่งนี้ชีวิตมันจะเป็นอย่างไร เขาตัดสินใจแล้วเขาจะไม่กลับไปที่ห้องที่คอนโดอีกแน่ๆ มันทำใจอยู่ในที่ ที่เขาเคยมีเธอไม่ได้

แพรรัมภาเดินเข้าไปรอเพื่อจะขึ้นเครื่องช่วงนั้นก่อนที่จะเข้ามายังด้านในเธอไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอรู้สึกว่า มีใครคนหนึ่งมาส่งเธอที่สนามบินแน่ๆ ใจของเธอรู้สึกได้ ช่วงที่เธอมองไปรอบๆ เธอเห็นแผ่นหลังของเขา ถึงแม้จะให้อยู่ไกลแค่ไหน เธอก็จำได้ แพรรัมภายิ้มทั้งน้ำตาใจมันอาจจะเจ็บ เจ็บเพื่อเริ่มต้นใหม่ของเราทั้งคู่

ลูอิสที่ออกจากสนามบินเสร็จเขาก็ขับรถกลับไปยังคฤหาสน์ของเขาแทน ตลอดทางที่ขับรถใจเขาก็เหม่อมองไปยังบนท้องฟ้าว่าเครื่องของเธอจะออกเดินทางหรือยัง มองไปบนท้องฟ้าที่เห็นเครื่องบินใจของเขารู้สึกเจ็บปวด น้ำตามันก็ออกมาคลอตรงขอบตาเธอโบยบินกลับรังของเธอแล้ว

เจมส์ที่ได้เดินทางไปหาคุณลูอิสที่คฤหาสน์แทนที่จะไปคอนโดของเจ้านาย ที่ตอนนี้คงจะหลบไปเลียแผลใจ ปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องดยียวยาหัวใจของคนทั้งสอง ต่างรักกันเขาเชื่อแต่ด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที่ทำให้ทั้งสองตัดสินใจแบบนี้ เขาก็ต้องยอมรับ ภาวนาให้ทั้งสองค้นหาหัวใจของตัวเองให้พบด้วยเถอะ

“ป้ามาเรียครับ คุณลูอิสอยู่ไหนครับ”

“ป้าเห็นอยู่ด้านหลังตรงสวน แต่ดูท่าทางจะเศร้าๆเหมือนช่วงนั้นที่คุณลูอิสสูญเสียคุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงเลยคะ ป้ารู้สึกเป็นห่วงมากๆ ยังไงไม่รู้”

“เหรอครับ คุณลูอิสกลับมานานแล้วเหรอครับ”

“ก็พึ่งเข้ามาก่อนคุณเจมส์มาถึงสักครู่คะ มาถึงก็เดินผ่านป้าเข้าไปตรงศาลาเลย”

“ครับได้เดี๋ยวผมขออนุญาตไปดูนิดนะครับ”

“คุณเจมส์ป้าขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”

“ว่าไงครับ ป้ามาเรีย”

“ป้าอยากจะรู้ว่าสาวคนไหน ทำให้คุณหนูของป้าเศร้าได้ขนาดนี้บอกป้าได้ไหมว่าเป็นใคร นิสัยยังไง”

“อืม เธอเป็นคนดี สวยหวานน่ารัก และเป็นคนไทยเป็นรุ่นน้องของภรรยาคุณมาร์ตินครับ แต่ผมไม่รู้สาเหตุหลักว่าเกิดอะไรขึ้นกับทั้งสอง แต่ผมรับรองได้ว่าทั้งคู่เขารักกัน แต่ค่างฝ่ายต่างอาจจะยังไม่รู้ใจตัวเองก็ได้ครับ ปล่อยให้เขาพักตั้งหลักก่อนทั้งคู่ อะไร อะไรมันอาจจะดีกว่านี้ก็ได้ครับ”

“โอเค ป้าได้ฟังแบบนี้ป้าก็เบาใจหน่อย คงต้องตามนั้นให้เวลารักษาแผลใจกันไป”

“ครับ แต่ผมเชื่อว่ายังไงคุณแพรรัมภาก็ต้องเป็นนายหญิงของที่นี้แน่นอนครับ”

“คุณมั่นใจมากเลยนะคะ คุณเจมส์”

“ครับ ผมมั่นใจมาก ผมขออนุญาตเอาจดหมายไปให้คุณลูอิสก่อนนะครับ”

“จ้ะ ไปเถอะเดี๋ยวป้าจะไปทำอาหารให้นะ อยู่ทานข้าวกับป้าก่อนกลับนะคุณเจมส์

เจมส์พยักหน้ารับ แล้วได้เดินไปตามทางเพื่อไปยังสวนที่คุณผู้หญิงแม่ของคุณลูอิสปลูกไว้ ที่เวลามีปัญหาคุณลูอิสมักจะไปอยู่นั่นได้เป็นวันๆ

ลูอิสที่ยืนเหม่อมองไปยังด้านหน้า ที่เป็นสวนที่สวยงามมีดอกไม้ของแม่เขาที่ส่งกลิ่นหอมอ่อน ยืนกอดอกจ้องมองไปยังท้องฟ้า ตอนนี้เครื่องบินคงจะเดินทางไปเมืองไทยแล้วสินะ

“คุณลูอิสครับ คุณลูอิส คุณลูอิส”

ลูอิสที่เหม่อจนไม่ได้ยินเสียงของเจมส์ที่เรียกเขาอยู่หลายต่อหลายรอบ จนเจมส์ต้องเดินเข้ามาสะกิด

“หึ นายมานานแล้วเหรอเจมส์”

“ครับผมมายืนได้สักพักแล้วครับ”

“อืม..เป็นไงบ้าง ส่งเขาเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

“ครับ ผมส่งคุณบีมกลับเมืองไทยตามที่คุณลูอิสฝากไว้แล้วครับ”

“อือ ส่วนเรื่องบริษัทที่เมืองไทยนายก็โทรไปแจ้งคุณภัทด้วยว่า เราขอยกเลิกสัญญาที่เคยทำไว้ทั้งหมดให้คุณภัทบริหารงานต่อไปได้ เราจะไม่ขอเข้าไปยุ่งอะไรอีก”

“ได้ครับ คุณลูอิส เออ..ก่อนที่คุณจะไปคุณบีมฝากจดหมายมาให้คุณลูอิสด้วยนะครับ”

“หึ เขาฝากจดหมายถึงฉัน เหรอ”

“ครับ นี่ครับจดหมายของคุณบีม”

เจมส์ที่ยื่นจดหมายให้เสร็จแล้วเขาเดินออกมาเพื่อไปหาป้ามาเรีย และให้คุณลูอิสได้อ่านตามลำพัง

สวัสดีคะคุณลูอิส

บีมขอบคุณมากนะที่คุณฟังคำขอร้องของบีมในเรื่องนี้ ตลอดช่วงเวลาที่เราได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันขอบคุณมากนะคะที่คุณดูแลบีมเป็นอย่างดี นับจากวันนี้ไปบีมขอให้คุณดูแลสุขภาพ เป็นคุณลูอิสคนเดิมที่มีรอยยิ้มเร็วๆ นะคะ ถ้าวันหนึ่งเราทั้งสองพร้อมในความรู้สึกบีมหวังว่าเราคงจะเป็นเพื่อนกันได้นะคะ มีสิ่งหนึ่งที่บีมอยากจะบอกคุณ ว่าบีมไม่ได้รู้สึกเสียใจที่เราได้เจอกันแต่ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่มันอาจจะเริ่มมาผิดๆ ถ้าฟ้ายังให้โอกาสเราทั้งคู่สักวันเราอาจจะได้เจอกันอีกครั้งนะคะ ขอเวลาให้เราทั้งสองได้ถามหัวใจคงตัวเองกันอีกครั้งว่าต้องการอะไร สักวันเราอาจจะพบหนทางที่ดีกว่านี้ของแต่ละคนได้

ปล. บีมรู้ว่าคุณอาจจะเหงาในห้องบีมได้วาดภาพของคุณไว้นั่นคือตัวตนจริงๆที่บีมสัมผัสได้ อย่าลืมดูแลตัวเองดีๆ นะคะ

แพรรัมภา อัศวนนท์

ลูอิสอ่านทุกบรรทัดใจเขารู้สึกสั่นมันอ่อนไหวตอนนี้เขาบอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไงแต่มันไม่โอเคกับเขาเลยรูปภาพรูปอะไร

ลูอิสนึกได้รีบวิ่งไปยังรถที่เขาจอดไว้เพื่อไปยังออฟฟิศที่ทำงานทันที

เจมส์ที่คุณลูอิสวิ่งไปยังรถ ก็รู้สึกสงสัยว่านั่นคุณลูอิสจะรีบไปไหน ไปทำอะไรแต่น่าจะเป็นเรื่องของคุณบีมแน่นอนเขารับรู้ได้

ลุอิสที่จอดรถหน้าบริษัท พนักงานรับรถรีบรับกุญแจจากเจ้านายเพื่อทำการย้ายรถไปจอดที่อื่นต่อ ยังไม่ทันจะพูดอะไร เจ้านายก็วิ่งขึ้นไปบนตึกทันที

ลูอิสที่เดินจนมาถึงหน้าห้องทำงานใจเขาก็รู้สึกตื่นเต้นกับภาพที่บีมได้วาดทิ้งไว้ถึงแม้มันอาจจะช้าไปที่จะได้ขอบคุณเจ้า ลูอิสค่อยเปิดประตูและเอื้อมมือไปเปิดไฟมองไปยังโต๊ะทำงานที่เขาจัดไว้ให้สำหรับแพรรัมภา ที่ตอนนี้เขามองก็ยังเหมือนความรู้สึกว่าเธอนั่งอยู่ เขาเดินมาถึงและมองไปยังบนโต๊ะที่มีสมุดวาดภาพวางอยู่ เขาค่อยเปิดไปทีละหน้า มันคือภาพวาดนาฬิกาในแบบที่เขาเคยบอกให้เธอลองวาดมันดู เธอออกแบบได้สวยงามมากๆ ไล่ไปที่ละหน้า จนมาถึง ใบหน้าของเขาที่เธอลงทุนวาดมันแต่ละรูปที่เธอวาด คงจะเป็นแต่ละช่วงเวลาที่เธอโมโหเขา บางรูปคล้ายๆกับปิศาจ น้ำตาของเขาค่อยๆ ไหลออกมา มันคิดถึง คิดถึงคนวาดเป็นที่สุด จนถึงรูปสุดท้ายไม่แน่ใจว่าวันนั้นเขาทำอะไร มันเป็นรูปที่เขานั่งเหม่อมอง ไปยังหน้าต่าง

“คุณคิดอะไรอยู่คะคุณจะรู้ตัวไหมว่าคุณนะขี้เหงา”

ลูอิสทรุดนั่งไปกับพื้น เขาคิดเสมอว่าเธอไม่เคยสนใจเขาเลยบางครั้งเธอก็ทำเฉยใส่เขามีแต่เขาที่เป็นฝ่ายเรียกร้องเธอตลอดมา เขาพึ่งรู้ว่าจริงๆ เธอแอบมองเขาอยู่ตลอดเวลานั่นเอง

“บีม ผมคิดถึงคุณทำไมคุณทำกับผมแบบนี้ จากผมไปแบบไม่ต้องลากันก็ได้ คุณทำแบบนี้คุณใจร้ายมาก ผมจะทำยังไง ทุกๆที่ ผมเห็นแต่คุณ”

ลูอิสที่เอาศีรษะพิงไปกับโต๊ะทำงานของแพรรัมภา สภาพที่ตอนนี้ใครมาเห็นคงจะสมเพชเขาอยู่ในใจอย่างแน่นอน คนใจร้าย เธอใจร้ายมากๆ สำหรับเขา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น