ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 15 :: ซ้อมเป็นพ่อบ้าน

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 15 :: ซ้อมเป็นพ่อบ้าน

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.8k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2562 23:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 15 :: ซ้อมเป็นพ่อบ้าน
แบบอักษร

"แล้วสรุปเมียร์เครียดอะไร"

พอจบเรื่องเข็มกลัดกับเกียร์ พี่ไพ่มันก็หันมาถามเรื่องที่ผมเกริ่นไปก่อนหน้า คือพี่ไพ่ครับ มึงไม่ต้องรื้อก็ได้ป่ะ เนี่ย ไอ้พี่สิงฆ์มันมองหน้าผมล่ะเนี่ย

"ไม่มีอะไรล่ะพี่"

ผมยิ้มให้แล้วดูดโกโก้ในแก้วแต่หางตาผมเห็นนะว่าพี่สิงฆ์มันมองผมอยู่ "อะไรอ่ะ" ผมถามพี่มัน

"เครียดอะไร บอกพี่ได้นะ"

ถ้าบอกว่าเครียดเรื่องมึงกับพี่หมีอ่ะ จะตบกูไหมล่ะ เข็มกลัดมึงอยู่กับกูนะพี่มึงแถมเกียร์ไอ้พี่หมีก็ห้อยคาคอกูเนี่ย เหมือนจับปลาสองมือแต่ในความเป็นจริงปลามันว่ายมาหาเอง

"ลืมไปแล้วอ่ะ ช่างมันเถอะ"

พี่สิงฆ์มันดูไม่เชื่อแต่มันไม่ได้ถามอะไรต่อ ผมเลยนั่งดูดโกโก้ฟังพวกพี่มันคุยกัน ในกลุ่มของพี่มันสี่คนอ่ะ พี่อิ๊กดูจะนิ่งเงียบสุดแต่ถ้าถามเรื่องสำคัญๆอย่างเข็มกลัดพี่แกก็จะพูดจะบอกแบบไม่กลัวเหนื่อย ส่วนพี่แฮมรายนี้คล้ายๆกันแต่ถ้าเมื่อไหร่ที่พี่แกด่านี่คือที่สุดจริง ผมได้ยินเขาด่าพี่ไพ่อ่ะ โคตรเจ็บแต่พี่ไพ่แกหัวเราะแล้วใส่แว่นโมเสคต่อ พี่ไพ่แกก็เป็นอย่างที่เห็นอ่ะครับ หล่อ หุ่นดีแต่โคตรปัญญาอ่อนเลย บ้าๆบอๆสายเฮฮา พี่สิงฆ์ก็อย่างที่เห็นกวนตีนสุดไรสุด ที่เห็นโหดๆคือเฉพาะกิจจ้าาา

"เสื้อมึงหรอวะสิงฆ์"

จู่ๆคนที่เงียบจนจะเป็นใบ้อย่างพี่แฮมก็พูดขึ้นมาพร้อมมองมาที่ผม นิ้วชี้พี่แกชี้เสื้อนักศึกษาสีขาวที่ผมใส่อยู่ ทำไมพี่แฮมมันรู้ล่ะ! พี่อิ๊กกับพี่ไพ่ยังไม่เอะใจเลยเถอะ

"เออ น้องมันมาเป็นรูมเมทกูแล้วเสื้อไม่ได้รีดเลยให้ยืมก่อน"

พี่สิงฆ์แล้วกินกาแฟของตัวเองจนหมดก่อนบีบกระป๋องโยนลงถังขยะที่ตั้งอยู่ห่างราวๆสองเมตรแต่มันไม่ลงนะ พี่สิงฆ์ก็นั่งมึนแล้วให้รุ่นน้องที่เดินผ่านเก็บ โคตรเชี่ยอ่ะ

"เห้ยๆ มีซัมติงป้ะเนี่ย"

พี่ไพ่ลดแว่นโมเสคมันลงแล้วมองผมทีมองพี่สิงฆ์ที สายตาพี่จะกวนตีนผมไปแล้วฮะ

"ไม่มีอ่ะ พี่ก็คิดอะไรให้สมกับอยู่ปีสามหน่อยเหอะ"

ผมบอกแล้วเบ้ปากใส่ พี่ไพ่มันถอดแว่นแล้วลุกขึ้นโน้มตัวเข้าหาผม สองมือทึ้งหัวผมเขย่าๆ ผมก็ขำอ่ะเพราะพี่มันไม่ได้ทำเจ็บอะไร ทำแบบเอาฮามากกว่า

"5555555555555 พอแล้วพี่ มึนหมดแล้วโว้ยย"

ผมร้องบอกแล้วพยายามแกะมือพี่ไพ่ออกแต่อยู่ๆพี่มันก็นิ่งไปผมเลยเงียบบ้าง พี่ไพ่เอามือออกแล้วนั่งลงตามเดิมก่อนหยิบแว่นโมเสคขึ้นสวม ผมจัดผมให้เข้าที่ก่อนหันมองพี่สิงฆ์ พี่อิ๊กและพี่แฮม ทำไมมองผมแบบนั้นอ่ะ โดยเฉพาะพี่สิงฆ์ที่แทบจะกินหัวผมอยู่แล้ว เอ้า เป็นไรกันอ่ะ

"เอาเกียร์มาจากไหน?"

[สิงฆ์]

"เอาเกียร์มาจากไหน?"

ผมมองคนข้างกายที่นั่งหน้าเหวอก่อนสีหน้าจะราบเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มือขาวๆรวบคอเสื้อเข้าหากันแล้วดูดโกโก้ที่ละลายเข้าปาก เมียร์แคตไม่มองหน้าผม เอาแต่ดูดน้ำแล้วมองออกไปนอกตึก ผมขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจกับปฏิกิริยาของน้องมันแต่ผมรู้ว่าเกียร์นั้นเป็นของใครถ้าไม่ใช่ไอ้แบร์หรือไอ้หมี เกียร์มีตำหนิที่เกิดจากการทะเลาะกับแฟนเก่าของมัน แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่ผมสนใจ ผมสนแค่ว่าน้องมันไปเอามาได้ยังไง?

"เมียร์ ผมถามว่าเอาเกียร์มาจากไหน?"

ผมถามอีกครั้งแต่ครั้งนี้ผมใช้น้ำเสียงแบบที่เคยใช้ในรับน้องและมันได้ผล เมียร์แคตหันมองหน้าผมก่อนถอนหายใจแล้วบีบหลอดไปในแก้วเล่น

"พี่หมีให้ผมมาเมื่อเช้า พี่เขาบอกฝากไว้ก่อน"

"ทำไมถึงฝาก ตกลงเป็นแฟนกับมันแล้ว?"

"พี่จะบ้าไงวะ พี่เขาเอาสวมให้เอง ผมไม่รู้เรื่องเว้ย"

คิ้วเรียวขมวดยุ่งแล้วถอนหายใจแรงๆพลางหันหน้าหนีผม ผมขมวดคิ้วก่อนหันหน้าไปอีกทางบ้าง แล้วทำไมผมต้องหงุดหงิดงุ่นง่านในใจ มัน...บอกไม่ถูกว่ะ ผมแค่ไม่ชอบที่น้องมันใส่สร้อยเกียร์ไอ้หมี ไม่ชอบจริงๆ

"แล้วมึงจะหงุดหงิดใส่น้องมันทำไม มึงชอบน้องมันหรอล่ะ?"

คำถามนี้มาจากปากไอ้ไพ่ ทำให้ผมกับน้องมันหันมองหน้ากันอย่างไม่รู้ตัวแต่พอได้สติน้องมันก็หันหนีไป

"เปล่า กูไม่ได้ชอบ"

ใช่ ผมไม่ได้ชอบแต่ทุกๆการกระทำของผมมันไปเอง มันไปตามธรรมชาติไหลตามความรู้สึกแม้แต่ตัวผมยังไม่รู้ตัว อย่างเมื่อเช้าที่ผมบอกน้องมันว่าฝากชีวิต ผมยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมผมถึงพูดแบบนั้นแต่แค่หน้าของน้องมันอยู่ในสายตา แค่มองหน้าน้องมัน ผมก็กลายเป็นอีกคนไปแล้ว เป็นสิงฆ์ที่ลงให้แค่กับน้องมัน ผมสารภาพตามตรงทุกๆครั้งที่ได้คุยกับเมียร์แคต ผมรู้สึกสบายใจและผ่อนคลาย กล้าที่จะพูด กล้าที่จะหลุด กล้าทุกๆอย่าง

หรือผมจะชอบน้องมันไปแล้วแต่เพียงผมยังไม่รู้ตัว?

"ถ้ามึงไม่ได้ชอบ มึงก็อย่าทำตัวให้น้องมันอึดอัดสิวะ"

"ไม่ได้ชอบตอนนี้แต่ต่อไปไม่แน่"

เมียร์แคตหันมองหน้าผมทันทีและผมก็มองน้องมันอยู่ก่อนแล้ว ตาเรียวรีที่ชอบถลึงใส่ผมตอนนี้ดูนิ่งมาก มากจนน่าใจหาย ริมฝีปากอิ่มขยับเล็กน้อยก่อนเปล่งเสียงออกมา

"อย่าเล่นกับผมได้ป้ะวะพี่ ความรู้สึกนะเว้ยไม่ใช่ของเล่น"

"เมื่อก่อนอาจจะเล่น แต่ตอนนี้พี่ว่าพี่อยากเอาจริงว่ะ"

"ถึงพี่จะพูดแบบนั้น ผมไม่ถอดสร้อยเกียร์ง่ายๆหรอกนะ"

หน้าผมตึงทันทีที่น้องมันพูดแบบนั้น นี่จะบอกว่าจะใส่มันไปเรื่อยๆเนี่ยนะ?

"ผมจะถอดก็ต่อเมื่อผมมีแฟน"

น้องมันลุกเดินออกไปทันทีที่พูดจบ ผมยกยิ้มแล้วลุกขึ้นบ้าง

"มึงจะไปไหนวะ"

ไอ้ไพ่ถาม ผมมองหน้ามันแล้วชี้ไปที่เมียร์แคตที่กำลังเดินห่างออกไปเรื่อยๆ

"ไปตามแมว"

ผมออกวิ่งไปหาน้องมันทันทีที่พูดจบ จะถอดก็ต่อเมื่อมีแฟนหรอ ถ้าอย่างนั้นผมก็คงต้องเอาน้องเป็นแฟนให้ได้

[จบ]

"รอพี่ด้วย!"

ผมหันมองเจ้าของเสียงแล้วถอนหายใจ ไอ้พี่สิงฆ์มันวิ่งตามผมมาแถมยังเดินตีคู่อย่างหน้าด้านๆอีกอ่ะ แขนแกร่งยกกอดคอผมแล้วดึงเข้าหาตัวจนผมถลาตามแรง หน้ากระแทกเข้ากับอกกว้างเต็มๆ

"ทำอะไรของพี่มึงเนี่ย!"

"ใส่โซ่คล้องแมว"

"แมวเชี่ยไรล่ะ ปล่อยเว้ย!"

"หอมแก้มพี่ก่อน เดี๋ยวปล่อย"

พี่สิงฆ์มันทำแก้มป่องแล้วเอียงหน้าลงมาให้ผมหอม ผมเบ้ปากก่อนยกมือหยิกแก้มพี่มันแล้วบิดหมุนจนพี่มันต้องปล่อยผมออก

"สมหน้า"

"มือหนักชิบ"

ผมไหวไหล่นิดๆแล้วเดินไปเรื่อยๆหมายจะออกไปเดินเล่นแถวตลอดหน้ามหาลัย ไหนๆก็โดดล่ะ โดดทั้งเช้าทั้งบ่ายเลยแล้วกัน

"จะไปไหน"

"ยุ่งอ่ะแล้วพี่จะตามผมมาทำไม!"

"ไม่ได้ตามเมียร์ พี่ตามแมว"

พูดแล้วก็จิ้มแก้มผม คือพี่มึงเคยเห็นเมียร์แคตป้ะวะ มันไม่ได้เป็นแมวอ่ะมันแค่มีชื่อว่าเมียร์แคตเฉยๆ ผมถอนหายใจอย่างจำยอมแล้วเดินออกมหาลัยโดยมีพี่มันเดินตามติดมาด้วย

"แล้วพี่จะกลับไง รถพี่อยู่ใน ม. นี่"

"เดินกลับกับเราไง"

พี่มันยิ้มแบบไม่ได้หรอ ขนาดผมส่งสายตาเอือมระอาให้พี่มัน มันยังไม่สะท้านเลย ผมเลยปล่อยแล้วเดินไปตลาดโดยมีพี่สิงฆ์เดินตามมาด้วยแต่เหมือนว่าพอมีพี่มัน มันจะเป็นเรื่องดีนอกจากจะเดินบังแดดให้แล้ว ยังจ่ายตังให้อีก คิคิ เสร็จโจรอีกและ

ผมกับพี่สิงฆ์เดินเล่นจนถึงบ่ายสามก็พากันกลับแต่ก่อนจะกลับ พี่มันพาผมมาร้านซักรีดก่อน

"มาทำไรอ่ะ"

มองไปรอบๆร้านแล้วเอ่ยถามพี่มัน พี่มันไม่ตอบแต่เข้าไปข้างในปล่อยให้ผมยืนมองเครื่องซักผ้าแบบหยอดเหรียญ ราวๆสามนาทีมันก็ออกมาพร้อมกับเสื้อนักศึกษาสีขาวหลายตัวเลยและขนาดไซซ์มัน...คุ้นๆจังวะ

"พี่โดดคาบเช้าแล้วเอาเสื้อเรามารีดให้น่ะ"

โอ้โห...นี่ขนาดยังไม่ได้เป็นผัวผมนะ

"แต่ผมเห็นพี่ออกไปก่อนนะ"

"มาจองคิวรีดน่ะสิ ร้านนี้นักศึกษาใช้เยอะและเป็นราคานักศึกษาด้วยคนเลยเข้าที่นี่ ถ้าพี่มาทีหลังเราคงได้เสื้อพรุ่งนี้เย็น"

ผมพยักหน้าเข้าใจแล้วยื่นมือไปหมายจะเอามาถือเอง

"พี่ถือให้"

แต่พี่มันก็เบี่ยงหนีผม

"ทำไมพี่ถึงทำขนาดนี้เนี่ย? ผมยังไม่ได้ทำอะไรให้เลยนะเว้ย"

"พี่กำลังซ้อมเป็นพ่อบ้านอยู่ส่วนเราทำแค่หน้าที่เมีย(ร์)พอ"

พูดจบก็เดินยิ้มออกจากร้านไปทางหอปล่อยให้ยืนด่าแบบไม่มีเสียงอยู่หน้าร้าน ไอ้พี่เชี่ย! ไอ้ฉัดเอ้ยย! ทิ้งบอมกูอีกแล้ว! ผมส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอก่อนเดินตามพี่มันกลับหอ แต่ทางนี้มันไกลกว่าทางหลังอีกอ่ะ ปวดขาก็ปวด ปวดกระสาทก็ปวด ส่วนไอ้พี่สิงฆ์เดินถือเสื้อผิวปากอย่างอารมณ์ดี หมั่นไส้จ๊าดดดด!

................................................

อัพถึงตอนที่ 15 ก่อนเนาะะะะะ เดี๋ยวมาต่อให้ค่าาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}