ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 13 :: คืนแรกกับพี่สิงฆ์

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 13 :: คืนแรกกับพี่สิงฆ์

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.3k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2562 23:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 13 :: คืนแรกกับพี่สิงฆ์
แบบอักษร

ตอนนี้ผมกำลังนั่งจ้องหน้าไอ้พี่สิงฆ์อยู่กลางห้องหรือก็คือส่วนห้องนั่งเล่นนั่นแหละ พี่มันยังขำผมอยู่เลยนี่ขนาดผมเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วนะออกมามันยังขำไม่หยุด มันบอกว่าไม่เคยเจอใครทำเรื่องปัญญาอ่อนได้จี้ขนาดนี้แล้วผมจะทำอะไรได้วะนอกจากนั่งหน้าหงิกเป็นตูดหมาอยู่ตรงหน้ามันแล้วมองมันขำผมเนี่ย!

"หิวยัง หึๆ เดี๋ยวผมเลี้ยง"

"เออ! หิวมากอ่ะ มากจนจะแดกคนได้ทั้งตัวล่ะ"

"กินผมได้นะ ไม่เล่นตัวด้วยเอ้า"

พี่สิงฆ์มันพูดยิ้มๆแล้วจับชายเสื้อเตรียมจะถอด ผมรีบยกมือห้ามแล้วถลึงตาใส่มัน ไอ้ฉัดนี่ก็กวนตีนตลอดเลย พี่มันหัวเราะอีกก่อนกระแอมไอเบาๆแล้วพยักหน้าให้ผม

"ไปสิ ผมจะพาไปกินข้าวหรืออยากออกไปกินข้างนอก"

"ไม่อ่ะ กินนี่แหละ"

ผมกับไอ้พี่สิงฆ์ออกจากห้องลงมาที่ร้านอาหารใต้ตึก ตอนนี้เริ่มมีคนทยอยกลับมาที่หอกันแล้ว เพื่อนร่วมคณะผมก็อยู่ที่นี่กันเยอะเลยส่วนพวกผู้หญิงต้องเดินผ่าตึกที่ผมอยู่ไปทางซ้ายอ่ะถึงจะเจอหอพักเฉพาะผู้หญิง ไอ้พี่สิงฆ์มันกระซิบว่ามีฟิตเนทที่หอหญิงด้วยถ้าอยากเล่นต้องเสียค่าเข้าเป็นร้อยอ่ะ สู้ไปสมัครที่ฟิตเนทข้างนอกดีกว่า ทีเดียวจบ

"สั่งเลย"

พี่สิงฆ์มันบอกเมื่อเรามาถึงร้านอาหารเรียบร้อย มันสั่งกระเพรารวมเผ็ดๆไข่ดาวไม่สุกส่วนผมเอาไข่เจียวหมูสับราดข้าว ตอนแรกผมก็งงอ่ะ กระเพรารวมคืออะไร พอเห็นแม่ค้าใส่ทั้งหมู ไก่ กุ้ง ปลาหมึก หอย เนื้อปลา ผมเลยไม่สงสัยอีกต่อไป แม่งรวมจริงๆอ่ะ

"คืนนี้เป็นคืนแรกที่นอนด้วยกันสินะ"

พี่มันพูดขึ้นยิ้มๆแล้วเท้าศอกบนโต๊ะมือค้ำคางมองหน้าผม

"ทำไม จะปล้ำผมหรอ?"

ผมทำเป็นสะดิ้งยกแขนกอดตัวเองแน่น พี่มันทำหน้าตายแล้วถอนหายใจ

"ตอนแรกพี่ก็ว่าจะเล่นแต่พอเห็นหน้าปวดขี้เราแล้วพี่เล่นไม่ลงเลยว่ะ"

"จวยเถอะ"

ผมเบ้ปากใส่มัน พี่สิงฆ์มันหัวเราะก่อนลุกไปเปิดเป๊ปซี่มาให้ ผมพึ่งสังเกตว่าพี่สิงฆ์กับผมเราจะใช้สรรพนามแทนตัวตามอารมณ์นั้นๆ อย่างถ้าผมหงุดหงิดเพราะพี่มันปั่นประสาท ผมก็จะใช้พี่มึงเรียกมัน ใช้กูแทนตัวบ้าง ส่วนพี่สิงฆ์มันใช้ผมตามปกติเวลาว๊ากแต่บางทีมันก็ใช้กูมึงอย่างตอนนั้นว่ามันไม่ได้เล่นๆมันจริงจังแต่พอมาใช้พี่แทนตัวเหมือนกับมันเอือมระอาผมอ่ะ สีหน้าอย่างกับพี่ชายเบื่อหน่ายน้องงั้นเลย

"แต๊งกิ้ววว"

พอได้กินเป๊ปซี่ซ่าๆแล้วแบบ มีพลังในการใช้ชีวิตอยู่ต่อไปอ่ะส่วนพี่สิงฆ์มันกินน้ำแดง ทำตัวอย่างกับกุมารเลยวุ้ย

"ได้แล้วจ้าสิงฆ์"

แม่ค้าตะโกนบอกพี่สิงฆ์เลยลุกไปเอาพร้อมกับของผมด้วยเลย ผมมองข้าวสวยร้อนๆกับไข่เจียวเหลืองๆราดซอดมะเขือเทศแล้วน้ำลายสออ่ะส่วนของพี่มันก็โคตรจะน่ากินเลยแต่พริกแดงไปอ่ะ ผมขอผ่านเด้อ

ผมกับพี่มันนั่งกินข้าวไปคุยไป ตอนกินข้าวพี่มันไม่ได้กวนตีนผมหรอกมันก็คุยเรื่องเรียนอ่ะว่าทำไมถึงเลือกลงสาขานี้ลงคณะนี้ ไม่สนใจคณะอื่นที่มีสาขาเยอะกว่านี้หรอ จริงๆโลจิสฯมันก็มีหลายสาขานะแต่ที่มหาลัยนี้เขาเพิ่งเปิดได้สาขาเดียว

"ผมลงเพราะคณะนี้คนมันลงน้อยอ่ะ หมายถึงตอนอยู่ช่วง ม.6 ไม่มีใครลงเลยผมเลยลงแถมผมคิดว่ารับน้องมันจะไม่โหดแบบวิศวะ ที่ไหนได้แม่ง...ไม่โหดแต่เจอผีเลยอ่ะ"

"ปีที่แล้วไม่มีใครเจอ มาเจอปีเราเนี่ยแหละ"

ไอ้พี่สิงฆ์เคี้ยวปลาหมึกกรุบๆก่อนก่อนยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม ผมเผลอมองมันแล้วกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ตอนพี่มันกลืนน้ำแล้วลูกกระเดือกขยับขึ้นลงตามจังหวะแม่งเป็นอะไรที่โคตรเซ็กซี่อ่ะ ผมสะบัดหัวเบาๆแล้วสนใจไข่เจียวหมูสับของตัวเองให้มากกว่าลูกกระเดือกพี่มัน

"แล้วที่นี่มีกิจกรรมอะไรสนุกๆป้ะ"

"มีสิ ไม่นานก็เข้ากีฬาของมหาลัยแข่งระหว่างคณะ อยากลงแข่งอะไรไหมล่ะ"

"ไม่อ่ะ ขออยู่เฉยๆดีกว่า"

"เป็นสาวข้างสนามบอลให้พี่ป้ะล่ะ"

ผมด่าพี่มันแบบไม่มีเสียงว่า พ่องมึงอ่ะพี่ มันเลยขำแล้วกินน้ำ ผมนี่หันหนีแทบไม่ทัน ผมจะมาโดนลูกกระเดือกมันตกไม่ได้! ไม่ได้โว้ยไอ้แคต!

หลังจากอิ่มหนำสำราญพี่สิงฆ์มันก็จ่ายเงินแล้วพาผมมาที่มินิมาร์ทซึ่งอยู่ใต้หอสอง ตอนเดินมาผมเจอพี่หมีด้วย พี่หมีมองผมกับพี่สิงฆ์เขม็งเลย ถามจริงเหอะที่มาอ้อยกูเนี่ย เพราะพี่สิงฆ์ป้ะวะก็พี่โค้กมันบอกว่าสองคนนี้ไม่ค่อยถูกชะตากันเท่าไหร่อ่ะ ไม่ใช่ว่าพอรู้ว่าไอ้พี่สิงฆ์มันแกล้งผมเลยคิดว่าพี่มันชอบผม พี่หมีเลยแกล้งเพื่อปั่นประสาทหรอกนะ ถ้าทำจริงๆ ผมด่ายกคู่อ่ะ

"เลี้ยงป้ะ?"

หันไปถามคนพี่ที่อาสาพาที่นี่ พอพี่มันพยักหน้าผมก็คว้าตะกร้าแล้วเดินไปที่โซนขนมทันที พี่มันพยักหน้าแล้ว ดังนั้น ผมจะผลาญให้พี่มันเบาตัวเลย

ระหว่างที่เมียร์แคตกำลังอยู่ในโลกส่วนตัวที่เรียกว่าขนม สิงฆ์ก็ก้าวออกจากมินิมาร์ทแล้วเดินไปหาหมีที่ยืนล้วงกระเป๋านิ่งๆอยู่แต่แค่สบตาพวกเขาก็รู้ว่าทั้งหมีและสิงฆ์ต้องคุยกัน

"มึงจีบน้องมัน?"

หมีเอ่ยถามทันทีที่สิงฆ์หยุดตรงหน้า

"กูต้องตอบยังไงล่ะ?"

สิงฆ์ยกยิ้มแล้วพอใจอยู่ไม่น้อยที่อดีตเพื่อนอย่างหมีคิ้วกระตุกได้เพราะเขา หมีมองหน้าสิงฆ์เงียบๆก่อนเบนสายตาไปที่เมียร์แคตซึ่งตอนนี้กำลังเลือกขนมใส่ตะกร้าไม่หยุด

"กูจริงจังกับน้องมันมากกว่าที่มึงคิด อย่าสะเออะมาขวางกู"

"เกียร์มีตำหนิไม่เหมาะกับน้องมันว่ะ"

สิงฆ์พูดแค่นั้นก็หัวเราะแล้วกลับเข้าไปในมินิมาร์ทเพื่อจ่ายเงินให้กับเมียร์แคตตัวน้อยที่ชะเง้อหาเขาอยู่

"ไปไหนมา! พี่มีหน้าที่ต้องจ่ายเงินนะเว้ย"

พอพี่มันเดินเข้ามาผมก็โวยทันที บอกจะจ่ายแต่พอหันมาเจือกหายไปไหนไม่รู้ เกือบได้คืนขนมแล้วไหมล่ะ

"ทำธุระมา"

พี่สิงฆ์พูดแค่นั้นก็เปิดกระเป๋าตังส่งแบงค์พันให้ ผมสอดแขนรอดห่วงถุงก่อนเดินลั้ลลาออกจากมินิมาร์ท แค่นี้ก็อยู่ได้หลายวันล่ะ ไม่ต้องลงมาให้เมื่อน ผมกับพี่สิงฆ์กลับขึ้นมาที่ห้องแล้วแยกย้ายกันไปที่เตียงใครเตียงมัน

"เอ้อ ผ้าห่มพี่อ่ะ เอาไปดิ"

"เราใช้ไปเถอะ พี่ไม่เป็นไร"

"เข้าใจว่าหนังหนาแต่มันเป็นของพี่ไง เดี๋ยวผมไปถามพี่เอกเอา"

"เอาไป พี่มีสองผืน"

ว่าแล้วพี่มันก็เปิดตู้หยิบผ้าห่มลายเดียวกันเด๊ะออกมา ผมเลยพยักหน้าแล้ววางถุงขนมลงข้างเตียงก่อนทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มๆ ฮืออ คิดถึงห้าฟุตลูกรักที่บ้านจังเล้ยยย มันกว้างกว่านี้อ่ะ อยากนอนที่กว้างๆ

เวลาเดินไปเรื่อยๆจนกระทั่งสองทุ่ม ผมกับพี่สิงฆ์กำลังนั่งดูหนังในห้องนั่งเล่นแต่ส่วนใหญ่พี่มันเล่นโทรศัพท์มากกว่าส่วนผมก็นั่งดูนั่นนี่ไปเรื่อยๆอ่ะ โคตรน่าเบื่อเลย

"พี่มีเน็ตฟลิกซ์ป้ะ ต่อลงจอได้ไหมอ่ะ ผมเบื่อหนังช่อง"

พี่สิงฆ์มันเงยหน้าจากจอแล้วพยักหน้าก่อนลุกไปจัดการให้ผมเองเลย ผมนั่งตบมือแปะๆบนโซฟา ผมเห็นแสงออร่าสาดส่องไปที่พี่มันอย่างกับพระเจ้า ใช่ พี่มันคือพระเจ้าของผม พอต่อเน็ตฟลิกซ์เข้าจอทีวีขนาดสี่สิบสองนิ้วแล้วมันก็ส่งรีโมทมาให้ก่อนแบมือตรงหน้าผม

"อะไรอ่ะ"

"เอาโทรศัพท์เรามาหน่อย พี่จะยืมเล่นเกม"

"ในห้องบนเตียงอ่ะ รหัสxxxx"

พอพี่มันเข้าไปเอาผมก็เลือกหนังเลยจ้า โอ้โห คือโคตรใช่อ่ะ นอนดูเน็ตฟลิกซ์ในหอ มือขวาถือรีโมทมือซ้ายจกขนม ถ้าอยู่บ้านผมไม่มีสิทธิ์ทำอะไรแบบนี้เลยนะ

ตุบ...

พี่สิงฆ์มันนั่งลงข้างผมที่เดิมแล้วแตะหน้าจอโทรศัพท์ผมรัวๆ มันเล่นเกมหรือมันจะพังโทรศัพท์ผมอ่ะ? ผมเลิกสนใจแล้วเลือกนั่งผีมาดู ผมไม่กลัวหรอกผี เจอของจริงก็เจอมาแล้วกะอีแค่หนังจะกลัวอะไร

20 นาทีต่อมา

"จะเบียดพี่ทำไมเนี่ยเมียร์"

"แอร์มันแรงเลยหนาวไง!"

จริงๆคือกูกลัวผี! แต่ผมไม่บอกหรอกเดี๋ยวพี่มันล้อ ไอ้พี่สิงฆ์มองหน้าผมเอือมๆก่อนหันมองจอ อย่าเซ่! เดี๋ยวก็รู้อ่ะว่าผมเป็นอะไร

"555555555555 ดูหนังผีแต่กลัวผีเนี่ยนะ"

"เขาไม่ได้เรียกกลัวเขาเรียกว่าอินกับหนัง"

พี่มันส่ายหัวเอือมๆปนขำๆก่อนส่งโทรศัพท์ให้ผม

"พี่เข้าเน็ตฟลิกซ์ให้แล้ว เอาไว้ดูเวลาพี่ไม่อยู่แล้วกันแล้วอย่านอนดึก สามทุ่มครึ่งก็อาบน้ำนอนได้แล้ว"

"เป็นพ่อหรอ สั่งจัง"

"อือ พ่อ"

"พ่อทูลหัว?"

อย่ามาเล่นมุขดึกดำบรรพ์นะมึง กูดักทันนะ!

"พ่อของลูกเราอ่ะ"

"กูท้องไม่ได้ป้ะพี่มึง"

"ลูกอสุจิอ่ะ พี่ยังพูดไม่จบ"

มันหัวเราะแล้วเดินหนีเข้าห้องนอนไป ผมด่าตามหลังก่อนหันกลับมองจอ ไม่ต้องมาฮงมาแฮ่หรอก กูหมดอารมณ์กลัวมึงล่ะ

พอถึงเวลาที่ต้องนอนผมก็ปิดทีวีเอาโทรศัพท์ไปคืนพี่มันแต่ตอนไปที่เตียงพี่มัน ผมแทบลมจับอ่ะ พี่มันนอนเอาผ้าปิดหน้าโชว์หุ่นแซ่บๆที่โคตรจะเพอร์เฟคส่วนช่วงล่างมีผ้าห่มปิดอยู่

"พี่สิงฆ์ ผมเอาโทรศัพท์มาคืนอ่ะ"

พี่มันขยับตัวเล็กน้อยแล้วดึงผ้าที่ปิดหน้าออก มันลุกขึ้นนั่งแล้วยีหัวเบาๆก่อนรับโทรศัพท์ไป

"พี่อ่อยผมหรอออ เดี๋ยวผมปล้ำเด้อออ"

แกล้งพูดแหย่ พี่มันเงยหน้ามองผมแล้วเอนตัวลงนอนสองมือหนุนหัว ริมฝีปากกระตุมยิ้ม

"รออะไรล่ะ ปล้ำพี่เลยสิ"

ผมเบ้ปากก่อนเดินไปที่เตียง

"เมียร์"

"อะไร"

"คืนแรกที่นอนกับพี่ อยากนอนไหน?"

"...."

ผมหันมองพี่มันงงๆ

"อยากนอนสามฟุตหรือนอนสามศอก"

"อะไรสามศอก"

"อกพี่อ่ะ ถึงจะแข็งแต่อบอุ่น"

"เห้ยยยยยย ได้ว่ะได้ ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวเสียตัว"

"เสียตัวกับพี่ไม่มีวันเสียใจเสียแค่ไข่สองใบพอ"

ผมขมวดคิ้วมองหน้าพี่มัน พี่มันคงเห็นคำว่าโง่อยู่บนหน้าผมอ่ะมันเลยกลั้นขำแล้วลากสายตาลงมาเรื่อยๆก่อนหยุดที่เป้ากางเกงผม ผมกระโดดปิดเป้าแล้วถลึงตาใส่พี่มัน

"ไอ้พี่เชี่ยยยยยยย ไอ้เวง ไอ้ฉัด!"

"5555555555555555555555!"

ผมรีบเข้าไปอาบน้ำแล้วปิดไฟนอน ไอ้สัส แค่คืนแรกที่นอนกับพี่มันผมก็ประสาทเสียล่ะ นี่ถ้านอนต่อไปทุกคืนๆ ผมไม่เข้าหลังคาแดงเลยหรอ เหอะ กวนตีนนนนนนน!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}