ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 09 :: เรียกแคตคงไม่ตายหรอกมั้ง?

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 09 :: เรียกแคตคงไม่ตายหรอกมั้ง?

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.1k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2562 23:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 09 :: เรียกแคตคงไม่ตายหรอกมั้ง?
แบบอักษร

จากเหตุการณ์เมื่อครู่ที่พี่หมีอะไรนั่นเข้ามาคุยกับผม ไอ้บัวก็รีบถามไถ่ด้วยความเผือก ผมก็เล่าให้มันฟังนั่นแหละ มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องปิดบังอะไรอ่ะ

"มึงรู้ป่ะว่าพี่หมีอ่ะเป็นพี่ว๊ากที่โหดเหี้ยๆอ่ะแต่ที่เห็นเขายิ้มให้มึงอ่ะ เหมือนคนละคนเลยสัส"

ไอ้บัวพูดแล้วหันไปหาไอ้โซ่เพื่อให้มันพยักหน้ายืนยัน ผมถอนหายใจอย่างเซ็งๆแล้วกินก๋วยเตี๋ยวที่ไอ้โซ่ซื้อมาให้

"กูว่ากูต้องพึ่งใบบุญมึงแล้วแหละ พี่หมีจะได้เห็นใจกูไม่แกล้งแรงๆ"

บัวมองหน้าผมด้วยสายตาทราบซึ้ง ผมเบ้ปากอย่างหมั่นไส้แล้วกระซวกเส้นเล็กเข้าปาก ผมก็อยากจะบอกมันเหลือเกินว่าพี่หมีไรนั่นคงไม่เห็นใจง่ายๆอ่ะ พี่แกคงแยกแยะระหว่างเรื่องของคณะกับเรื่องส่วนตัวแต่ผมอยากรู้ว่าเพราะอะไรไอ้พี่หมีถึงมาสนใจผม คือผมหน้าตาก็หล่อเหลามาดแมนแฮนซั่มนะ ผมมั่นใจอ่ะว่าผมหล่อในระดับหนึ่งแต่ทำไมสาวๆถึงไม่เข้าใจและไม่เข้าหา เพราะชื่อป้ะ? ใช่ เพราะชื่อแน่ๆพวกเธอเลยไม่มั่นใจว่าผมจะเป็นผัวพวกเธอได้ แต่...เห้ยเธอ เราทำเธอท้องเป็นนะ!

"ใครมีเรียนบ่ายไหม ถ้าไม่มีกูว่าไปแดกหมูทะเฮียผิงกัน"

คนเสนอเรื่องหมูกะทะมีแค่ไอ้ปาล์มคนเดียว ผมส่ายหัวแล้วคีบถั่วงอกเข้าปาก

"กูไม่มีเรียนอ่ะแต่ก็ไม่ไปเพราะพี่กูใกล้กลับจากเยอรมันล่ะ ต้องเก็บห้องให้มีพื้นที่ให้เหี้ยเดินเล่น"

"พี่กรจะกลับมาแล้วหรอ ถ้าพี่เขามาแล้วบอกพี่เขาเลี้ยงหมูทะหน่อยดิ"

ไอ้ปาล์ม ไอ้เห็นแก่กินแต่มึงคิดหรอว่าพี่ชายสุดแสนขี้งกจะเลี้ยงอ่ะ ฝันไปแล้วจ้าาาแต่ผมไม่ได้ดับฝันเพื่อนหรอก ผมแค่พยักหน้าส่งๆไป

"วันนี้กลับพร้อมกัน กูอยากเดินตลาด"

ไอ้โซ่พูดขึ้นและแน่นอนว่าพวกผมอึ้งพร้อมยกมือปิดปากมองด้วยสายตาทราบซึ้ง ร้อยวันพันปีไอ้ห่านี่จะอยากกลับบ้านกับเพื่อน ขนาดตอน ม.6 มันยังไม่ยอมกลับพร้อมกันเลยถ้าไม่บังคับ สงสัยวันนี้หิมะจะตกประเทศไทยไอ้ห่าโซ่ถึงกับชวน

"ตกลงเลยจ้ะเพื่อนรัก!"

สามเสียงประสานกันก่อนถูกสายตาอาฆาตของไอ้โซ่จ้อง หลังจากกินข้าวเที่ยงอิ่มแล้วก็ต่างคนต่างแยกย้ายไปคณะใครคณะมัน ผมไม่มีเรียนบ่ายเลยนั่งเล่นที่ม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะ ลมพัดเย็นดีเวอร์มากแถมได้อาหารตาเป็นนักศึกษาสาวกับกระโปรงทรงเอ ขาข๊าวขาว อ่าส์ มีความสุขจังเล้ยยย

"ทำหน้าเจ้าชู้ขนาดนี้ ผมเสียใจนะเว้ย"

แต่แล้วความสุขและสรวงสวรรค์ของผมก็ถูกพัดพรากไปโดยน้ำมือของผู้ชายที่ชื่อสิงฆ์ สัส! ไอ้พี่สิงฆ์ มึงมาทำไมตอนนี้อ่ะ! มาทำไม! ผมขมวดคิ้วยุ่งๆแล้วส่งเสียงจิ๊อย่างขัดใจก่อนตวัดสายตามองไอ้หน้าหล่อที่นั่งลงฝั่งตรงข้าม

"ทำไมพี่มึงกวนตีนขนาดนี้อ่ะครับ"

ไอ้พี่สิงฆ์มันหัวเราะเพราะสีหน้าผมตอนนี้มันบ่งบอกว่ากูเอือมกับมึงล่ะนะพี่

"ชื่อน้องมันน่าแกล้งนี่หว่าแถมรีแอคชั่นแม่งน่ารักดี เหมือนแมวที่บ้านผมเลย"

มันพูดไปยิ้มไป ผมควรจะดีใจไหมอ่ะที่ผมเหมือนแมวพี่มัน ผมถอนหายใจแล้วมองหน้าพี่มันนิ่งๆ

"ปีสามไม่เรียนหรอครับ แลดูว่างเนาะ"

"ใครบอกว่าง ผมนั่งดูเมียร์อยู่ ว่างตรงไหน"

ผมพูดแบบไม่มีเสียงใส่มันว่า เมียร์พ่อง แทนที่มันจะด่ามันกลับหัวเราะท้องขดท้องแข็ง

"นี่พี่มึง ชื่อแคตเนี่ยมันเรียกยากตรงไหนวะ เรียกแคตแล้วพากันตายหรอหรือยังไง?"

ผมกอดอกมองหน้าพี่มันด้วยความสงสัย ผมสงสัยจริงๆนะแค่เรียกแคตเนี่ย ยมฑูตจะมาเอาวิญญาณหรออ่ะ ก็ไม่ป้ะ ผมนับคนที่เรียกผมแคตได้เลยอ่ะ มีแก้วตาคนเดียว! ส่วนไอ้สามตัวเพื่อนรักพอเห็นว่าชื่อผมเป็นสถานที่บันเทิงยามมา ม. พวกมันก็ไม่เรียกผมแคตอีกเลย ทำดีย์จัดปลัดยังยกนิ้ว เหอะะ!

"มันไม่ยากหรอกแต่มันไม่สนุก คือชื่อน้องมันเป็นจุดขายของคณะเราไปล่ะเนี่ยรู้ยัง?แถมมีแต่คนเอ็นดูโดยเฉพาะผู้หญิง มองน้องเป็นเด็กน่ารักทะนุถนอมกันทั้ง ม. ไม่ดีไง?"

"มันก็ดีเว้ยแต่พี่มึง พี่มึงเข้าใจป้ะว่าผมไม่ต้องการให้ผู้หญิงมาเอ็นดูแต่ผมอยากให้ผู้หญิงมาดูเอ็นผมอ่ะ! เนี่ย ตั้งแต่เข้ามหาลัยมามีแต่ผู้ชายเข้าหา เห้ย~ ถึงจะชื่อเมียร์แคตแต่ผมก็ทำผู้หญิงท้องได้นะเว้ยยยพี่มึงงง"

ผมลากเสียงอย่างโหยหวนในโชคชะตาของตัวเอง ไอ้พี่สิงฆ์มันหัวเราะจนตัวโยน มือข้างนึงกุมท้อง ข้างนึงยกปาดน้ำตา เอ้า ขำห่าไรอ่ะ พี่แคตจริงจังนะน้อง! ผมคิ้วกระตุกนิดๆที่พี่มันขำไม่หยุด ผมเลยนั่งมือค้ำคางมองพี่มันนิ่งๆ มันขำอยู่สักพักก็นั่งตัวตรงมือปาดน้ำตาลวกๆ ไหนวะ พี่ว๊ากคนนั้นอยู่ไหน เอามันมาแทนไอ้พี่ที่กวนตีนคนนี้เถอะ

"ผมว่าผู้หญิงคงไม่หวังว่าน้องเอาเป็นแล้วล่ะ เล่นเป็นเมีย(ร์)คนทั้งมหาลัยขนาดนี้น่ะ"

ไอ้พี่สิงฆ์มันบอกแล้วพยายามกลั้นขำ

"โห มันก็แค่ชื่อป้ะแล้วเนี่ยเมื่อตอนเที่ยงก็ถูกพี่หมีอ้อยอีก ถ้าพวกพี่เป็นผู้หญิงนะ ผมยอมไปแล้ว"

"หมี? ไอ้หมีวิศวะน่ะหรอ?"

ผมพยักหน้าแล้วถอนหายใจแรงๆก่อนฟุบหน้าลงบนโต๊ะ ถ้าชาตินี้ชีวิตผมไม่มีผู้หญิงเข้าหาจริงๆอ่ะ ผมต้องทำยังไงล่ะ ผมไม่เอาผู้ชายหรอกนะเว้ย

"มันว่าไงล่ะ"

"ก็บอกว่าถ้าอยากเป็นแค่เมียหมีให้ติดต่อไป เหอะ ถึงจะหล่อหุ่นหมีน่าอร่อยแต่ผมไม่นิยมเป็นเมียใครอ่ะ หล่อระดับพรีเมี่ยมแบบนี้หมอชี้หน้าตั้งแต่เกิดล่ะว่าเป็นผัวรุ่งสุด"

"555555555555555555555"

พี่มันขำอีกครั้งแต่รอบนี้ขำหนักกว่าครั้งแรกอีก ขำจนคนพากันมองเพราะไอ้พี่ว๊ากหน้านิ่งคนนั้นกำลังหัวเราะปากกว้างอย่างไม่อายสายตาใคร คำพูดผมมันผสมแก๊สหัวเราะหรอ หัวเราะได้หัวเราะดี หัวเราะจนเอ็นตีนผมกระตุกแล้วเนี่ย พี่มันจะรู้ป้ะว่าผมจริงจังเรื่องนี้สุดชีวิตขนาดไหนอ่ะ

"จะขำอีกนานป้ะ?"

ผมเตะขาพี่มันใต้โต๊ะด้วยความหมั่นไส้ มันยกมือเป็นพระปรางห้ามญาติแต่ปากนี่ยังอ้าส่งเสียงขำไม่หยุด เอาเข้าไป ขำตามสบายเลย พอมันขำจนพอใจมันก็หยุดขำเหมือนเดิม หน้ามันแดงหมดล่ะเพราะขำผมแบบไม่คิดชีวิตอ่ะ

"แล้วอยากเป็นเมียหมีไหมล่ะ"

"เอ้า เหมือนผมพูดภาษายูโรบาทั้งที่ผมพูดภาษาไทยอ่ะทำไมไม่เข้าใจที่ผมพูดอ่ะ"

"ถ้าเมียหมีไม่สน สนใจเป็นเมียสิงฆ์ไหมล่ะ"

พี่มันเมินคำพูดผมแล้วนั่งมือค้ำคางถามยิ้มๆ ผมสตั๊นแล้วมองหน้ามันอึ้งๆ นี่พี่มึงเล่นงี้เลยหรอ?! เรียลลี่?!

"ตลกอ่ะ ไปหาเพื่อนล่ะแม่ง"

ผมดึงกระเป๋าที่แขนพี่มันทับอยู่มาสะพายแล้วลุกขึ้นเดินออกจากตึกแต่เหมือนไอ้พี่สิงฆ์มันจะตามผมมา ผมเดินไม่สนใจมันอ่ะ เราไม่รู้จักกัน ไม่รู้จักกัน

"เมีย"

อยู่ๆมันก็เรียกผมทั้งที่เดินตามหลังผมอยู่

"แคต"

ผมแก้ชื่อให้

"เมีย"

อ่ะ ยังอีก

"แคต"

แก้อีกครั้งเอ้า

"เมีย"

"เรียกกูแคตก็ได้ป้ะพี่มึง?!"

ผมหยุดเดินแล้วหันไปว๊ากใส่แม่งจนคนที่เดินอยู่หยุดมอง เนี่ย ถ้าเป็นคนอื่นเรียกเมียร์ผมอาจจะไม่อะไรแต่ที่ผมกล้าว๊ากก็เพราะพี่มันไม่เคยว่าผมอ่ะเวลาผมขึ้นเสียงใส่มันแถมยังทำหน้ากวนตีนอีกอ่ะแต่รอบนี้หน้ามันเสือกนิ่ง นิ่งมาก นิ่งจนผมใจหายวาบ อย่านะ อย่ามาว๊ากกูกลับตรงนี้พี่มึง กูร้องจริงๆด้วยอ่ะ

"เปล่า ที่กูเรียกเมีย หมายถึงเมียจริงๆ ไม่ใช่เมียร์แคตชื่อมึงอ่ะ"

พี่มันพูดแค่นั้นก็เดินหันหลังกลับคณะไปก่อนเดินขึ้นตึกโดยทิ้งให้ผมยืนโง่ๆท่ามกลางแสงแดดของประเทศไทย ไอ้พี่เวงงงง! มาทิ้งบอมแล้วปล่อยกูเคว้งคนเดียวได้ไง กลับมาให้กูด่าก่อนสิ! ผมรู้สึกว่าตัวเองโง่มากอ่ะ ทำอะไรไม่ถูกเลยพอพี่มันดูจริงจัง ผมถอนหายใจก่อนหมุนตัวเดินต่อไป ผมจะไปคณะบริหาร ไปรอไอ้ปาล์มที่คณะมันแล้วกัน

"อ้าวเมียร์ มาหาเพื่อนหรอ"

เจอคนทักอีกล่ะ ผมเลยหันไปพยักหน้ายิ้มๆทั้งที่ในใจอยากจะตะโกนถาม แค่เรียกกูแคตเนี่ยมันจะตายหรอไอ้ฉัด!!!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}