`l2ainl3๐y`

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : One Chapter 4 : Devil (P.End)

คำค้น : Ai, Yaoi, NC, ไอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2558 20:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One Chapter 4 : Devil (P.End)
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/727831161-member.jpg

Chapter 4

Devil

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/771901524-member.jpg

 

ขำอะไร ตลกมากเหรอไงไทน์ตะโกนใส่หนุ่มผมบลอนด์อย่างหัวเสีย สร้อยเงินที่ฮิคาริให้...ของสำคัญแบบนั้น...เขา...ทำมันหายไปได้ยังไง...ร่างบางกัดริมฝีปากบางของตัวเองก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาจากดวงตาคู่สวย หัวสมองเขาตื้อไปหมดไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไง ไอจะเสียใจแค่ไหนที่เขาไม่ดูแลรักษาของที่ไอให้แบบนี้...แล้วสร้อยเส้นนั้นมันก็แพงมากด้วย ไอต้องทำงานหนักกว่าจะได้เงินมา แต่ก็ยังอุตส่าห์ซื้อของแพงๆให้เขาใส่ ยิ่งคิดแล้วน้ำตามันก็ยิ่งไหลออกมา ร่างบางใช้หลังมือของตัวเองปาดน้ำตาที่อาบแก้มเพราะไม่อยากให้เพ่ยเห็นแต่มันก็สายไปเสียแล้ว

มันสำคัญกับนายมากขนาดนั้นเลยเหรอไทน์เพ่ยถามร่างบางที่ตอนนี้ร้องไห้หนักจนเขาอยู่เฉยไม่ได้ ไทน์หันไปมองเพ่ยอย่างงงๆ ตานี่รู้ได้ยังไงว่าเขาทำของหายถึงได้ถามแบบนั้นออกมา? เพ่ยล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของตัวเอง สร้อยสีเงินของเขา...ถูกห่อไว้ด้วยผ้าเช็ดหน้าอย่างดี เพ่ยเก็บมันไว้? หรือเขาตั้งใจขโมยมันไปกันแน่?!!

เอามาให้ผม!!มือบางเอื้อมมือไปจะคว้าของสำคัญของตัวเองมาจากเพ่ย แต่อีกฝ่ายกลับชักมือหนีแล้วยัดมันกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะเหยียบเบรกสปอร์ตคันหรูของตัวเองให้หยุดลงข้างทางเพราะมันอันตรายเกินกว่าจะขับรถต่อไปได้ทั้งที่กำลังทำข้อตกลงกับไทน์แบบนี้

มาเป็นแฟนชั้นสิ...แล้วชั้นจะคืนให้เพ่ยพูดก่อนจะแสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย ไทน์อ้าปากค้างเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าพูดคำนั้นออกมา เขามีแฟนแล้ว มีไออยู่ทั้งคนแล้วจะให้เขาไปเป็นแฟนกับเพ่ยอีกได้ยังไงกัน?!!

โจวเพ่ยหลิง นายบ้าไปแล้วหรือไง ชั้นมีแฟนแล้ว ถ้าชั้นต้องเลิกกับแฟนเพราะสร้อยเส้นนั้น นายก็เอามันไปเถอะ ชั้นไม่ต้องการมันอีกแล้ว!!ไทน์ตะโกนใส่เพ่ยที่ตอนนี้หุบยิ้มลงแล้ว คนอย่างเพ่ยหลิง ไม่เคยมีใครปฏิเสธ ไม่เคยมีใครกล้าปฏิเสธสิ่งที่เขาต้องการ วาเลนไทน์...นายกล้ามากที่ทำแบบนี้ มือใหญ่คว้าเข้าที่ข้อมือบางของหนุ่มหน้าหวานที่กำลังจะเปิดประตูลงจากรถ

ไทน์...นายจำไว้นะ...ชั้นจะทำ...ให้นายเป็นของชั้นให้ได้ จำไว้เพ่ยพูดลอดไรฟันอย่างโกรธเกรี้ยว ก่อนจะกระชากตัวร่างบางเข้ามาประกบปากจูบอย่างหยาบคาย ไทน์สะดุ้งเฮือกอย่างตกใจ ดวงตากลมโตเบิกกว้างก่อนจะหลับลงอย่างขมขื่นเพราะรสจูบน่ารังเกียจ ไทน์ผลักไหล่หนาของคนตรงหน้าด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี แต่ก็ไม่อาจสู้แรงมหาศาลของชายหนุ่มตรงหน้าได้เลย

อื้อ...ไทน์ร้องออกมาเมื่อแก้มของตัวเองถูกเพ่ยบีบอย่างแรงเพื่อให้เขาอ้าปาก ลิ้นร้อนถูกส่งเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างหยาบกระด้าง จูบที่มีแต่ความรุนแรงและแสนจะป่าเถื่อนแบบนี้มันช่างขมยิ่งกว่ากลืนบอระเพ็ดเสียอีก ร่างบางยอมให้เพ่ยจูบจนพอใจโดยที่ไม่ขัดขืนอีกต่อไปแล้ว น้ำใสๆรื้นขึ้นมาบนขอบตาก่อนจะเอ่อล้นไหลรินออกมาอย่างน่าสงสาร ขนทั้งร่างกายพร้อมใจกันตั้งชันด้วยความรู้สึกขยะแขยง ร่างกายนี้...เป็นของไอ...เขายกให้ไอคนเดียว ไอจะโกรธมากขนาดไหนถ้ารู้ว่าเขามาจูบกับผู้ชายคนอื่นแบบนี้

สารเลว!” ร่างบางสบถด่าออกมาอย่างแค้นเคืองเมื่อเพ่ยถอนริมฝีปากออกไปแล้ว แต่หารู้ไม่ว่าการทำแบบนั้นยิ่งกระตุ้นให้อีกฝ่ายเกรี้ยวกราดมากขึ้นอีก เพ่ยยิ้มออกมาอย่างขมขื่นพลางมองใบหน้าสวยหวานที่เต็มไปด้วยน้ำตาของไทน์

เดี๋ยวชั้นจะทำให้ดูว่าสารเลว มันเป็นยังไง!!!หนุ่มผมบลอนด์กัดฟันพูดก่อนจะเหยียบคันเร่งอย่างแรง Bugatti Veyron Super Sport แล่นไปตามถนนที่ค่อนข้างโล่งด้วยความเร็วสูงสุดอย่างน่าหวาดเสียว ไทน์หลับตาปี๋พลางกัดริมฝีปากด้วยความหวาดกลัว เขาควรจะทำยังไง ไอ...ช่วยผมที...ไอ...!!! 

คุณหมอ...มีอะไรเหรอคะ?” เสียงพยาบาลสาวพูดขึ้นเมื่อเห็นฮิคารินิ่งไปสักพักระหว่างที่กำลังทำการผ่าตัดให้ผู้ป่วยอยู่ ฮิคาริส่ายหน้าเบาๆก่อนจะสลัดความกังวลที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ออกไปจากสมอง เพราะตอนนี้ชีวิตของผู้ป่วยอยู่ในกำมือเขา จะทำเป็นเล่นไม่ได้เด็ดขาด

ปล่อย!! ปล่อยชั้น!!!!!ไทน์ตะโกนเสียงดังลั่นจนเพ่ยต้องเอามือมาอุดปากเอาไว้ หนุ่มผมบลอนด์ฉุดกระชากลากถูร่างบางให้ลงมาจากรถก่อนจะแบกขึ้นพาดหลังเพื่อให้หยุดดิ้นเสียที

เงียบ ไม่งั้นคืนนี้ชั้นไม่ให้นายกลับบ้านไปหาผัวนายแน่เพ่ยตวาดอย่างดุดันก่อนจะฟาดลงไปที่สะโพกงามๆของไทน์อย่างแรง ร่างบางยอมหยุดดิ้นเพราะสภาพห้อยหัวแบบนี้ไม่มีประโยชน์เลยที่จะขัดขืน สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้มีเพียงแต่ปล่อยให้น้ำตาอุ่นๆไหลรินออกมาจากดวงตาด้วยความเจ็บปวดเท่านั้น

เพ่ยเหวี่ยงร่างบอบบางลงบนเตียงนอนในห้องนอนของเขาทันทีที่เดินมาถึง ไทน์มองหาหนทางที่จะหนีแต่ก็ไม่เห็นทางรอด เพ่ยล็อกประตูห้องก่อนจะถอดเสื้อของตัวเองออก ร่างบางนั่งนิ่งอยู่บนเตียงก่อนจะส่งสายตาหวาดผวาสุดขีดมาให้เพ่ยที่ตอนนี้ดูน่ากลัวอย่างกับซาตานที่พร้อมจะบดขยี้ร่างกายของเขา

ไม่ต้องกลัว...นายเจ็บแน่!!ชายหนุ่มร่างสูงพูดก่อนจะกดร่างบางให้นอนลงกับเตียง ไทน์นอนหลับตาปี๋ตัวสั่นระริกอย่างหวาดกลัว...เพ่ยมองร่างงามตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา มือใหญ่กระชากเสื้อนักศึกษาสีขาวของไทน์อย่างแรงจนมันหลุดออกไปในทีเดียว ก่อนจะทาบทับร่างแกร่งของตัวเองลงบนตัวร่างบางที่ตอนนี้นอนรอรับชะตากรรมของตัวเองอย่างน่าสงสาร

เพ่ย...อย่าทำไทน์...อย่าทำไทน์เลย...เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ...เพ่ย...ฮึก...เมื่อใช้แรงสู้ไม่ได้ไทน์จึงหันมาใช้ไม้อ่อนเพื่อหนีเอาตัวรอดแทน แล้วก็เหมือนจะได้ผลเพราะเพ่ยหยุดชะงักไปทันที แต่ก็เพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น

หึ...เพื่อนเหรอ? ชั้นไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับนาย ชั้นอยากเป็นผัวนาย เข้าใจมั้ย?” เพ่ยพูดพลางหัวเราะออกมาอย่างไร้อารมณ์ขัน ก่อนจะประกบปากจูบร่างบางที่ไม่แม้แต่จะขัดขืนเขา ไทน์หลับตาปี๋รับจูบที่แสนจะขมขื่นของเพ่ย ทำไม...มันถึงรู้สึกเศร้าทุกครั้งที่ได้สัมผัสกับริมฝีปากที่แสนเย้ายวนนี้ ทำไมทุกครั้งที่มองเข้าไปในดวงตาสีนิลถึงมองไม่เห็นความสุขเลยถึงแม้เจ้าตัวจะยิ้มก็ตาม

เพ่ย อยากได้...ความรักใช่มั้ย?” ไทน์จับใบหน้าหล่อหลาของเพ่ยไว้ด้วยมือที่เย็นเฉียบของตัวเองก่อนจะยิ้มบางๆออกมา และการกระทำนี้ก็ทำให้เพ่ยตกตะลึง...ขนาด...กำลังจะถูกเขาทำเรื่องเลวๆใส่ ทำไม ทำไมยังยิ้ม...ทำไมยังไม่เกลียดเขา ทำไม!!

ออกไปเพ่ยปัดมือไทน์ออกไปก่อนจะหันหลังให้ ร่างบางรีบคว้าเสื้อเชิ้ตของตัวเองอย่างรวดเร็วก่อนจะวิ่งหนีออกจากห้องทั้งที่ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1638220875-member.jpg

Writer's Talk

คืนนี้อัพให้ยาวๆเลยนะครับ พรุ่งนี้ไฟดับ -    -*

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น