มีฝนบางเวลา
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 ตามตื๊อเพื่อบทนี้ (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 ตามตื๊อเพื่อบทนี้ (2)

คำค้น : 18+, Erotic, นิยายโรมานซ์, นิยายโรแมนติก ,หล่อ,ใจดี,ปากร้าย,น่ารัก,หวานแหวว,ชอบแกล้ง

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 217

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2562 09:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 ตามตื๊อเพื่อบทนี้ (2)
แบบอักษร

ดิม มองท่าทางของแซนด์ที่ดูเสียใจอย่างมาก เขารู้ดีว่าเธอเห็นแบบนี้เธอต้องเสียใจอย่างมากแน่นอน แต่ทำไงได้ การจะไล่เธอโดยไม่ต้องพูดเยอะคือต้องทำอะไรที่มันร้ายๆแบบนี้นั่นแหละ


แซนด์ก้มหน้าลงแล้วคอตกออกจากห้องของเขาไป พอเธอปิดประตูเขาก็ก้มลงหยิบกล่องช็อกโกแลตในถังขยะมาดูและมองช็อกโกแลตที่เธอซื้อมาให้ แม่ของเขาคงเป็นคนบอกเธอว่าเขาชอบกินเจ้านี่แน่นอน และดูท่าทางเธอเป็นคนที่ใส่ใจอย่างมากด้วยเพราะเธอเลือกมาเป็นช็อกโกแลตของเบลเยี่ยมราคาพอสมควรเลย แล้วก็ทำให้เขาอดที่จะแกะมากินไม่ได้ด้วยนี่สิ


“ขอเช็กประวัติหน่อยแล้วกัน” เขาเริ่มค้นหาชื่อของเธอในอินเตอร์เน็ตก่อนเพราะเป็นเรื่องง่ายที่สุดที่จะรู้ว่าเธอมีชื่อจริงอะไร นามสกุลอะไร พ่อแม่เป็นใคร เพราะแค่ชื่อจริงเขาก็หาประวัติแทบจะทั้งหมดของเธอได้ง่ายๆอยู่แล้ว เพราะวิงค์เจาะฐานข้อมูลเอาไว้สำหรับให้เพื่อนในกลุ่มสามารถค้นประวัติจากทะเบียนราษฎร์ได้เลยทันที


“วาลุกา.....” เขาพิมพ์ชื่อของเธอที่ค้นมาได้ใส่ลงไปในโปรแกรมเพื่อดึงข้อมูลออกจากฐานข้อมูล รอแค่เสี้ยววินาที ประวัติทั้งหมดของเธอและครอบครัวก็อยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขาเรียบร้อยแล้ว ดิมไง้อ่านข้อมูลทั้งหมด


“อายุ 20 เรียนปีสาม ที่มหาวิทยาลัยนี้เหรอ คณะเศรษฐศาสตร์” เขาไล่อ่านไปเรื่อย ซึ่งดูท่าทางแล้วเธอก็เป็นเด็กที่ตั้งใจเรียนดี เพราะนอกจากที่ดึงประวัติพื้นฐานมา เขาก็ดึงผลการเรียนจากฐานข้อมูลของมหาวิทยาลัยมาดูด้วย


“ลืมไปเลย” ดิมพูดกับตัวเองก่อนจะรีบปิดหน้าจะ เขาเก็บเอกสารสำคัญก่อนจะรีบออกจากห้องตัวเองเพื่อขึ้นไปบนตึกเพื่อไปคุยกับอาจารย์เรื่องวิชาที่ต้องเรียนเพิ่ม ตอนเดินกลับลงมาจากตึกก็เกือบเที่ยงแล้ว เขาเลยเดินไปที่ห้องทำงานของกร


“ว่างมั้ยเนี่ย” เขาเปิดเข้าไปในห้องซึ่งกรกำลังนั่งอ่านหนังสือของมันอยู่ กรเงยหน้าขึ้นก่อนจะบอกเขา


“เกือบว่างน่ะ พอดีอ่านหนังสืออยู่” เขาทำหน้าเซ็งแล้วนั่งลงก่อนจะถามมัน


“มึงไปปรึกษาอาจารย์เรื่องวิชาเรียนหรือยังวะ” กรพยักหน้าก่อนจะวางหนังสือลงแล้วบอกเขา


“ก็ไปแล้วล่ะ แล้วมึงล่ะ” เขาพยักหน้ากรมันก็เลยถามเขา ด้วยหน้าตาที่อยากรู้อยากเห็นมากอย่างปิดไม่มิด


“เมื่อเช้ากูเห็น น้องแซนด์คนนั้นที่เป็นนักร้องไอดอลมายืนรอมึงตั้งแต่ 7 โมงเช้าที่หน้าห้องมึง เกิดอะไรขึ้นเหรอ” เขากลอกตาไปมาแล้วส่ายหน้า


“ไม่มีอะไรน่ะ เขาแค่มาคุยธุระเรื่องงานแล้วกูก็ปฏิเสธไปแล้วล่ะ” กรพยักหน้าแล้วบอกเขา


“นึกว่ามึงอยากสละโสดกับเด็กน่ะ” เขาส่ายหน้าแล้วบอกมันไป


“กูยังไม่เคยคิดเรื่องนั้นน่ะ อีกอย่างยังต้องเรียนอีก ยังไม่อยากคิดอะไร” กรพยักหน้าแล้วก็ยิ้มออกมา


“แล้วมานี่คือ จะชวนไปกินข้าวเหรอ” เขาพยักหน้า กรมันยิ้มแล้วยกกล่องข้าวขึ้นมาให้เขาดู


“ช่วงนี้แม่กูฮิตทำอาหารคลีนน่ะ เลยได้มากินแบบนี้ทุกวันเลย ขอโทษนะที่ไปกินด้วยไม่ได้ ถ้าไม่กินแล้วเหลือกลับไป ทั้งกูและพ่อ รวมทั้งพี่สาวกูก็จะโดนบ่นรัวๆเลย ใครกินเหลือไม่ได้น่ะ แม่เค้าจะงอน”


“เออ ไม่เป็นไรหรอก กูแค่แวะมานั่นแหละ งั้นเดี๋ยวกูไปกินข้าวก่อน ตอนบ่ายยังมีธุระต้องทำอีก” กรพยักหน้าเขาก็ออกจากห้องของกรแล้วเดินกลับห้องทำงานของตัวเอง ก่อนจะต้องถอนหายใจออกมาเพราะแซนด์มายืนชะเง้ออยู่หน้าห้องของเขา พอเห็นเขาก็ยิ้ม


“มาทำไมอีก” เธอยื่นถุงผ้าที่ข้างในมีกล่องอะไรสักอย่างให้เขา


“คุณหมอกินข้าวหรือยังคะ คือแซนด์เอามาฝากค่ะ” เขาส่ายหน้าแต่ก็ไม่ได้รับถึงข้าวกล่องจากเธอนะ แต่แซนด์เอามายัดใส่มือของเขาก่อนจะบอก


“กินสักนิดนะคะ แล้วก็อยากให้ คุณหมอช่วยคิดดูอีกทีเรื่องบทละครด้วยค่ะ” เขาถอนหายใจออกมาก่อนจะเอาถุงผ้านั้นยัดใส่มือของเธอคืน


“อย่าคิดมาติดสินบนผมหรืออะไร ผมไม่ใช่คนที่จะใจอ่อนง่ายๆขนาดนั้นหรอก อีกอย่าง ผมบอกไปแล้ว ผมไม่อยากเล่นละครอีก ผมมีงานต้องทำ” เธอทำหน้าเศร้า เขาก็รีบเปิดประตูแล้วรีบปิดล็อคทันที


ความคิดเห็น