ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 34 ไล่ล่า

คำค้น : เพลิงรักอสุรา ละอองอาย NC Nc nc มาเฟีย นักศึกษา โคแก่กินหญ้าอ่อน โหด ดุ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.4k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ม.ค. 2562 22:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 34 ไล่ล่า
แบบอักษร

“กันต์จะย้ายของเข้าหอเย็นนี้หรือพรุ่งนี้อะ?” มิวถามขณะที่ทั้งสองกำลังเดินออกจากตึกคณะ


กันต์ทำปากบุ้ยก่อนจะถอนใจเบาๆเหมือนอย่างคนกำลังเซ็งเต็มแก่


“วันนี้ต้องไปหาจอมบงการก่อน คงเข้าพรุ่งนี้เช้า” เสียงของกันต์ดูรำคาญเต็มทน ทว่ามันทำให้เด็กสาวอดจะหัวเราะไม่ได้


“จอมบงการเลยเหรอ?” มิวยิ้มตาหยี ไม่คิดเลยว่ากันต์ก็มีจอมบงการเช่นเดียวกับเธอ


“ใช่ จอมบงการ! เอาแต่ใจ! บ้าอำนาจ!” กันต์ใส่อารมณ์เต็มที่ เพราะเมื่อครู่เขาได้แอบปิดไมค์เครื่องสอดแนมบนกายของตนเป็นที่เรียนร้อย


“ใครเนี้ย พ่อเหรอ หรือว่าแม่” มิวยิ่งเห็นอาการของกันต์แล้วก็อดสงสัยไม่ได้ ตอนนี้เขากลายเป็นเพื่อนใหม่คนเดียวที่เธอมี การทำลายกำแพงระหว่างกันถือเป็นเรื่องสำคัญ หญิงสาวจึงเริ่มเปิดใจและพูดคุยเรื่องส่วนตัวมากขึ้น


“ไม่ใช่ก็เหมือนพ่อนั้นแหละ อยากจะให้ไปทำอะไร ก็ต้องไป อยากจะให้ตามใคร ก็ต้องตาม” พูดจบ หางตาของกันต์ลอบมองหญิงสาวข้างๆกาย


หล่อนเป็นคนหน้าตาสวยหมดจด ไม่ว่าจะเป็นคิ้วตาจมูกปาก ทุกอย่างล้วนสอดรับกันและกันเป็นอย่างดี แต่สวยอย่างนี้ เขามั่นใจว่านายเคยเจอมาเยอะ ที่น่าแปลกคือทำไมนายถึงมาสนใจเธอได้ นั้นคือปัญหาที่เขาคิดไม่ตกจริงๆ


มิวยิ่งฟังคำพูดของกันต์ก็ยิ่งหุบยิ้มไม่ลง หล่อนอยากจะเล่าเรื่องของเธอให้เขาฟังเหลือเกิน ว่าตอนนี้ทั้งเขาและเธอตกอยู่ในสภาวะเดียวกันเป๊ะๆ แต่เพราะเธอไม่รู้จะอธิบายอย่างไรจึงได้แต่ยิ้มออกมาอย่างปลงตก


“งั้นเรากลับก่อนนะ ไว้พรุ่งนี้เจอกัน” มิวกล่างอำลา เพราะเธอมองเห็นรถที่จอดรออยู่อีกด้านของถนนแล้ว หล่อนไม่อยากให้เขาเห็นว่าเธอมีคนมารับ หรืออะไรทำนองนั้น


“อืม เจอกันพรุ่งนี้” อีกฝ่ายก็ไม่ได้ฉุดรั้งใดๆ เมื่ออำลากันเป็นที่เรียบร้อยจึงแยกย้ายกันไปคนละทาง


สำหรับคณะพยาบาลนั้น ตั้งแต่ปีหนึ่งถึงปีสี่ต้องอยู่หอในทั้งหมด ซึ่งทางคณะจะเป็นฝ่ายจัดสรรให้ว่าแต่ละคนจะไปอยู่หอไหนกับใคร


ในวันนี้บางคนที่มาจากต่างจังหวัดก็ย้ายของเขาตั้งแต่รายงานตัวเสร็จ มีบางคนที่กลับไปเอาของที่หอและย้ายเข้าช่วงเย็นก็มี หรือกลุ่มสุดท้ายคือกลับไปนอนบ้านอีกหนึ่งคืน แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยย้ายของเขา มิวเองก็เลือกอย่างหลัง เหตุผลเพราะเธอต้องไปรายงานเจ้านายผู้สนับสนุนการเรียนของเธอก่อน ไม่เช่นนั้นเขาจะฟาดงวงฟาดงาใส่เธอได้อีก ว่าไม่เป็นเด็กดี


ส่วนบทลงโทษนั้นมิวไม่อยากจะคิดถึงมันเลยจริงๆ ยามค่ำคืนผู้ชายคนนั้นเหมือนผีบ้า เกิดอาการกำเริบขึ้นมาก็จะวุ่นวายจนเธอไม่ได้นอน หรือถ้าวันไหนอารมณ์ดีก็จะหลับเป็นตายโดยใช้ขาข้างหนึ่งพาดทับร่างของเธอเอาไว้แน่น


ยิ่งคิดก็ยิ่งอับอาย ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอเริ่มชินกับการกระทำไร้ยางอายของเขาไปเสียแล้ว


“นายบอกให้นายหญิงไปรอที่บ้านครับ” ชายร่างสูงที่วันนี้รับหน้าที่เป็นคนขับรถ ร้องบอกทันทีที่ขาของเด็กสาวก้าวเข้ามาในรถ


มิวเริ่มชินกับคำเรียกนั้น พักหลังๆเธอไม่ค่อยใส่ใจกับมันมากนัก ทำเพียงพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย


ตอนนี้เธอเข้าไปอยู่ที่บ้านหลังนั้นเกือบจะครึ่งเดือนเข้าไปแล้ว หากนับช่วงที่สลบไม่รู้เรื่องเข้าไปด้วย แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆทว่ามันก็นานพอที่จะทำให้เธอรู้เรื่องราวภายในบ้านหลังนั้น


ทุกคนในอาณาเขตบ้าน ต้องย้ำว่าทุกคนเป็นผู้ชายหมดเลย ไม่ว่าจะตำแหน่งพ่อครัวหรือคนทำความสะอาดบ้าน พวกเขาเป็นผู้ชายอกสามศอกแม่นๆ


แต่ถึงแม้ว่าหน้าฉากจะเป็นคนทำความสะอาดหรือคนขับรถก็ไม่อาจประหมาด พวกเขาเหล่านี้ล้วนมีพิษลงรอบตัวไปหมด แม้แต่คนที่กำลังขับรถอยู่ตอนนี้ มิวดูออกว่าใต้แขนเสื้อสีดำสนิทนั้นมีมีดเล่มเล็กซุกซ้อนอยู่ พวกเขาไม่เคยปล่อยให้อาวุธห่างกายแม้แต่น้อย


แม้แต่เตโชเอง เข็มขัดหนังคู่ใจที่หัวเข็มขัดนั้นสามารถชัดออกมาเป็นมีดสั้นได้ มันไม่เคยอยู่ห่างตัวเขาเลยสักครั้ง แม้แต่ตอนนอนเขาก็ถอดวางไว้บนตู้เล็กข้างเตียงเสมอ พวกเขาทำราวกลับว่าเรื่องไม่คาดฝันจะเกิดได้ทุกเวลาอย่างไรอย่างนั้น


ปึง!!!


เสียงดังสะท้านที่ข้างหู มิวรับรู้ได้ถึงแรงกระแทกอย่างหนักหน่วง รถที่เธอนั่งหมุนเคว้งก่อนจะไปชนเข้ากับต้นไม้ข้างทางอย่างจัง


ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนมิวไม่ทันได้คิดอะไร หูของเธออื้ออึงไปหมดชั่วขณะ ไม่ว่าคนขับจะตะโกนสิ่งใดออกมาเธอก็ไม่ได้ยินทั้งสิ้น ทำได้เพียงกระพริบตามองแสงไฟสูงจากรถคันอื่นที่สาดส่องเข้ามาทุกทิศทาง ปิดล้อมทางออกของเธออย่างไม่ประสงค์ดี


มิวเจ็บหน้าผากจนต้องยกมือขึ้นมาแตะเบาๆ ความอุ่นร้อนของหยดเลือดที่สัมผัสปลายนิ้วบ่งชัดว่าศีรษะของเธอน่าจะแตกจากแรงกระแทกเมื่อครู่


ระหว่างที่มิวกำลังตื่นตะลึงกับบาดแผล หล่อนก็สัมผัสได้ถึงแรงกระชากของรถยนต์ที่พุ่งทะยานไปข้างหน้าเต็มสูบ ไม่สนใจแม้จะมีรถหลายคันปิดล้อม


“นี่มันอะไรกัน?” มิวที่เพิ่งตั้งสติได้ร้องถามคนขับรถ


คนขับรถไม่แม้แต่จะหันมาตอบ เขาเหยียบคันเร่งดันรถด้านหน้าที่ปิดทางจนแตกกระจาย ก่อนจะพุ่งตัวออกมาจากวงล้อม ทะยานไปบนท้องถนนราวรถติดจรวด


ปัง ปัง ปัง!


เสียงปืนดังตามหลังมาติดๆ มิวหันไปมองที่กระจกหลังก็พบว่ามีกระสุนฝังอยู่จริงๆ ทว่ามันไม่ได้ทะลุเข้ามา เพียงแต่ปักอยู่ที่เนื้อกระจกด้านนอก


หัวใจของเด็กสาวเต้นไม่เป็นส่ำ เธอไม่เคยถูกไล่ล่ามาก่อนในชีวิต นี่นับเป็นครั้งแรกที่เธอพาตัวเองมาตกอยู่ในอันตรายมากมายขนาดนี้


ไหนว่าอยู่กับเขาจะไม่มีใครรังแกไง!


มิวกำจิกเบาะรถเอาไว้จนข้อนิ้วซีดขาว หล่อนเกร็งตัวนั่งนิ่งไม่กล้าหันหลังไปมองกระจกด้านหลังรถที่เต็มไปด้วยลูกกระสุน


ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตอนนี้เธอกำลังกลัว


กลุ่มคนอาวุธครบมือกำลังพุ่งความสนใจมาที่เธอ ไล่บี้เหมือนอย่างเธอเป็นเพียงมดตัวเล็กบนพื้นก็ไม่ปาน


“เรียกศูนย์ ตอนนี้ถูกล้อม ระดับอันตราย ‘แดง’ นายหญิงอยู่บนรถ ขอย้ำ นายหญิงอยู่บนรถ” เสียงของคนขับรถพูดบางอย่างกับพวงมาลัย มิวที่ไม่เข้าใจและตกอยู่ในความหวาดกลัวได้แต่เบิกตาโพลงนั่งตัวเกร็งเป็นหุ่นขี้ผึ้งติดเบาะ


เพราะถูกดับและปิดล้อมทิศทางในการหลบหนี รถที่เธอนั่งกำลังพุ่งออกไปนอกเมืองเรื่อยๆ เพราะแก๊งพวกนั้นบีบหนทางหนีจนพวกเขาไม่มีทางเลือก


ยิ่งเห็นต้นไม้ข้างทางหนาตามากเท่าไหร่ มิวก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงทางรอดที่เหลือน้อยเต็มที


หรือเธอจะมีดวงกับป่าเขา... ดวงตายกลางป่าอย่างนั้นหรือ?


และคล้ายกลับโชคจะไม่เคยอยู่ข้างเธอมาก่อน หนทางด้านหน้าดูเหมือนจะไร้ทางไปในที่สุด ต้นไม้ปิดล้อมทุกทิศทางจนรถไม่สามารถจะออกไปไหนได้อีก


“นายหญิงอย่าเปิดประตูรถนะครับ รถนี่กันกระสุน ต่อให้มันทุบหรือยิ่งเข้ามาก็ไม่เข้า” คนขับรถไม่มีอาการร้อนรนสักนิด เขาเอี้ยวตัวมามองเด็กสาวที่กำลังนั่งตัวเกร็งก่อนจะมองเลยไปทางขบวนรถหลายสิบคันที่เข้ามาจอดปิดท้ายจนพวกเขาไม่อาจจะถอยไปไหนได้อีก


ตอนนี้เธอหมดทางรอดแล้วจริงๆ เธอต้องตายกลางป่าจริงๆใช่ไหม?


************************************************************************************************************************************************


ตัดจบ 34 ตอน นางเองตายอย่างน่าอนาจและพระเอกตรอมใจตายตาม 5555 พร้อมกับบ้านไรท์ที่โดนระเบิดถล่มทลายยยย


ตอนต่อไปมาพรุ่งนี้งับ คืนนี้ฝันร้ายแน่ๆเลยอะ ตัดทารุณไปนิสนุงอย่างอนนะตัวเองงง ยังไงก็เยิฟยูววว



ความคิดเห็น