มินิซ่าส์
email-icon Line-icon

เกย์+ทอม แล้วจะไปกันได้ยังไงละ???

บทที่ 25 เพื่อนไม่เคยทิ้ง

ชื่อตอน : บทที่ 25 เพื่อนไม่เคยทิ้ง

คำค้น : วุฒ, เพชร, Change you!!! เปลี่ยนจากนายให้กลายเป็นสาว, ดร่ามา, ชาย-หญิง, เกย์-ทอม 18+++

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2562 14:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 25 เพื่อนไม่เคยทิ้ง
แบบอักษร

“อะ อ่อ เข้ามาสิ” ตอนนี้เธอพาตัวเองเข้ามายืนอยู่ในห้องของไอ้วุฒิมัน แม้ว่ามันจะงงมากแค่ไหนก็ตามที่เธอมาหาในตอนเช้าของวัน สภาพมันก็เหมือนจะพึ่งอาบน้ำเสร็จ ถึงได้มาเปิดประตูทั้งๆที่ลำตัวเปลือยเปล่า มีผ้าขนหนูพันเอวไว้ลวกๆ

ตอนนี้เองที่เธอพึ่งจะเห็นว่ามันตัวขาวมากเหมือนคนไม่ค่อยออกแดด กล้ามของมันก็แค่พอมี ไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่ก็ลอนกล้ามท้องทั้ง 6 ชัดเจน เรียกได้ว่าไม่ได้ตัวหนาบึกบึน แต่ก็ไม่ได้มีแต่ขี้ก้างอยู่บนตัว เธอเลิกให้ความสนใจกับมันอีก เดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาในห้อง นั่งนิ่งๆอยู่เพียงชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆย้ายตัวเองไปกดเปิดเครื่องเล่นเกมส์ ส่วนไอ้วุฒิมันก็ไปแต่งตัวหลังจากที่เธอเข้ามาแล้ว

มันกลับออกมาจากห้องในสภาพที่เรียบร้อยดีพร้อมกับน้ำหอมกลิ่นฟุ้งไปทั่วทั้งห้อง มันก็ไม่ได้ฉุนหรอก แต่กลับหอมเหมือนกลิ่นกายชายที่พึ่งมี

“ทำไมถึงมาหากูแต่วันได้ว่ะ” ได้วุฒิเอ่ยปากถามแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา หากแต่เธอไม่ได้ตอบอะไรกลับไป นั่นกดเกมส์นิ่งๆ ไม่สนใจใคร ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ และเหมือนไอ้วุฒิมันจะรู้สภาพจิตใจของเธอ เพราะความนิ่งเงียบที่แผ่ออกมาจากกาย บรรยากาศมืดครึ้มกดดัน มันเลยไม่ได้เซ้าซี้อะไรอีก แต่หยิบจอยเกมส์มาถือไว้แล้วนั่งเล่นเป็นเพื่อนเธอเงียบๆ จนเมื่อเวลาใกล้เที่ยง มันก็ถามถึงอาหารเที่ยงที่จะทานด้วยกัน

“กูไม่หิว” เธอตอบกลับไปนิ่งๆเช่นเคย ไอ้วุฒิถอนหายใจ วางจอยเกมส์ลงแล้วเดินไปคุยโทรศัพท์ ถ้าให้เดามันก็คงจะโทรไปสั่งอาหารมาทาน สภาพจิตใจของเธอตอนนี้แทบไม่อยากพูดคุยกับใคร ถามว่าที่บ้านมีเครื่องเกมส์ไหม ก็มี แต่ไม่อยากจะกลับบ้านผิดรึไง สถานที่ๆเธอคิดออกก็มีแต่ห้องมันนี่ละ เข้าฟรีไม่เสียเงิน ไม่งั้นก็ต้องไปเปิดห้องอื่นแทน มันจึงเป็นตัวเลือกต้นๆให้เธอมาตามรังควานถึงห้อง

ไอ้วุฒิใช้เวลาคุยโทรศัพท์พักใหญ่ แล้วเดินกลับมานั่งที่เดิม มาเล่นเกมส์เป็นเพื่อนตามเดิม

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ไอ้วุฒิผละตัวผุดลุกขึ้นยืน เดินไปเปิดประตู มีเสียงพูดคุยคุ้นหูดังตามมาจนเธอต้องหันไปมอง ไอ้ซัน ไอ้เบส มันสองคนยืนยิ้ม โบกไม้โบกมือให้กับเธอ ไม่เอ่ยถามสักคำว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ ก่อนจะหอบหิ้วเอาข้าวของต่างๆมาวางกองไว้กับโต๊ะเล็กหน้าโซฟา มีน้ำเครื่องดื่ม น้ำอัดลม อาหาร กับแกล้ม ครบเครื่องเลยทีเดียว ไอ้วุฒิก็ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี จัดหาจานชามมาวางตั้งไว้ แล้วก็ช่วยไอ้เบสจัดเตรียมใส่จาน ส่วนไอ้ซันก็มานั่งข้างๆเธอ ยกแขนคล้องคอ ดึงเข้าไปใกล้ก่อนจะพูด

“ไงมึง ช่วงนี้หนักรึไง” คำถามของไอ้ซันทำให้เธอขมวดคิ้วงงงัน ไม่เข้าใจคำถาม

“อะไรของมึง?”

“ก็ไอ้วุฒิโทรไปตามพวกกูให้มาตั้งวงที่คอนโดมันเนี้ย บอกเห็นมึงเครียดๆ”

“อ้อ หรอ.... เออ มั้ง” เธอตอบรับกลับไป ไม่แน่ใจว่าตัวเองแสดงท่าทางแบบไหนให้ไอ้วุฒิมันเห็น มันถึงได้เรียกพรรคพวกมาตั้งวงแต่หัววันแบบนี้ได้ ยังไม่ทันได้พูดอะไรออกไปเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง เรียกให้ทั้งห้องหันไปมอง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“ไงมึง เฮ้ย!! ไม่เจอกันไม่กี่อาทิตย์ ทำไมสภาพมึงเป็นงี้ว่ะ” เสียงของไอ้วุฒิโวยวายออกมาจากหน้าประตู เรียกให้เพื่อนๆลุกไปดูผู้มาใหม่รวมถึงเธอด้วย ไอ้นายนั่นเอง พวกเธอ 4 คน มองไอ้นายอย่างไม่เชื่อสายตา เมื่อสภาพของมันซูบซีด ไม่สดใสอย่างที่ควร ใบหน้าเรียบนิ่งมองสบมาที่เพื่อนๆ ก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้อง ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา แผ่นหลังแนบไปกับพนักพิง หัวหนุนนอนหงายขึ้น หลับตานิ่งๆ ก่อนจะเปล่งเสียงออกมาแผ่วเบา

“กูเหนื่อย” ในคำว่าเหนื่อยนั้นของมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเหนื่อยล้าอย่างชัดเจน พวกเราที่เหลือหันมามองหน้ากัน ก่อนจะพากันเดินเข้าไปใกล้ ไอ้เบสไปนั่งข้างๆไอ้นาย ดึงตัวให้ซบลงที่บ่าตัวเอง ไอ้นายก็นั่งนิ่งๆไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด ดวงตาของไอ้นายเหม่อลอย ไม่มีจุดโฟกัส แววตาเลื่อนลอยเศร้าหมอง พอเห็นมันเป็นแบบนั้นเธอจึงเดินไปนั่งข้างๆมันแทน เอาแขนพาดบ่ามันไว้ ส่วนไอ้ซันไอ้วุฒิก็นั่งพื้นไปตามระเบียบ

“มึงมีอะไรจะเล่าไหม?” เธอถามออกไปนิ่งๆ ไม่ได้มองหน้าไอ้นายแต่อย่างใด มันส่ายหัวเบาๆเป็นการปฏิเสธ

“พวกกูอยู่ตรงนี้นะ” เธอเอ่ยสำทับลงไปอีกครั้ง ดึงไอ้นายมากอดเบาๆแล้วผละออก

“ฮึก” ไอ้นายพยักหน้ารับ พยายามกลั้นก้อนสะอื้นลงคอ พวกเราที่เหลือลอบสบตากันเงียบๆ

“มาโว้ยๆๆๆๆๆ ดื่มๆ เครียดนักก็ดื่มเข้าไป เผื่ออะไรๆจะดีขึ้น” เสียงไอ้ซันโวยวาย ดึงอารมณ์ของทุกคนกลับมา เพื่อนทุกคนได้รับแก้วเหล้าที่ไอ้ซันมันชงให้คนละแก้ว ยกเว้นไอ้นายที่ได้น้ำอัดลม เพราะความคออ่อนของมัน ขืนให้ดื่มเหล้าคงได้กลับไม่ถึงบ้าน เมื่อดื่มกินกันไปสักพักใหญ่ เธอก็ถามสิ่งที่คาใจออกมาทามกลางเสียงพูดคุย ด่ากันไปมาของไอ้ซันไอ้วุฒิ

“ทำไมพวกมึงถึงยกโขย่งกันมานี่ว่ะ” เธอถามออกไปพลางกระพริบตาปริบๆ มองหน้าเพื่อนแต่ละคน เพราะจู่ๆมันก็มารวมตัว ไม่มีการนัดกันล่วงหน้า แล้วยังมาแต่หัววัน แถมไม่แปลกใจกันสักนิดที่เห็นเธออยู่ในห้องไอ้วุฒิแม้แต่น้อย

“ไอ้วุฒิมันโทรตามพวกกูมา เห็นมึงเครียดๆ” คำตอบของไอ้เบสทำให้เธอต้องหันไปมองไอ้วุฒิมัน มันยักคิ้วกวนตีนให้ จนเธอต้องยกนิ้วกลางสวนกลับไป

“ตกลงมึงเครียดเรื่องอะไรแน่ มึงเล่ามาดิ๊” เธอเกาท้ายทอยอย่างเริ่มต้นไม่ถูก หันซ้ายหันขวา มองหน้าเพื่อนคนนั้นทีคนนี้ที ทุกสายตาจดจ้องมองเธออยู่ เป็นการกดดันกลายๆ จนเธอถอนหายใจ ยอมเปิดปากในที่สุด

“พ่อกู กับแฟนเก่ากูแอบติดต่อกันลับหลังกู” เธอเอ่ยปากในที่สุด ยังไม่ทันจบประโยคดีไอ้ซันก็ตะโกนแหวกกลางลำกล้องเสียงดันลั่น

“พ่อมึงมีเมียน้อยรุ่นลูกหรอ!!!”

ป้าบ!!!

“มึงก็ฟังมันให้จบก่อนไหมละสัส!!” ไอ้วุฒิจัดการตบหัวไอ้ซันให้เธอเสียหนึ่งที ส่วนเธอก็มองนิ่งๆให้กับความคิดด้วยสมองอันน้อยนิดของเพื่อนตัวเอง

“พ่อมึงมีเมียน้อยหรอว่ะ” ครั้งนี้เสียงไอ้เบสถามซ้ำอีกครั้ง แต่ไม่ได้ดูกวนตีนหรือตื่นตกใจเหมือนไอ้ซันแม้แต่น้อย แต่เพราะคำถามซ้ำนี้เองทำให้เธอขมวดคิ้วมอง

“ทำไมพวกมึงถึงคิดว่าพ่อกูมีเมียน้อย??”

“ก็มึงบอกเองว่าพ่อมึงแอบติดต่อกับแฟนเก่ามึงลับหลัง จะไม่ใช่เมียน้อยได้ยังไง?” ครั้งนี้ไอ้นายเป็นคนถามออกมาบ้าง ก่อนที่เธอจะถึงบางอ้อ เมื่อลืมคิดไปว่าไอ้พวกนี้ไม่เคยรู้ว่าเธอเองก็เคยคบผู้ชายมาก่อน เพราะงั้นคำว่า แฟนเก่า ที่พวกนี้เข้าใจคือผู้หญิงสินะ แล้วจึงเข้าไปอีกว่าพ่อเธอมีเมียน้อยตามมา...

“คือ... ตอนแรก กูก็ผู้หญิงคนหนึ่ง มีแฟน มีความรัก แล้วเพราะคบกับไอ้เวรคนนี้แหละ แล้วเลิกกัน กูก็เลยเป็นกูในทุกวันนี้” เธอเล่าให้ฟังอย่างง่ายๆรวบรัด ไม่ได้ลงรายละเอียดเหมือนที่เล่าให้ไอ้วุฒิมันฟัง

“คือมึงจะบอกว่าแฟนคนแรกของมึงคือผู้ชาย พออกหักแล้วเลยมาเป็นทอมงี้หรอ”

“เออ”

“งั้นก็แสดงว่า พ่อมึงมีเมียน้อย ถามยังเป็นเกย์อีก????”

ป้าบ!!!

“มึงตบกูทำไมอีกเนี้ยยยยย”

“ไอ้สัส!! มึงมีหัวคิดบ้างไหมเนี้ย!! มึงจะให้พ่อมันมีแต่เมียน้อยอย่างเดียวเลยรึไง!! ตั้งใจฟังให้จบสิโว้ยยยย” เสียงไอ้ซันกับไอ้วุฒิด่ากันไปมา ทำให้ไอ้เบส ไอ้นาย แล้วเธอมองหน้ากันนิ่งๆอย่างปลงตก กับความโง่ของเพื่อนตัวเอง

“ตกลงยังไงแน่?” ครั้งนี้เสียงไอ้เบสเรียกให้ทุกคนหันกลับมาสนใจ เธอจึงเริ่มเปิดปากเล่าต่อทันที

“ก็.... กูพึ่งมารู้ทีหลัง ว่าพ่อกูกับไอ้เวรนั่นติดต่อกันลับหลังกูเกือบ 3 ปี แล้ว แต่กูไม่รู้ว่าเพราะอะไรและทำไม พ่อกูบอกแค่ว่าให้มันมาช่วยงานเฉยๆ ตอนแรกที่กูยังไม่รู้พวกเขาก็หลบๆซ่อนๆเอา แต่พอกูรู้ก็เลยมานั่งคุยที่บ้านอย่างเปิดเผยแทน กูก็อยากรู้นะว่าพวกเขาทำงานอะไรร่วมกันอยู่ แต่ว่าให้ไปถามพ่อกู เขาก็คงไม่บอก ให้ไปถามไอ้ห่านั่นกูก็ทำไม่ได้อยู่ดี”

“คือมึงอยากรู้ แต่ถามใครไม่ได้ว่างั้นเถอะ??” ไอ้นายถามพลางเอียงคออย่างสงสัย มึงจะรู้ตัวไหมเนี้ย ขนาดมึงมีสภาพแบบนี้ไม่สดใสเต็ม 100 พลังทำลายล้างยังหลักล้านเลย น่ารักเกินหน้าเกินตาผู้หญิงอีกนะมึง

“เอาจริงๆตอนแรกก็อยากรู้นะ แต่ตอนนี้กูไม่อยากรู้แล้ว กูคิดว่าอยากให้มันเป็นแบบเดิมอะ คือทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไป มันสบายใจกว่า แต่ว่า เมื่อคืน....”

“เมื่อคืนทำไม?” ครั้งนี้เป็นไอ้วุฒิที่เอ่ยถาม ตลอดเวลาการปรึกษาปัญหาของเธอมันไม่เคยปริปากถามสักครั้ง เพราะรับรู้เรื่องราวจากปากเธอไปแบบละเอียดแล้ว จะมีก็แต่เรื่องเมื่อคืนนี้ที่มันไม่อยู่ และไม่ได้รับรู้เหตุการณ์

“เมื่อคืนไอ้เวรนั่นมันนั่งรอกูที่บ้าน ตอนที่มึงไปส่งกูอะ กูเข้าไปแล้วเจอพ่อกับมันนั่งคุยงานกันอยู่ กูก็เลยออกไปข้างนอกแทน แล้วกลับเข้าบ้านตอน 5 ทุ่มกว่าๆ กูก็ยังเห็นมันนั่งรออยู่คนเดียว พอมันเห็นกูมันก็รีบลุกขึ้น เหมือนจะมีเรื่องคุยกับกู”

“ก็ดีแล้วไม่ใช่รึไงที่มันอยากคุย มึงจะได้เลิกคาใจไง” เสียงไอ้ซันเอ่ยถามออกมาพลางขมวดคิ้วไปด้วย

“ที่กูอยากรู้คือพ่อกูต้องการให้มันช่วยเรื่องอะไร ไม่ใช่ความรู้สึกของมันที่มีต่อกู ปกติมันคอยกวนตีน ตามรังควานกูมาตลอด 3 ปี แต่พอเมื่อวานมันนี้ มันกลับมาพูดดีกับกู มองหน้ากูจนกูรู้สึกแปลกๆ มันไม่เหมือนเดิมกับตลอด 3 ปีที่ผ่านมาที่มันทำ กูเองก็ไม่อยากจะคุยกับมันหรอก กูโกรธมัน แค้นมัน และชาตินี้จะไม่มีวันอภัยในมันอีก แต่พอเมื่อวานนี้เหมือนกูได้แฟนคนเดิมกลับมา แฟนคนที่กูเคยชอบเมื่อ 3 ปีก่อน....”

“กูว่าเรื่องนี้มันแปลกๆนะ” ไอ้เบสบ่นพึมพำมือลูบปลายคางทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะมีไอ้นายช่วยสมทบอีกทาง

“กูก็ว่ามันแปลก หรือเขาจะยังมีเยื้อใยให้มึงอยู่??” ไอ้นายว่าพลางหันมาถาม

“กูไม่รู้หรอกว่ามันจะรู้สึกยังไงกับกู แต่สำหรับกู กูไม่มีความรู้สึกอะไรให้อีกแล้วนอกจากเกลียดมันอย่างเดียว”

“แล้วต่อจากนี้มึงจะทำยังไง ดูจากที่ว่ามา เหมือนเขาจะพยายามคุยกับมึงอยู่นะ” ไอ้นายถามอีกครั้ง

“ก็ไม่ทำไง มันอยากคุย แต่กูไม่อยาก กูก็แค่ไม่ฟังแค่นั้นเอง” ว่าจบก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม น้ำสีอำพันไหลลงคออย่างช้าๆ รสชาติหวานนุ่มละมุนแล้วขมติดปลายลิ้น ไอ้นายเห็นก็จัดการเทเหล้าใส่แก้วตัวเองบ้าง เพื่อนๆต่างมองตามอย่างแปลกใจ แต่พอเห็นปริมาณที่ไอ้นายมันเทก็ไม่คิดทักท้วงแต่อย่างใด เพราะมันเทเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไอ้นายแกว่งแก้วนิดหน่อยให้มันผสมกับน้ำอัดลมในมือก่อนจะยกขึ้นดื่ม

“กูไม่ได้อยู่กับพี่เนมแล้วนะ” หลังจากดื่มจนหมดแก้ว มันก็เอ่ยปากขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยท่ามกลางความเงียบ แต่เรียกสายตาให้หันไปมองได้ครบทุกคน ก่อนไอ้วุฒิจะตั้งสติได้แล้วเป็นฝ่ายเปิดปากถามบ้าง

“แล้วมึงไปอยู่ที่ไหน พี่เขาไล่มึงออกมาหรอว่ะ แม่ง!!” น้ำเสียงของไอ้วุฒิดูตกใจปนหงุดหงิดใจอย่างปิดไม่มิด มันก็คงจะเป็นห่วง ไม่ใช่แค่ไอ้วุฒิหรอก เธอว่าพวกเธอทุกคนก็เป็นห่วง ตัวมันก็แค่นี้ ญาติพี่น้องก็ไม่มีแล้ว มันจะไปอยู่ที่ไหนได้อีก

“อืม พี่เขา... ส่งกูคืนให้ครอบครัว” ว่าจบก็ผสมเหล้ากับน้ำอัดลม แล้วยกขึ้นดื่มอีกครั้งหนึ่ง

“ห๊ะ?/ห๊ะ?/ห๊ะ?/ห๊ะ?” เสียงทั้ง 4 ภายในห้องดังประสานกันจนไอ้นายหันมามองแรงก่อนจะเอ่ยปากต่อ

“พี่เนมเขา.... เข้าใจกูผิด เขาเลย ฮึก เขาเลยหาญาติของกู ฮึก แล้วส่งตัวคืนให้ครอบครัว” จบคำกล่าว น้ำตาเม็ดเล็กก็กลิ้งตกลงที่ข้างแก้มขาว ไอ้เบสดึงไอ้นายเข้าไปไว้ที่อกตัวเอง ลูบหัวเบาๆปลอบใจ ไอ้เบสนี่มีความเป็นแม่แฮะ มันมีความเป็นแม่ยิ่งกว่าเธอที่เป็นผู้หญิงซะอีก เห็นมันนิ่งๆเงียบๆ แต่เข้าใจเพื่อนทุกคนได้ดีสินะ

“ตะ ตอนนี้ ฮึก กูไม่ได้คุยกับพี่เขาแล้ว กูทำให้พี่เขาโกรธ”

“ไม่เป็นไรนะ” เธอตบไหล่ไอ้นายเบาๆ ให้กำลังใจมัน ส่วนไอ้ซันกับไอ้วุฒิก็หันสบตากันเงียบๆ ก่อนจะเป็นไอ้ซันที่เอ่ยขึ้นดังลั่นห้อง

“แดกๆๆๆๆ พวกมึงสองคนแดกเข้าไปเยอะๆ เอาให้เมาเละกันไปข้าง!!” ไอ้ซันจัดการเทเหล้าให้เธอเกือบครึ่งแก้ว ส่วนของไอ้นายก็ลดลงมาหน่อย เหมือนกับว่าไม่อยากให้เพื่อนๆตกอยู่ในความซึมเศร้าเคร่งเครียดมากมายนัก จึงดึงอารมณ์เพื่อนๆด้วยการหาเรื่องอื่นๆมาคุยแทน ไปๆมาๆ ก็มาจบลงที่ว่า พวกมันแต่ละคนต่างสงสัยใคร่รู้ว่าห้องนอนของเธอเป็นอย่างไร

“เอาไว้พวกมึงไปบ้านกู ก็ขึ้นไปดูแล้วกัน” เธอตอบกลับไปพลางผลักไอ้นายให้ออกจากตัว เพราะมันเมาแล้วเรื้อน หัวเล็กๆนั้นซุกไซร้ถูไถอย่างออดอ้อนสุดฤทธิ์ ให้เธอหันไปสนใจกัน

“สุดหล่อ สนใจเค้าหน่อยจิ” ว่าจบก็เอานิ้วมาจิ้มๆที่แขนของเธอ ก่อนจะงับเบาๆเรียกร้องความสนใจ จนเพื่อนๆมองกันตาขวาง ทำให้เธอต้องเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้

“อะไร”

“ขนาดไอ้นายมันเมา มึงก็ยังดึงความสนใจมันมาได้อีกเน๊อะ” เสียงไอ้วุฒิแขวะเธอมา เมื่อพบว่าแม้ไอ้นายจะเมาก็ยังคงมุดๆเข้ามาซบที่อกเธอ เหตุผลก็ไม่ใช่อะไร เพราะว่าเธอหล่อสุด ไม่ใช่ยอตัวเองนะ ไอ้นายมันบอกมา

“ไอ้นาย มึงเมาแล้ว เป็นผู้ชายจะไปซุกไอ้เพชรได้ยังไง มึงมานี่” เสียงไอ้เบส

“ไม่เอา ไม่เอา กูจะเอาคนนี้” ไอ้นายปัดปายมือของไอ้เบสออกจากตัว

“ได้ยังไง มันเป็นผู้หญิง มึงมาซุกกูก็ได้” พอจบคำนี้ ไอ้นายก็นิ่งไป กวาดสายตามองเพื่อนๆอีก 3 คนที่เหลือ ก่อนจะก้มลงซุกเธออีกครั้ง

“ไม่เอา!! คนนี้หล่อสุด!!”

นั่นละ เธอจึงได้สายตาอาฆาตจากเพื่อนๆมาแทน ส่วนเธอเองก็ไม่ได้อะไร ยังไงไอ้นายมันก็แค่คนเมา แม้จะรำคาญมันไปบ้างที่เดี๋ยวกอด เดี๋ยวหอม เดี๋ยวกัดก็เถอะ จนเมื่อเวลายามเย็น ก็มีเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของไอ้นายมัน มันก็กดรับส่งเสียงอื้ออ้านิดหน่อย แล้วดันตัวขึ้นยืน จนเธอต้องลุกตาม ไปคว้าพยุงมันเอาไว้แทน

“เขามารับผมแล้วฮับ คุณไม่ต้องเสียใจน้าาาา” ว่าพลางทำท่าตะเบ๊ะเหมือนทหาร ยกมือแล้วเขย่งปลายเท้าลูบหัวเธอเบาๆ จนเธอขำออกมา

“ฮึฮึ ไปเถอะ เดี๋ยวกูไปส่ง” ว่าแล้วก็ประคองมันเดินออกจากห้อง เมื่อลงมาด้านล่างก็เห็นพี่ผู้ชายตัวใหญ่ ท่าทางนอบน้อมยืนกุมมือรอคอยอยู่ก่อนแล้ว พอเห็นเธอพยุงไอ้นายเดินมา เขาก็เดินมาหาเช่นกัน

“มารับไอ้นายใช่ไหมครับพี่”

“ครับ” หลังจากได้รับคำยืนยันก็ส่งตัวให้พี่เขา แล้วเธอเดินไปเปิดประตูรถ ประคองไอ้นายขึ้นไปนั่ง จัดท่าทางแล้วปิดประตู เหมือนมันจะรู้ว่าจะต้องกลับแล้ว พอขึ้นรถได้ก็พลิกตัวหลับ ไม่ได้ไปกวนพี่ๆเขาแต่อย่างใด เธอยืนมองส่งไอ้นายจนสุดสายตาแล้วจึงกลับขึ้นไปห้องไอ้วุฒิอีกครั้ง พวกเธอดื่มกินกันต่อจนเมื่อท้องฟ้าเปลี่ยนสี รัตติกาลมาเยี่ยมเยือน ไอ้ซันกับไอ้เบสก็ขอตัวกลับ โดยที่ไอ้ซันขับรถไปส่งไอ้เบสอีกที ส่วนเธอกับไอ้วุฒิก็ช่วยกันเก็บกวาดซากอารยธรรม แม้ว่าไอ้วุฒิจะทำให้มันเละเทะมากกว่าเดิม เพราะสติสตังไม่ค่อยจะครบเท่าไหร่นัก เหมือนจะกลายเป็นว่าเธอเก็บอยู่คนเดียว จนเมื่อห้องกลับคืนสู่สภาพเดิม เธอยืนหันรีหันขวางหมุนไปมา ก่อนจะเอ่ยปากในที่สุด

“คืนนี้ กูนอนนี่ได้ไหมว่ะ”

“อืมมมม แล้วแต่มึงเลยยย” เสียงไอ้วุฒิอ้อแอ้เล็กน้อย เหมือนว่าจะเมาแต่ยังคงมีสติอยู่ เมื่อมันพูดจบมันก็เดินไปทิ้งร่างตัวเองในห้องนอน เธอก็ตามมันเข้าไป ยึดเอาหมอนผ้าห่มมาทิ้งตัวลงบนโซฟา มือกำลังจะถูกยกขึ้นก่ายหน้าผาก ก่อนจะชะงักและค่อยๆลดมือลง เหมือนว่าช่วงนี้ เธอชักจะเครียดมากเกินไปแล้ว คิดพลางหลับตานอนนิ่งๆ พยายามนอนหลับพักผ่อนให้มากที่สุด จนเข้าสู่ห้วงนิทราไป

แกร๊ก

แอ๊ดดดดดดดดดดดดดด

ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

----------------------------------------

เฮ้อออออ เพื่อนๆน่ารักเน๊อะ ตอนหน้ามาฟังความเห็นของวุฒิกันนะ รู้สึกวุฒิจะออกมาแสดงตัวบ่อย??? อ่า ก็จริงๆแหละ ไม่อยากทิ้งขาดจากวุฒินาน เรามาติดตามความรู้สึกของวุฒิกันนะ *-*

รักนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น