I-RISRED ไอริสเรด
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[10] : หึงหรือหวง?

ชื่อตอน : [10] : หึงหรือหวง?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ม.ค. 2562 22:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[10] : หึงหรือหวง?
แบบอักษร

* บุคคลในรูปภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเนื้อหาเป็นเพียงอิมเมจประกอบนิยาย *



[10]

​'หึงหรือหวง'

I-RIS RED




“คุณหนูครับผมต้องไปแล้วนะครับ”


ไนท์โน้มตัวลงมาจูบปากของจูเลียตจนหญิงสาวหันหน้าหนีด้วยความงัวเงีย ดวงตาคู่สวยค่อยๆ ลืมตามองไนท์อย่างช้าๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้อีกฝ่ายในขณะที่แขนบางก็โอบรัดคอหนาเอาไว้ด้วย “นายจะรีบไปไหน? ”


“ผมเข้ามาในห้องคุณหนูนานแล้วและตอนนี้มันก็ได้เวลาที่ผมต้องออกไปแล้วไม่งั้นคนอื่นจะสงสัยนะครับ”


“ก็ได้ งั้นไว้พรุ่งนี้เช้าเจอกันนะ” จูเลียตลุกขึ้นนั่งก่อนจะยื่นใบหน้าขึ้นไปกดจูบที่ริมฝีปากหนาโดยไม่ได้ลุกล้ำอะไร “ไม่เดินไปส่งนะเดินไม่ไหว หมดแรง” ร่างบางทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียงเหมือนเดิมด้วยท่าทางไร้เรี่ยวแรงอ่อนแอปวกเปียกไปหมด


“ครับ ฝันดีนะครับ” ไนท์ส่งยิ้มให้จูเลียตก่อนจะหันตัวเดินออกมาจากห้อง


ชายหนุ่มเดินฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีมาตลอดทางเพื่อตรงกลับไปยังห้องของตัวเองที่อยู่ด้านนอก แต่ฝีเท้าหนากลับต้องหยุดชะงักลงเมื่อเผชิญหน้ากับเดม่อนที่กำลังยืนจ้องมองเขาอยู่ด้วยสายตาที่ตายด้านเฉกเช่นทุกครั้งซึ่งพ่อของเขาก็มองทุกคนด้วยสายตาแบบนี้นั่นแหละไม่ใช่แค่เขาคนเดียวหรอก


“ดูมึงอารมณ์ดีนะ” เดม่อนเป็นฝ่ายทักก่อน


“ครับ” ไนท์ตอบเพียงสั้นๆ พร้อมกับก้มหน้าหลบสายตา


“โดนตัดนิ้ว โดนซ้อม แต่มึงยังอารมณ์ดีได้ มึงนี่มันอึดดีนะ” เดม่อนเดินเข้ามาหาไนท์แล้ววางมือลงบนไหล่ของลูกชายจนเจ้าของร่างสะดุ้งเฮือกถึงกับร่างกระตุกเลยทีเดียว มือหนาบีบไหล่ไนท์เบาๆ


“กูรักมึงนะไอ้ไนท์ มึงรู้ใช่ไหม? ”


“...ระ...รู้ครับ” ไนท์เงยหน้ามองเดม่อน “ผมก็รักพ่อนะครับ”


“ถ้ามึงรักกูมึงก็ต้องทำตามที่กูสั่งไม่ใช่ขัดคำสั่งกู เชื่อเถอะทุกอย่างที่กูห้ามมันก็เพื่อทุกคนทั้งนั้น บางครั้งการดื้อรั้นมันก็ไม่ได้ทำให้ตัวมึงหรือจูนเดือดร้อนแค่สองคนแต่บางทีมันอาจจะหมายถึงทุกคนด้วยก็ได้ที่ต้องมีส่วนเดือดร้อนในเรื่องนี้ กูเป็นหัวหน้าครอบครัวหน้าที่ของกูคือดูแลทุกคนในครอบครัวให้ปลอดภัยเพราะฉะนั้นอะไรที่กูบอกไม่คืออย่าทำ อะไรที่กูห้ามคืออย่าขัด เข้าใจใช่ไหม? ”


“...ขะ...เข้าใจครับ” ไนท์เสียงสั่นเล็กน้อย


“ทำไมมึงต้องเสียงสั่นด้วย? ”


“ก็พ่อน่ากลัวนิครับ” ไนท์พยายามข่มตัวเองไม่ให้หลุดอะไรไปมากกว่านี้เพราะเดม่อนเก่งเรื่องจับผิดคนและเขายังไม่อยากโดนจับได้ตอนนี้เพราะเขายังมีความสุขไม่เต็มที่เลยยังไม่อยากคอขาดก่อน


“ขนาดมึงกลัวกูนะเนี้ย นิ้วมึงยังขาดเลย” เดม่อนพูดแซะ


ไนท์ไม่ได้ตอบอะไรและยังคงก้มหน้าหลบสายตาของเดม่อนจนเหมือนเดม่อนจะเริ่มรำคาญเสียแล้ว “กลับห้องมึงไปได้แล้ว นอนพักเยอะๆ ” ว่าจบอีกฝ่ายก้เดินจากออกไปทางห้องของตัวเองนั้นทำให้ไนท์ถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกอย่างน้อยเดม่อนก็ไม่ได้ไปทางห้องของจูเลียตถ้าเดม่อนไปห้องจูเลียตตอนนี้นะมีหวังความลับของเขาแตกแน่นอน คอของเขาคงกระเด็นหลุดจากบ่าแน่ๆ


ชายหนุ่มเดินกลับมาที่ห้องจัดการอาบน้ำจนเสร็จแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ไดอารี่เล่มเล็กถูกหยิบออกมาและจดบันทึกทุกอย่างในวันนี้ลงไปเหมือนทุกวันที่เขาเคยทำ เขาชอบจดไดอารี่เก็บเอาไว้มันเป็นความทรงจำที่สามารถย้อนกลับมาอ่านได้และเขาก็สามารถเก็บสิ่งนี้ไว้ให้ลูกของเขาอ่านในวันที่ลูกโตและอยากรู้เรื่องราวของพ่อแม่ การเขียนไดอารี่มันมีเสน่ห์ของมันนะ

เช้าวันต่อมา


“นี่มันอะไร? ” จูเลียตถามเมื่อไนท์กล่องยามาให้เธอ


“ยาคุมฉุกเฉินครับ”


“ไปซื้อมาตอนไหน? ” จูเลียตพลิกกล่องยาขึ้นมาดูวิธีกิน “รับประทาน 1 เม็ด ภายใน 72 ชั่วโมงของการมีเพศสัมพันธ์ จากนั้นอีก 12 ชั่วโมงจากเม็ดแรกมันหมายความว่ายังไงอ่ะ? ” 


“เห็นเภสัชบอกว่าให้กินเม็ดแรกเลยและหลังจากนั้นอีก 12 ชั่วโมงให้กินเม็ดที่สองครับ เภสัชบอกว่าวิธีนี้ ระดับฮอร์โมนในเลือดจะค่อย ๆ เพิ่ม อาการไม่พึงประสงค์ด้านคลื่นไส้ อาเจียน”


“งั้นก็กินสองเม็ดพร้อมกันเลยได้ไหม? ”


“ได้ครับ เภสัชบอกว่าถ้ากลัวลืมก็สามารถกินพร้อมกันสองเม็ดได้ แต่วิธีนี้คือระดับฮอร์โมนในเลือดจะสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อาการไม่พึงประสงค์ เช่น อาการคลื่นไส้อาเจียนมักจะสูงมาก ผลข้างเคียงมันค่อนข้างสูงอาจอาเจียนยาออกมาได้ จนอาจต้องกินยาเพิ่มอีกแล้วอาจจะต้องกินยาต้านการอาเจียนด้วยครับมันอาจจะวุ่นวายมากกว่าวิธีแรกหน่อยถ้าเกิดผลข้างเคียงขึ้นมา” 


“งั้นฉันกินสองเม็ดเลยดีกว่ากลัวลืม” จูเลียตแกะเม็ดยาออกจากแผงก่อนจะใส่ปากแล้วตามด้วยน้ำที่ไนท์ยื่นมาให้ “นายควรซื้อมาเก็บเอาไว้เยอะๆ นะเพื่อฉุกเฉิน” หญิงสาวเงยมองหน้าไนท์อย่างเล่นหูเล่นตา


“กินยาคุมฉุกเฉินมากๆ จะมีความเสี่ยงในการเกิดมะเร็ง เช่น มะเร็งเต้านม มดลูก รังไข่ หรือตับนะครับ ผมว่าคุณหนูไม่ควรทานเยอะแค่เฉพาะฉุกเฉินจริงๆ ก็พอ” 


หมับ!


จูเลียตโอบกอดคอหนาจนไนท์ตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรแถมยังโอบกอดเอวบางกระชับเข้าหาตัวอีกต่างหาก สายตาหวานจ้องมองไนท์อย่างทอประกาย “ถ้านายไม่ให้ฉันกินยาคุมแล้วนายจะทำยังไงล่ะ จะป้องกันเองเหรอ ใส่ถุงยางมันเสียเวลานะ” 


“ผมยอมเสียเวลาครับ ดีกว่าให้ชีวิตของคุณหนูเสี่ยง เรามีความสุขด้วยกันและผมจะไม่ยอมให้คุณหนูต้องเป็นฝ่ายเสี่ยงคนเดียวหรอก ผมจะเป็นคนป้องกันเองครับคุณหนูไม่ต้องห่วงนะครับ” 


ไนท์อาสาเป็นคนป้องกันเองเพราะเขาคิดว่ามันเป็นหน้าที่ของเขาอ่ะที่จะต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้เพราะสิ่งที่ทำให้จูเลียตพลาดท่าตั้งท้องมันก็มาจากตัวเขา ในเมื่อมีความสุขด้วยกันจะโยนให้จูเลียตรับผิดชอบก็ดูใจร้ายเกินไปเพราะการกินยาคุมกำเนิดไม่ว่าแบบไหนมันก็มีความเสี่ยงทั้งนั้นแค่มากน้อยเท่านั้นเอง ใช้ไปนานๆ ย่อมมีความเสี่ยงและเขาจะไม่ยอมให้จูเลียตต้องมารับความเสี่ยงเหล่านั้นหรอก แค่เธอต้องเสี่ยงตั้งท้องก็มากเกินพอแล้วอย่าให้ต้องเสี่ยงโรคภัยไข้เจ็บจากผลข้างเคียงจากยาคุมกำเนิดด้วยเลย ถ้าเขาไม่เป็นฝ่ายป้องกันเองคงเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัวมากที่โยนทุกอย่างให้ผู้หญิงฝ่ายเดียว


“นายเป็นห่วงฉันเหรอ? ”


“แน่นอนครับผมเป็นห่วงคุณหนูเสมอ” ไนท์ลูบแก้มบางด้วยรอยยิ้ม


จูเลียตหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขินอายจนต้องก้มหน้าหนีสายตาของไนท์ที่จ้องมองเธอเป็นประกายหวานเชียว ปกติไนท์ก็ตาหวานอยู่แล้วแต่ตอนนี้ทำไมเหมือนมันหวานกว่าเก่าอีกล่ะเนี้ยหรือเธอกำลังรู้สึกดีกับไนท์นะเลยมองว่าเขาดูเปลี่ยนไปหรือเขาเป็นแบบนี้มานานแล้วแต่เธอไม่สังเกตเอง


“ฉันหิวข้าวแล้วไปกินข้าวกันดีกว่า” จูเลียตเลือกจะผละตัวออกมาจากไนท์แล้วหันตัวเดินออกมาจากห้องโดยมีไนท์เดินตามมาติดๆ เช่นกัน ทั้งสองคนพากันเดินลงมายังด้านล่างเพื่อไปหาข้าวกิน

ห้องอาหาร


“คุณหนูจะรับอะไรดีคะ? ” คนใช้สาวเอ่ยถาม


“คนใช้ใหม่เหรอ? ” จูเลียตถามกลับเพราะปกติคนใช้ที่ทำงานในครัวจะรู้ดีว่าเธอทานอะไรเป็นอาหารเช้าเสมอ ยัยนี่มาถามเธอแบบนี้แสดงว่ามาทำงานในครัวใหม่แน่นอนคงมาแทนพวกยายๆ ที่แก่ชราแล้วลาออกไปใช้บั้นปลายชีวิตที่สงบสุขแบบเงียบๆ ที่บ้านสวนสักที่ของโลกนั่นแหละมั้ง


“ค่ะ เพิ่งมาทำงานวันนี้วันแรกค่ะ” สาวใช้ตอบ


“งั้นก็จำใส่หัวหล่อนเอาไว้ ว่าอาหารเช้าของฉันคือ ไข่ดาวแบบไม่สุก 1 ใบ ไส้กรอกหนังกรอบ 2 อัน เบคอน 4 อัน ขนมปังปิ้ง 1 ชิ้น สลัดผัก 1 ถ้วย และน้ำส้มคั้นแบบสดๆ 1 แก้ว และฉันกินแบบนี้ทุกวันไม่ต้องถามอีกพอเห็นฉันเข้ามานั่งโต๊ะก็เอาอาหารชุดนี้มาเสิร์ฟเลย เข้าใจไหม? ” จูเลียตจ้องมองสาวใช้ด้วยแววตาแสนเย็นชาจนคนถูกจ้องรู้สึกเสียวสันหลัง


“ค่ะ รับทราบค่ะดิฉันจะจำเอาไว้ค่ะ” สาวใช้ก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนจะหันไปหาไนท์บ้าง “แล้วคุณไนท์ละคะรับอะไรดีคะ? ”


“ไนท์กินข้าวต้มกุ้ง กาแฟสด 1 แก้ว ขนมปังปิ้งทาแยมนูเทลล่าโรยเม็ดแอลมอนด์ 2 แผ่น” จูเลียตตอบแทนจนสาวใช้นิ่งไปเลย ส่วนไนท์ก็ได้แต่ยิ้มแบบขำๆ เล็กน้อย


“ไปสิยืนซื่อบื้อทำไม? ”


“...ขะ...ขอโทษค่ะ จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ” สาวใช้รีบเดินออกไปในทันที


“น่ารำคาญชะมัด” จูเลียตบ่นออกมาอย่างหัวเสีย


“เอาน่าใจเย็นๆ นะครับ เธอเพิ่งมาใหม่ก็แบบเนี้ยแหละครับ” ไนท์พูดให้จูเลียตใจเย็นไม่มีใครเก่งตั้งแต่วันแรกที่ทำงานหรอกมันต้องค่อยๆ เรียนรู้กันไป แต่คนนี้จะทนได้นานแค่ไหนเท่านั้นเอง เจอจูเลียตแค่วันแรกก็สั่นๆ เกร็งๆ เสียแล้ว ถ้าเจอจูเลียตอาละวาดใส่นี่ไม่เก็บข้าวของหนีเลยเหรอไง


“นายเข้าข้างมันเหรอ มันสวยสินะ” จูเลียตชักสีหน้าไม่พอใจ


“...ปะ...เปล่านะครับ ผมไม่ได้เข้าข้างเธอนะครับ แค่พูดไปตามความจริงเอง” ไนท์พยายามอธิบาย เขาแค่พูดไปตามหลักการอ่ะไม่ได้บอกว่าเข้าข้างใครสักหน่อย จูเลียตคิดเองเออเองอีกแหละ


“ฉันเห็นนายมองมัน” 


“เอ้าผมก็ต้องมองสิครับ มองแบบมองคนทั่วไปอ่ะครับ คนเรามีตาไว้มองนะครับ” 


“สักวันเถอะมองผู้หญิงคนอื่นมากๆ ตานายจะไม่มีโอกาสได้มองใครอีก” 


“ทำไมครับ? ”


“ก็ฉันเนี้ยแหละจะควักลูกตานายออกมา” 


จูเลียตหยิบเอามีดปอกผลไม้มาถือเอาไว้ก่อนจะเสียบมันลงบนผลแอ๊ปเปิ้ลดังฉึกเล่นเอาไนท์เองยังสะดุ้ง เขาไม่รู้ว่านี่เรียกอาการหึงหรือหวงกันแน่ จูเลียตขึ้นชื่อลือชาเรื่องหวงของมาก หวงทุกอย่างที่เป็นของตัวเองเหมือนที่หวโรมิโอตอนคบกับเนโกะใหม่ ตอนนั้นอาละวาดหาเรื่องฆ่าเนโกะทุกวันเพราะหวงพี่ชายตัวเอง จูเลียตมักจะมองทุกคนในบ้านเหมือนเป็นหนึ่งในทรัพย์สินของตัวเองและก็ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของของเธอถ้าใครมายุ่งโดยเฉพาะคนนอกอาการหวงจะเกิดขึ้นทันที หวงแบบคนหวงของเหมือนเด็กหวงของเล่น ซึ่งแน่นอนมันคนล่ะความหมายกับคำว่าหึง หึงมันหึงหวงที่เกิดจากความรู้สึกรักมากและรับไม่ได้ที่เห็นคนที่ตัวเองรักไปยุ่งกับคนอื่น เขาไม่รู้ว่าจูเลียตรู้สึกแบบไหนกันแน่และไม่กล้าจะถามออกไปด้วย


------------------------------------------

คือคำว่าหึงหวงปกติมันใช้กับจูนไม่ได้ไงเพราะจูนไม่ปกติ ความหมายของหึงคือหึงแบบคนรักอันนี้น่าจะชัดเจนแต่คำว่าหวงสำหรับคนอื่นมันก็ความหมายในเชิงคนรักได้เหมือนกัน แต่ถ้าหวงสำหรับจูนมันเหมือนหวงของเล่นไงไม่อยากให้ใครมาแย่งเล่นอะไรแบบนั้น เหมือนตอนโรมนั้นแหละจูนแค่หวงโรมไม่อยากให้เนโกะมาแย่งโรมไปเพราะกลัวพี่ชายจะไม่สนใจตัวเอง กลัวพี่ชายปั่นความรักให้คนอื่นแล้วตัวเองจะเป็นรอง ตอนนี้ก็เลยไม่ชัดเจนจ้าว่านางรู้สึกยังไงกับไนท์กันแน่รักหรือยังน้อและนางยังไม่ได้บอกรักไนท์ด้วยนะ

'คอมเมนต์' ให้กำลังใจริสด้วยนะคะ เมนต์เยอะกำลังใจในการแต่งมันก็เยอะจริงๆนะ

ความคิดเห็น