goryaa กอหญ้า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สรุปก็โกรธหรือจะงอน

ชื่อตอน : สรุปก็โกรธหรือจะงอน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 955

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2562 12:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 6,000
× 0
× 0
แชร์ :
สรุปก็โกรธหรือจะงอน
แบบอักษร

ลูอิสที่จัดการลากแพรรัมภากลับโดยไม่สนใจว่าเธอจะรู้สึกยังไงส่วนแพรรัมภาที่ตอนนี้รู้สึกโกรธโมโหด้วยเช่นกัน ต่างฝ่ายต่างเงียบซึ่งภายใต้ความเงียบของแต่ละคนนั่นมีความรู้สึกต่างกัน จนมาถึงคอนโดของลูอิส

“สรุปนี่คุณไม่คิดจะง้อ หรือทำยังไงให้ผมหายโกรธเลยใช่ไหม ผมนึกว่าผมไม่อยู่แล้วคุณจะคิดถึงห่วงแต่นี้อะไร คุณดันนัดไอ้นักบอลอะไรนั่นไปทานข้าว จิตใจคุณทำด้วยอะไร”

แพรรัมภาได้ยินสิ่งที่เขาพูดออกมา ว่าจิตใจเธอทำด้วยอะไรเหรอ คนบ้าพูดอะไรออกมาไม่ดูตัวเองเลยว่าสิ่งที่ทำ คิดว่าเธอจะรู้สึกยังไงขนาดเธอเห็นพ่อควงผู้หญิงอื่นนอกจากแม่เธอยังรู้สึกเจ็บแต่นี้ เขาบอกว่าโกรธเธอเลยไปควงนางแบบนั่นได้ มันใช่เหรอสิ่งที่เขาทำ ตอนนี้ภายในใจมันเดือดมันปะทุ พร้อมกับหยดน้ำตาที่มันอัดอั้นอยู่ก่อนหน้านั่นแล้ว ถึงสถานะที่แดนนี่ถามเธอ ว่าเขากับเธอเป็นอะไรกัน ซึ่งเธอก็ให้คำตอบใครไม่ได้เลย ถ้าสมเพชหน่อยก็นางบำเรอก็คงจะไม่ต่างกัน

ลูอิสมฃที่เห็นแพรรัมภานิ่ง แล้วมีหยดน้ำตาออกมาใจที่โกรธอยู่รู้สึกอ่อนยวบทันที เขาทำอะไรไม่ถูกที่จู่ๆ แพรรัมภาก็ร้องไห้ ซึ่งเขารู้ว่าถ้าไม่ถึงที่สุด คนอย่างแพรรัมภาไม่มีทางที่จะแสดงความอ่อนแอให้เห็น

“คุณ!! จะร้องไห้ทำไม ผม ผมขอโทษ”

“คุณถามฉันใช่ไหม ว่าจิตใจฉันทำด้วยอะไรฉันถึงไม่มีความรู้สึก คุณรู้ไหมตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน คุณก็ใช้เล่ห์เหลี่ยมต่างๆมาผูกมัดฉัน ฉันก็อยากจะรู้ว่าคุณเคยคิดจริงใจกับฉันไหม ส่วนที่คุณบอกว่าฉันไปนัดคุณแดนนี่ทานข้าวหลังจากที่คุณโกรธ ฉันบอกคุณไปแล้วว่าเราต่างบังเอิญไปเจอกันและไม่ได้คิดจะไปต่อกันที่ไหน ซึ่งต่างจากคุณ คุณบอกว่าคุณโกรธ งอนฉันแต่คุณดันไปควงผู้หญิงคนอื่นได้ ซึ่งใครกันแน่ที่สมควรจะต้องถูกต่อว่า”

ลูอิสที่นิ่งฟัง เขาเถียงไม่ออกว่านั่น ไม่ใช่สิ่งที่เขาทำแต่มันต่างกันตรงที่ว่าเขาอยากจะรู้ว่าเขาจะทนอยู่กับผู้หญิงอื่นได้ไหมถ้าคนนั้นไม่ใช่แพรรัมภา เขาเลยนัดนางแบบนั่นไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้า ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ที่เขาไม่เจอเธอเขาคงจะไม่นัดไปที่นั้นหรอกคงจะจบที่โรงแรม แต่นี้เขาไม่ได้ต้องการที่จะนัดไปทำเรื่องอย่างว่า อย่างที่เธอเข้าใจ

“มันไม่ใช่อย่างที่คุณเข้าใจนะบีม ผม..ผมแค่อยากจะรู้ว่าถ้าผมมีใครที่ไม่ใช่คุณผมจะรู้สึกโอเคไหม ก็แค่นั่น”

“เหรอคะ แต่สำหรับฉันว่าคุณไหม แล้วแบบนี้คุณจะให้ฉันเชื่อคุณได้ไงว่าคุณจริงใจกับฉัน คุณลูอิส”

แพรรัมภาที่สูดลมน้ำมูกพร้อมกับปาดน้ำตาที่มันไหลออกมาพร้อมกับสะบัดหน้าหนีคนตรงหน้าที่จ้องมองมาที่เธอ

“คุณลูอิส ฉันขอถามนะสรุปว่าเราเป็นอะไรกัน คุณตอบได้ไหมว่าฉันอยู่ในฐานะอะไร”

“บีม ผมบอกแล้วว่าผมจริงใจกับคุณ อยากจะคบอยากจะเป็นแฟนกับคุณแต่คุณปฏิเสธผมไปเมื่อเช้านี้ จำได้ไหม”

“หึหึ สิ่งที่คุณพูดว่าคุณจริงใจ อยากจะคบฉันเป็นแฟน มันใช่เหรอ มันไม่ใช่เลย คุณใช่เล่ห์เหลี่ยมต่างๆ มาผูกมัดฉันไว้ที่นี่ ซึ่งฉันไม่ได้เต็มใจที่จะมา ส่วนความสัมพันธ์อื่น ก็เป็นคุณทั้งนั้นที่เริ่มบังคับฉันให้ฉันตกเป็นของคุณ ส่วนไหนบอกฉันสิว่าสิ่งที่คุณทำเขาเรียกว่าความจริงใจ”

“บีม ผม ผมขอโทษ ผมบอกแล้วว่าผมจีบใครไม่เป็น ตอนนี้ผมก็ตอบไม่ได้ว่าผมรู้สึกยังไงกับคุณแต่ผมรู้ว่าผมต้องการคุณ หวง และหึงคุณ เข้าใจไหม”

บีมที่ร้องไห้ เธอรู้สึกเจ็บสรุปสุดท้ายเขาก็ยังไม่รู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับเธอ ถ้าเธอจะลองขอเขาครั้งสุดท้ายขอให้เขาหยุดความสัมพันธ์นี้ที่มันไม่มีอะไรแน่นอนเลย เขาจะว่ายังไง

“คุณลูอิส ฉันว่าเราต่างก็โตพอกันแล้ว ฉันอยากจะขออะไรคุณได้ไหม”

“บีมคุณอยากจะขออะไร ผมให้หมด ขอแค่คุณอย่าร้องไห้เสียใจ”

แพรรัมภาสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ พร้อมกับเอ่ย สิ่งที่เธออยากจะพูดออกมา

“ฉันจะขอกลับเมืองไทย และอยากจะขอให้ความสัมพันธ์ในครั้งนี้ ที่เราเป็นอยู่มันจบสักที ฉันไม่ไหวแล้วฉันว่าเราต่างคนต่างถอยห่างออกจากกันเถอะ เพราะเราสองคนจริงๆ อาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรกันเลย สิ่งที่ฉันเสียให้กับคุณ ฉันจะไม่เรียกร้องอะไรส่วนเรื่องที่ทำงานฉันขอให้คุณให้โอกาสบริษัทพี่ภัทได้ทำต่อไปฉันจะกลับไปลาออกจากบริษัท คนที่นั่นจะได้ไม่เดือดร้อน ถือว่าฉันขอร้องในฐานะลูกผู้หญิงคนหนึ่ง ได้ไหมคุณลูอิส”

ลูอิสฟังในสิ่งที่แพรรัมภาพูดออกมา มันเต็มไปด้วยความเศร้าเหมือนเขาทำเธอเสียใจมากๆ เธอทุกข์มากใช่ไหมที่มีเขาอยู่ข้างกาย ลูอิสที่ตอนนี้ใจเขามันเจ็บ เจ็บที่สุดเท่าทีเขาเคยรู้สึกมา ถ้าเขาทำให้เธอทรมานแบบนั้นได้ เขาจะให้เธอกลับ กลับไปอยู่ในที่ของเธอ เขาจะไม่ขอยุ่งอะไรอีกกับผู้หญิงคนนี้

“ผมถามคุณคำสุดท้าย ผมอยากจะรู้ว่าคุณทุกข์มากใช่ไหมที่อยู่กับผม คุณไม่มีความสุขเลยใช่หรือเปล่า”

แพรรัมภาที่ได้ยินคำถามของเขาไม่ใช่ว่าเธอจะทุกข์ในทุกๆวันเธอก็รู้สึกดีที่มีเขาแต่ความสัมพันธ์ที่มันไม่มีอะไรแน่นอนเลย มันมีแต่เสียกับเสียจบกันไปตั้งแต่ตอนนี้ดีแล้ว มันอาจจะทำให้เธอเจ็บแต่คงจะไม่มาก ดีกว่าที่ต้องทนเห็นเขา เวลาโกรธก็ประชดเธอด้วยการควงกับคนอื่น ซึ่งเขาก็ตอบเธอไม่ได้ว่าเราเป็นอะไรกัน

“ใช่ ฉันทุกข์ฉันอยากกลับบ้าน ฉันไม่มีความสุขเลยที่จะอยู่ที่นี้ คุณให้ฉันกลับบ้านเถอะ คุณลูอิส”

ลูอิสที่ได้ยินพยักหน้าแต่ดวงตาของเขาแดงก่ำถ้าเธอยังยืนยันแบบนั่นเขาก็จะปล่อยให้เธอกลับไป พอจบกันเสียที

“ได้!! ถ้ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น ผมก็จะไม่รั้งคุณไว้ ผมขอโทษในสิ่งที่ผมทำให้คุณเจ็บก็แล้วกัน ต่อจากนี้ผมจะไม่มายุ่งอะไรกับคุณอีก โชคดีนะครับ”

แพรรัมภาที่เห็นเขา เดินหันหลังออกไปจากห้องครั้งนี้มันคงจะจบแล้วจริงๆ ต่างคนต่างไปตามที่เธอขอ แต่ทำไมมันรู้สึกเจ็บแบบนี้ แพรรัมภาที่ทรุดนั่งลงไปกับพื้นแล้วร้องไห้

ลูอิสที่ตอนนี้ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเขารู้สึกเคว้ง เหมือนคนไม่มีจุดหมายตั้งแต่เดินออกมาจากห้องพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

“มันจะยากอะไรว๊ะ มรึงอยู่ได้โดยไม่มีเขามาตั้งนาน แค่นี้ทำไมมรึงจะอยู่ไม่ได้”

ลูอิสที่ขับรถออกมาจากคอนโด ซึ่งเขาไม่รู้จะไปที่ไหนที่ที่เขาคิดได้คือคฤหาสน์ของเพื่อนเขามาร์ติน ที่ตอนนี้ได้แต่งงานมีความสุข ซึ่งทั้งสองกำลังรอคอยให้มีตัวเล็กเร็วๆ

ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด มาร์ตินที่เห็นเบอร์ของเพื่อนสนิทแล้วหัวเราะ ช่วงนี้เขารู้ว่ามันทำตัวติดกับคุณบีมอย่าง กับอะไรดีหรือว่ามันจะพาคุณบีมมาหากั้ง

“ว่าไงเพื่อน โทรหานี่ มีอะไรจะพาคุณบีมมาหากั้งเหรอ”

“เปล่า มรึงอยู่บ้านใช่ไหม กรูขอไปพักเป๊บดิว๊ะ”

มาร์ตินฟังน้ำเสียงของเพื่อนแล้ว รับรู้ได้ว่าเพื่อนเขาไม่โอเค ทุกทีมันไม่เป็นแบบนี้มันจะร่าเริง ต่อปากต่อคำ กวนๆ แต่นี้อะไรนิ่งน้ำเสียงเศร้า คิดแล้วเป็นห่วงมันจริงๆ

กั้งที่เดินมาหาสามีที่ตอนนี้ทำหน้าเครียดอยู่ไม่รู้มีปัญหาอะไรซึ่งชีวิตเธอกับเขาก็โอเคลงตัวดีทุกอย่างหมดแล้ว งานด้านบันเทิงเธอก็รับน้อยมากเพราะเตรียมตัวจะมีตัวเล็กซึ่งยังไม่มีวี่แววว่าจะมา เขาและเธอต่างก็ไม่เครียด

“คุณมีอะไรหรือเปล่าค่ะ ใครโทรมาถึงทำหน้าซีเรียสแบบนั่น”

“ไม่รู้สิ ผมว่าลูอิสมันแปลกๆ เหมือนมันกำลังเศร้า เห็นว่าจะเข้ามาหาเรา”

“ไม่มีอะไรมั้งคะ น่าจะพาบีมมาเที่ยวหากั้งหรือเปล่า”

“ตอนแรกผมก็คิดแบบนั้น แต่มันตอบว่าไม่ใช่ เดี๋ยวก็คงจะมาถึงแล้ว ปกติมันไม่ใช่คนแบบนั่น”

“เอาน่า อย่าเครียดไปเลยคะ อาจจะทะเลาะกับบีมก็ได้คะ เดี๋ยวรอคุณลูอิสมาก็น่าจะรู้แล้ว”

กั้งที่เอามือไปลูบใบหน้าของสามีที่เขาเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากๆตั้งแต่แต่งงานกันเขาเอาใจเธอสารพัดนี่เธออุตส่าห์ไปลงเรียนทำอาหารเพื่อมาเอาใจเขาให้สมกับสามีดีเด่นแห่งชาติเลยก็ว่าได้ ก่อนแต่งงานว่าหวานแล้วหลังแต่งงานยิ่งหวานและโรแมนติก มากๆ จนตะนอยเพื่อนเธอบ่นอิจฉา ทุกวันว่าเบื่อ หาว่าเธอกับสามีชอบหวานเรี่ยราด แรกๆ มาร์ตินได้ยินก็รู้สึกงง น้อยใจหาว่าตะนอยด่าเขาเป็นสุนัข ทำตัวเหมือนสัตว์ที่อึไม่เป็นที ซึ่งเธอกับตะนอยได้ฟังถึงกับหัวเราะ เขาคิดได้ไง ก็เลยต้องอธิบายกันยกใหญ่ว่าหวานเรี่ยราดคืออะไร พอเขารู้ที่นี้ยิ่งทำหนักเลยก็ว่าได้

ต่างคนต่างพากันเดินไปรอลูอิสตรงศาลาริมทะเล ที่เธอยังจำวันแรกๆ ที่มายังบ้านเขา พร้อมกับเดินไปสั่งให้ทำอาหารเพิ่มเพื่อรอคุณลูอิส ตลอดทั้งทาง มาร์ตินก็กอดหอมแก้มภรรยาไปตลอดทาง




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น