ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 32 สัมผัสที่เปลี่ยน NC18+

ชื่อตอน : chapter 32 สัมผัสที่เปลี่ยน NC18+

คำค้น : เพลิงรักอสุรา ละอองอาย NC Nc nc มาเฟีย นักศึกษา โคแก่กินหญ้าอ่อน โหด ดุ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.8k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ม.ค. 2562 14:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 32 สัมผัสที่เปลี่ยน NC18+
แบบอักษร

คืนนั้นเตโชกลับบ้านด้วยใบหน้าอิ่มเอิบกว่าทุกครั้ง เขาเดินขึ้นบันไดราวกำลังย่างเหยียบบนปุยเมษ ในใจพลางคิดถึงวิธีกลั่นแกล้งนานาชนิดที่คืนนี้จะงัดมาใช้กับเด็กสาวในห้อง แต่แล้วภาพห้องที่ว่างเปล่าก็ทำให้เตโชขมวดคิ้วมุ้น


“ใครอยู่แถวนี้บ้าง!” เสียงตะโกนลั่นดังมากจากบนชั้นสอง บรรดาลูกน้องที่อยู่บริเวณบ้านเร่งรีบตาเหลือกตาลานกระโจนขึ้นไปหาเจ้านายเป็นพัลวัน


“มีอะไรครับนาย?” พูที่มาถึงก่อนเอ่ยถาม ในมือก็กำด้ามมีดบินเอาไว้แน่นอย่างระแวดระวัง


ไม่นานนักบรรดาลูกน้องที่ยังไม่หลับก็วิ่งขึ้นไปอออยู่บนทางเดินชั้นสอง พากันล้อมวงรอบตัวนายเป็นปราการมนุษย์หลานชั้น ทุกคนต่างชักอาวุธคู่กายออกมาตั้งท่าเตรียมพร้อมรบ


เตโชได้แต่ถอนใจ ลูกน้องของเขาแต่ละคนไม่ได้มีสติปัญญาเป็นเลิศนักหรอก ทุกคนมัวแต่ทุ่มเทให้กับการฝึกเพื่อเป็นยอดฝีมือในด้านที่ตนถนัด อย่างเช่นเจ้าพวกที่กำลังล้อมรอบเขาอยู่ในตอนนี้ ทั้งหมดมาจากกลุ่มนักฆ่า ถนัดเรื่องการใช้อาวุธและมีความว่องไวเป็นหนึ่ง ติดตรงที่ความคิดความอ่านไม่ค่อยได้เรื่องได้ราว


“คนในห้องหายไปไหน?” เตโชถามอย่างเอือมระอา ป่วยการหากต้องเสียเวลาสั่งสอนกระบวนการคิดให้กับกลุ่มนักฆ่า


กลุ่มนักฆ่ายี่สิบกว่าคนมองสบสายตากันไปมา ทว่าไม่มีใครรับรู้เรื่องนี้เลย พวกเขาเพิ่งกลับจากการฝึก เป็นไปไม่ได้เลยที่จะพบเห็นความเคลื่อนไหวรอบนอก


“เกิดอะไรขึ้นครับนาย...” คราวนี้เป็นกลุ่มแก๊งคนที่มีความสามารถทางด้านสมอง ทว่าพวกนี้ก็มักจะอืดอาดยืดยาด เห็นได้ชัดว่ากลุ่มนักฆ่ามาถึงก่อนพวกเขาหลายนาที อีกทั้งพวกนี้ยังเป็นพวกคงแก่เรียน แค่ออกแรงเล็กน้อยก็เหนื่อยหอบลิ้นลากแล้ว


“นายหญิงหายไป” กลุ่มนักฆ่าหัวทึบร้องบอก


เพราะข่าวการ ‘ปั้นนายน้อยคนใหม่’ ขจรกระจายไปทั่ว ทำให้ทุกคนในรั่วบ้านเข้าใจว่าผู้หญิงที่อยู่ในห้องของเตโชเป็นนายหญิงของพวกเขา คำเรียกที่ใช้กับเธอจึงเป็น ‘นายหญิง’ ไปโดยปริยาย


“ตอนนายออกไป พ่อบ้านจัดการย้ายให้ไปอยู่อีกห้องแล้วครับ” คำตอบที่ได้มาทางลูกน้องฝั่งมีปัญญา เพราะพวกเขาไม่ต้องเข้าไปฝึกเหมือนกลุ่มนักฆ่า ทำให้เห็นความเคลื่อนไหวรอบบ้านได้ดีกว่า


“ไปตามตาเฆ่าช่างสอดนั่นมา!” เตโชตวาดลั่นก่อนจะผลักลูกน้องที่ล้อมรอบตนให้หลีกทาง ก่อนจะเดินเข้าห้องไปอย่างหัวเสีย


ทุกคนสลายตัวในทันที พูที่ว่องไวที่สุดในกลุ่มนักฆ่าตอนนี้เร่งกระโจนลงจากชั้นสองลงไปราวติดปีก ทว่าชิวกลับไม่ทำเช่นนั้น เขาวิ่งไปอีกด้านของชั้นสองก่อนจะพบว่าพ่อบ้านกำลังจัดการเรื่องห้องพักให้มิวอยู่จริงๆ


“พ่อบ้าน นายเรียกครับ” ชิวเร่งรายงานราวกลับกลัวว่าใครจะมาแย่ง และแน่นอนว่าพูที่กระโดดลงไปจากชั้นสองไม่มีทางตามกลับมาทันแน่นอน หนนี้เขาเป็นฝ่ายชนะ!


ชายแก่ขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะวางหอบผ้าในมือลง


“กลับมาเร็วจริงๆ นายหญิงอยู่นี่แหละ ล็อคห้องให้...”


“ช่างสอดไม่เข้าเรื่อง!” พ่อบ้านยังไม่ทันจะได้กำชับมิวให้จบประโยค เสียงแผดลั่นอย่างเดือดดาลก็ดังขึ้นก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของเตโชจะเดินเข้ามาด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ


มิวเห็นใบหน้าของเขาเป็นเช่นนั้นก็ยืนนิ่งค้าง หล่อนเห็นเขาในหลายท่าทาง ทว่าโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเช่นนี้เพิ่งเคยเห็นเป็นแรก และมันน่ากลัวเกินจะกล่าว


“อะ...เออ นายน้อย ผมแค่จะหาที่พักให้...”


“ไม่ต้องยุ่ง เรื่องของเธอ ฉัน-จัด-การ-เอง-ได้!” พูดจบเตโชก็ตรงเข้าไปคว้าข้อมือเด็กสาวก่อนจะลากเธอออกไปจากห้อง


พ่อบ้านเฒ่ามองตามแล้วส่ายหัวไปมา นิสัยเอาแต่ใจของนายน้อยช่างแก้ไม่หาย หากมีอะไรไม่พอใจก็จะไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น อีกทั้งยังกุมสติไม่อยู่ แต่อาการเช่นนี้จะเป็นเฉพาะกับอะไรที่สำคัญๆเท่านั้น...


เสียงกระแทกเท้าดังปึงปังอยู่บนชั้นสอง ลูกน้องคนอื่นๆได้ยินดังนั้นก็เร่งปลีกตัวออกไปให้ห่างจากตัวบ้าน ด้วยรู้ดีว่าตอนนี้พายุโซนร้อนน่าจะกำลังก่อตัวอยู่เป็นแน่ หากนี้ไปได้ไกลเท่าไหร่ก็จะหลบภัยอันตรายได้มากเท่านั้น พวกเขาจึงพร้อมใจกันหลบหนีไปทางชายป่าชายเขา ที่ห่างไกลมากพอจะไม่ยินเสียงใดๆทั้งสิ้น


มิวถูกลากมาด้วยแรงมหาศาล ทำเอาร่างของเธอแทบจะปริวตามแรงกระชาก ข้อมือของเธอถูกกำแน่นจนเริ่มรวดร้าว ใจนึกอยากร้องประท้วงทว่าคนที่ดึงลากเธออยู่ตรงนี้ดูไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะรับฟังคำร้องขอจากใครทั้งนั้น


เขาพาเธอกลับเข้ามาในห้องก่อนจะเหวี่ยงประตูปิดเสียงดัง ทันทีที่หันกลับมามองเธอ เด็กสาวก็รู้สึกราวกับว่าสายตาคมดุคู่นั้นกำลังจ้องปฏิพากย์เธออยู่ในใจ


ร่างสูงเดินขึ้นหน้ากดดันจนร่างแบบบางต้องถอยหนี ในยามปกติเขาก็เป็นเสื้อร้ายอยู่แล้ว พอโมโหอย่างนี้ยิ่งดูเป็นเสือหิวเข้าไปอีก


“ฉันบอกเธอว่าอะไร?” เตโชเอ่ยถาม ขาก็ยังคงเดินบีบคั้นเด็กสาวให้ต้องล้าถอยไปเรื่อยๆ


มิวพยายามคิดทบทวนสิ่งที่เขาเคยบอก ระหว่างเธอและเขามีคำพูดมากมายเหลือเกิน เธอจะไปจำได้ยังไงว่าเขาหมายถึงตอนไหน ทว่าสายตาคาดคั้นอีกทั้งร่างสูงที่เยื่องย่างเข้ามาทุกทีๆ ทำให้มิวจำต้องกลั้นใจตอบแก้ผ้าเอาหน้ารอด


“คุณอยากได้หนูค่ะ!” มิวตอบเสียงดัง ประจวบกับตอนนั้นร่างของเธอถูกต้อนจนแผ่นหลังชิดผนัง ไม่สามารถจะถอยหนีไปไหนได้อีก


เตโชหยุดฝีเท้า เขาจ้องมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างสงสัยก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาในที่สุด ชายหนุ่มหัวเราะตัวโยน มือข้างหนึ่งกำลังกุมขมับราวเจอเรื่องตลกที่สุดในชีวิตก็ไม่ปาน


มิวไม่เข้าใจ คำตอบของเธอมันผิดพลาดที่ตรงไหน ก็เขาเองไม่ใช่เหรอที่เป็นคนพร่ำบอกหนแล้วหนเล่าว่าอยากได้เธอ นี่ดีแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้ต่อคำว่า ‘ทั้งตัว’ อย่างที่เขาทำ!


ชายหนุ่มยื่นมือออกมาดีดหน้าผากเด็กสาวเบาๆราวผู้ใหญ่ที่คิดจะลงโทษเด็กเล็ก มิวช้อนสายตามองเขาอย่างไม่เข้าใจ เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเขาเป็นบ้าหรือเธอกันแน่ที่กำลังเสียสติ


“อายุแค่นี้ทำไมคิดแต่เรื่องลามก” ไม่พูดเปล่า เขายังคงหัวเราะร่าราวกับเรื่องตรงหน้ามันตลกยิ่งกว่าคณะสามช่าในทีวี


มิวเริ่มขมวดคิ้วมุ้นบ้าง เขาจะบอกว่าเธอเป็นยังไงก็ได้ แต่จะบอกว่าเธอลามกมันมากเกินไป ทั้งๆที่มีแต่เขาที่เป็นฝ่ายรุกล้ำและลวนลามเธอครั้งแล้วครั้งเล่า หากเธอลากมก เขาก็ต้องเป็นคนบ้ากามอันดับหนึ่ง!


“สงสัยฉันจะนอนเตียงเดียวกับเธอไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าหลับๆอยู่จะโดนเธอข่มขืนเข้าเมื่อไหร่...” เตโชทำท่าคิดหนัก ราวกลับเรื่องตรงหน้าเป็นปัญหาเร่งด่วนที่ต้องแก้ไขโดยเร็ว


ข่มขืน? มิวอยากจะกรี๊ด เขากล้าใช้คำนั้นกับเธอทั้งๆที่การกระทำของเขามันเกินเลยคำนั้นไปตั้งนานแล้วนะน่ะ!


“หนู่ไม่...”


มิวยังไม่ทันได้ปฏิเสธ สองแขนของเตโชก็ยันเข้ากับผนังด้านข้างของเด็กสาว กักกันตัวเธอเอาไว้ตรงกลางอ้อมอกไม่ให้หลีกหนีไปไหนได้พ้น สายตายียวนก็จ้องมองอย่างกวนประสาท ทำราวกลับว่าเมื่อครู่คนที่โมโหเป็นฟืนเป็นไฟไม่ใช่เขา


“แต่ถ้าเธอจะทำจริงๆ...ฉันจะทำเป็นหลับไม่รู้เรื่อง” น้ำเสียงเย้ายวนของเขาดังข้างใบหู มันทำให้เด็กสาวหน้าแดงจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี


ริมฝีปากร้อนจรดลงบนข้างแก้มสาวก่อนที่เขาจะอ้าปากกัดแก้มของเธอเบาๆอย่างนึกหมั่นเขี้ยว มิวที่ถูกกระทำก็ได้แต่ใช้สองมือผลักหน้าอกของชายหนุ่ม แม้มันจะไม่ได้ช่วยให้เขาถอยห่างออกไปสักนิดก็ตาม


“เอาเถอะ เห็นแก่ที่พรุ่งนี้ต้องไปรายงานตัว ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน” เตโชบอกก่อนจะก้มลงมาอีกครั้งพร้อมริมฝีปากที่ทาบทับลงบนเรียวปากสาว เขาใช้เวลาเพียงไม่นานทว่าก็ทำให้เด็กสาวสั่นสะท้านไปทั้งตัว


ริมฝีปากล่างของเธอถูกกลีบปากทั้งบนและล่างของเขาขบเม้ม ชายหนุ่มจงใจดึงลากริมฝีปากของเธออย่างเย้ายวนก่อนจะผละออกไปช้าๆ


เขาเดินจากไปแล้วทว่ามิวยังใจสั่นไม่เลิก เมื่อครู่มันแปลกๆ... ทำไมการกระทำของเขาถึงไม่เหมือนทุกที ทั้งที่เขาก็ทำกับเธอเหมือนเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา แต่ทำไมหนนี้เธอถึงรู้สึกต้องการมันละ... หรือเพราะเขาหยอกล้อจนเธอเริ่มชิน?


มิวส่ายหัวไปมา เธอจะปล่อยให้ตัวเองรู้สึกชินกับการกระทำของเขาไม่ได้ เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ เธอเป็นหมากหนึ่งตัวที่เขาต้องการเท่านั้น


หยุดคิดบ้าๆได้แล้ว!


**********************************************************************************************************************************


วันนี้ไรท์ว่างอะ น้ำตาจะไหล หลังจากทำงานจะบ้าตายมาสองวัน มีวันว่างคือสวรรค์จริงๆรีทจ๋า เดี๋ยวเจอกันเรื่อยๆ วันนี้อาจจะมา 4 ถ้าไหวนะ แต่สามตอนได้แน่ๆงับ


ขอกำลังใจเค้าด้วยยยย จัดมาอย่าให้เสียรีทเอ้ยยยย รักแหละ

ความคิดเห็น