`l2ainl3๐y`

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

One Chapter 3 : Calm Down (P.End) [NC Ai x TIne]

ชื่อตอน : One Chapter 3 : Calm Down (P.End) [NC Ai x TIne]

คำค้น : Ai, Yaoi, NC, ไอ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2558 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
One Chapter 3 : Calm Down (P.End) [NC Ai x TIne]
แบบอักษร

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/727831161-member.jpg

Chapter 3

Calm Down

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1624058369-member.jpg

 

“ทาย...หลับรึยังครับ?” ฮิคาริที่รีบทำงานซะจนหัวหมุนไปหมดเดินเข้ามาในห้องมืดสนิท...มีเพียงแสงไฟสลัวๆ จากไฟหัวเตียงที่ไทน์มักเปิดทิ้งไว้ให้เขาเพราะกลัวจะเดินสะดุดอะไรเข้า ร่างบางพลิกมาอีกฝั่งของเตียงเพื่อให้อีกฝ่ายเห็นว่าเขายังไม่หลับ แต่กลับหาวหวอดๆ ต้อนรับสามีกลับบ้านซะอย่างนั้น

“ง่วงแล้วไม่นอนครับหืมมม” ร่างสูงเดินเข้ามาหาร่างบางบนเตียงพลางจับแก้มนุ่มขาวใสทั้งสองข้างบีบไปมาอย่างหมั่นเขี้ยวจนไทน์หัวสั่นคลอนไปหมด เห็นไทน์ดูสบายดีเขาก็สบายใจ ก่อนจะลากันเมื่อเย็นไทน์ดูมีเรื่องทุกข์ใจอย่างมากและเหมือนต้องการจะซบไหล่เขาเอามากๆ แต่ตอนนี้น่าจะดีขึ้นแล้วเพราะการหาวแสดงให้เห็นว่าร่างบางอยู่ในภาวะผ่อนคลายและพร้อมจะนอนหลับพักผ่อน

วันนี้ผมสีเงินสลวยของไทน์ถูกรวบไว้ด้วยปิ่นแบบโบราณทำให้ร่างบางดูสวยหวานไปอีกแบบ ดวงตาสีเทากลมโตจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาของคนรักไม่วางตาจนฮิคาริต้องส่ายหน้าอย่างขำๆ

“ถ้ายังจ้องแบบนี้ชั้นจับปล้ำนะ” ฮิคาริพูดทีเล่นทีจริงเพราะอยากให้คนตัวเล็กปิดไฟแล้วเข้านอนเสียที มีอะไรจะพูดก็ไม่พูดมัวแต่อ้ำอึ้งมองหน้าเขาอยู่ได้ เกิดมีอารมณ์ขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ ยิ่งคิดถึงๆ อยู่

“...” ไทน์ไม่ได้ตอบอะไรทำเอาร่างสูงถึงกับอึ้งจนยืนขาตายไม่ขยับไปไหน เดี๋ยวนะ...ปกติถ้าเขาพูดอะไรแบบนี้ ปฏิกิริยาของไทน์มันต้องไม่ใช่นิ่งเฉยสิ ถ้าไม่ “คนบ้า !!” ก็ต้องเป็น “ลามก !! โรคจิต !!” ผิดคาด...ไทน์ของเขาเป็นอะไรไปนะ

“เป็นอะไรครับหืม?” ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาดังเทพบุตรนั่งลงเคียงข้างหนุ่มหน้าหวาน จากอาการของไทน์เมื่อตอนเย็นเขาคิดว่าไทน์น่าจะยังไม่ชินที่ต้องไปอยู่ท่ามกลางสถานที่แห่งใหม่เพียงลำพัง ตอนนี้คงไม่ได้คิดถึงมันอาจเพราะง่วงแล้วก็เพลียมากแล้วก็เป็นได้

Goodnight, my Tie” ฮิคาริกระซิบเบาๆ ข้างๆ หูร่างบางที่เกาะไหล่เขาเอาไว้อย่างแน่นหนาราวกับกลัวเขาจะหนีไปไหน ไทน์ยอมปล่อยมือให้อีกฝ่ายได้ไปอาบน้ำให้หายเหนื่อยจะได้นอนสักที

เกือบครึ่งชั่วโมงร่างสูงกำยำก็ปรากฏกายขึ้นอีกครั้งบริเวณหน้าห้องน้ำโดยมีสายตาจากบนเตียงจับจ้องอยู่ไม่เลิกไม่ลา ฮิคาริยิ้มออกมาอย่างเป็นสุข ไทน์นั่งรอเขาเพราะช่วงนี้เขาสองคนไม่ค่อยมีเวลาได้ทำอะไรร่วมกันเลย ไม่ว่าจะพูดคุย กินข้าว เล่น อาบน้ำ ไทน์คงเหงา...

“มา...นอนกันสักทีนะครับ นอนตอนนี้จะไปตื่นไหวเหรอหืม?” ร่างสูงพูดก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียง เอื้อมมือไปปิดไฟและดึงสุดที่รักมากอดไว้แนบอกเหมือนทุกคืน ไทน์ซุกหน้าลงกับอกอุ่นอย่างเป็นสุข แขนเรียวโอบแผ่นหลังกว้างของอีกฝ่ายเอาไว้แน่น แค่มีไอ...อยู่ใกล้ๆเขาแบบนี้ สิ่งที่ทิ่มแทงในหัวใจเขาตลอดทั้งวันนี้กลับหายวับไปกับตา

“อือ...” ไทน์ครางเบาๆ ออกมาอย่างพึงใจเมื่อชายหนุ่มในอ้อมกอดก้มลงมอบจุมพิตให้อย่างอ่อนหวาน ลิ้นนุ่มแตะเบาๆที่ริมฝีปากบางแสนรักรอให้อีกฝ่ายเปิดประตูยอมให้ผ่านเข้าไปเสียที ร่างบางเผยอปากเพียงเล็กน้อยแต่แค่นั้นก็เพียงพอจะทำให้ลิ้นซุกซนของฮิคาริสอดแทรกเข้าไปในโพรงหวานนั้นอย่างรวดเร็ว ลิ้นร้อนควานหาลิ้นเล็กอย่างโหยหาราวกับว่าไม่ได้เจอกันมาเป็นแรมปี ขณะที่คนตัวเล็กก็เอาแต่หลบเลี่ยงไม่ยอมรับจูบจากอีกฝ่ายเสียที

“อื้อ” ร่างบางเบือนหน้าหนีเพราะความรู้สึกประหลาดแล่นแปลบขึ้นมาทันทีที่ถูกลิ้นของฮิคาริสัมผัสที่ลิ้นของตัวเอง ร่างสูงไม่ยอมแพ้ไล่งับริมฝีปากบางสีสวยต่อให้จนมุม สุดท้ายร่างบางก็ต้องยอมให้เขาลิ้มลองน้ำหวานๆ ในโพรงปากอุ่นจนพอใจ มือบางขยุ้มผมนุ่มสีนิลของเขาเบาๆ แสดงให้เห็นว่าอารมณ์เจ้าตัวก็เริ่มอยู่ไม่สุขแล้วเหมือนกัน

“ขอแปปเดียว” ฮิคาริพูดพลางกระซิบข้างใบหูสีแดงก่ำจากเลือดที่สูบฉีดไปทั่วร่างของวาเลนไทน์เพราะไม่กี่วินาทีไอก็สามารถกำจัดเสื้อผ้าที่แสนจะเกะกะบนตัวเขาออกไปได้จนเกือบหมด

“...ไอ...ไม่เอา...” หนุ่มหน้าหวานครางเบาๆ ขณะที่มือใหญ่เริ่มเคล้าคลึงไปที่หว่างขาของเขา ขาเรียวจำต้องอ้ากว้างออกอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะอีกฝ่ายแทรกตัวมาอยู่ตรงกลางระหว่างเรียวขาทั้งสองข้าง ริมฝีปากร้อนผ่าวคลอเคลียไปทุกอาณาบริเวณของผิวบริสุทธิ์เริ่มตั้งแต่ใบหน้าขาวใส ไล่ไปจนถึงลำคองามระหง มือใหญ่ช้อนคนตัวเล็กให้อยู่แนบอกก่อนจะเริ่มซุกไซร้ที่ซอกคอขาวอย่างหลงใหล จมูกโด่งสูดกลิ่นหอมๆ ของร่างบางพร้อมกับเริ่มใช้ลิ้นโลมเลียไปทั่วผิวกายขาวผ่องจนระเรื่อไปด้วยสีเลือดฝาด ไทน์หลับตาลงหลีกหนีสัมผัสสวาทที่อีกฝ่ายมอบให้แต่ก็ทำได้เพียงแค่ดิ้นขลุกขลักไปมาอยู่ในท่อนแขนของคนที่แข็งแรงกว่ามากเท่านั้น มือบางไร้เรี่ยวแรงผลักที่อกแกร่งของอีกฝ่ายแต่ท้ายที่สุดก็ทำได้เพียงขยำเสื้อนอนของอีกฝ่ายไว้แน่น

“อื้ออ” ไทน์สะดุ้งเฮือกทันทีเมื่อมือใหญ่ของอีกฝ่ายสัมผัสไปถึงบางสิ่งที่ตื่นตัวเต็มที่ภายใต้กางเกงนอนของตัวเองโดยไม่ทันตั้งตัวพร้อมกับเริ่มปัดป่ายแขนขาไปมาอย่างดื้อรั้น ฮิคาริยิ้มที่มุมปากอย่างตื่นเต้นเพราะเวลาไทน์ขัดขืนเขาแบบนี้มันทำให้หัวใจเต้นตูมตามและกระตุ้นให้เลือดสูบฉีดดีมากเหลือเกิน

“อ๊ะ...อือออ” ร่างบางครางอืออยู่ในลำคอเพราะไม่อยากให้คุณพ่อและยูกิได้ยินเสียงของเขา สะโพกมนขยับเล็กน้อยเพื่อให้อีกฝ่ายดึงกางเกงออกไปจากร่างกายของตัวเองเสียที ดวงตาสีนิลดำขลับจับจ้องใบหน้าสวยหวานของคนรักที่ถึงแม้จะอยู่ในความมืดก็งดงามยิ่งกว่าหญิงสาวใดบนโลกใบนี้ สายตาฉ่ำเยิ้มของฮิคาริทำให้วาเลนไทน์ต้องเสมองไปทางอื่นก่อนจะเริ่มครางระงมออกมาอีกเพราะฮิคาริเริ่มเร่งจังหวะมือให้ไวขึ้นจนหัวใจดวงน้อยของหนุ่มร่างบางแทบจะกระเด็นออกจากอก

“อะ...อะ...ไอ...ชะ...ช้า...หน่อย...ครับ อ๊าา” ไทน์หอบหายใจถี่รัวจนแทบไม่ทันเพราะความใจร้อนของอีกฝ่าย ความกระสันพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วจนร่างบางอดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาเพื่อลดความทรมานแสนหวานนี้ ไม่รู้ว่าอยากมากหรือเพราะต้องการให้เกมรักนี้จบไวๆ กันแน่ไอถึงได้รีบร้อนนัก...ใช่ว่าเขาจะไม่ชอบหรอกแต่ร่างกายบอบบางของเขาไม่เคยชินกับสัมผัสแบบนี้ เกิดเป็นลมเป็นแล้งขึ้นมาจะทำยังไง

“ถึงเช้าเลยมั้ยหืม?” ฮิคาริกระซิบกระซาบเบาๆ ข้างหูหนุ่มผมเงินที่ครางกระเส่าไม่หยุดปาก ก่อนจะจูบแก้มขาวใสที่กลายเป็นสีแดงจัดทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเขา มือบางตีที่ไหล่หนารัวๆ ก่อนจะต้องใช้มันปิดหน้าเพราะตอนนี้อีกฝ่ายกำลังทำให้เขาอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ขณะที่มือใหญ่ยังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด อะไรบางอย่างที่ไทน์คุ้นเคยมันดีก็แวะเข้ามากล่าวทักทายโพรงรักสีหวานของเขา หนุ่มผมเงินขยับสะโพกหนีทันทีเพราะแค่สัมผัสเบาๆ ของของไอยังทำเอาเขาสั่นสะท้านไปทั้งตัว ฮิคาริหรี่ตาคมจ้องมองท่าทีของอีกฝ่ายอย่างหิวกระหาย แรกเริ่มเขาไม่ได้ตั้งใจจะทำถึงขั้นนี้หรอก แค่อยากจะจูบแต่คนตรงหน้ากับทำเหมือนต้องการมากกว่านั้น ปากบอกอย่าแต่กลับส่งสายตาเชิญชวน...เขาเลยต้องสนองให้เสียหน่อย ไปๆมาๆ ดันเลยเถิดมาถึงนี่จนได้

“ทำอย่างกับไม่เคย” ร่างสูงยังคงพูดอีกครั้งก่อนจะจัดการกับช่องทางคับแน่นที่เริ่มคุ้นชินกับแท่งเนื้อร้อนๆ กับเขาแล้ว ไทน์ดิ้นเร่าๆ แต่เพราะขาเรียวโดนอีกฝ่ายรั้งไว้จึงทำได้เพียงขยับสะโพกรับเอ็นอุ่นๆที่เติมเต็มเข้าสู่ร่างกายของตัวเองช้าๆ มือบางจิกทึ้งผ้าปูที่นอนจนมันเริ่มหลุดลุ่ยเพราะความปรารถนาที่ทำเอาร่างบางสิ้นสติ

“ชะ...ช้า...อื้อออ ไอ...” ไทน์ยังคงไม่เคยชินกับความเสียวกระสันที่จู่โจมช่องทางรักของเขาอย่างรวดเร็วจนร้อนผ่าวแทบจะลุกเป็นไฟ ถึงมันจะไม่เจ็บแล้วแต่กระแทกแรงๆ แบบนี้ร่างบอบบางของคนตัวเล็กดูจะไม่สามารถทนรับได้นานนัก และฮิคาริก็รู้ถึงความจริงข้อนั้นดีเขาถึงได้ติดสปีดเร่งเครื่องตั้งแต่ตอนนี้ไทน์จะได้มีแรงเหลือไปมหาวิทยาลัยพรุ่งนี้

“ฮื้อออ” ร่างบางส่ายหน้าไปมาเป็นเชิงปฏิเสธเมื่อฮิคาริยังไม่ยอมผ่อนแรงลงแม้สักนิดแต่กลับเร่งจังหวะรักให้ร้อนระอุขึ้นทุกวินาที มือใหญ่กดไหล่บางเอาไว้แน่นข้างหนึ่งในขณะที่อีกมือก็ปรนเปรอความสุขให้คนตัวเล็กอยู่ด้านหน้า ไทน์กัดฟันกรอดๆ เพราะแรงสวาทกำลังจะทำให้เขาคลุ้มคลั่ง มือบางจิกที่แผ่นหลังของอีกฝ่ายอย่างแรงจนเขามั่นใจว่าฮิคาริต้องเสียเลือดแน่ๆ    

“อา...ทาย...สุดยอด...” ฮิคาริครางออกมาอย่างสุขสมพร้อมกับขมวดคิ้วมุ่นเพราะความซาบซ่านจากร่างกายของคนรักที่ตอดรัดเขาแน่นราวกับไม่อยากให้เกมรักนี้สิ้นสุดลงเลย ริมฝีปากร้อนก้มลงดูดกลืนความชุ่มฉ่ำในโพรงปากสีชมพูของอีกฝ่ายอย่างร้อนแรง ลิ้นเล็กตอบสนองการเคลื่อนไหวของลิ้นร้อนๆ อย่างดุเดือดเพราะถูกแรงปรารถนาควบคุมร่างทั้งร่าง ไทน์ทุบไหล่หนาของอีกฝ่ายระหว่างที่กำลังแลกลิ้นกันอยู่เพื่อจะบอกว่าความต้องการที่พลุ่งพล่านกำลังจะถูกปลดปล่อยออกมาในไม่กี่วินาทีนี้แล้ว

“รอก่อน...อา” ร่างสูงพูดพลางส่งเสียงร้องออกมาอย่างพอใจ มือใหญ่ละจากแท่งเนื้อแข็งเกร็งของอีกฝ่ายมาโอบร่างของคนตัวเล็กไว้แน่นก่อนจะใส่แรงทั้งหมดเพื่อจบเกมรักฉบับย่อไว้เพียงเท่านี้

“ไอ...อาาา ซี้ดด” หนุ่มผมเงินครางเสียงดังลั่นก่อนจะเกร็งตัวปลดปล่อยหยาดหยดแห่งความสุขสมออกมา แต่แก่นกายแข็งเกร็งของอีกฝ่ายยังคงขยับเข้าออกถี่ยิบจนร่างบางต้องแอ่นสะโพกเล็กน้อยเพื่อรองรับเรี่ยวแรงมหาศาลที่แทบจะฉีกร่างทั้งร่างของเขาเป็นชิ้นๆ

“ทาย...” ฮิคาริเรียกชื่อหนุ่มน้อยที่เขาทั้งรักทั้งหลงด้วยน้ำเสียงที่เซ็กซี่แบบที่ไทน์ไม่เคยได้ยินมาก่อน ร่างบางกัดริมฝีปากแน่นเพราะความขวยเขินก่อนจะกรีดร้องออกมาอีกครั้งเพราะความกระสันที่อีกฝ่ายมอบให้ไม่หยุดหย่อนจนร่างบอบบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว ร่างสูงกุมมือบางของไทน์เอาไว้แน่นก่อนจะกระแทกกายอีกสองสามครั้งแล้วปลดปล่อยความต้องการออกไปในกายของคนรัก

“ฮา...อะ...ไอ” ไทน์สะดุ้งอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายถอนอาวุธออกจากร่างกายของตัวเอง รู้สึกได้ถึงความฉ่ำเยิ้มที่หว่างขาถ้าเป็นคงอื่นเขาคงอาเจียนไปหลายรอบแล้ว แต่ที่เพราะเป็นชายหนุ่มที่เขารัก...รักมากจนยอมมอบทั้งร่างกายทั้งชีวิตให้ได้ ไทน์ถึงได้ยิ้มร่าออกมาอย่างเป็นสุขก่อนจะผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็วขณะที่ฮิคาริเช็ดตัวทำความสะอาดให้อยู่

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/5068/1638220875-member.jpg

Writer's Talk

ขอโทษที่มาอัพช้านะครับ ;))

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น