Monster'M

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ม.ค. 2562 17:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep8
แบบอักษร

หลังจากทั้งคู่ทานอาหารกันเรียบร้อยนิคาร์ลอดก็ออกไปจัดการธุระของเขาในห้องจึงเหลือเพียงเหมยอิงกับคิม 

"คุณคิมแผลหายดีหรือยังคะ"เหมยอิงมองหน้าที่ยังมีรอยช้ำอยู่เล็กน้อยของเขา 

"หายแล้วครับแค่นี้สบายมาก"คิมยิ้มให้เธอที่นั่งเล่นมือถืออยู่

 "เอ่อ...คุณคิมคะ"เหมยอิงเรียกคนที่นั่งทำงานอยู่ตรงมุมห้อง

 "ครับ"คิมเงยหน้าจากหน้าจอคอมมามองเธอ 

"คือว่า....พี่คาร์ลอดทำงานอะไรหรอค่ะ"เธออยากถามเขามานานแล้วแต่ไม่กล้าสักที หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ทำให้เหมยอิงคิดว่าเขาคงไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

 คิมดูเหมือนจะตกใจไม่น้อยที่ได้ยินคำถามของเธอดวงตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งไม่มีแววขี้เล่นใดๆอีก 'หรือเธอไปรู้อะไรมา'

 "ทำไมอยู่ดีๆถึงอยากรู้ละครับ"คิมถามเพื่อลองเชิงคนตรงหน้า

  "เหมยแค่อยากรู้ ถ้าตอบไม่ได้ก็ไม่เป็นไรคะ" 

"ทำไม ไม่ลองถามเจ้านายตรงๆดูละครับ" 

"เหมยไม่กล้า...."เหมยอิงถอนหายใจแล้วก้มหน้าลงเธอไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยสักนิดเหมือนเขาจะสร้างกำแพงบางอย่างเอาไว้และเธอยังก้าวข้ามไปไม่ถึงสักที

 "อย่าคิดมากเลยครับ เจ้านายคงมีเหตุผลที่ยังไม่ได้บอก"

 "ทำไมละคะ ทำไมถึงบอกเหมยไม่ได้ต่อให้เขาจะทำงานอะไรกันแน่"เหมยอิงไม่เข้าใจเลยสักนิด 

 "บางอย่างไม่รู้ มันอาจจะดีกว่านะครับ"คิมพูดกับเธอด้วยแววตาที่เธออ่านไม่ออก

 "แต่บางอย่างเขาก็ควรจะบอกเหมยบ้างนะคะ" อย่างเช่นเหตุการณ์ในวันนั้น เขาควรจะอธิบายและบอกอะไรกับเธอบ้าง การที่เขาเอาแต่เก็บเงียยมันทำให้เธอรู้สึกเหมือนเธอไม่มีความสำคัญอะไรกับเขาเลย

 คิมมองคนที่เงียบไปก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความลำบากใจ 'ถ้าคุณไม่ใช่น้องสาวของเหมินเทียนมันอาจจะดีกว่านี้ก็ได้' 

"เชื่อใจเจ้านายเถอะครับ สักวันเจ้านายต้องบอกคุณแน่ๆ"คิมมองสบตากลมโตของเธอ

 "เหมยจะรอคะ"เหมยอิงยิ้มให้เขา

 'ผมก็หวังว่าเจ้านายจะบอกคุณก่อนที่คุณจะรู้ด้วยตัวเองน่ะครับ'คิมมองเธออย่างเห็นใจ 

"ว่าแต่คุณคอมมาทำงานกับพี่คาร์ลอดนานหรือยังคะ"เหมยอิงเปลี่ยนเรื่องคุย 

"ตั้งแต่ผมจำความได้ผมกับเคนก็ยืนอยู่ข้างเจ้านายแล้วครับ" 

"นานขนาดนั้นเชียว" 

"ฮ่า ฮ่า ตระกูลของผมรับใช้ตระกูลของเจ้านายมารุ่นต่อรุ่นแล้วครับ"

 "พี่คาร์ลอดโชคดีจังเลยนะคะที่มีลูกน้องอย่างพวกคุณ" 

"ไม่หรอกครับ....ผมมากกว่าที่โชคดี"

 "แล้วนี่คุณคิมมาอยู่เป็นเพื่อนเหมยแบบนี้แล้วจะไม่กระทบต่องานหรอค่ะ"

 "ไม่หรอกครับถ้างานที่ไม่สำคัญเจ้านายก็จะให้ลูกน้องคนอื่นจัดการแทนแต่ถ้างานไหนสำคัญก็จะสั่งอีกทีครับ"

 "แล้วนี่มาอยู่เป็นเพื่อนเหมยแล้วยังต้องทำงานอีกหรอคะ"เหมยอิงมองจอคอมที่เปิดค้างไว้ 

"เป็นงานด่วนครับ เจ้านายอยากให้เสร็จก่อนพรุ่งนี้" "ขยันจังเลยนะคะ" 

"ไม่ขยันไม่ได้หรอกครับเดี๋ยวจะโดนเจ้านายลงโทษเอา"

 "พี่คาร์ลอดน่ะหรอคะจะลงโทษคุณคิม" 

"หึ หึ เจ้านายไม่ได้ใจดีอย่างที่คุณเหมยคิดหรอกครับ"คิทยกยิ้มมุมปาก

"แต่เหมยว่าพี่คาร์ลอดดูใจดีมากเลยนะคะ"เหมยอิงมองเขาด้วยความสงสัย

 "ทุกคนมีด้านมืดเป็นของตัวเองเสมอ เจ้านายผมเองก็เช่นกัน" 

"แล้วคุณคิมละคะมีด้านมืดบ้างหรือเปล่า"

 "มีสิครับ ผมเองก็ไม่ได้ใจดีอย่างที่คุณเหมยเห็นหรอกครับ"

"แต่ว่า..คุณคิมก็ออกจะใจดีกับเหมยนี่คะ"เหมยอิงมองสบตาคนตรงหน้าเธอมองไม่เห็นสักนิดด้านมืดที่เขาพูด 

"เพราดคุณเหมยเป็นคนดี ผมกับเจ้านายเลยอยากจะให้คุณเห็นแต่ด้านดีๆ"คิมยิ้มให้เธออย่างจริงใจ 

 "งั้นหรอคะ"เหมยอิงเงียบลงไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เธอเองจะเถียงก็ไม่กล้าเพราะเธอเองยังไม่รู้จักใครดีพอ

 "ผมทำงานเสร็จแล้ว ขอออกไปสูดอากาศด้านนอกสักครู่นะครับ"

 "ตามสบายคะ"


"เรื่องที่ให้สืบเรียบร้อยแล้วครับ"เคนส่งเอกสารที่ได้รับมาจากเคทใฟ้เขา 

นิคาร์ลอดกวาดสายตาอ่านทุกตัวอักษรบนกระดาษแผ่นนั้น

 "เพราะอย่างนี้สิน่ะ"นิคาร์ลอดกำกระดาษในมือจนยับย่น

 "เจ้านาย สายจากท่านหญิงนานะครับ"เคนยื่นโทรศัพท์เครื่องหรูให้

 "ฮัลโหล.." 

'พี่คาร์ลอด ฮึก ฮือ ฮือ'

ปลายสายเรียกเขาอย่างร้อนรน

 "เกิดอะไรขึ้น!"นิคาร์ลอดตกใจเสียงร้องไห้ของน้องสาว 

'ฮือ ฮือ ' ปลายสายเงียบไปสักพัก

 "นานะตอบพี่!!"นิคาร์ลอดเริ่มอยู่ไม่ติดเมื่อน้องสาวเงียบไป

 'เกิดเรื่องแล้วคะ...' ปลายสายบอกเขาเสียงสั่นเครือบอกเล่าทุกอย่างด้วยความตื่นกลัวและร้อนรน 

"พี่จะรีบไป!!"

 กรอด!!

 เพล้ง!!

นิคาร์ลอดเขวี้ยงโทรศัพท์เครื่องหรูลงพื้น เคนมองความเกรี้ยวกราดที่ไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยความหวาดหวั่น

 "เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับ"เคนถามขึ้นเมื่อเห็นเจ้านายกำลังโกรธจัด

 "เตรียมเครื่อง ฉันจะไปนิวยอก เร็วที่สุด"นิคาร์ลอดกัดฟันกรอด เขาโกรธจนแทบอยากจะฆ่าใครสักคน 

 เคนรีบออกไปจัดการตามที่เจ้านายสั่งทันที 

"มึงกล้า มึงกล้ามาก!!"นิคาร์ลอดปาเอกสารบนโต๊ะที่เคนเอามาให้ลงพื้น


เหมยอิงเผลอหลับไปหลังฟาดอาหารเที่ยงไปจนท้องตึง ตื่นมาอีกทีก็พบว่าฟ้าด้านนอกเปลี่ยนสีแล้ว

 "ตื่นแล้วหรอครับ"คิมที่กำลังจัดเอกสารบนโต๊ะถามคนที่กำลังทำท่างัวเงีย

 "อ่า..หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้"เหมยอิงยิ้มแก้เก่อ

 "คุณเหมยจะรับอาหารเย็นเลยไหมครับ" 

"รอพี่คาร์ลอดก่อนดีกว่าคะ" คิมทำหน้าลำบากใจ

 "มีอะไรหรือเปล่าค่ะ"

 "วันนี้เจ้านายไม่กลับครับ" 

"เอะ..พี่คาร์ลอดไปไหนหรอคะ"เหมยอิงถามเขาเสียงแผ่ว 

"เจ้านายมีเรื่องสำคัณต้องไปที่นิวยอกคงจะไม่อยู่หลายวันครับ"

 "งั้นหรอคะ"เหมยอิงทำหน้าหงอยทันที ทำไมกันทำไมถึงไม่โทรมาบอกเธอสักคำ

 "........" 

"สำคัญมากหรอคะ"

 "ครับ"

 "เข้าใจแล้วคะ"เหมยอิงนั่งลงทานข้าวเงียบๆ

ต่ออ

นิคาร์ลอดหายไปสามวันแล้ว เหมยอิงได้แต่เฝ้ารอถามข่าวจากคิมเท่านั้น 

"เหมยออกไปข้างนอกนะคะ"เหมยอิงหันไปบอกคิมที่นั่งทำงานอยู่ตรงมุมห้อง

 "ให้ผมไปเป็นเพื่อนไหมครับ"

 "ไม่เป็นไรคะ เหมยไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ"

 "แต่ข้างนอกอันตรายน่ะครับ"

 "เหมยแค่ออกไปร้านสะดวกซื้อใกล้ๆแค่นี้เองคะ" 

"แต่ว่า" 

"เหมยจะรีบกลับคะ"เหมยอิงไม่รอให้เขาตอบก็รีบเดินออกจากห้องไป เหมยอิงเดินออกมาที่ร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อของใช้ส่วนตัวเธอเลือกของจนพอใจแล้วก็เดินเล่นไปเรื่อยๆจนถึงสวนสาธารณะ 

เธอเล่นไปเรื่อยๆเวลาล่วงเลยไปจนบ่ายคล้อยก็ตัดสินใจเดินกลับไปยังคอนโดของนิคาร์ลอด แต่ระหว่างทางกลับมีบางอย่างแปลกเธอรู้สึกเหมือนมีคนจับจ้องตลอดเวลา เหมยอิงเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น เพื่อจะเดินให้ถึงเร็วๆ

 "อุ๊บ อื้ออ อื้ออ"มือปริศนาเข้ามาปิดปากเธอไว้แน่นเธอพยายามดิ้นรนขัดขืนแต่ก็สู้แรงคนด้านหลังไม่ได้

 "ชู่วว เหมยพี่เอง"น้ำเสียงคุ้นเคยเอ่ยเรียกเธอเขาปล่อยมือออกจากปากเธอ  

เหมยอิงหันไปมองคนที่เรียกเธอ ด้วยหัวใจเต้นถี่อย่างรุนแรง ชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ผมสีดำเงางามใบหน้าหล่อเหลาเกรี่ยงเกรา ดวงตาคู่สวยที่มองเธอด้วยสายตาห่วงหา เหมยอิงขอบตาร้อนผ่าว 

"พี่เหมินเทียน"เหมยอิงเรียกเขาเสียงสั่นเธอโผ่เข้ากอดเขาด้วยความคิดถึง 

"เหมยอิง"

 "พี่หายไปไหนมา หายไปไหนมา"เหมยอิงเรียกเขาด้วยความดีใจ 

"พี่ขอโทษ"เหมินเทียนกอดน้องสาวไว้แน่นสิบกว่าปีที่รอคอย

 "พี่เป็นยังไงบ้าง พี่หายไปอยู่ไหนมา"เหมยอิงผละออกแล้วมองหน้าพี่ชายทั้งน้ำตา เหมินเทียนเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน

 "พี่ขอโทษที่ทิ้งน้องไป"เหมินเทียนมองเธอด้วยความรู้สึกผิดอย่างท้วมท้น

 "ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เหมยดีใจที่พี่กลับมา" 

"ขอบคุณน่ะที่ไม่โกรธพี่"เหมินเทียนกอดน้องสาวเอาไว้ความคิดถึงตลอดสิบปีถูกทดแทนด้วยอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นอีกครั้ง 

"เหมยสบายดีใช่ไหม"

 "เหมยสบายดีคะ"

 "พี่เป็นห่วงแทบแย่" 

"ทำไมพี่แต่งตัวแบบนี้ค่ะ"เหมยอิงถามด้วยความสงสัยเขาแต่งชุดดำแถมใส่หมวกปิดบังหน้าตามิดชิด

 "พี่จำเป็น ไม่งั้นพี่คงจะไม่มีทางได้เจอเหมย" 

"หมายความว่ายังไงค่ะ"

 "พี่ไม่มีเวลาอธิบาย อีกสองวันเหมยไปหาพี่ตามที่อยู่นี้น่ะ"เหมินเทียนยัดกระดาษแผ่นหนึ่งใส่มือเธอ 

"หมายความว่ายังไงค่ะ"เหมยอิงมองไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด 

"พี่รู้ว่าตอนนี้เหมยอยู่กับไอ้นิคาร์ลอด ถ้ามันรู้ว่าพี่มาเจอเหมย มันต้องไม่ปล่อยพี่ไปแน่"

"ทำไมพี่พูดแบบนี้ ทำไมพี่คาร์ลอดต้องไม่ปล่อยพี่ไว้ด้วย"

"พี่ไปทำอะไรมากันแน่"เหมยอิงไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดสักนิด

"มันกำลังตามล่าตัวพี่ พี่ขอโทษที่อาจจะทำให้น้องลำบากต่อจากนี้"

"งั้นเหมยจะไปกับพี่"เหมยอิงจับมือพี่ชายไว้แน่น

"ไม่ได้มันไม่ปลอดภัย"

"ทำไมคะ เหมยงงไปหมดแล้ว"

"พี่ต้องไปแล้ว ดูแลตัวเองด้วย จำไว้อย่าบอกใครเด็ดขาดว่าเจอพี่"เหมินเทียนลูบผมเธอแล้วรีบเดินออกไป 

"พี่เหมิน!!"เหมยอิงพยายามเรียกพี่ชายของตัวเอง

เหมยอิงเดินกลับมายังคอนโดด้วยหัวใจสั่นไหวครุ่นคิดคำพูดของพี่ชายมาตลอดทาง

 "ไปไหนมา"ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปก็ถูกคนที่หายไปหลายวันถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา 

"กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ค่ะ" 

"เหมยอิง! ฉันถามว่าไปไหนมา!!"นิคาร์ลอดตวาดเสียงดัง เขากระชากแขนร่างบางอย่างรุนแรง 

"หมะ เหมยไปซื้อของมาคะ"เหมยอิงสะดุ้งตกใจ 

"โกหก!!"นิคาร์ลอดผลักเธอออกอย่างแรงจนเหมยอิงล้มลง 

เคนและคิมที่ยืนมองอยู่ได้แต่ก้มหน้าหลบไม่กล้ามอง นึกสงสารเธอแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

 "เหมยไม่ได้โกหก"เหมยอิงน้ำตาคลอ

 "แล้วนี่มันหมายความว่าไง!!"นิคาร์ลอดโยนแล็บท็อบบนโต๊ะใส่เธอ  

ตุ๊บ! 

เหมยอิงใช้มืออันสั่นเทาหยิบมันขึ้นมา มันคือภาพก่อนหน้านี่ที่เธอกอดกับพี่ชาย 

"หมะ เหมยอธิบายได้นะคะ" 

"มันเป็นใคร!!"นิคาร์ลอดกัดฟันถามเธอเสียงเหี้ยม 

"........" 

"ฉันถามว่ามันเป็นใคร!!" 

ควับ 

เพล้ง 

"กรี๊ด!!"เหมยอิงผวาตกใจกับการกระทำของเขา 

นิคาร์ลอดขวางแล๊บท๊อบในมือเธอทิ้งระบายอารมณ์อย่างเกรี้ยวกราด 

"บอกฉันมาเดี๋ยวนี้ว่ามันเป็นใคร!!"นิคาร์ลอดกระชากร่างบางขึ้นมา 

"ฮึก ฮึก"เหมยอิงตัวสั่นเทา ผู้ชายคนนี้เป็นใครกันเขาไม่ใช่พี่คาร์ลอดของเธอ 

 "พูด!!"

มาแล้วจ้าาาาา อย่าลืมเม้นกดไลค์ให้ไรท์ด้วยน่าาาา รักรีดเดอร์

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น