ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 28 ความต้องการ

ชื่อตอน : chapter 28 ความต้องการ

คำค้น : เพลิงรักอสุรา ละอองอาย NC Nc nc มาเฟีย นักศึกษา โคแก่กินหญ้าอ่อน โหด ดุ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 46

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2562 19:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 28 ความต้องการ
แบบอักษร

มิวรู้สึกเหมือนตัวเองตกจากที่สูง ทว่าจนแล้วจนรอดก็ยังหาก้นบึ้งของหุบเหวแห่งนี้ไม่เจอ บางครั้งบางคราคลายจะมีฝ่ามืออุ่นร้อนของใครคนหนึ่งกำลังลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธอ และบางครั้งก็เหมือนกับว่ามีเสียงกระซิบแผ่วเบาข้างๆใบหู


เธอตกอยู่ในห้วงฝันที่ไม่อาจตื่นนานแสนนาน นานเสียจนเธอเริ่มจะลืมเลือนตัวตนของตัวเอง


ฉับพลันนั้นเอง ระหว่างที่เธอกำลังสิ้นหวังกับตัวเอง ความรู้สึกเจ็บจากแรงกระแทกก็ปลุกให้เธอตื่น ไม่คิดเลยว่าการเฝ้ารออันยาวนานนี้จะสิ้นสุดลงเสียที!


ครั้นเมื่อลืมตาตื่น กลับพบว่าก้นบึ้งของหุบเหวหาใช่หินแข็งหรือพื้นดินพื้นน้ำ ทว่ามันเป็นพรมขนแกะอันแสนนุ่มนิ่มจนเธอเผลอถอนใจออกมาอย่างโล่งอก


ครั้นมองขึ้นไปก็พบกับเตียงใหญ่ด้านข้าง ห้องโดยรอบกว้างมากและคุ้นตาจนมิวประหลาดใจ เหมือนเธอจะเคยมาที่แห่งนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง


ทว่าระหว่างที่เด็กสาวกำลังใช้ความคิด บนเตียงนั้นก็บังเกิดภาพของท่อนขาของคนคนหนึ่ง เด่ชี้ออกมานอกขอบเตียงตรงตำแหน่งกลางตัวของเธอพอดี


ใคร?


ไม่รอให้เธอสงสัยนาน ร่างหนักๆของคนผู้นั้นก็กลิ้งตกลงมาจากเตียง ทิ้งน้ำหนักตัวบนร่างของเธอแบบจังๆ


“โอ๊ยยย” มิวร้องครางด้วยความเจ็บจุก น้ำหนักตัวของเขาไม่ใช่น้อยๆ


คนที่ยังหลับขยับตัวกกกอดร่างแบบบางของเด็กสาวเอาไว้แน่น ใบหน้านั้นยังซุกไซร้ซอกคอระหงเหมือนอย่างคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี


มิวตัวแข็งทื่อ ความเย็นจากเนื้อตัวที่ส่งผ่านมาบอกชัดว่าผู้ชายที่กำลังนอนกอดเธออยู่นี้ไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าสักชิ้น!


ทว่ามิวก็ยังมีสติไม่โวยวาย หล่อนพยายามใช้สองมือผลักหน้าของคนบนร่างออกจากซอกคอ เพื่อดูให้ชัดๆว่าเขาเป็นใคร ก่อนจะต้องรีบวางใบหน้าของเขาคืนที่เดิมเมื่อได้เห็นชัดๆเต็มสองตา


‘โรคจิตบ้ากามวิตถาร!’ มิวก่นด่าในใจ หนนี้เธอเติมท้ายให้เขาอีกหนึ่งคำ เพราะมันเหมาะกับเขามาก คนดีๆที่ไหนจะมานอนแก้ผ้าไม่อายฟ้าอายดินเช่นนี้


เด็กสาวพยายามทบาวนความจำช่วงสุดท้ายก่อนจะหมดสติ คิดแล้วคิดอีกที่จำไม่ได้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น


“ตายแล้ว ค่าเทอม!” มิวอุทานออกมาเสียงดังเพราะความตกใจ


ร่างแบบบางพยายามจะดีดดิ้นและผลักคนบนร่างให้พลิกลงไปด้านข้าง แต่สู้พยายามอยู่นานก็ไม่เป็นผล นอกจากจะไม่ขยับก็คลายกับว่าน้ำหนักที่ทับลงมาจะมากกว่าเก่าเสียด้วยซ้ำ


มิวถอดใจ หล่อนเลิกพยายามแล้วมาใช้ความคิดแทน


ในเมลล์แจ้งมีเอกสารจ่ายค่าเทอมแนบมาด้วย ตอนที่เปิดอ่านเธอเห็นว่ากำหนดของมันคือให้หลังจากวันประกาศผลเจ็ดวัน อย่างน้อยๆเธอก็ยังพอมีเวลารวบรวมเงิน แต่ตอนนี้เธอจะต้องออกไปจากตรงนี้ก่อน ออกไปจากการถูกกกกอดเช่นลูกหมาในอ้อมอกเจ้านาย


เด็กสาวพยายามขยับขา แต่แล้วก็รู้สึกว่ามีบางอย่างที่มันแข็งขืนเบียดสีหน้าขาของเธออย่างจัง ความอุ่นร้อนของมันทำให้เด็กสาวหน้าแดง เนื้อตัวแข็งทือโดยอัตโนมัติ


เธอไม่มีวันลืมลงว่าเจ้าสิ่งนั้นคืออะไร ในเมื่อเธอเคยเกือบจะกลืนมันเข้าไปแล้วทั้งอัน!


“คิดถึงมันไหมละ?” เสียงอู้อี้ดังจากปากของชายหนุ่ม เตโชพลิกตัวขยับขึ้นสูง ทำให้ ‘เจ้าสิ่งนั้น’ เสียดสีขึ้นมาจนถึงแกนกลางกายของเด็กสาวอย่างพอดิบพอดี


ใบหน้าคมคายจดจ้องมองใบหน้าของเด็กสาวที่เห่อแดงอย่างพินิจพิจารณา


“หายใจสะดวกรึเปล่า” ชายหนุ่มยิ่งคำถามใส่เด็กสาวในทันที


มาลิณีรู้สึกว่าตนเองหายใจถี่หอบเพราะความตื่นตกใจ แต่ถึงกระนั้นก็ยังพยักหน้าบอกไปว่าตนเองปกติ


“แล้วคอละ ลองพูดสิ” ชายหนุ่มออกคำสั่งราวกลับเธอเป็นลูกน้องของเขาอย่างไรอย่างนั้น


“หนัก ลงไปได้ไหมคะ” เด็กสาวไม่ลังเลที่จะพูดสิ่งที่ตนกำลังคิด เพราะนอกจากจะหนักหล่อนยังจะต้องรับความกดดันจากความรุ่มร้อนใต้ท้องน้อยของชายหนุ่ม


เตโชทำตาโตเหมือนอย่างไม่ได้ยินคำพูดของเด็กสาว ก่อนจะเท้าแขนข้างหนึ่งกับพรมขนแกะ ส่วนมืออีกข้างยื่นมาบีบแก้มนุ่มนิ่มของมิวเสียจนริมฝีปากห่อเป็นรูปตัวโอ


“คิดว่าจะเป็นใบ้ซะอีก ปากดีๆแบบนี้ถ้าพูดไม่ได้แล้วจะเอาไปทำอะไรได้อีกละ?” เตโชพูดจายียวนเด็กสาว แต่แล้วจู่ๆความคิดของเขาก็แล่นเข้าหัวจนตัวเขาเสียเองที่เป็นฝ่ายหน้าแดง


เพราะริมฝีปากของเธอกำลังห่อตัวเป็นรูปตัวโอจากแรงบีบข้างแก้ม มันชวนให้หนึ่งถึงเหตุการณ์แสนหวามไหวในอ่างอาบน้ำวันนั้นเสียยิ่งกว่าอะไร


ชายหนุ่มรู้สึกว่าความเป็นชายของเขากำลังรุ่มร้อน เหมือนอย่างมันกำลังต้องการเข้าไปในเรียวปากช่ำน้ำของเด็กสาวในตอนนี้


“ปล่อยหนูไปเถอะค่ะ หนูสัญญาว่าจะลืมทุกอย่าง” มิวพยายามพูดแม้ว่าปากของตนจะถูกเขาบีบเอาไว้จนขยับได้ยากแล้วก็ตาม


“ลืมอะไร?” ชายหนุ่มยกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นเป็นเชิงถาม ก่อนจะใช้สายตามองดูหน้าของเธออย่างใจเย็น


“ลืมเรื่องที่คุณฆ่าผู้ชายคนนั้น หนูไม่เอาไปบอกใครหรอกค่ะ เพราะฉะนั้น...ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ” เด็กสาวขอร้องเขาด้วยสายตาวิงวอน


หล่อนคิดมาตลอดว่าที่ตัวเองถูกอีกฝ่ายตามราวีไม่เลิกไม่ราเช่นนี้เป็นเพราะเขากลัวว่าหล่อนจะเอาเรื่องที่เขาสังหารแก๊งค้ายาไปบอกคนอื่น


ตอนแรกมิวก็คิดจะเอาเรื่องนี้มาเป็นไพ่ช่วยชีวิต หากเขาคิดจะฆ่าเธอขึ้นมาจริงๆ เธอจะเอาเรื่องนี้ไปบอกตำรวจ ทว่าหลังจากที่ได้เห็นอิทธิพลทั้งเหนือน้ำและใต้น้ำของผู้ชายคนนี้ เธอก็คิดแล้วว่าไม่มีทางที่คนตัวเล็กๆอย่างเธอจะทำอะไรเขาได้


“แล้วถ้าฉันไม่ยอมปล่อยละ... เธอจะทำยังไง?” ชายหนุ่มถามด้วยใบหน้ายียวน ดวงตาคมของเขาจ้องมองมาทางเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนที่รวบรินกรอบหน้าสาวทำให้มิวเริ่มไม่มั่นใจในตนเอง


“คุณต้องการอะไรกันแน่...” มิวถามอย่างสงสัย หล่อนไม่เข้าใจจริงๆว่าเขากำลังต้องการสิ่งใดจากเธอ เพราะนอกจากชีวิต ก็ไม่มีสิ่งใดที่เธอจะมอบให้เขาได้อีก


ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาหาเด็กสาว เขาบีบแก้มของเธอเอาไว้ทำให้มิวไม่สามารถจะหลบหลีกการกระทำของเขาได้เลย ได้แต่นอนนิ่งรับรสจูบที่เขาบรรจงป้อนให้ถึงริมฝีปาก


เรียวลิ้นร้อนชอนไชเข้ามาอย่างรุกล้ำก่อนจะหมุนวนรอบเรียวลิ้นเล็กของเด็กสาวอย่างดุดัน กวาดเอาความหอมหวานออกไปจากโพรงปากของเด็กสาวราวกับคนหิวกระหาย


ครั้นดื่มด่ำกับรสจูบจนเต็มคราบ เตโชจึงค่อยๆผละริมฝีปากของตนออกไปอย่างช้าๆ พูดประโยคหนึ่งออกมาขณะที่ริมฝีปากของเขายังคลอเคลียกลีบปากบางของเธอไม่ห่าง เป็นประโยคที่ทำให้เด็กสาวหัวใจกระตุกวูบ


“ฉันต้องการ...ทั้งหมดของเธอ”


*******************************************************************************************************************************************************************


ทั้งหมดของเฮียนี่หมายถึงตั้งแต่หัวจรดปลายนิ้วเท้าคือต้องการ แม้แต่เล็กขบคือถ้ามีเฮียก็จะเอาด้วย เพราะเฮียโรคจิต !!! 555


เรื่องกำลังจะเข้าแก่นแล้วน่าาา เกียมตัวให้ดี ความจิตแบบเต็มขั้นกำลังจะมาาา


ขอคนละเม้นต์นะคะ จุฟ



ความคิดเห็น