saxwongsirisup

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

น้องต่ายกับคุณเชน 1

ชื่อตอน : น้องต่ายกับคุณเชน 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2562 13:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
น้องต่ายกับคุณเชน 1
แบบอักษร

ตอนสายวันนั้น ต่ายออกจากบ้านใส่ชุดนักศึกษา ขึ้นรถไฟฟ้าสายสีเขียว ตรงไปที่บริษัท JKD Creative บริษัทโฆษณา ที่ใหญ่อันดับต้นๆ ของประเทศไทย เธอเรียนอยู่ปีสอง กำลังจะขึ้นปีสาม และเลือกเอกโฆษณา ในปีหน้า อาจารย์จึงให้เธอทำรายงานสัมภาษณ์บุคคลในวงการโฆษณาที่เธอชื่นชอบ เธอเลือกสัมภาษณ์ คุณเชน เจ้าของบริษัท JKD Creative ที่มีผลงานโฆษณาทางสื่อต่างๆมากมาย เป็นที่รู้จักทั่วประเทศ

กว่าเธอจะนัดสัมภาษณ์เชน ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องผ่านด่านหลายด่าน ตั้งแต่พนักงานรับโทรศัพท์ พนักงานฝ่ายบุคคล และเลขาหน้าห้อง กว่าจะได้คำตอบว่าเชนยินดีให้สัมภาษณ์หรือไม่ ทั้งที่เธอมีจดหมายแนะนำตัวจากมหาวิทยาลัยแล้ว

เลขาของเชน โทรกลับมาแจ้งต่าย ว่าเชนสะดวกวันไหนเวลาอะไร เขามีเวลาแค่วันนี้เท่านั้น ถ้าต่ายไม่สะดวก ก็ยกเลิกไป ไม่มีโอกาสนัดใหม่ ที่สำคัญ เขามีเวลาให้แค่ ยี่สิบนาที ห้ามเกิน เลขาของเขาขอให้ต่ายส่งคำถามไปก่อน เพี่อเขาจะได้เตรียมตัว หรือหากคำถามไม่เหมาะสม จะได้แจ้งกลับที่ต่าย แล้วยังย้กับำต่ายอีกว่า ต้องตรงเวลา ห้ามสายเด็ดขาด ต่ายต้องมารอ เตรียมพร้อมก่อนเวลานัด

ต่ายนั้นรู้สึกว่า เขาช่างเยอะเหลือเกิน จะอะไรกันนักหนา จนเธอเกือบจะบอกเลขาเขาไปแล้วว่า ไม่สัมภาษณ์ก็ได้ แต่เธอก็ยอมทำตามที่เลขาเขาแจ้งมา เพราะเห็นว่า อุตส่าห์หาเวลานัดจนได้แล้ว ไปก็ไป

ต่ายลงจากสถานีรถไฟฟ้าแล้วเดินต่อไปที่ตึก แลกบัตรที่ รปภ ของตึก แล้วขึ้นลิฟต์ไปชั้นสามสิบแปด เธอมองหาป้ายบริษัท JKD แล้วกดกริ่งที่หน้าประตู มีเสียงจากลำโพงดังขึ้น

“สวัสดีค่ะ มาพบใครค่ะ”

“เอ่อ มาพบคุณเชนค่ะ”

“จากไหนคะ”

“นักศึกษาที่นัดมาสัมภาษณ์ วันนี้สิบโมงค่ะ”

“เชิญค่ะ”

มีเสียงดังติ๊งเพี่อบอกให้รู้ว่าประตูปลดล๊อคแล้ว และเลื่อนเปิดอัตโนมัติ ต่ายจึงเดินเข้าไป ที่ล้อบบี้มีพนักงานต้อนรับอยู่ เธอบอกให้ต่ายนั่งรอ คุณเชนพร้อมให้พบสิบโมงตรงตามนัด เธอมาก่อนเวลาประมาณ สิบนาที่ซึ่งตรงตามที่เธอวางแผนไว้

อีกสองนาทีสิบโมง พนักงานต้อนรับก็บอกให้เธอเข้าไปด้านใน เมื่อต่ายเดินเข้าไป เธอก็เห็นบรรยากาศที่แตกต่างจากบริษัททั่วไปอย่างสิ้นเชิง เพราะมันเหมือนร้านกาแฟมากกว่าสำนักงาน มีคนเดินไปเดินมา มีโต๊ะให้คนนั่งเป็นกลุ่มเล็กๆหลายกลุ่ม มีเคาน์เตอร์ให้สั่งกาแฟได้จริงๆ เธอยืนงงอยู่ว่าจะไปทางไหนต่อ ก็มีคนเดินตรงมาหาเธอ แล้วพูดกับเธอว่า

“คุณต่ายใช่มั๊ยคะ เชิญทางนี้ค่ะ”

ความคิดเห็น