เสียงโซ่ตรวน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 32

คำค้น : วาย ฟ้า

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2562 23:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
32
แบบอักษร

"น่ารักจัง ฟ้าของพี่น่ารักที่สุดเลย นางฟ้าของพี่"

ริมฝีปากของพี่หมอกค่อยๆจูบลงมาที่ต้นคอ พร้อมทั้งมือหนาที่ลูบลงมาที่สะโพกของผมช้าๆและเบาๆจนหายใจติดขัด ก่อนที่จะโดนจู่โจมด้วยริมฝีปาก ผมค่อยๆหลับตาลงแล้วจิกมือลงกับเบาะหนังของรถ อีกฝ่ายจ้องมองเข้ามาภายในดวงตาของผมราวกับฝ่าจะกลืนตัวผมเข้าไปอย่างนั้นแหละ

"อ๊ะ อื้อ..."

"ไม่อยากปล่อยไปเลย... เด็กดี"

"แต่ ผมต้องไปทำงานนะครับ"

ลมหายใจที่พรูออกมาจากอีกฝ่ายทำให้ผมรู้สึกเย็นยะเยือกผ่านแผ่นหลังเข้ามาผมก้มหน้าลงอย่างผวาก่อนที่พี่หมอกจะเอื้อมมือมายึดที่ต้นคอของผมเบาๆ

"กลัวเหรอ? กลัวทำไม เราทำอะไรผิดรึเปล่า?"

ผมส่ายหน้าให้ชายหนุ่ม ก่อนที่ชายตรงหน้านั้นจะหัวเราะออกมาเสียงเบามือของเขาเองก็ลูบๆลงมาที่เส้นผมของผม

"ฟ้า... ช่วงนี้เราแปลกๆไปนะ"

เสียงทุ้มเย็นนั้นถามขึ้นมา แปลกไป...? แปลกไปงั้นเหรอ? ไม่ใช่ แล้วละมั้ง คนที่แปลกไปคือพี่หมอกเองไม่ใช่รึไง? ช่วงนี้พี่หมอกเองก็หึงมากด้วยไม่ใช่เหรอ?

"ผม เอ่อ... ไม่นะครับ อ๊ะ ถึงเวลาต้องไปแล้ว"

"อา นั่นสินะ รั้งไว้นานแล้วด้วย ตั้งใจทำงานละ"

เจ้าตัวโบกมือหยอยๆให้กับผมที่เดินออกมาจากรถในสภาพที่มึนๆ ผมพรูหายใจออกมาแล้วยกมือขึ้นจิกลงกับอกของตัวเองอย่างสับสน พี่หมอกนะ... เป็นอะไรรึเปล่าก็ไม่รู้ เสียงของรถมันแล่นออกไปนั้นทำให้ผมหันไปมองตามหลังของรถคันนั้น ก่อนที่ผมจะเดินเข้าไปยังร้านกาแฟร้านหนึ่ง วันนี้ผมก็นัดพี่ต้นมาทำงานอีกแล้วเพราะงานใหม่นี้จะต้องแก้กันเยอะอยู่ กว่าพี่หมอกจะปล่อยให้ผมออกมาก็ นานจนเลท... แล้วพี่ต้นก็รอมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วด้วย




กริ๊ง

เสียงประตูตรงร้านกาแฟถูกเปิดออกจนเสียงกระดิ่งดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มที่นั่งก้มหน้าอยู่กับหนังสือนั้นเงยหน้าขึ้นมามองทางนี้ ผมยิ้มแหยยิ้มเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเจื่อนๆ พี่ต้นค่อยๆขยับตัวแล้วจากนั้นก็ดึงเก้าอี้ออกมาให้ผมนั่ง

"ขอโทษครับ พี่ต้น..."

"อ่า นานเลยนะคราวนี้พี่ชายไม่ปล่อยสินะ"

ผมยิ้มแหยออกมาอย่างขอโทษขอโพยแล้วก็ยกมือขอโทษไปเพราะยังไงพี่ต้นก็ยังคงเป็นคนที่อายุมากกว่า ทั้งๆที่เขามาจ้างงานเราแท้ๆแต่กลับเป็นตัวเองที่มาช้าเองถ้าเป็นคนอื่น ไม่สิต่อให้เป็นคนที่ทำงานมาด้วยกันตั้งนานก็ทนไม่ไหวถ้าหากเป็นแบบนี้ตลอด

"ขอโทษครับ พี่หมอกเขา..."

"ไม่เป็นไรๆ พี่เข้าใจเขาก็หวงของเขานี่นะ"

อีกฝ่ายหัวเราะออกมาเสียงเบาแล้วก็ยื่นเมนูมาให้ผมสั่งของว่างซึ่งแน่นอนว่าอาหารข้างนอกบ้านมันไม่ได้ถูกปากผมเสียเท่าไหร่ แถมกินเข้าไปทีไรก็อ้วกออกมาทุกทีนั่นแหละ

"เอาละ เรามาเข้าเรื่องงานกันเถอะ"

ผมพยักหน้าหงึกๆแล้วก็ดึงเอาโน๊ตบุ๊คมาวางไว้ที่หน้าโต๊ะเพื่อที่จะทำงาน จริงๆร้านนี้กับร้านข้าวนั้นมันเป็นร้านประจำของพวกผมนั่นแหละ บางทีก็มาสิงที่นี่ทั้งวันเลยเพราะงั้นถึงได้สนิทกับทางเจ้าของร้านระดับหนึ่ง

"อ่า..."

จะให้ผมเลือกอะไรดีละ? ผมวางเมนูลงกับโต๊ะอย่างมึนๆ จนพี่ต้นอมยิ้มออกมา

"ต้องสั่งนะ มางั้นพี่สั่งให้ ถ้าหากปากเรามันไม่รับรส ลองกินซาเขียวมั้ย? มันขมๆหวานๆอาจจะดีก็ได้พี่เลี้ยงเอง"

คนตรงหน้าพูดขึ้นมาเสียงนุ่มแล้วก็หันไปสั่งซาเขียวกับพนักงานซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะ

"แบบนั้นก็ได้ ขอบคุณครับ"

แต่ต่อให้กินไปก็เสียดายอยู่ดีเพราะยังไงก็ต้องอ้วกออกมาอยู่แล้ว

"..."

"เจอสายตาร้อนแรงแบบนั้นจะต้องละลายแน่ๆ"

เสียงหัวเราะของพี่ต้นดังขึ้นมาหลังจากที่เงยหน้าขึ้นมาจากจอโน๊ตบุ๊คมามองผม เพราะว่าตอนนี้ผมนั้นกำลังจ้องมองแก้วซาเขียวอยู่บนโต๊ะ

"ผมจะกินไหวจริงๆนะเหรอครับ?"

"เอ้า ก็ไหวป่าววะ กินสิ"

พี่ต้นเอ่ยสั่งราวกับจะบอกว่าถ้าไม่กินงานคราวหน้าพี่ไม่จ้างเราจริงๆนะ สายตานั่นทำเอาผมถึงกับอึกอักพูดไม่ออก เอาเถอะ... จะอ้วกก็อ้วกมันลงตรงนี้เลยละกัน ผมค่อยๆเอื้อมมือไปคว้าเอาแก้วซาเขียวนั้นขึ้นมา แล้วดูดมันเข้าไปคำสองคำ รสชาติขมๆที่มันแตะลิ้นทำให้ผมถึงกับขมวดคิ้ว แต่พอกลืนลงคอมันกลับหวานจนแทบละลายคอเสียให้ได้ หวา... รสชาติมัน อร่อยจังแหะ ไม่ได้รสชาติแบบนี้มานานแค่ไหนกันแล้ว

"ทำไมหน้าตาฟินๆ เอ้าๆ ค่อยๆดูด"

"อร่อย..."

อีกฝ่ายหัวเราะออกมาเสียงเบา ราวกับว่าตลกขบขันนักหนาเล่นเอาผมถึงกับรู้สึกว่าหน้ามันร้อนๆยังไงชอบกล

"ทำอย่างกับไม่เคยกิน"

"ผม... ไม่ได้กินอะไรแบบนี้มาเกือบจะหลายปีแล้วครับ"

เพราะตั้งแต่ที่พี่หมอกโผล่มา... ก็กินอาหารนอกบ้านไม่ได้เลยตั้งแต่นั้นมา ผมหัวเราะออกมาเมื่อพี่ต้นทำหน้าฉงน

"งั้นเหรอ? แล้วไปหาหมอรึยังเนี่ย?"

"พี่เขาเคยพาไปครับ แต่... ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นแต่ตอนนี้คงไม่เป็นไรแล้ว"

ผมพูดออกไปเสียงเบา ก่อนที่ผมจะรู้สึกว่าแผ่นหลังมันเย็นยะเยือกขึ้นมาแปลกๆ พอหันกลับไปมองที่นอกร้านก็พบว่ามันว่างเปล่า

"มีอะไร?"

"เอ๊ะ ไม่ครับ"

ไม่มีอะไร... แค่รู้สึกว่ามันแปลกๆไป




…………………………………………………………………………………………………………………………………………………

มาแล้นนนนนน นานๆจะมาทีเล้ย 5555555555 มาซะดึกเล้ย~ ง้อวววว ทาสฟังเพลงทั้งวันเลยยยย ไปละฝันดีนะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น