น้ำมิ้ม

ในเมื่อความรักที่เขาเพียรรักษา ไม่มีค่าสำหรับใครเลย คงจะไม่แปลกอะไรถ้าวันนี้เขาจะเลือก "เงิน" ดูบ้าง ..นับจากนี้พัทธ์บอกตัวเอง เขาจะเป็นฝ่ายตีราคาดูบ้างว่าความรักมันควรจะตีเป็นเงินเท่าไร

ชื่อตอน : งานยุ่ง!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 39

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2562 21:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งานยุ่ง!
แบบอักษร

โรงพยาบาลในตัวเมืองที่แม้จะเป็นโรงพยาบาลเอกชนหากคนไข้ก็นับว่าหนาตา แต่ถึงกระนั้นพอร่างสูงใหญ่ของพัทธ์เดินนำหญิงสาวเข้าไปถึงก็มีพยาบาลจำนวนไม่น้อยเอ่ยทักทายชายหนุ่มอย่างคุ้นเคย ก่อนที่จะมีพยาบาลสาวเดินมาหาพลางนำทั้งคู่ไปยังห้องเยี่ยมผู้ป่วย

“คุณหมอแจ้งว่าคิวผ่าตัดคุณยายคืออีก 5 วันนับจากนี้ค่ะ ช่วงนี้คุณยายคงต้องอยู่ที่ห้อง CCU ไปก่อนนะคะเพื่อเตรียมตัวสำหรับผ่าตัด แต่ว่าคนไข้อายุมากแล้วความเสี่ยงก็สูงตามไปด้วย สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับคนไข้ตอนนี้ก็คือกำลังใจ ดังนั้นถ้าเป็นไปได้ก็อย่าลืมมาเยี่ยมบ่อยๆนะคะ”

เสียงพยาบาลคนเดิมยังคงเอ่ยกับทั้งคู่หากมีเพียงพัทธ์เท่านั้นที่รับคำเพราะหญิงสาวข้างตัวนั้นรีบผวาเข้าไปหาผู้เป็นยายทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องคนไข้

“ยาย...ยายจ๋า ยายเป็นยังไงบ้างจ๊ะ”

“หนึ่งเหรอลูก” หญิงชราพึมพำเบาๆก่อนจะพยายามยิ้มให้หลานที่มีสีหน้าห่วงใยปนกังวลแต่ก็พยายามที่จะชวนยายนวลคุยอย่างแจ่มใส

“หมอบอกว่ายายจะผ่าตัดอาทิตย์หน้านี้แล้ว คราวนี้ยายจะได้มีเวลาคุยกับคุณพัทธ์อีกนานเลยนะจ๊ะ”

“คุณพัทธ์เหรอลูก”

“จ้ะยาย คุณพัทธ์ก็มาเยี่ยมนะจ๊ะ แต่คุยกับหมออยู่ข้างนอก”

หนึ่งนาถว่าพลางเบี่ยงตัวให้ยายได้เห็นร่างสูงของพัทธ์ที่เลี่ยงไปคุยกับหมอที่จะผ่าตัด ทำเอาคนป่วยที่นอนไม่สบายตัวเพราะต้องใส่เครื่องพยุงหัวใจค่อยยิ้มกว้างได้ ก่อนจะหันมาทางหลานสาวอย่างมีความหวัง

“คุณพัทธ์เขายอมมาเจอยายแล้ว”

“จ้ะยาย เขายังบอกอีกว่าถ้ายายหายดีแล้ว เขาจะยอมรับฟังเรื่องทุกอย่างที่ยายอยากจะบอกเขา เพราะฉะนั้นยายต้องหายไวๆนะจ๊ะ คุณพัทธ์เขารอยายอยู่นะ”

“ขอบใจมากลูก ยายขอบใจหนึ่งมากจริงๆ”

หญิงชราเอ่ยกับหลานสาวน้ำตาซึมก่อนจะพยายามยิ้มสู้ แม้ร่างกายจะอ่อนแรงทว่าเพื่อสิ่งที่ตนพยายามอดทนมายี่สิบปีนางจะต้องผ่านมันไปให้ได้ไม่ว่าจะต้องใช้ความอดทนสุดท้ายต่อสู้กับการผ่าตัดครั้งใหญ่ในชีวิตก็ตาม

พัทธ์เดินตามพยาบาลไปยังห้องทำแผลก่อนจะเข้าไปรับการตรวจจากนายแพทย์ประจำตัว สีหน้าของชายหนุ่มดูเหมือนจะสำนึกผิดน้อยๆเมื่อบุรุษสูงวัยในชุดกาวน์เอ่ยตำหนิเขาตรงๆ

“ผมนัดให้คุณพัทธ์มาตรวจตั้งนานแล้ว แต่ทำไมเพิ่งมาครับ หรือเห็นว่าบาดแผลภายนอกมีไม่มากเลยนิ่งนอนใจ อย่าลืมว่าคุณรถคว่ำมานะครับ ต่อให้โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก แต่ก็ไม่ควรวางใจกับร่างกายตัวเองจนละเลยขนาดนี้”

“ผมขอโทษครับ แต่หมอก็น่าจะเข้าใจว่าผมงานยุ่ง”

“ยุ่งแค่ไหนก็ต้องมาครับ วันนี้มีใครมาด้วยหรือเปล่า หรือมาคนเดียวครับ”

“มีคนจากที่ไร่มาด้วยคนหนึ่งครับ หมอถามทำไมเหรอครับ”

นายแพทย์สูงวัยไม่ตอบแต่กลับหันไปทางพยาบาลพลางสั่งสั้นๆ “ไปเชิญญาติคนไข้มาหน่อย หมอมีเรื่องจะคุยกับเขา”

“เขาไม่ใช่ญาติผมครับหมอ หมอไม่ต้องไปเชิญเขามาเลย” พัทธ์ท้วงเสียงหลงแต่ดูเหมือนนายแพทย์ประจำตัวจะรู้จักนิสัยคนไข้ดีไม่น้อย

“ถึงไม่ใช่ญาติ แต่อย่างน้อยเขาก็พาคุณมาโรงพยาบาลได้ หมอเลยคิดว่าคุยกับเขาไว้สักหน่อยก็ดี”

“หมอ! แต่เขาเป็นแค่ลูกน้อง...”

“ญาติคนไข้มาแล้วค่ะหมอ” พยาบาลเอ่ยแทรกขึ้นก่อนจะพาหนึ่งนาถก้าวเข้ามานั่งเก้าอี้ว่างข้างๆเจ้าของไร่หนุ่มที่หน้าบูดขึ้นทันทีและถ้าหญิงสาวตาไม่ฝาดเธอคิดว่าพัทธ์เหมือนกับจะแอบค้อนให้คุณหมอทีหนึ่งด้วย

“คุณมากับคุณพัทธ์ใช่หรือเปล่าครับ”

“ค่ะหมอ” หนึ่งนาถตอบพลางแอบชำเลืองคนข้างตัวไปพลาง ครั้นพอเห็นว่าชายหนุ่มไม่ได้ว่าอะไรหญิงสาวเลยหันไปสนใจสิ่งที่นายแพทย์พูดต่อ

“คุณคงทราบแล้วว่าคุณพัทธ์ได้รับอุบัติเหตุรถคว่ำเมื่อหลายวันก่อน ปรกติหมอจะนัดมาล้างแผลที่ศีรษะทุกวันและนัดตรวจร่างกายซ้ำ แต่ในเมื่อคุณพัทธ์บอกว่าไม่ว่างเพราะงานที่ไร่ยุ่งตลอด หมอก็คงต้องให้คุณพัทธ์ล้างแผลเองที่บ้าน เดี๋ยวหมอจะสั่งยาให้ คุณก็รบกวนไปกับพยาบาลนะครับ เดี๋ยวเขาจะอธิบายเรื่องการล้างแผลให้คุณฟังเอง”

“คะ? คือ หมายความว่าดิฉันต้องเป็นคนล้างแผลให้เขาเหรอคะ”

หนึ่งนาถถามเสียงหลงก่อนที่จะรีบก้มหน้ารับคำอุบอิบเมื่อเห็นสายตาดุตวัดมองมาอย่างไม่สบอารมณ์พร้อมกับน้ำเสียงพาลๆ

“ทำไม หรือแค่นี้ทำให้ฉันไม่ได้”

“เปล่าค่ะ งั้นดิฉันขอตัวตามพยาบาลออกไปก่อนนะคะ”

หนึ่งนาถว่าพลางลุกออกไปแต่ยังไม่วายแอบได้ยินหมอกำชับตามหลังมาอีกว่า “ต้องล้างแผลทุกวันนะครับ ห้ามลืมเด็ดขาด คราวนี้จะมาอ้างว่างานยุ่งไม่มีเวลาไม่ได้แล้วนะคุณพัทธ์”

 ....................................


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น