email-icon

ฝากถูกใจติดตามและเม้นให้เฮียแจ็คสันด้วยนะคะ. และเป็นกำลังใจในการเขียนให้ไรท์ด้วยเน้อ...คำผิดไม่ต้องห่วงค่ะเยอะเหมือนเดิม555 จากใจนักเขียนมือใหม่จางหยี

ตอนที่5. เรื่องดี

ชื่อตอน : ตอนที่5. เรื่องดี

คำค้น : Got7 Jackson แจ็คสัน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 499

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ย. 2562 16:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่5. เรื่องดี
แบบอักษร

 

ผ่านมาสองอาทิตย์กว่าแล้วที่ฉันเจอแจ็คสันคราวที่แล้วและเขาก็ไม่ได้มาที่นี่อีก.และฉันจะไปนึกถึงเขาทำไมกันเนี่ย 

"นี่ไอฝันไอวินแกสองคนรู้ยังว่าร้านเราอะเปลี่ยนเจ้าของใหม่แล้วนะ" แอร์เพื่อนอีกคนบอกกับฉันและวินที่ยืนจัดของกันอยู่ 

"เปลี่ยนเจ้าของหรอและพวกเราต้องตกงานกันด้วยไหมเนี่ย" ถ้าฉันตกงานแล้วจะหาเงินจากไหนไปรักษาแม่ละงานสมัยนี้ยิ่งหายากๆอยู่ด้วย 

"ฉันได้ยินมาว่าเจ้าของคนใหม่จะไม่ลื้อร้านนี้​และที่สำคัญเขาก็จะไม่ไล่พนักงานออกสักคนด้วย" 

"และเจ้าของคนใหม่เนี่ยเป็นใครแกรู้ไหม" วินที่ถามแอร์อย่างสงสัย 

"ไม่รู้อะแต่ที่ฉันรู้นะเขาซื้อต่อร้านนี้ตั้งยี่สิบล้านเลยนะเว้ยและที่สำคัญเจ้าของคนใหม่หล่อมากๆด้วย" ไอแอร์พูดและทำหน้าเพ้อยังกับมันเจอหนุ่มหล่อมายืนตรงหน้ายังนั้นอะ 

"โห..อวดรวยชะมัดและแกเคยเห็นหน้าเขาแล้วไงถึงรู้ว่าหล่ออะไอแอร์" วินที่ไปว่าเขาและถ้าเขาได้ยินนี้คงโดนไล่ออกแน่ๆวิน 

"ไม่เคยอะได้ยินคนอื่นเขาพูดมากัน...แต่ที่แกถามฉันแบบนี้หึงฉันอะดิไอวิน" แอร์บอกและยิ้มออกมาที่แกล้งให้วินหน้าเหวอได้ 

"หึงบ้าบออะไรละ..แกนี่เพ้อใหญ่แล้วไอแอร์ไอบ้า" วินพูดและดีดที่หน้าผากแอร์จนมันกุมด้วยความเจ็บ 

"หึ..แกสองคนนี่ก็เล่นเป็นเด็กๆไปได้..แต่ฉันว่านะเขาจะรวยหรือไม่รวยก็ช่างเถอะเพราะตอนนี้ฉันยังมีงานทำอยู่และพวกแกก็ไปทำงานกันได้แล้วมัวอู้อยู่นั้นเหละเดี๋ยวก็ได้โดนไล่ออกกันหมดหรอก" ฉันบอกทุกคนก่อนที่จะกลับมาจัดของเหมือนเดิม...ยังมีความโชคดีอยู่นะเนี่ยฉันที่ไม่ต้องหางานทำใหม่ 

...................................................... 

 

16.00 น. 

"เลิกงานแล้วฉันไปก่อนนะพวกแก" ฉันบอกแอร์และวินก่อนที่จะออกมาจากร้านเพื่อไปหาแม่ที่โรงพยาบาล 

"ฝันจะไม่ให้วินไปส่งจริงๆหรอ" วินพูดกับฉันแต่ประโยคนี้ตั้งแต่ฉันยังไม่เลิกงานเลย 

"ไม่เป็นไรวินแกมีงานต้องทำต่อ..ไปส่งฉันเดี๋ยวก็กลับมาทำงานไม่ทันพอดี" ฉันบอกวินก่อนที่วินจะทำหน้ามู่ใส่ 

"ไอวินแกอะอยู่ช่วยฉันดีแล้ววันนี้ลูกค้ายิ่งเยอะๆอยู่..ส่วนฝันแกเดินทางดีๆนะเว้ยฝากบอกแม่แกด้วยถ้าฉันว่างเดี๋ยวฉันจะไปเยี่ยม" แอร์ที่หันไปบอกวินและหันกลับมาบอกฉัน 

"อืม..ขอบใจจ๊ะ..ฉันไปก่อนนะ" ฉันบอกทุกคนเสร็จรถแท็กซี่ก็มาพอดีก่อนที่ฉันจะขึ้นและตรงไปโรงพยาบาล 

@โรงพยาบาล 

"คุณเหมือนฝันค่ะ" ฉันเดินเข้ามาภายในโรงพยาบาลก่อนที่หมอที่ดูแลแม่จะเรียกฉัน 

"อ่าว..หมอตะวันมีอะไรหรือเปล่าค่ะ" หมอยิ้มให้ฉันก่อนที่จะพูดออกมา 

"คือหมออยากให้คุณเหมือนฝันเซ็นยินยอมในการผ่าตัดเปลี่ยนไตใหม่ให้คุณนภาหน่อยนะคะ" เปลี่ยนไตใหม่ให้แม่หรอ 

"เดี๋ยวก่อนนะคะหมอตอนนี้แม่อาการหนักขึ้นหรอคะและอาการแม่เป็นยังไงบ้างคะอาการหนักมากไหมและต้องใช้ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ค่ะ" ฉันถามหมออย่างกระวนกระวายและถ้าต้องเปลี่ยนไตใหม่จริงๆฉันจะหาเงินมาจากไหนได้เนี่ย 

"เปล่าหรอกค่ะคือตอนนี้มีคนจ่ายค่ารักษาแทนคุณเหมือนฝันนะคะ" จ่ายแทนฉันใครกัน 

"เขาคนนั้นเป็นใครหรอค่ะหมอและเขาอยู่ที่นี้ด้วยไหมค่ะ" ฉันถามหมอถึงคนที่ออกค่ารักษาให้แม่เพราะฉันอยากจะขอบคุณเขาแต่ก็ยังสงสัยอยู่ดีว่าเขาจะช่วยเราทำไม 

"เอ่อ..หมอก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะต้องไปถามหมอใหญ่แต่คุณเหมือนฝันไม่ต้องกังวลนะคะหมอจะไปถามมาให้แต่ที่ทราบตอนนี้คือรอคุณเหมือนฝันเซ็นอนุญาตและรอไตที่เข้ากับร่างกายคนไข้เท่านี้ค่ะ" ฉันยิ้มออกมาให้กับหมอคนสวยตรงหน้า..วันนี้ถือว่าเป็นวันที่โชคดีที่สุดแล้วฉันทั้งไม่ต้องออกจากงานและก็ยังมีคนใจดีออกค่ารักษาให้แม่อีก 

"ก็ได้คะขอบคุณนะคะหมอแล้วจะให้ฝันเซ็นตรงไหนค๋ะ" ฉันบอกหมอออกไปอย่างดีใจและนี่คงเป็นเรื่องดีที่สุดเท่าที่ฉันเจอมาเลยตอนนี้ 

"คุณเหมือนฝันจะอ่านสัญญาก่อนไหมค่ะ" หมอถามฉันออกมาคงไม่มีอะไรหรอกมั้งแค่ใบอนุญาติผ่าตัดเอง 

"ไม่เป็นไรค่ะฝันเซ็นเลยดีกว่าจะได้รีบเอาไปบอกแม่ด้วยแม่คงจะดีใจแย่เลย" 

"เซ็นตรงนี้นะคะ" หมอชี้บอกฉันก่อนที่ฉันจะกดหมึกปากกาลงไป 

"ขอบคุณนะคะหมอตะวันและถ้าคนที่ออกรักษาให้แม่ติดต่อมาหมอบอกฝันหน่อยนะคะฝันอยากขอบคุณเขา" ฉันเซ็นเสร็จก็รีบขอตัวออกไปบอกข่าวดีกับแม่ทันทีแม่ต้องดีใจมากแน่ๆเลย​ 

.................................................... 

 

"อะ.เอาไปและคราวหน้าฉันไม่ใช้หน้าที่ของตัวเองมาช่วยนายแล้วนะแจ็คสัน" ผมขอให้ตะวันหมอที่เป็นเพื่อนผมและดูแลเคสของแม่เหมือนฝันช่วยและถ้าผมไม่ทำวิธีนี้เหมือนฝันคงไม่ให้ผมช่วยเธอแน่นอน 

"เออ..ขอบใจเธอมากนะตะวัน" เธอสายหัวให้ผมและก็รีบเดินออกไปทันทีและทั้งหมดเป็นแผนผมเองเหละทั้งค่ารักษาของแม่เหมือนฝันและก็เจ้าของร้านคนใหม่ด้วย 

"เหมือนฝันฉันจะไม่ให้เธอหนีฉันไปไหนอีกแล้ว" ผมยิ้มมุมปากและมองลงกระดาษสีขาวที่มีลายเซ็นของผู้หญิงของผมอยู่ 

............................................... 

"ฝันกลับบ้านได้แล้วลูกเดี๋ยวมืดค่ำมันจะอันตรายนะ" แม่บอกฉันอย่างเป็นห่วงก็เพราะหลังจากบอกข่าวดีกับท่านฉันก็เอาแต่อยู่กับท่านไม่ยอมไปไหน 

"ฝันขอกอดแม่แบบนี้ก่อนนะคะฝันยังไม่อยากกลับบ้านเลยอะ" ฉันนั่งอยู่ตรงเก้าอี้และกอดซบหน้าลงกับตักของแม่ 

"นี่กลับบ้านเถอะเอาไว้แม่ผ่าตัดเสร็จแล้วแม่จะให้เรานอนกอดทุกวันเลย" ฉันเงยหน้าขึ้นมามองแม่ที่ตอนนี้ยิ้มหวานออกมาไม่เหมือนกับตอนที่อยู่กับพ่อเลี้ยงที่เอาแต่ร้องไห้ 

"ก็ได้คะฝันรักแม่นะคะ" ฉันบอกแม่ก่อนที่จะเข้าไปหอมท่าน 

"แม่ก็รักฝันนะลูกรีบกลับได้แล้วเดี๋ยวมันจะดึกดื่นเอาสะก่อน" แม่ลูบหัวและบอกฉัน 

"ค่ะฝันไปแล้วนะ" ฉันลุกจากเก้าอี้ด้วยสีหน้างอๆเพราะไม่อยากไปก่อนจะไปหยิบกระเป๋าและเข้ามาหอมแม่อีกครั้ง 

 

@บ้านเหมือนฝัน 

"กลับมาแล้วหรอวะนางฝัน" ฉันกลับมาถึงบ้านก็ต้องมาเจอกับคนที่ไม่อยากเจอและปกติเวลานี้เขาควรจะออกไปกินเหล้าสิไหงมาอยู่บ้านได้ 

"เองพอจะมีเงินให้ข้าบ้างไหมวะนางฝัน" พ่อเลี้ยงเดินโซเซเข้ามาหาฉัน 

"ไม่มีฝันเอาไปจ่ายค่ายาแม่หมดแล้ว" ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอมให้เงินเขาไปง่ายๆแน่ 

"อะไรวะ..ไหนเอากระเป๋ามึงมาดูสิ" พ่อเลี้ยงดึงกระเป๋าฉันไปจากมือ 

"เอากระเป๋าฝันคืนมานะพ่อ" เขาเทของในกระเป๋าฉันออกจนกระจัดกระจายไปทั่ว 

"เฮ้ย...เงินไม่มีสักบาทมึงนี่มันพึ่งไม่ได้จริงๆเลยวุ้ย" พ่อผลักฉันล้มลงไปที่พื้นจนแขนฉันไปขูดเข้ากับเหล็กที่วางอยู่จนเลือดใหลออกมาก่อนที่เขาจะเดินออกไปอย่างหงุดหงิด 

"ถ้าแม่ฉันหายเมื่อไหร่ฉันจะพาแม่ออกให้ห่างจากผู้ชายคนนี้ให้ได้เลย" ฉันพูดกับตัวเองเมื่อเขาเดินออกไปแล้วและเก็บของใส่กระเป๋าและรีบเข้าห้องไปก่อนที่เขาจะกลับมาอีก 

.................................................. 

ผมกำมือแน่นกับภาพตรงหน้าที่เหมือนฝันกำลังถูกไอมงคลพ่อเลี้ยงของเธอทำร้าย 

"ยังเลวไม่เปลี่ยนเลยนะ" และที่ผมมาอยู่ที่นี่ได้ก็เพราะตามเหมือนฝันมาตั้งแต่โรงพยาบาลแล้วเพราะเป็นห่วงกลัวว่าจะเกิดเรื่องอันตรายขึ้นระหว่างที่ฝันกลับบ้าน 

"เอาไว้ฉันจะคิดบัญชีกับแกที่หลัง" ผมมองร่างผู้ชายที่เดินโซเซออกมาจากบ้านและพอมันเดินลับหายไปแล้วผมจึงลงมาจากรถและเข้าบ้านฝันทันที 

###################### 

 

เฮียจะเข้าไปทำอะไรและจะเกิดอะไรขึ้น โปรดติดตามตอนต่อไปจร้าาา 

​****ฝากกดถูกใจ กดติดตามและกดคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะค่ะ  ขอบคุณค่ะ**** 

ความคิดเห็น