Monster'M

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2562 11:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep7
แบบอักษร

LA 

โครม!!

 ประตูถูกเปิดออกอย่างรุนแรง

 อดัม คาร์เตอร์ ที่กำลังคุยเรื่องงานกับลูกน้องคนสนิทหันมามองผู้มาใหม่ด้วยสายตาเรียบเฉย ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้ากำลังเดือดดาลด้วยเรื่องอะไร

 "ทำไมคุณปล่อยให้พวกมันทำร้ายเธอ!!"

 "ฉันไม่คิดว่ามันจะทำนอกเหนือคำสั่ง"

 "มันทำให้น้องสาวของผมบาดเจ็บจนต้องนอนโรงพยาบาล! ลูกน้องของคุณมันไม่ได้เรื่อง!!" 

"เหมินเทียน!!"

 "น้องสาวผมบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น"อู๋ เหมินเทียน พูดอย่างเหลืออด

 เขากำมือแน่นมองคนตรงหน้าด้วยสายตาไม่พอใจ

 "เอาละ เรื่องนี้ฉันต้องขอโทษแทนคนของฉันด้วย แต่มันก็ได้รับผลตอบแทนที่สาสมแล้ว"อดัม ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วลุกขึ้นเดินมาหา 'หลานชายของตน'

 ".........."เหมินเทียนยังคงไม่คลายความโกรธ 

"เอาน่าา ตอนนี้น้องสาวของนายก็ปลอดภัยแล้วหยุดคิดเรื่องนี้แล้วไปจัดการงานที่สั่งให้เรียบร้อยก่อนดีกว่า"อดัมเดินมาตบไหล่กว้างของหลานชายเบาๆ

"ผมจะได้เจอน้องสาวเมื่อไหร่"เขาถามขึ้นด้วยสีหน้าที่คลายลง

 อดัมหันไปมองหน้าลูกน้องของตน เขารับซองเอกสารมาจากลูกน้องก่อนส่งให้กับชายหนุ่ม 

เหมินเทียนรับมาแล้วเปิดดูด้านในมีพาสปอร์ตกับบัตรเครดิตหลายใบ

 "หลังเสร็จงานนี้นายก็ไปหาเธอได้เลย"อดัมบอกเขาเสียงเรียบ

 "........."เหมินเทียนพยักหน้าเข้าใจกำลังจะเดินออกไปจากห้องแต่ต้องชะงักกับคำพูดของเขา 

"อย่าลืมน่ะเหมินเทียน"อดัมเอ่ยขึ้น

 "........."

"ว่าตอนนี้น้องสาวของนายอยู่ในปกครองของใคร"เขามองหน้าหลานชายที่หันมาสบตาเขา 

"........."เหมินเทียนกำมือแน่น

 "อันตรายน่ะหลานชาย"เจาเอ่ยเตือนคนตรงหน้า

 "ผมมีวิธีของผม"

 "ฉันหวังว่านายจะยังจำได้ว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ทำไม"

 "ผมไม่เคยลืมสักวินาที"เหมินเทียนกัดฟันกรอด 

"อย่าทำอะไรเกินขอบเขต"อดัมเอ่ยทิ้งท้าย เหมินเทียนเดินออกจากห้องไป 

อดัมมองตามหลังของหลานชายไปจนสุดสายตา

 "ปล่อยไปแบบนี้จะดีหรอครับ"ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาถาม

 "หึ! ยังไงเขาก็ไม่มีทางไปไหน เขามีไฟแค้นที่ยังไม่ได้รับการสะสาง"อดัมนั่งลงจิบชาอย่างสบายอารมณ์ 

"........." 

"เสือที่กำลังหิวโหยเพราะยังไม่ได้กินเหยื่อที่ต้องการมันไม่มีทางหยุดล่าหรอก เหมินเทียนก็เช่นกัน จับตาดูไว้ก็พอถ้าเขาทำอะไรเกินขอบเขตค่อยไปตักเตือน"

 "ครับ"


เหมยอิงต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลเกือบอาทิตย์โดยมีนิคาร์ลอดคอยดูแลอยู่ตลอด ส่วนนานะถูกพาตัวกลับนิวยอกทันทีที่สามีของเธอรู้เรื่อง หลังจากนานะหายดีนิคาร์ลอดก็พาเธอกลับคอนโดของเขา ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูพัฒนาไปเร็วมาก นิคาร์ลอดดูหวงและห่วงคนตัวเล็กมากขึ้น เขามักจะพาเธอไปไหนมาไหนบ่อยขึ้นเพราะไม่วางใจให้คนตัวเล็กอยู่ห่างตัว

 "เหนื่อยไหมค่ะ"เหมยอิงถามคนที่นั่งทำงานหน้าคอมมาทั้งวันด้วยความเป็นห่วง 

"อืม มีเรื่องให้จัดการนิดหน่อย"นิคาร์ลอดมองคนที่เอากาแฟมาให้เขา 

"ให้เหมยนวดให้ไหมค่ะ"

 "หืม นวดเป็นหรือไงหืมม"นิคาร์ลอดเลิกคิ้วมองคนที่ยืนยิ้มแป้นให้เขา

 "ก็ต้องลองดูคะ"เหมยอิงเดินไปด้านหลังใช้มือเล็กนวดลงบนใหล่กว้างของเขา

 "อืม.ใช้ได้"นิคาร์ลอดหลับตาลงอย่างผ่อนคลาย

 "พอแล้ว..."นิคาร์ลอดจับมือบางมากุมไว้ ก่อนดึงร่างบางมานั่งบนตัก 

"ฉันอยากอาบน้ำมากว่า"นิคาร์ลอดมองคนบนตักด้วยรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม

 "........"เหมยอิงก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย 

" หึ หึ ฉันล้อเล่น"นิคาร์ลอดยกร่างบางออกก่อนวางเธอลงบนเก้าอี้แทนเขา  

เขาลูบผมเธออย่างนึกเอ็นดูก่อนจะเดินไปอาบน้ำ

 หมับ!

 เหมยอิงคว้ามือเขาเอาไว้ แล้วเงยหน้ามองเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ 

"เหมยก็ยังไม่อาบน้ำคะ"เหมยอิงมองสบตาสีอำพันของเขา

 นิคาร์ลอดมองใบหน้าแดงซ่านของคนตรงหน้าด้วยแววตาตกตะลึง

 "รู้ใช้ไหมว่าหมายความว่ายังไง"นิคาร์ลอดถามย้ำกับคนที่มองเขาด้วยสายตาหวั่นไหว

 เหมยอิงหัวใจเต้นแรงหนักหน่วงหลายนาทีกว่าจะตอบอีกฝ่าย 

"รู้ค่ะ"เหมยอิงตอบเขาเสียงแผ่ว

 "หึ หึ เด็กดื้อ"นิคาร์ลอดยกยิ้มมุมปาก

 "ว้าย!!" นิคาร์ลอดอุ้มเธอขึ้นพาเดินไปยังห้องนอนหรูแล้วตรงไปยังห้องน้ำ

ต่ออออ

"อื้อออ"ปากหนาประกบปากบางอย่างดูดดื่ม ตักตวงความหวาน หยอกล้อเล่นเล็กไปมา จูบที่อ่อนโยนแปลเปลี่ยนเป็นเร้าร้อนขึ้นเรื่อยๆด้วยความชำนาญและเชี่ยวชาญของคนตัวใหญ่

 "อ่าาา"นิคาร์ลอดครางในลำคอด้วยความพอใจ 

เขาพาเธอเข้ามาในห้องน้ำแล้วนั่งลงบนขอบอ่าง มือข้างหนึ่งกอดเธอไว้ไม่ให้ตกส่วนอีกข้างลงมือปลดกระดุมเสื้อของเธอไปด้วย ปากหนาก็ทำหน้าที่ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

  เหมยอิงกำเสื้อเขาไว้แน่นด้วยความสยิว

 นิคาร์ลอดถอนปากออกมองหน้าคนในอ้อมแขน 

"กลัวหรือเปล่า"นิคาร์ลอดถามชิดริมฝีปาก เหมยอิงหน้าแดงก่ำด้วยความเขินใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นส่ำ

 "........."เธอพยักหน้าให้เขา 

"หึ หึ ฉันจะเบามือที่สุด"นิคาร์ลอดยกยิ้มมุมปากแล้วก้มลงชิมปากบางอีกรอบ 

มือหนาปลดกระดุมเสื้อเธอออกจนหมดแล้วถอดทิ้งไปให้พ้นทาง บีบเคล่นหน้าอกใหญ่ด้วยความหื่นกระหาย

 "อือออ"เหมยอิงครางเสียงหวาน นิคาร์ลอดเลื่อนริมฝีปากมายังซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มจนเป็นรอยแดง 

"ถอดเสื้อให้ฉันหน่อย"นิคาร์ลอดกระซิบเสียงแหบพร่า เหมยอิงทำตามอย่างว่าง่ายยื่นมือสั่นๆไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกช้าๆจนถึงเม็ดสุดท้าย กล้ามเนื้อหนาแน่นภายใต้เสื้อเรียกสายตาของเหมยอิงได้อย่างดี ซิกแพคที่เรียงตัวสวยชวนสัมผัส เหมยอิงลูบไล้ความสวยงามนั้นอย่างหลงไหล 

"อ่าา อย่าซน"นิคาร์ลอดครางออกมา

 "อ๊ะ อืออ" นิคาร์ลอดถอดบราของเธอออกส่งลิ้นร้อนไปทักทายยอดอกที่ชูชันท้าทายสายตา 

"อ๊ะ อ่า อ่า"เหมยอิงครางด้วยความเสียวสยิว นิคาร์ลอดถอดเสื้อผ้าของเธออออกจนหมด ร่างสวยปรากฎแก่สายตา ผิวขาวนวลเนียนที่ขึ้นสีแดงเขินอายเพราะความไร้เดียงสา เรียวขางาม เอวคอดกิ้ว หน้าอกใหญ่เต่งตึง.

  "อ๊ะ! อย่ามองนะคะ"เหมยอิงเอามือปกปิดร่างกายเปรื่อยเปล่าของเธอไว้

 "เธอสวยมากเด็กดี"นิคาร์ลอดยิ้มอย่างพอใจ เขาอุ้มเธอไปยืนใต้ฝักบัวเปิดน้ำให้ไหลเล็กน้อย 

"อ๊ะ!"เหมยอิงสะดุ้งตกใจเมื่อโดนน้ำเย็นกระทบผิวกาย

 นิคาร์ลอดวางเธอลงให้ยืนบนพื้นหันหน้ามาทางเขา 

เหมยอิงก้มหน้าหลบตาเขา 

นิคาร์ลอดเชยคางเธอขึ้นจูบปากบางอย่างดูดดื่ม เหมยอิงสติพร่าเลือนเพราะการเล้าโลมของเขา ปากหนาเลื่อนลงมายังหน้าอกใหญ่ทั้งสองดูดดึงรุนแรงจนเกิดเสียง 

จ๊วบ จ๊วบ

 "อ่า อ่า" นิคาร์ลอดเลื่อนปากลงมายังหน้าท้องแบนราบเรื่อยลงมาจนถึงใจกลางกายสาว 

"อ๊ะ อ่า"เหมยอิงผวาเฮือก เขาจับเรียวขาเธอพาดบ่าข้างหนึ่ง ฝังใบหน้าลงกับกุหลาบงามของเธอ 

"อ๊ะ อ่า อืมม อ๊ะ "ลิ้นร้อนตวัดซอกซอนเข้าไปยังแอ่งน้ำหวาน

 "อ่าา หวานมาก"นิคาร์ลอดตวัดเลียกรีบกุกลาบงามอย่างหื่นกระหายเรียวลิ้นดุนดันเข้าออกรัวเร็ว

 "อ๊ะ อ่าา อือออ"เหมยอิงบิดเร้าด้วยความเสียวกระสัน มือหนาเอื้อมมาบีบเคล่นหน้าอกใหญ่ข้างหนึ่งอย่างเมามัน

 "พะ พอ. ละ แล้ว อ่าาา"เหมยอิงครางไม่เป็นภาษาเธอเสียวจนต้องกดใบหน้าเขาแน่น 

"หึ หึ"นิคาร์ลอดกวาดเก็บน้ำหวานที่เธอปล่อยออกมาจนหมดเหมยอิงแทบล้มทั้งยืน

  นิคาร์ลอดลุกกขึ้นจูบปากบางแล้วอุ้มเธอตรงไปยังเตียงกว้างวางเธอลงแล้วขึ้นไปนั่งกลางเรียวขาทั้งสองข้าง. ก้มลงดูดดึงหยอกล้อหน้าอกใหญ่บีบเคล่นจนเกิดรอยแดง ขบเม้มตีตราไปทั่วร่างงาม

 "อ่า อ่า"

 "อืออ อ๊ะ"เขาแกล้งขบกัดปลายยอดชูชันของเธอ มือหนาเลื่อนลงมาลูบไล้เรียวขาด้านใน แยกขางามออกจากกัน

 "พร้อมน่ะเด็กดี" "......."เหมยอิงจิกเล็บลงบนแขนของเขาด้วยความตื่นเต้น นิคาร์ลอดค่อยๆดุนดันความใหญ่โตของเขาเข้าไปยังช่องทางรักฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานของเธอ

 "อื้อ เจ็บ"เหมยอิงหน้าเห่ยเกเพราะความเจ็บที่กำลังเพิ่มมากขึ้นเมื่อเขาพยานามส่งตัวตนเข้ามา ด้วยความใหญ่โตทำให้เขาเข้าได้แค่ส่วนหัวนิคาร์ลอดกัดปากแน่น

 "อ่าา อย่าเกร็ง"นิคาร์ลอดก้มลงจูบปากบาง 

"อือ...เหมยเจ็บ"เหมยอิงน้ำตาคลอ นิคาร์ลอดบีบเคล่นหน้าอกใหญ่สร้างความเพลิดเพลินให้กับคนใต้ร่าง

 ปึก! 

 "กรี๊ด อื้อออ"นิคาร์ลอดส่งตัวตนของเขาเข้าไปรอดเดียวเพื่อไม่ให้หญิงสาวต้องเจ็บนาน 

"ฮึก เจ็บ"ร่างบางมองเขาน้ำตาคลอ

 "ชู่วว มันดีขึ้น"นิคาร์ลอดก้มลงจูบซับหน้าตาให้เธอเพื่อปลอบโยนเขาแช่ตัวตนไว้ให้เธอปรับสภาพร่างกายสักพัก

 "อ่าา อย่าตอด ฉันจะทนไม่ไหวแล้วน่ะเด็กดี"นิคาร์ลอดกัดปากแน่น เขายังไม่อยากรุนแรงกับคนใต้ร่าง 

"อ่าา อ่าา อ่าา"เหมยอิงครางเสียงสั่นเมื่อเขาเริ่มขยับเข้าออกเนิบนาบ ความเจ็บถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกเสียวซ่าน

 "ซี๊ดด อ่าาา"นิคาร์ลอดคำรามลั่นด้วยความเสียว

 "อ่าา อื้ออ  สะ เสียว"เหมยอิงครางเสียงหวาน 

"เรียกพี่คาร์ลอดสิเด็กดี"นิคาร์ลอดก้มลงกระซิบเสียงสั่นพร่า 

"อ่าา พะ พี่คาร์ลอด"

 "อ่าาา แน่นมากเหมยอิง"นิคาร์ลอดขยับเข้าออกเร็วขึ้น ปากหนาก้มลงดูดดึงยอดอกเธอ

 "อ่า อืออ บะ เบา เบา คะ"เหมยอิงจิกเล็บลงบนแขนของเขา 

ตับ ตับ ตับ

 เสียงสอดประสานกันของร่างกายดังทั่วห้องนอนใหญ่ปะปนกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งสอง 

"อ่าา แน่นมาก ซี๊ดด"นิคาร์ลอดกระแทกกระทันเจ้าออกตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้น

 "อ่า พะ พี่ คาร์ลอด มะ เหมยเสียว"เหมยอิงบิดเร้าไปมาปากบางครวญครางไม่เป็นภาษา

 นิคาร์ลอดเร่งจังหวะรักรัวเร็วจนคนใต้ร่างหัวสั่นหัวคลอน

 "อ่าา อ่าา เสียว"เหมยอิงส่ายหน้าไปมา "ครางดังๆ"นิคาร์ลอดสูดปากเงยหน้าขึ้นเร่งจังหวะรัวเร็ว 

"อ๊ะ อ๊ะ พะ พี่ คาร์ลอด อ่าาา" นิคาร์ลอดกระแทกกระทันรัวเร็วถี่ยิ่บ

 พับ พับ พับ

 "กรี๊ดด/ซี๊ดด อ่าาา"ทั้งคู่ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน 

นิคาร์ลอดปลดปล่อยเข้าไปในตัวเธอจนหมด เหมยอิงอุ่นวาบในช่องท้อง น้ำรักสีขาวขุ่นมีเลือดปนใหลย้อนออกมาตทมเรียวขางาม

  นิคาร์ลอดก้มลงจูบหน้าผากมลชื่นเหงื่อของคนใต้ร่าง

 "เหมยรักคุณ"เหมยอิงเอ่ยเสียงแผ่วเบา นิคาร์ลอดหัวใจเต้นแรงกับคำบอกรักของคนใต้ร่างเขามองเธอด้วยสายคาหวงแหน 

"ฉันก็รักเธอ เด็กดื้อของฉัน"นิคาร์ลอดกระซิบเสียงแหบพร่า 

 เหมยอิงหลับตาลงด้วยความเหนื่อยหน่าย

 นิคาร์ลอดถอดถอนแก่นกายออกมา แล้วอุ้มร่างบางไปชำระร่างกายเขาให้แม่บ้านมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่ เขาวางร่างบางลงอย่าถนุถนอมก้มลงหอมแก้มนวลแล้วดึงผ้ามาห่มให้ดึงร่างบางมากอดไว้แล้วหลับไปพร้อมกัน


 แสงแดดยามเช้าสอดส่องเข้ามาในห้องนอนใหญ่ 

"อืออ"เหมยอิงขยับตัวไปมาอย่างนึกรำคาญ "อรุณสวัสดิ์ เด็กดื้อ"นิคาร์ลอดมองคนในอ้อมแขนที่ยังไม่ยอมตื่น

 "อือ อรุณสวัสดิ์"เหมยอิงตอบเขาน้ำเสียงงัวเงีย 

"หึ หึ"นิคาร์ลอดยกยิ้มมุมปากมองคนขี้เซา 

"เอ๊ะ อ๊ะ"เหมยอิงเด็งตัวลุกขึ้นเมื่อคิดได้ว่าใครนอนอยู่ข้างๆ

 "อุ๊ย เจ็บบ"เหมยอิงนิ่วหน้าเจ็บแปลบตรงกลางกาย

 "เจ็บมากไหม"นิคาร์ลอดลูบผมบางอย่างเอ็นดู 

"อือๆ เจ็บ"เหมยอิงพยักหน้าให้เขา

 "คราวหน้าจะทำเบาๆ" 

"คนบ้า"เหมยอิงมองค้อนเขา 

"หึ หึ"นิคาร์ลอดดึงเธอมากอด

 "........"เหมยอิงก้มหน้าซ้อนความเขินอาย

 "ไปอายน้ำกันเถอะ" นิคาร์ลอดอุ้มร่างบางขึ้นเดินตรงไปยังห้องน้ำเขาวางเธอลงในอ่างอาบน้ำ 

"อ๊ะ! "เธอเอามือปิดบังร่างกายจากสายตากรุ่มกริ่มของเขา

 "ปิดทำไมเห็นมาหมดแล้ว"นิคาร์ลอดมองใบหน้าแดงก่ำของคนตรงหน้าอย่างอารมณ์ดี 

"........."

 "มานี่สิ"นิคาร์ลอดดึงคนที่นั่งหันหลังให้เขาเข้ามาใกล้ๆเขาเกยคางลงบนลาดใหลบอบบางของคนในอ้อมแขน

"เป็นของฉันแล้วไปไหนไม่ได้แล้วน่ะ"นิคาร์ลอดกระซิบชิดใบหูเธอ

 "......"เหมยอิงหัวใจพองโต เต้นแรงเพราะคำพูดเรียบง่ายของเขา 

"อืออ"เหมยอิงพยักหน้าน้อยๆด้วยความเขินอายใบหน้างามแดงปรั่งร้อนฉ่า ทั้งคู่อาบน้ำเสร็จก่อนออกมาแต่งตัว 

นิคาร์ลอดอุ้มร่างบางมายังโต๊ะกินข้าว

 "อ๊ะ ปล่อยน่ะค่ะ"เหมยอิงตีแขนที่กอดเธอไว้เบาๆ

 "อยู่นิ่งๆดีกว่าน่ะ ถ้าไม่อยากลำบาก"เขาก้มลงกระซิบเสียงแหบพร่า 

"คนลามก"เหมยอิงมองค้อนเขา 

นิคาร์ลอดมองความน่ารักของคนในอ้อมแขนด้วยรอยยิ้มกว้าง

เคนและคิมที่หายจากอาการบาดเจ็บมองคนทั้งสองที่หยอกล้อกันด้วยรอยยิ้ม

 "ใครว่านิคาร์ลอด แมทเธียร์โต้เป็นซาตานไร้หัวใจ ช่วยมาดูรอยยิ้มของผู้ชายตรงหน้าที"คิมหันไปพูดกับพี่ชาย

 "หึ หึ นั้นสิ"

กรี๊ดดดดเขาได้กันแล้วจ้าาาาา นิคาร์ลอดร้ายเหลือเกินคะคุณ อิอิ แต่งเอ็นซีไม่ค่อยแข็งแรงติชมได้เลยค่าาาา อย่าลืมเม้นกดไลค์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่าา ขอกำลังใจจากรีดที่น่ารักทุกคนด้วยน่าาาา ช่วงนี้งานเยอะเรียนเยอะมาก อยากได้กำลังใจ รักรีดดดดขอบคุณที่ติดตามและแวะเข้ามาอ่านน่าาาาาาาาา รักๆ




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น