น้ำมิ้ม

ในเมื่อความรักที่เขาเพียรรักษา ไม่มีค่าสำหรับใครเลย คงจะไม่แปลกอะไรถ้าวันนี้เขาจะเลือก "เงิน" ดูบ้าง ..นับจากนี้พัทธ์บอกตัวเอง เขาจะเป็นฝ่ายตีราคาดูบ้างว่าความรักมันควรจะตีเป็นเงินเท่าไร

ชื่อตอน : ทางเลือก-3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 44

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2562 23:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทางเลือก-3
แบบอักษร

กว่าที่พัทธ์จะกลับมาถึงบ้านพักของตัวเอง ฝนเม็ดเล็กก็เริ่มจะโปรยปรายลงมาแล้วทำให้บรรยากาศโดยรอบยิ่งเย็นลง ร่างสูงจึงก้าวยาวๆเข้าบ้านไป แต่ก็ยังไม่วายคิดถึงคนที่เพิ่งย้ายเข้าไปอยู่กระท่อมหลังเก่าท้ายไร่ที่คืนนี้อาจจะต้องเผชิญหน้ากับความลำบากด่านแรกที่เขาจงใจแกล้งหญิงสาวเพื่อให้ตัวเองพอหายหงุดหงิดหัวใจบ้าง  

 “ฟ้าฝนก็ดูเหมือนจะเป็นใจให้ฉันนะหนึ่งนาถ ในเมื่อแม่ของเธอไม่กล้าออกมายอมรับผิด แต่ความเสียใจของฉันก็ต้องมีคนชดใช้”

ใบหน้าคร้ามเงยหน้ายิ้มกับสายฝนที่โปรยปรายอย่างสาแก่ใจเพียงลำพัง ก่อนจะเดินหยิบขวดเหล้ากลับขึ้นไปยังห้องนอนของตัวเองที่เจ้าตัวใช้เป็นทั้งโต๊ะกินเหล้าและที่นอนไปในตัว มือหนาเอื้อมหยิบกรอบรูปครอบครัวที่โต๊ะหัวเตียงมากอดไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะเอ่ยกับคนในรูปเสียงแผ่ว

“คนผิดก็ต้องชดใช้ความผิดก่อน ถึงควรจะได้รับการให้อภัย จริงไหมครับ”

ความเงียบงันที่พัทธ์ได้รับทำให้ชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจ ความรู้สึกอ้างว้างค่อยๆแทรกผ่านหัวใจเข้ามาทีละน้อย ...จนบางครั้งพัทธ์เองก็ไม่กล้าหาเหตุผลที่แท้จริงว่าเขาเลือกที่จะให้หนึ่งนาถเข้ามาที่ไร่ มาชดใช้เขาด้วยวิธีนี้ทำไม...

 ชายหนุ่มนั่งจมอยู่กับความคิดตัวเองครู่ใหญ่ ก่อนจะหันมาให้ความสนใจโทรศัพท์มือถือของตัวเองอีกครั้งเมื่อมีสัญญาณเรียกเข้าดังขึ้นเป็นระยะๆ

“ว่าไง มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าเอก”

“ผมได้ยินข่าวว่าพี่พัทธ์พาผู้หญิงสาวสวยเข้าไปอยู่ด้วยกันที่ไร่เหรอครับ”

“ข่าวไวดีนี่ อย่าบอกนะว่าแกโทรหาฉันเพราะเรื่องนี้เรื่องเดียว” พัทธ์ว่าพลางรินเหล้าให้ตัวเองไปพลาง ก่อนจะเริ่มขมวดคิ้วเมื่อปลายสายเริ่มเอ่ยอะไรยืดยาว

“พี่พัทธ์ ผมเองก็ไม่ได้อยากจะก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของพี่หรอกนะครับ แต่ผมอยากจะบอกอะไรพี่ไว้สักอย่าง...ผมเป็นห่วงพี่นะครับ ตอนนี้พี่เองต้องรับมือกับอีกหลายๆเรื่อง ผมว่าเรื่องคุณหนึ่งนาถ พี่น่าจะรอเคลียร์ทุกเรื่องพร้อมๆกับยายนวลดีกว่านะครับ”

“ฉันก็ไม่ได้จะทำอะไรเขานี่ สายของแกเขารายงานโอเวอร์ไปหรือเปล่าไอ้เอก”

“ฝนตกอยู่นะพี่พัทธ์ พูดโกหกระวังฟ้าผ่านะ”

“ไอ้เอก แกเงียบไปเลย พูดมากไม่เข้าเรื่อง”

“ผมพูดจริงๆนะพี่พัทธ์ ไหนๆยายนวลก็อุตส่าห์มาเจอพี่แล้ว ผมว่ารอฟังเรื่องราวทุกอย่างจากพวกเขาก่อนที่พี่จะตัดสินใจพิพากษาเขาข้างเดียวแบบนี้นะครับ และที่สำคัญ คุณหนึ่งนาถเธอไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องเมื่อ 20 ปีก่อนเลย”

“นี่แกเป็นผู้ช่วยของฉันหรือจะเป็นพ่อของฉันแทนวะไอ้เอก เรื่องนี้ฉันตัดสินใจแล้ว และแกก็เปลี่ยนใจฉันไม่ได้ด้วย แค่นี้นะ ฉันจะกินเหล้า”

พัทธ์ตัดสายทิ้งทันทีที่สั่งจบก่อนจะหันมาคว้าเหล้าดื่มต่ออย่างหงุดหงิด ก็แค่เรื่องเอาคืนเล็กๆน้อยๆ แต่ทำไมใครต่อใครถึงได้กลัวนักว่า เขาจะทำกับครอบครัวนี้มากเกินไปทั้งๆที่เขาเป็นฝ่ายถูกกระทำก่อนแท้ๆ ...แค่วันนี้เขามีโอกาสเอาคืน แค่วันนี้เขามีโอกาสได้แก้แค้น แล้วทำไมเขาจะต้องยอมให้อภัยอยู่ฝ่ายเดียวทั้งๆที่เขาต้องเป็นฝ่ายเจ็บปวดมาตลอด 20 ปี

“เธอโทษฉันไม่ได้นะหนึ่งนาถ ต้องไปโทษแม่ของเธอที่ทำกับฉันก่อน!”

พัทธ์เอ่ยพลางหันไปทางหน้าต่างที่มีแต่สายฝนโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย ดวงตาที่เคยดุดันเจือด้วยความเจ็บปวดในใจที่ยังตามหลอกหลอนเขาทุกคืนจนไม่อาจข่มตาหลับได้และต้องพึ่งน้ำสีอำพันที่มันจะช่วยทำให้เขาลืมทุกอย่างได้ชั่วคราวยามหลับตา แม้มันจะทรมาน แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยให้เขาข้ามผ่านแต่ละคืนมาได้จนทุกวันนี้

.....................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น