Monster'M

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2562 16:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep6
แบบอักษร

นานะพาลูกชายมาหาเหมยอิงตั้งแต่เช้า  

"อรุณสวัสดิ์ครับท่านหญิง"คิมยิ้มทักทายเจ้านายสาว 

"พี่คาร์ลอดละค่ะ" 

"เจ้านายออกไปทำธุระตั้งแต่เช้าแล้วครับ" 

"งั้นหรอค่ะ" 

"อรุณสวัสดิ์คะคุณนานะ"เหมยอิงเดินออกมาจากห้องนอน 

"อรุณสวัสดิ์คะ"

 "น้าเหมยคนสวย"เด็กชายรีบวิ่งไปหา 

เหมยอิงก้มลงอุ้มเขาขึ้น 

"ไงครับ..คนเก่ง"เหมยอิงยิ้มหวานให้กับเด็กชายตัวน้อย 

"น้าเหมยครับ วันนี้เราออกไปซื้อของเล่นกันน่ะครับ" เด็กชายตัวน้อยพูดเสียงเจือยแจ้ว

 "จะดีหรอครับ"เหมยอิงมองเด็กชายตรงหน้าด้วยความลำบากใจ 

"ดีสิค่ะ ไปกันคะ"นานะจับมือคนที่ยืนมองเธอด้วยความลำบากใจแล้วพาเดินออกจากห้องไปทันที  

 ในรถบรรยากาศดูสนุกสนานจากเสียงเจือยแจ้วจากเด็กน้อย 

"คุณเหมยอิงมาอยู่กับพี่ชายนานะได้ยังไงค่ะ" 

"คุณนิคาร์ลอดเขาช่วยเหมยไว้" 

"งั้นหรอค่ะ คุณเหมยอิงเป็นผู้หญิงคนแรกเลยนะคะที่พี่ชายนานะพามาอยู่ที่คอนโด" 

"จริงหรอคะ"เหมยอิงดูจะไม่เชื่อคำพูดของนานะ 

"จริงสิคะ พี่ชายนานะไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวหรอกคะ ไม่เชื่อก็ถามคิมดูสิค่ะ"นานะหันไปทางคนที่กำลังขับรถอยู่ 

"จริงครับคุณเหมย ผมยืนยันได้"คิมยิ้มให้คนด้านหลัง 

"........."เหมยอิงก้มหน้างุดเขิลอายกับสายตาของคนทั้งสอง

เอี๊ยดดดด 

คิมเหยียบเบรกกะทันหันเพราะมีรถคันหนึ่งขับมาจอดขวางด้านหน้า 

"เกิดอะไรขึ้นคะ"เหมยอิงที่ได้สติคนแรกเอ่ยถามขึ้น

 "มีรถขับมาปาดหน้าผมครับ" 

"คิม..."นานะหันไปสบตากับลูกน้องของพี่ชาย 

"ทราบแล้วครับ ทุกคนนั่งอยู่ในรถย่าลงมาน่ะครับ"คิมพูดรวบรัดแล้วลงจากรถไปพร้อมปืนในมือ 

"คะ คุณคิม"เหมยอิงตกใจปืนที่คิมถือเดินลงจากรถไปยังรถคันด้านหน้า 

นานะกอดลูกชายไว้ในอ้อมกอด มืออีกข้างก็จับมือเหมยอิงไว้แน่น 

ปัง! ปัง!

 ด้านนอกรถเกิดการปะทะกัน รถคันหลายคันแล่นเจ้ามาล้อมรถลูกน้องของนิคาร์ลอดทั้งสามคันไว้ 

ปัง! เปรี๊ยะ! 

กรี๊ดดด!!! กระจกด้านหลังถูกยิงจนแตก คิมถูกยิงทีเผลอเขารีบวิ่งกลับมายังรถทันที

 "ทุกคนหนีไปครับ!" คิมวิ่งมาเปิดประตูเข้ามามองคนทั้งสามที่นั่งอกสั่นขวัญแวนอยู่ด้านใน 

"คิม! "นานะมองแขนที่มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด

 "ไม่ต้องเป็นห่วงครับ อั๊ก!!"

 กรี๊ด  "คุณคิม"เหมยอิงตกใจผวา ชายชุดดำคนหนึ่งเดินเข้ามาทางด้านหลังของคิมแล้วใช้ปืนตบที่ตรงท้ายทอยอยากแรง

 "อย่าลงไปนะคะ"นานะจับมือบางที่กำลังจะลงไปช่วยคิม เหมยอิงหันมามองนานะและซีโน่ที่นั่งกอดกันแน่น 

"แต่ว่า.."เหมยอิงไปทันจะพูดจบเสียงด้านนอกก็ดังขึ้น 

ปัง! ปัง!  

กรี๊ดด!! 

"เหมยอิง"นานะดึงคนเด็กกว่ามากอดไว้ 

"หมะ เหมย "เหมยอิงตัวสั่นเทิ้มด้วยความกลัว

 "ไม่เป็นไรหรอกคะ เดี๋ยวพี่คาร์ลอดก็มาช่วยเราแล้ว"นานะมองสบตาที่สั่นระริกด้วยความกลัวของเธอ

  "......."เหมยอิงมองสบตานานะด้วยความหวาดหวั่น 

"ไม่เป็นไรหรอกครับน้าเหมย ลุงคาร์ลต้องมาช่วยเราแน่" 

เหมยอิงแทบน้ำตาร่วงกับคำปลอบใจจากเด็กน้อยตรงหน้า มือเล็กวางลงบนมือใหญ่กว่าเพื่อปลอบโยน

 "........."เหมยอิงมองมือเล็กที่วางอยู่บนมือของเธอก่อนเงยหน้ามองทั้งสองที่มองเธอด้วยสายตาที่ปราศจากความกลัว เหมยอิงพยักหน้าเข้าใจ 

พลั๊ก! 

ประตูฝั่งที่เหมยอิงนั่งถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง 

กรี๊ด!!

"ลงมา!!"ชายชุดดำตวาดสั่งเสียงเหี้ยม 

กรี๊ด!! 

 เหมยอิงเซตามแรงกระชากของมัน

 พลั๊ก!! 

 พวกมันผลักเธอล้มลง มือบางถลอกจนเลือดซิบ

 "ไม่น่ะ ปล่อย"เสียงเด็กน้อยร้องขึ้น 

"ไม่น่ะ ซีโน่ ปล่อยลูกฉันน่ะ"นานะจับลูกชายไว้แน่น

 "ม๊า ช่วยซีโน่ด้วย"

 "ปล่อยลูกฉัน!!"นานะดึงมือลูกชายไว้ 

พลั๊ก

 ประตูอีกฝั่งถูกเปิดออก ชายอีกคนเข้ามาจับนานะไว้ 

"ม๊าาา!!" 

"กรี๊ด! ปล่อยน่ะ ซีโน่!!"นานะถูกชายอีกคนดึงออกจากรถ เหมยอิงที่พึ่งได้สติรีบลุกขึ้นมาแย่งตัวเด็กน้อยคืน 

"ปล่อยเขาน่ะ ไอ้ชั่ว"เหมยอิงแย่งซีโน่มาจากชายชุดดำ 

เพี๊ยะ!  

"ปล่อยเด็กมาน่ะนังบ้า!!"ชายชุดดำตบร่างบางจนหน้าหัน

 "คุณเหมยอิง!! "คิมที่ถูกยิงไปหลายจุดรีบวิ่งมาทางคนทั้งสาม 

ปัง!!  

แต่ยังไม่ทันจะวิ่งเข้ามาถึงก็ถูกชายชุดดำอีกคนยิงที่ขา 

"คุณคิม!!"เหมยอิงตัวสั่นจนแทบจะคุมไม่อยู่ แต่ก็ยังกอดเด็กน้อยไว้แน่น ลูกน้องของนิคาร์ลอดที่เหลือถูกชายชุดดำรุมกระทืบจนแทบสิ้นสติ แต่ยังพยายามเข้ามาช่วยคนสำคัญของเจ้านายทั้งสาม 

"ส่งตัวเด็กมาเดี๋ยวนี้!!" 

"ซีโน่!! "นานะเรียกลูกชายด้วยน้ำตานองหน้า ถึงแม้จะผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาหลายครั้งแต่ไม่มีครั้งไหนที่รุนแรงขนาดนี้ 

"ม๊า"ซีโน่กอดเหมยอิงแน่นตาก็มองแม่ของตนด้วยความหวาดกลัว 

"มานี้!!"

 "ไม่! อย่ายุ่งกับเขาน่ะ"เหมยอิงกอดเด็กน้อยแน่นจ้องมองชายชุดดำอย่างไม่ยอมแพ้

 "ดื้อดึงนักน่ะ"

 เพี๊ยะ 

เพี๊ยะ 

ร่างบางถูกชายชุดดำตบจนหน้าหัน กลิ่นคาวคละคลุ้งในปาก 

"เหมยอิง!! ปล่อยน่ะ! พวกแกจะต้องชดใช้"นานะมองชายชุดดำด้วยดวงตาแข็งกร้าว 

"หึ หึ งั้นหรอครับ ท่านหญิง"ชายชุดดำแสยะยิ้มอย่างไม่เกรงกลัว

"เฮ้ย! ไปเอาตัวเด็กมา"

 "ไม่!! อย่าทำอะไรเขาน่ะ"นานะมองไปทางลูกชายด้วยความหวาดกลัว

 "ปล่อย! กูบอกให้ปล่อย!!"พวกมันพยายามแย่งเด็กน้อยมาจากผู้หญิงร่างเล็กตรงหน้า 

"ฉันไม่ยอมให้พวกคุณเอาเขาไปเด็ดขาด"เหมยอิงกอดซีโน่แน่นกว่าเดิม 

"หึ หึ " พวกมันออกแรงดึงเด็กน้อยอย่างแรงจนหลุดจากอ้อมกอดของเหมยอิง 

"ม๊า ช่วยซีโน่ด้วย"เด็กน้อยดิ้นไปมา พยายามร้องเรียกคนเป็นแม่ 

"ไม่! ซีโน่"นานะร้องเรียกลูกชายเสียงดัง

 "ม๊า!! " 

เหมยอิงฝืนร่างกายที่บอบช้ำลุกขึ้นวิ่งไปหาเด็กน้อย

 "ซีโน่ ซีโน่!!"เหมยอิงยื่นมือไปหาเด็กน้อย 

"ดื้อด้านจริงๆ "ชายที่ยืนอยู่ข้างนานะมองหญิงสาวด้วยแววตาชั่วร้าย 

"ไม่น่ะ!!"นานะผวาเฮือกมองสิ่งที่ชายคนนั้นเอาออกมาด้วยความกลัว 

ก่อนมองไปทางคนที่วิ่งตามลูกชายของเธออย่างสุดความสามารถ

 "เหมยอิง!! ระวัง"

 ปัง! 

กรี๊ดดด!! 

สิ้นเสียงเรียกของคนข้างหลังปืนก็ถูกยิงจากชายคนนั้นทันที เหมยอิงตัวแข็งทื่อ ความเจ็บปวดบริเวณข้างลำตัวทำให้เธอทรุดลงทันที

 "ไม่น่ะ กรี๊ด! ปล่อยฉัน!!"นานะดิ้นรนออกจากการจับกุม 

ปัง ปัง

 เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง  ชายที่จับตัวนานะไว้ล้มลงพร้อมๆกับชายที่จับตัวซีโน่ไป นานะหันไปมองด้านหลัง  

"พี่คาร์ลอด" นานะเรียกพี่ชายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นิคาร์ลอดเดินเข้ามาหาน้องสาวด้วยดวงตาแข็งกร้าว 

"เป็นอะไรหรือเปล่า"นิคาร์ลอดมองสำรวจน้องสางของตน 

"มะ ไม่ ชะ ช่วยเหมยอิงด้วย"นานะเอ่ยเสียงสั่นตะกุกตะกัก นิคาร์ลอดรีบลุกขึ้นเดินไปหาร่างบางที่ทรุดลงด้วยหังใจสั่นไหว 

"เหมยอิง!! "นิคาร์ลอดรับร่างบางที่กำลังจะหมดสติไว้ เหมยอิงปรือตามองเขา  

"ชะ ช่วย ซีโน่ "เหมยอิงพยายามเปร่งเสียงออกมา 

นิคาร์ลอดมองไปทางหลานชายที่วิ่งกลับมาหาน้องสาวเขาอย่างโล่งอก เคนรีบเข้าไปช่วยคิมที่สภาพสะบักสะบอม 

คนอื่นๆแยกย้ายกันจัดการส่วนที่เหลืออย่างรู้งาน 

"ไม่เป็นไรแล้วอดทนไว้"นิคาร์ลอดอุ้มร่างบางขึ้น 

"อ๊ะ ฮึก เจ็บ!"เหมยอิงสะอื้นเบาๆด้วยความเจ็บ 

"อดทนไว้"นิคาร์ลอดมองคนในอ้อมแขนที่ตัวสั่นเทิ้มด้วยสายตาแข็งกร้าวเขาประมาทเกินไป

 โรงพยาบาล เหมยอิงถูกพาเข้าห้องฉุกเฉินด้วยความเร่งรีบ

 "ฮึก ฮือ มาม๊า"ซีโน่กอดแม่ตังเองแน่น 

 "ไม่เป็นไรจ๊ะ น้าเหมยอิงต้องไม่เป็นไร"นานะกอดลูกชายไว้แน่น. พี่ชายของเธอหายตัวไปทันทีที่ส่งเหมยอิงถึงมือหมอ

รถหลายสิบคันแล่นมาจอดยังคฤหาสน์ตระกูลหงส์ ลูกน้องที่ยืนเฝ้าหน้าประตูรีบวิ่งเข้าไปหาเจ้านายทันทีที่เห็นหน้าผู้มาเยือน 

ปัง! ปัง! ปัง! 

ไม่พูดพร่ำลูกน้องของเขาก็จัดการลงมือทันทีไม่ปล่อยให้พวกมันได้ตั้งตัว

 นิคาร์ลอดเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่อย่างไม่กลัวเกรง ดวงตาคมแข็งกร้าวของซาตานร้ายกวาดตามองหาคนที่เขาต้องการตัว 

เขานั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ของบ้านอย่างไม่รีบร้อน 

เคนเข้าไปด้านในสุดทันที 

ปัง ปัง ปัง! 

เสียงปืนที่ยิงปะทะกันดังขึ้นไม่หยุด 

 ปัง ปัง 

"ปล่อยกูน่ะโว๊ย!! ปล่อย"หงส์ อวี๋ฟาน

 พลั๊ก!! 

อวี๋ฟาน มองคนที่นั่งบนโซฟาด้วยความหวาดกลัว 

"........."นิคาร์ลอดปรายตามองอย่างเย็นชา ปัง! 

"อ๊ากก!! อวี๋ฟาน ร้องด้วยความเจ็บปวด 

"........"นิคาร์ลอดยังคงนิ่งเฉย 

ปัง! 

กระสุนปืนถูกยิงไปยังขาอีกข้างของหงส์ อวี๋ฟาน 

"ผะ ผม ผะ ผิดไปแล้ว ยะ อย่าทำอะไรผมเลย"หงส์ อวี๋ฟาน ลนลานเข้าไปขอร้องอ้อนวอนชายที่นั่งมองเขาด้วยดวงตาแข็งกร้าว

 "หึ!"

 ปัง! 

"อ๊ากกก!!"กระสุนอีกนัดถูกยิงไปยังมือที่จะเอื้อมไปจับขาของนิคาร์ลอด 

"สกปรก"นิคาร์ลอดเอ่ยเสียงเย็น

 "โอ้ยย!! อ๊ากกก!!"อวี๋ฟานร้องโหยหวนเจ็บปวด 

นิคาร์ลอดเหยียบมือที่โดนยิงของมันด้วยดวงตาเฉยเมย

 "ปละ ปล่อยผมไปเถอะ" 

ปัง! 

มืออีกข้างที่กำลังจะเอื้อมไปจับขานิคาร์ลอดถูกเคนยิงอย่างแม่นยำ 

"อ๊ากกกกกก!! เจ็บ!!"อวี๋ฟาน หน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจนแทบสิ้นสติ 

"กล้ามากที่แตะต้องคนของฉัน"นิคาร์ลอดเอ่ยเสียงเย็น อวี๋ฟาน สะท้านเฮือก ซาตาน ซาตานชัดๆ 

"เคน"นิคาร์ลอดเอ่ยเรียกลูกน้องของเขา 

"ครับ"เคนทิ้งรูปในมือไปตรงหน้าอวี๋ฟาน 

อวี๋ฟาน มองรูปลูกชายของตนที่โดนจับมัดไว้บนหน้าถูกกรีดจนยับแผลเหวอะหวะ 

"มึง!!  มึงทำอะไรลูกกู!!"อวี๋ฟาน ตวาดด้วยความโกรธจัด 

"หึ หึ มึงกล้าแตะต้องคนของกู!! ทำไมกูจะทำบ้างไม่ได้!!"นิคาร์ลอดดวงตาแข็งกร้าวจ้องคนที่นั่งเลือดท้วมตัวด้วยความโกรธไม่ต่างกัน ดวงตาคมจ้องมองคนตรงหน้าเขม็ง

  "ผะ ผม"อวี๋ฟานตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ดวงตาที่มองเขาราวกับปีศาจจ้องมองเหยื่อ 

"หึ หึ คิดหรือไงว่า ไอ้อดัม มันจะช่วยมึงได้"นิคาร์ลอดแสยะยิ้มร้ายกาจ 

"ผะ ผม ผะ ผิดไปแล้ว" นิคาร์ลอดไม่สนใจเสียงอ้อนวอน 

เขามองลูกน้องแว่บฟนึ่งแล้วเดินออกมา 

ปัง! ปัง! 

เสียงปืนที่ดังตามหลังบ่งบอกว่าเคนทำงานเรียบร้อยแล้ว 

"ส่งของขวัญให้ อดัม คาร์เตอร์เรียบร้อยครับ" เคนเดินเข้ามารายงาน 

 "อืม ไปโรงพยาบาล"นิคาร์ลอดสั่งเสียงเข้ม ใบหน้าซีดเซียวของคนที่นอนทรมานบนเตียงทำหัวใจของเขากระตุกวูบ

 โรงพยาบาล 

"ขอบคุณมากคะ คุณหมอ"นานะเอ่ยกับหมอที่รักษาเหมยอิงอย่างโล่งใจที่หญิงสาวปลอดภัย 

"มาม๊า"เด็กน้อยเรียกแม่ของตนด้วยความดีใจ 

"เป็นไงบ้างนานะ"นิคาร์ลอดเดินเข้ามาหาน้องสาวของตน

 "ปลอดภัยแล้วคะ ดีที่ไม่โดนจุดสำคัญ"นานะยิ้มให้พี่ชายของตน 

"อืม..." 

"นานะขอไปดูคิมก่อนนะคะ"นานะอุ้มลูกชายแล้วพาเดินออกไป 

นิคาร์ลอดเปิดประตูเข้าไปยังห้องที่เหมยอิงพักอยู่ ร่างบางใบหน้าซีดเซียว หัวหัวและมือมีผ้าสีขาวพันไว้เสื้อถูกเปิดขึ้นเผยให้เห็นผ้าสีขาวอันใหญ่ที่มีเลือดซึมอยู่เพราะบาดแผลใหญ่กว่าทุกส่วน 

"เด็กดื้อ.."นิคาร์ลอดเรียกคนที่นอนหลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน นานะเล่าให้เขาฟังว่าหญิงสาวถูกทำร้ายเพราะปกป้องหลานชายของเขา 

"อื้ออ....."เหมยอิงค่อยๆลืมตามองคนที่เรียกเธอ 

"เป็นไงบ้าง"นิคาร์ลอดลูบแก้มนวลของเธอ 

"เจ็บ"เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาด้วยความยากลำบาก

 "ขอบคุณน่ะ ที่ปกป้องซีโน่"นิคาร์ลอดก้มลงจุมพิตหน้าผากมล เหมยอิงส่ายหน้าไปมา 

"เหมยต้องช่วยเขาอยู่แล้วคะ"

 "คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีก"

 "หลานเหมยทั้งคน"เหมยอิงพูดแล้วยิ้มให้เขา 

"หึ เด็กดื้อของฉัน"นิคาร์ลอดก้มลงจุมพิตหน้าผากมล

 "นอนพักเถอะ "นิคาร์ลอดดึงผ้าห่มมาห่มให้เธอ 

"อย่าไปไหนนะคะ เหมยกลัว"เหมยอิงมองเขา 

"ฉันจะนั่งอยู่ข้างๆตรงนี้"นิคาร์ลอดยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน เหมยอิงหลับตาลงอีกรอบด้วยความเหนื่อยล้า

มาแล้วน่าาาาาาา กดไลค์คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่าาาา รักรีดดดด

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น