ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

21::คอสเพลย์พาเพลิน(1)...HOT!

ชื่อตอน : 21::คอสเพลย์พาเพลิน(1)...HOT!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.5k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2562 10:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
21::คอสเพลย์พาเพลิน(1)...HOT!
แบบอักษร

“คุณชอบแบบนี้เหรอคะ”

เรนเดียร์ถามเมื่อเธอเห็นเอ็กซาเวียร์เตรียมชุดมาให้เธอ ‘แอร์โฮสเตส’ มันคือชุดคอสเพลย์มีความสั้น มีความโชว์เว้าวาบหวิว ดีไซน์สวยและสีของมันก็แดงสดตัดกับสีขาวอมชมพู

หากเรนเดียร์ใส่มันต้องเป็นสิ่งที่ชวนคลั่งมากแน่ๆ เอ็กซาเวียร์ไม่เคยคาดการณ์ภาพ ก่อนกดสั่งซื้อออนไลน์เขาจินตนาการภาพที่เขาจะเห็นเอาไว้แล้วล่ะ

“อยากเห็นเมียเป็นแอร์โฮสเตส”

“ไม่ชอบครู พยาบาล หมอ ทนาย ตำรวจ สาวใช้ เหรอคะ?”

“ฮ่าๆ” ชายหนุ่มหัวเราะก่อนที่เขาจะทำตาเยิ้มแล้วทำหน้าหื่นมองเธอแล้วพูดต่อว่า “ฉันจะมาอยู่ที่นี่หนึ่งสัปดาห์และทุกอาชีพที่เธอกล่าวมาเธอจะได้เป็นมันแน่นอน”

“แล้ววันนี้คุณให้ฉันเป็นแอร์โฮสเตสคุณล่ะจะเป็นอะไร? กัปตันเหรอคะ?”

“ไม่ล่ะ ฉันจะเป็นโจรปล้นเครื่องบินโดยสาร เกิดปิ้งแอร์โฮสเตสแล้วอยากจับแอร์โฮสเตสสาวทำเมีย”

“เป็นโจรต้องมีอาวุธนะคะ”

“ฉันพกปืนมาด้วยนะ”

“ปืน? ใหญ่ สั้น เล็กหรือยาวคะ”

“ช่างยั่วจริงๆ เลยนะ”

“ฉันอยากดูปืนคุณค่ะ แต่ฉันขอไปเปลี่ยนชุดก่อน จากนั้นหากคุณจะจับแอร์โฮสเตสสาวปล้ำทำเมียล่ะก็.....ไว้ตอนนั้นฉันคงได้พิสูจน์ปืนของคุณนะคะ”

“แน่นอน”

เรนเดียร์คิดว่าเรื่องที่ทำมันตื่นเต้น เร้าใจ และมันก็สนุกดี แบบนี้ความสัมพันธ์มันดูไม่จำเจน่าเบื่อหน่าย หญิงสาวถือชุดคอสเพลย์แอร์โฮสเตสเข้าไปเปลี่ยน ทางด้านเอ็กซาเวียร์เขาก็เตรียมตัวเองด้วยเหมือนกัน

ชายหนุ่มติดหนวดให้ดูเถื่อนเขาสวมใส่กางเกงยีนตัวเดียวติดตัว แล้วก็มีปืนกระบอกสั้นสำหรับพกพาแล้วก็ยังมีปืนยาวใหญ่ที่ติดตัวมาแต่กำเนิดเอาไว้ใช้ปล้นสวาท

กายหนาพาตัวเองเดินไปรอหญิงสาวที่หน้าประตูห้องน้ำและเมื่อได้ยินเสียงลูกบิดหมุนก่อนที่ประตูจะเปิดออก ชายหนุ่มได้ยกปืนขึ้นแล้วเล็งไปที่หน้าผากของหญิงสาว

“กรี๊ดดดดด!!!”

“อย่าขยับนี่คือการปล้น”

“ฉันตกใจหมดเลยค่ะ นี่ต้องใช้ปืนจริงด้วยเหรอคะ”

“อย่าขยับ พูดไม่ได้ยินงั้นเหรอ หรืออยากถูกยิงห๊ะ!!!”  น้ำเสียงเกรี้ยวกราดมาก เรนเดียร์สะดุ้งตัวโหยง โอ้พระเจ้าเขาช่างสบบทบาทตัวเองดีซะเหลือเกิน เรนเดียร์ต้องรีบปรับอารมณ์ตามให้ทัน

“อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ ฉันขอร้อง ได้โปรด.....”

“เธอมีของมีค่าหรือเปล่าแม่แอร์โฮสเตสสาว”

“ฉันไม่มีของมีค่าหรอกค่ะ”

“แบบนี้ฉันจะปล้นเธอได้ยังไง” โจรหนุ่มถามแล้วกวาดตามองเรือนร่าอ้อนแอ้นในชุดแฮร์โฮสเตส “ตอบฉันมาสิวะ นังนี่ อยากถูกยิงตายหรือไงห๊ะ!!”

“ฉะ....ฉะ.....ฉัน.....ฉันมีแค่ตัว”

“เธอคิดว่าตัวของเธอมีค่าให้ฉันอยากได้งั้นเหรอแม่แอร์โฮสเตสสาว” โจรหนุ่มใช้ปลายกระบอกปืนเชยคางหญิงสาวขึ้นเพื่อได้พินิจใบหน้าเธอได้ออย่างชัดเจน

“แต่ฉัน...ฉันไม่มีของมีค่าอะไรติดตัวแล้วนี่คะ”

“งั้นฉันขอดูหน่อยเป็นไงว่าร่างกายนี้มันน่าให้ปล้นแล้วควรคู่แก่การเป็นเมียโจรสุดหล่ออย่างฉันหรือเปล่า”

..... ‘โอ้พระเจ้าดูเอาเถิดสามีเธอแม้ว่านี่จะคือการแสดงเขาก็ยังคงหลงตัวเองได้สุดยอด’ หญิงสาวนึกในใจ จากนั้นเธอก็ถูกโจรหนุ่มฉุกกระชากลากถูกแล้วผลักลงบนเตียง

“ช่วยเบามือกับฉันด้วยนะคะ”

“เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน”

“ฉันขอร้องค่ะ ได้โปรดเบามือกับฉันด้วยเถอะนะคะ”

“มันขึ้นอยู่ที่เธอไม่ใช่ฉัน”

แอร์โอสเตสสาวงุนงงกับคำพูดนั้น อะไรของโจรคนนี้นะ จะขึ้นอยู่กับเธอได้ยังไงกันก็เขาเป็นคนจะปล้ำเธอนะ

“เลิกกระโปรงของเธอขึ้นสิ” โจรหนุ่มสั่งการ

“ฉัน....ฉันอาย” แอร์โฮสเตสสาวบอก ทำหน้าเลิกลักแล้วพยายามหลบหน้าหลบตาด้วยความอาย

“ฉันบอกให้เธอเลิกกระโปรงขึ้นเดี๋ยวนี้ เลือกเอาว่าจะทำตามคำสั่งฉันหรือว่าเธอจะตาย?”

“ก็ได้ค่ะ”

มือเรียวจับชายหระโปรงสั้นกุดเลิกขึ้นให้มาอยู่ที่เอวคอด เธอสวมใส่จีสติงสีแดงสดเหมือนสีชุด โจรหนุ่มเห็นแล้วกระตุกยิ้มมุมปากพึงพอใจ ก่อนที่โจรหนุ่มจะชี้ปลายกระบอกปืนถูไถกับเนินสาวเหลี่ยม

“สวยดีนี่ ทั้งอวบ ทั้งนูน แต่ฉันอยากเห็นมากกว่านี้”

“แต่ว่า....”

“เดี๋ยวนี้” เสียงเข้มห้วนแววตาก็ดุดันแข็งกร้าวจนน่ากลัว แอร์โฮสเตสสาวหวาดกลัวจึงต้องทำตามความต้องการของเขา เธอยากขาตั้งชันแล้วอ้าออกจนเป็นรูปตัว...M

“อุ้ย!!” เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมอาการสะดุ้งตกใจ เมื่อวัตถุเย็นๆ เขี่ยจีสติงออก

“คุณโจร....เอาปืนออกไปได้ไหมคะ”

“เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน นี่คือความต้องการของฉัน” ว่าแล้วปลายกระบอกปืนสีดำเมี่ยมก็กดลงบนบุบผาสาว จากนั้นเขาก็บังคับให้ปลายกระบอกปืนขยับ ถูไถขึ้นลงบดบี้กลีบสาวจนเป็นสีแดงระเรื่อ

“อะ....อาห์....คุณโจร.....อาห์.....ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะนะคะ”

“เธอจะให้ฉันปล่อยเธอไปทั้งๆ ที่เธอครางแล้วเสียวเพราะปืนของฉันเนี่ยนะ ฝันไปเถอะ ช่างเป็นผู้หญิงที่ปากไม่ตรงกับใจเอาซะเลยนะ”

โจรหนุ่มไม่ปราณีเขายอกปลายกระบอกปืนเข้าไปในร่องลึกของบุบผาสาว ความเย็นเยือกแผ่ซ่านลึกเข้าไปในบุบผาสาวกระจายไปทั่วเรือนร่างอรชร จนขนลุกซู

“ซี๊ดดดดดดดดดดด” แอร์สาวครางซี๊ดเสียวลากยาว เธอมองไปยังเบื้องล่าง  โจรหนุ่มหมุนปืนกระบอกสั้นเป็นวงกลม เหลี่ยมของปืนทำให้หญิงสาวเสียวซ่าน

“อูยยยยย คุณโจรขา”

“เธออยากเป็นเมียโจรไหม”

“ได้โปรด...”

“ตอบมาสิว่าเธออยากเป็นเมียโจรหรือเปล่า”

“ถ้าฉันตอบคุณจะเอาปืนออกจากร่องของฉัน....ใช่ไหมคะ”

“ปืนพกนี่น่ะเหรอ?”

“ค่ะ ฉันกลัว กลัวจนตัวสั่นระริกไปหมดแล้ว”

“เอาสิ ถ้าคำตอบของเธอทำให้ฉันพึงพอใจ ปืนนี้จะออกจากร่องของเธอแน่นอน”

“ค่ะ แอร์โฮสเตสสาว เอ่อ...จะยอม....ยอมเป็นเมียของโจร”

“ไม่กลับคำแน่นะ”

“ไม่ค่ะ”

“งั้นเราก็มาสนุกด้วยกันเถอะ”

โจรหนุ่มบอกจากนั้นเขาก็ชักเอาปืนออกจากร่องสวาท แอร์โฮสเตสสาวค่อยๆ พยุงกายลุกขึ้นนั่ง ขณะที่โจรหนุ่มเริ่มปลดเปลืองอาภรณ์ของตนเองออก แต่ก่อนที่เขาจะเข้ามาคลุกวงใน เขาก็ได้เดินไปข้างเตียง แอร์โฮสเตสมองตาม บนโต๊ะเล็กๆ สำหรับวางของข้างเตียงมันมีแก้วเครื่องดื่มอยู่

“อะไรเหรอคะ”

“ช็อคโกแลต เธอเป็นแอร์โอสเตสนี่ งานบริการที่ดีต้องเอาอกเอาใจลูกค้าและฉันอยากกินน้ำช็อคโกแลตนี้บนตัวของเธอ

เขาบอกจากนั้นก็เดินถือแก้วเครื่องดื่มสีข้นเหนียวนั่นมาหาหญิงสาว เขาไม่ได้เทลงบนตัวเธอในทันที แต่โจรหนุ่มวางแก้วก่อนแล้วหันมาจัดการกับชุดแอร์โฮสเตส เขาถอดมันออกแล้วใช้บราเซียร์มัดมือหญิงสาวรวมกันเอาไว้

“ฉันขอสั่งให้เธอห้ามแตะต้องตัวของฉันเด็ดขาด เธอมีสิ่งแค่แอ่นปรนเปรอและร้องครางได้เท่านั้น เข้าใจไหม?”

“ค่ะ ฉันเข้าใจค่ะ”

>>>>>>>><<<<<<<

ความคิดเห็น