Lunarlith

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 17 : เด็กเส้น

ชื่อตอน : Chapter 17 : เด็กเส้น

คำค้น : misty club,hostclub,erotic,romantic,3p,4p,nc25

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ม.ค. 2562 09:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 17 : เด็กเส้น
แบบอักษร

-CHAPTER 17-

อิมเมจศรัณ

ตลอดชีวิตที่ผ่านมา แทนคุณเข้าใจว่าเขารู้จักเพื่อนสนิทอย่างศรัณดี แต่ไม่คิดเลยว่าจะเขาจะคาดเดาความ ‘อยากรู้อยากเห็น’ ของมันผิดไป ทันทีที่ศรัณพรวดพราดเข้ามาในห้องเขาแล้วแทบจะตะโกนถามในสิ่งที่สงสัย

“ไอ้คุณ! เขาลือกันทั่วไปหมดว่าเมื่อวานแกนอนค้างคืนห้องวีนัส”

“ชู่วววว แกจะตะโกนให้พยาบาลหน้าห้องเข้ามาฟังด้วยเลยไหม ห้ะ” เขาตำหนิ

“ก็มันตกใจนี่หว่า แกไม่รู้หรอกว่ามันเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์แค่ไหนที่คนในคลับเห็นแกออกมาจากห้องบอสตอนสิบโมงอะ” ดูจากหน้าตาท่าทางที่แตกตื่นอย่างกับมีคนจะมาวางระเบิดโรงพยาบาลแล้วแทนคุณขมวดคิ้วใส่เพื่อนสนิท

“แอคติ้งเว่อร์ไปปะ อะไรขนาดนั้นวะ ตื่นเต้นอะไรกะอิแค่นอนค้างด้วยกัน ฉันก็แค่ไปเทรนด์เท่านั้นเอง” ชายหนุ่มโคลงหัวอย่างรู้สึกว่าเรื่องที่เล่าลือกันมันไร้สาระ พลางหยิบชาร์จผู้ป่วยรายต่อไปขึ้นมาดู

“แต่ไม่เคยมีใครได้นอนค้างห้องวีนัสมาก่อน!” ศรัณตบโต๊ะมื่อเห็นแทนคุณก้มหน้าอ่านแฟ้มอย่างไม่สนใจเขา

“บางคนบอกว่าถือเป็นกฏของบอสด้วยซ้ำว่าห้ามให้ผู้ชายนอนค้างในห้องอะ” หรือเป็นเพราะแบบนี้ เธอถึงโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงตอนที่ตื่นมาเจอเขา คุณหมอหนุ่มพยายามทำความเข้าใจกับอารมณ์สวิงของคนที่เขาเพิ่งเจอมา

“ขนาดโฮสต์ตัวท็อปๆ ที่บอสคั่วอยู่ยังไม่เคยมีใครได้นอนค้างกะบอสเลยนะเว้ย” หนุ่มขี้สงสัยถึงกับลดลำตัวลงเพื่อที่จะมองหน้าเพื่อนที่ยังทำหน้านิ่ง

“แล้วแกเป็นใคร ไปทำอีท่าไหนวะ บอกมานะเว้ย” เห็นท่าติ๋มๆ แบบนี้ สงสัยเพื่อนเขามันจะเป็นพวกหมาป่าที่ห่อด้วยหนังลูกแกะซะละมั้ง ไปได้ของดีมีของเด็ดมาจากไหน ถึงได้สิทธิพิเศษจนใครเขาร่ำลือไปทั่วคลับ 

ศรัณอยากจะเค้นปากไอ้คนหน้าขาวข้างหน้าเขาเหลือเกิน แต่มันกลับปิดปากนิ่งสนิท

หึ กฏของบอส โฮสต์ตัวท็อปๆ ที่บอสคั่วอยู่ งั้นหรอ... ผู้หญิงสวยและรวยมาก แถมยังเก่งเรื่องเซ็กซ์แบบเธอคงมีผู้ชายติดพันเป็นกองร้อยละมั้ง อยู่ๆ คุณหมอก็รู้สึกว่าหัวใจเขามันอึกอัดเหมือนกับใครเอาเชือกที่มองไม่เห็นมารัดเอาไว้ 

ที่เธอทำกับเขามันก็คงเหมือนผู้ชายคนอื่นๆ ของเธอเท่านั้นเอง อารมณ์ของเขาขุ่นเหมือนกับใครเอามือไปตีตะกอนเล่นขึ้นมาทันใด

“ที่จริงมันไม่มีอะไรเลย” บทจะพูดก็พูดออกมาเอง แทนคุณเงยหน้าสบตาเล่าเรียบๆ

“ก็แค่วีนัสเป็นลมไป ฉันก็เลยอยู่ดูแล”

WDF แน่นอนว่าศรัณแทบจะอุทานออกมา

“เป็นลม? อยู่ดูแลเนี่ยนะ? ทำไมไม่เป็นลมต่อหน้าฉันบ้างวะ ฉันก็เป็นหมอนะเว้ย” แทนคุณขมวดคิ้วใส่ท่าทางโอดครวญของเพื่อน

“ไม่เชื่อไปแกก็ลองไปถามคุณวิกกี้กับคุณแคทดิ ยังเห็นฉันหิ้วกล่องพยาบาลขึ้นไปอยู่เลย”

“จริงเหรอวะ แต่คนอื่นต้องไม่คิดแบบนี้แหง”

“ทำไม?”

“เขาก็จะคิดว่าแกอะ เป็นเด็กเส้นอะดิ”

เด็กเส้นหรอ คราวที่แล้วเป็นเด็กเทรนด์ คราวนี้เป็นเด็กเส้น หึ เจริญ คุณหมอกลอกตา

“ว่าแต่แกใส่แมสทำไมวะ อย่าบอกนะว่า...” ศรัณมองใบหน้าขาวที่ถูดปิดทับด้วยแมสปิดปากมาโดยตลอด

“จะอะไรซะอีก ติดไข้บอสแกอะดิ” 

“ไปทำอีท่าไหนกันถึงติดไข้กันมาอะ ฮึกก หรือว่า...” ศรัณทำหน้าลามกใส่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนที่มีแต่เรื่องลามกตั้งแต่ก้านสมองยันสมองส่วนหน้าแบบมันจะคิดไปขนาดไหนแล้ว

“นี่ ไข้หวัดนะเว้ย ไม่ใช่ HIV แค่หายใจรดกันก็ติดได้แล้ว ไม่ต้องถึงกับแลกสารคัดหลั่ง” ถ้าไม่ได้เรียนมาพร้อมกันเขาต้องคิดว่ามันซื้อใบปริญญามาแน่ๆ

“เฮ้ย แสดงว่าแกยังไม่ได้แลกสารคัดหลั่งกันอีกหรอวะ” แทนคุณกัดริมฝีปาก ภาพริมฝีปากสีเชอร์รี่แวบเข้ามาในหัว น่าจะเป็นตัวการที่ทำเอาเขาติดหวัด แต่เห็นหน้าตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนตรงหน้าแล้ว...

“ก็บอกอยู่ว่าวีนัสป่วย หรือแกจะให้ฉันรังแกคนป่วย?”

“แกน่ะคงไม่ แต่ถ้าฉันมันก็ไม่แน่ บอสน่ารังแกขนาดนั้น เฮ้ย แกจะโยนมาทำไมวะ” ศรัณเอี้ยวตัวหนีเพราะแทนคุณโยนสำลีเปียกใส่เขา 

ใจจริงชายหนุ่มอยากจะโยนแฟ้มในมือใส่เพื่อนด้วยซ้ำถ้าไม่เกรงว่ามันเป็นสมบัติโรงพยาบาลละก็

ก็ใครใช้ให้มันมาคิดลามกใส่วีนัสกัน เห็นแล้วมันหัวร้อนแปลกๆ 

“ไสหัวไปตรวจคนไข้ได้ละ เสียเวลาว่ะ” ไล่เพื่อนอย่างไม่ไยดี ส่วนเพื่อนคนที่ถูกไล่กลับยิ้มกริ่มออกมา แตะนิดแตะหน่อยทำเป็นหัวร้อน ไม่หวงเท่าไหร่เลยนะไอ้เพื่อนเวร

...

อีกฟากนึงก็มีคนกระสับกระส่ายกับข่าวลือของ ‘เด็กเส้น’ ไม่แพ้กัน

พีทเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องวีนัสอย่างกับหนูติดจั่น ขนาดคนที่ไม่สนใจเรื่องชาวบ้านอย่างเขายังได้ยินข่าวลือทั่วไปหมด ว่าไอ้เด็กใหม่หน้าใสมันได้ค้างคืนในห้องวีนัส 

อยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน ทั้งที่ไม่เคยมีใครได้รับสิทธินั้น

…แม้แต่เขาที่เฝ้าเธอมาตั้งแต่ไหนแต่ไร และทุกคนก็รู้ว่าเขาเหนือกว่าใครในคลับนี้

นอกจากเป็นโฮสต์อันดับหนึ่ง เขาเชื่อว่าเขาเองก็เป็นเบอร์หนึ่งของวีนัสอย่างไม่ต้องสงสัย

พอรู้ข่าวที่ไนล์มาบอก ชายหนุ่มเลยรีบดิ่งมาถามเจ้าของโฮสต์คลับคนสวยให้รู้เรื่องรู้ราว ติดก็แต่มีบางคนคอยกันท่า

เสียงประตูเปิดและปิดดังขึ้น ชายหนุ่มรีบหันไป แต่ก็เจอเพียงไอ้คนที่เอาแต่คอยกันท่าเขาออกมาจากห้องวีนัส

“วีนัสเป็นไง” เขาถามชายผิวหมึกพลางขมวดคิ้ว วิกกี้ไม่ยอมให้เขาเข้าไปในห้องบอกว่าวีนัสไม่ค่อยสบายและจะเป็นคนเข้าไปดูหญิงสาวเอง 

“ไม่มีไข้แล้ว แต่ต้องพักผ่อนยาวๆ”

“งั้นฉันจะเข้าไปดู” วิกกี้เอาตัวบดบังประตูเหมือนเป็นยักษ์ที่เฝ้าประตูวัด

“คงไม่ได้หรอกนะพีท เพราะวีนัสบอกว่าต้องการพักผ่อน ห้าม-ใคร-รบ-กวน”

“ใครที่รบกวนนี่มันรวมถึงฉันด้วยงั้นเหรอ” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ใบหน้าเกรี้ยวกราดอย่างไม่เว้นหน้าอินทร์หน้าพรหมยิ่งทำให้วิกกี้หักแต้มเขาอยู่ในใจ

“จะใครก็ห้ามรบกวนทั้งนั้นแหละ นายไม่ได้ยินหรอฉันบอกว่าวีนัสไม่สบายน่ะ”

“แล้วไอ้เวรเมื่อคืนมันเป็นใคร ทำไมมันได้อยู่กับวีนัสทั้งวันทั้งคืน” ท่าทีของเขายิ่งดูดุร้าย เขาแค่อยากเคลียร์ให้หายสงสัยว่าคนในข่าวลือมันสำคัญกับเธอขนาดนั้นจริงหรือ แต่ไม่มีอะไรเข้าข้างเขาเลย

“มันไม่มีอะไรหรอก เอาไว้นายถามวีนัสเอาเองละกัน” วิกกี้อดเสียวสันหลังขึ้นมาแทนคุณหมอหนุ่มไม่ได้ เพราะสายตาของพีทตอนนี้ช่างน่ากลัวเหลือเกิน 

“ได้ ฉันถามแน่” พีทถอนหายใจหงุดหงิดก่อนจะสะบัดหน้าออกไปเมื่อเห็นว่ายักษ์เฝ้าประตูไม่มีทีท่าจะยอมให้เขาง่ายๆ และยังไงเขาก็ต้องรู้อยู่ดีว่า มันเป็นใคร และถ้ามันคิดจะมาแย่งชิงของของเขาละก็...

ชายหนุ่มยิ้มเหี้ยมเกรียมโดยไม่รู้ตัว 


***

มาแล้วค่าา มีใครรออยู่บ้างไหมคะ

ขอบคุณกำลังใจของทุกคนน้าาา

จะพยายามแต่งเร็วๆ

ฝากเชียร์คุณหมอด้วยนะคะ เหมือนจะโดนหมายหัวเข้าแล้วละ XD

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น