Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

Part 20 : ทศกัณฐ์(ฤา)จะพ่ายรัก

ชื่อตอน : Part 20 : ทศกัณฐ์(ฤา)จะพ่ายรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2562 11:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 20 : ทศกัณฐ์(ฤา)จะพ่ายรัก
แบบอักษร


ติ๊ด!


ภีมพลกดรีโมทล็อครถยนต์คันหรูหลังจอดไว้บนลานจอดรถของคอนโดวิธาน เขาสะพายเป้เดินก้มหน้าเล่นมือถือเดินเข้าด้านในอาคารโดยไม่ทันได้สังเกตว่ามีใครบางคนกำลังเดินตามเขาอยู่

ด้วยความที่ไม่ทันระวังตัวอยู่ๆ ก็ปรากฏเงาสูงใหญ่แทรกขึ้นที่ด้านหลังของภีมพลลำแขนแข็งแรงล็อคเข้าที่คอระหง ฝ่ามือใหญ่ปิดปากบางเอาไว้ จนโทรศัพท์ในมือภีมพลร่วงหล่นลงกระแทกพื้น สองมือบางพยายามดึงท่อนแขนแกร่งที่ล็อคคอเขาอยู่ออกแต่สู้แรงคนที่อยู่ข้างหลังไม่ได้

ร่างบางพยายามดิ้นสุดแรงเมื่อเขาโดนคนตัวใหญ่กว่าลากตัวเขาไปบริเวณที่เป็นมุมอับของลานจอดรถ เขาพลิกตัวดันร่างของภีมพลพิงเข้ากับกำแพง ตรึงข้อมือเล็กทั้งสองข้างเอาไว้แน่น

“พี่ทศ! พี่ทำบ้าอะไรวะ?! ปล่อยผมนะ” ภีมพลโวยวายเสียงดังเมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบว่าทศกัณฐ์เป็นคนล็อคตัวเขา

“ไม่ปล่อย! ทำไมต้องปล่อย” คนตัวสูงกระชับข้อมือบางแน่นขึ้นสายตามเฉียบคมจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตที่จ้องตอบกลับมาอย่างไม่ยอมแพ้

“พี่ยังจะตามผมมาอีกทำไม ผมก็ไปเดทกับน้องสาวพี่ตามสัญญาแล้ว พี่ก็เลิกตามมายุ่งกับผมซักที” ร่างบางตวาดคนตัวสูงเสียงดัง

“ฉันไม่ได้ตามนายเพราะทิพย์มณี เรื่องนั้นมันจบไปแล้ว” คนตัวสูงบอกกับภีมพลด้วยน้ำเสียงจริงจังจนร่างบางรู้สึกหวั่นไหว

“มันก็ไม่ต่างกันหรอก คุณกับน้องสาวคุณมันโรคจิต” คำพูดแทนตัวของคนตัวเล็กกว่าสะกิดหัวใจทศกัณฐ์ให้สั่นไหว

“เลิกตามผมได้แล้ว!!” ภีมพลเน้นเสียงหนักแน่น

“ทำไมละ? แล้วทำไมต้องหลบหน้าฉันด้วย” คนตัวสูงไม่เข้าใจเหตุผลที่ภีมพลพยายามผลักไสตน

“ผมไม่ได้หลบหน้าคุณ เราสองคนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว” ยิ่งพูดคำพูดของภีมก็ยิ่งทำร้ายจิตใจของคนตัวสูงมากขึ้น

ยิ่งเจอทศกัณฐ์ ภีมพลก็ยิ่งสับสนในความรู้สึก เขาเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง จากที่ไม่เคยเกรงกลัวก็เริ่มหวั่นไหว ทุกครั้งที่จ้องมองดวงตาที่เฉียบคมเหมือนจะโดนดึงดูดให้จมลึกลงไปจนเหมือนจะขาดสติ โดยเฉพาะภาพความทรงจำในอดีตที่เขาพยายามจะลืมกลับชัดเจนขึ้นทุกวัน มันกระตุ้นอารมณ์บางอย่างที่ซ่อนอยู่ของเขาให้ตื่นขึ้นจนบางครั้งเกินที่จะควบคุม เหมือนเขาจะปลดปล่อยตัวตนท่ีซ่อนอยู่ให้ออกมา

“ขนาดนี้แล้วนายยังว่าเราไม่เกี่ยวข้องอะไรกันอีกหรอ” ดวงตาเฉียบคมหรี่ลงเล็กน้อย

“ใช่! ปล่อยผมได้แล้ว ปล่อยสิว่ะ” ภีมพลตวาดคนตัวสูงเสียงดัง

“นายคิดแบบนี้เองหรอ?” ทศกัณฐ์คลายข้อมือเล็กออกจากการเกาะกุม ภีมพลจ้องไปที่ใบหน้าหล่อคมที่ตอนนี้ดูไร้ความรู้สึกใดๆ ทั้งสิ้น จนเขากระตุกในใจ กลับกลายเป็นเขาเองที่รู้สึกหวั่นไหว

ร่างสูงยืดตัวขึ้นอย่างสง่า จำใจปล่อยร่างบางให้เป็นอิสระ เขาหันหลังจากไปอย่างง่ายดายโดยไม่มีคำพูดใดๆ ออกจากปากเขา

..........

บมจ. บิ๊กเนเชอร์ ดีเวลลอปเม้นท์ :


ก๊อกๆ

“เข้ามา”

เสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์เต็มไปด้วยพลังเอ่ยอนุญาตให้คนที่อยู่ด้านนอกเข้ามาข้างใน

“รายละเอียดนักศึกษาฝึกงานที่มาเพิ่มครับ” ตะวัน เลขาคนสนิทของทศกัณฐ์ถือแฟ้มประวัติเข้ามาให้ร่างสูงที่นั่งอยู่ในห้องทำงานตามลำพัง ตะวันเป็นเลขาที่ทำงานกับทศกัณฐ์ได้นานที่สุด

“ผมอนุมัติไปแล้วไม่ใช่หรอ?” ร่างสูงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“สองคนนี้พิเศษครับมาเพิ่มเติมภายหลัง“ ตะวันส่งแฟ้มให้ทศกัณฐ์

“ไหน...ผมขอดูประวัติหน่อยซิว่าจะพิเศษยังไง” ทศกัณฐ์ถอนหายใจสั้นๆ เปิดแฟ้มขึ้นดู เขาเกลียดพวกที่ชอบทำตัวถืออภิสิทธิ์เหนือคนอื่นสุด...

“คุณทศ มีอะไรรึเปล่าครับ” ตะวันถามขึ้นเมื่อเห็นเจ้านายของตนนิ่งไปหลังจากเปิดแฟ้มประวัติดูรูปถ่ายและรายละเอียดของนักศึกษาฝึกงานที่มาเพิ่มเติมภายหลัง ทั้งสองคนคงจะต้องเป็นคนพิเศษจริงๆ ถึงทำให้ทศกัณฐ์เงียบไปได้ขนาดนี้

“ไม่มีอะไร...คุณจัดการไปตามขั้นตอนได้เลยนะ” ทศกัณฐ์สั่งเลขาของเขา

“คนนี้ให้คุณส่งไปฝึกงานกับพี่แทนเลย ส่วนคนนี้ให้ฝึกงานกับคุณ” ทศกัณฐ์แยกเอกสารส่งให้กับตะวันที่รับคำสั่งด้วยความสงสัย

“ครับ คุณทศ” ตะวันรับคำสั่งโดยไม่ถามอะไรเพื่อกวนใจเจ้านาย เพราะความเป็นคนฉลาดทำงานเก่งและไม่พูดมากของเขาทำให้ทศกัณฐ์ถูกใจจนดึงขึ้นมาทำงานเป็นเลขาส่วนตัวและตะวันก็เป็นเลขาที่ทำงานกับเขาได้นานที่สุด



::::::::::

ความคิดเห็น