ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 17 ขีดเส้นทาง

ชื่อตอน : chapter 17 ขีดเส้นทาง

คำค้น : เพลิงรักอสุรา ละอองอาย NC Nc nc มาเฟีย นักศึกษา โคแก่กินหญ้าอ่อน โหด ดุ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2562 18:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 17 ขีดเส้นทาง
แบบอักษร

มิวเดินเข้าไปในลิฟต์ของคอนโด ความดีใจทำให้มุมปากของเธอยกโค้งอยู่ตลอดเวลา อีกทั้งยังไม่ได้สนใจสิ่งรอบตัว คิดเพียงแต่ว่าจะกลับไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำอาบท่าคล้ายความร้อนและความเมื่อยล้าในวันนี้


เด็กสาวเดินมาหยุดที่หน้าห้อง มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋าหมายจะควานหากุญแจ ปากก็ฮัมเพลงเบาๆอย่างคนอารมณ์ดี


เมื่อได้กุญแจเป็นที่เรียบร้อย หญิงสาวจึงไขกุญแจห้องก่อนจะผลักบานประตูเข้าไป ทันใดนั้นเองความรู้สึกเจ็บที่หนังศีรษะก็ทำให้มิวหลุดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างแบบบางถูกกระชากจนเซถลาไปด้านหลัง


“แกเป็นใคร!” อีกฝ่ายแผดร้องอย่างเดือดดาล มือทั้งสองข้างกุมมวยผมของมิวเอาไว้แน่นและยังใช้เล็บจิกเข้ากับหนังศีรษะอย่างแรง


มิวไม่ได้ตอบคำถามของคนผู้นั้น หล่อนอาศัยความตัวสูงที่มีมากกว่าอีกฝ่าย ศอกเข้าใส่ด้านหลังอย่างแรง ทำเอาฝ่ามือที่ดึงกระชากมวยผมของเธออยู่ยอมปล่อยออกไป และกลายเป็นร่างนั้นเสียเองที่ล้มลงไปกองอยู่ที่พื้น


“อร๊ายยยยยย” เจ้าหล่อนกรีดร้องเสียงหลง มือก็เอาแต่ทุบพื้นอย่างเดือดดาล สายตาที่จ้องมาทางมิวนั้นไม่มีแววประสงค์ดีสักนิด


“ขิม มาทำอะไรที่นี่!” มิวที่ยังยืนคงก็ได้ยินเสียงของเก่งดังมาจากในห้อง เมื่อเห็นกลับไปมองก็พบว่าเขาห่มเพียงผ้าขนหนูผืนน้อยอย่างหมิ่นเหม่ หยดน้ำยังเกาะตามตัวตามประสาคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ


และทันทีที่ได้เห็นภาพนั้น ผู้หญิงที่นั่งอยู่บนพื้นก็กรีดร้องเสียงแหลมชวนให้แก้วหูแตกเป็นเสี่ยงๆ ประตูห้องอื่นถูกเปิดขึ้นมาก่อนที่เพื่อร่วมชั้นจะมองมาทางพวกเขาด้วยสายตาตำหนิ


“มิวเข้าไปในห้องนอนก่อน ล็อคห้องให้ดี” บอกแค่นั้น ฝ่ามือหนาก็ดันร่างของเด็กสาวให้เข้าไปด้านในห้องทันที


มิวที่ยังงุนงงกับเหตุการณ์ตรงหน้ารีบสาวเท้าเข้าไปในห้องนอนทันที ก่อนที่เธอจะปิดประตูก็เห็นว่าร่างเล็กของผู้หญิงคนนั้นทำท่าจะพุ่งเข้ามาทางประตู ทว่าเก่งรวบร่างเอาไว้เสียก่อน


หญิงสาวไม่อยากถูกคนหัวรุนแรงอย่างนั้นทำร้ายอีก เธอจึงกดล็อคลูกบิด อีกทั้งยังลงกลอนในซ้ำอีกทีเพื่อความปลอดภัยของตัวเอง


ภาพความวุ่นวายทั้งหมดถูกบันทึกเอาไว้พร้อมทั้งถ่ายทอดไปให้แก่เจ้าของกล้องขนาดจิ๋ว ที่กำลังมองภาพการเคลื่อนไหวของคนในห้องผ่านหน้าจอแท็บเล็ตของตน


รถยนต์คันหรูกำลังขับเคลื่อนเรื่อยๆ ลูกน้องอีกสองคนได้ยินเสียงคนทะเลาะกันดังมาจากในวีดิโอก็พอจะเดาได้ว่านายกำลังดูสิ่งใดอยู่


แผนการของนายถูกขีดร่างเอาไว้อย่างแยบยล นายถนัดเรื่องการบงการใช้คนเป็นที่สุด อีกทั้งการบงการนั้น ไม่มีใครที่จะเฉลียวใจเลยสักนิด


‘เป็นแค่ญาติแล้วมีสิทธิ์อะไรมานอนห้องผัวคนอื่น’ เสียงแหลมสูงนั้นชวนให้คนฟังอยากจะเอามือปิดหู ทว่านายหนุ่มของพวกเขากำลังนั่งดูเหตุการณ์ด้วยรอยยิ้มจางๆ


เพราะเก่งเป็นหนึ่งในคนทำงานดูแลร้านแทนเขา เป็นเรื่องปกติที่ประวัติทั้งหมดจะถูกสืบค้นจนปรุโปร่งไม่เหลือชิ้นดี เตโชรู้เรื่องแฟนสาวอารมณ์ร้อนของเก่งมาตั้งนานแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นยังไม่เห็นประโยชน์ของการเชื่อมวาสนา นำพาคู่รักเก่าให้มาพบปะ


ทว่าตอนนี้ เขาอุตส่าห์ทำตัวเป็นเฒ่าจันทราช่วยเชื่อมวาสนาหนุ่มสาว ครั้นได้เห็นทั้งคู่ได้อยู่ชิดใกล้ ดึงดันรัดเกี่ยวกันอยู่หน้าห้องนอนอย่างนั้น ก็อดจะดีใจแทนไม่ได้


‘ถ้ามันไม่ออกไป ขิมจะฆ่ามันให้ตาย’ หญิงสาวในกล้องนั้นช่างร้อนแรง หล่อนพยายามจะพังประตูห้องนอนอยู่หลายครั้ง ทว่าฝ่ายชายก็ดึงรัดร่างเอาไว้ไม่ให้เธอเข้าไปใกล้ประตู


ยิ่งดึงกันไปดึงกันมา กลายเป็นว่าผ้าขนหนูผืนน้อยของเก่งกลับล่วงหลุดจากเอว สร้างความไม่สำราญตาแก่ชายหนุ่มที่กำลังรอดูเหตุการณ์ เขาโยนแท็บเล็ตลงบนเบาะนั่งข้างๆทันที ราวกลับไม่อยากเห็นภาพที่ทำให้ระคายตา


“ผู้หญิงคนนั้นเคยทำร้ายร่างกายเพื่อนนักศึกษาด้วยกันจนโดนทัณฑ์บน แล้วต่อไปผู้หญิงคนนั้นจะเป็นยังไงละครับ ดูท่าไม่น่าไว้ใจเลย” อิฐออกความเห็นพลางถอนใจเบาๆ โดยไม่ทันได้มองกระจกไปดูสีหน้าของเจ้านายแม้สักนิด ว่ากำลังมืดครึมขนาดไหน


“ทำไม นายเป็นห่วงผู้หญิงคนนั้นรึไง?” น้ำเสียงที่เอ่ยถามเต็มไปด้วยความกดดัน อิฐรับรู้ได้ทันทีว่าตนเองเผลอพูดไม่เข้าหูนายแล้ว


“ปะ...ป่าวๆๆครับนาย ผมแค่เป็นกังวลแทนนาย ก็นายอุตส่าห์ลงทุนไปตั้งมากเพราะอยากได้เธอมาเป็นพวก ถ้าโดนผู้หญิงอารมณ์รุนแรงอย่างนั้นทำร้ายเข้า แล้วเกิดนายไม่ได้เธอขึ้นมา ผมแค่กลัวว่านายจะขาดทุนเท่านั้นครับ” อิฐหันกลับไปมองสบตาพลางชักแม่น้ำทั้งห้าเป็นพัลวัน


สายตาดุดันค่อยๆคลายความมาดร้ายลงก่อนจะปรายตาไปทางหน้าจอแท็บเล็ตอีกครั้ง มองดูภาพของผู้หญิงอารมณ์ร้อนที่กำลังทุบตีเก่งอย่างไม่ปราณี สลับกับภาพเล็กที่กำลังฉายให้เห็นสภาพภายในห้องนอน ร่างแบบบางเดินวนไปเวียนมาดูไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นัก


“ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะไม่ได้เธอหรอก เพราะทางของเธอ จะต้องเดินมาหาฉันในที่สุดอยู่ดี...” ชายหนุ่มพูดขณะมองร่างแบบบางที่หย่อนก้นลงบนเตียง “ส่วนหนามข้างทางอย่างผู้หญิงคนนั้น มีประโยชน์แค่กันไม่ให้หมาขี้เรื้อนที่จ้องจะมาแตะต้องคนที่ฉันต้องการ หากหมดประโยชน์ หนามไร้ค่าอย่างนั้นมีแต่จะต้องกำจัดทิ้ง” นายหนุ่มกล่าวจบก็ปิดแท็บเล็ตในที่สุด


เขาหลับตาลงช้าๆ ทุกครั้งที่หลับตาเขามักจะนึกถึงความนุ่มนวลของหญิงสาว อาการพยศของเธอที่พยายามแสดงออกมา ทุกอย่างของเธอที่เขาได้สัมผัสมันชวนให้ลมหายใจรู้สึดติดขัด


เห็นทีต้องรวบรัดขั้นตอนเสียหน่อย ขืนรอนานกว่านี้เขาอาจจะเป็นบ้าตายก่อนแน่...


“เรื่องที่โรงแรมเป็นยังไงบ้าง?” เตโชเอ่ยถามขณะที่ดวงตายังคงหลับสนิท


“ทางเราส่งเทปบันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดให้ตำรวจไปหมดแล้วครับ แต่โซนวีไอพีไม่ได้ให้ตามที่นายสั่ง ตอนนี้ยังไม่มีความคืบหน้ารายงานเข้ามาครับ” อิฐรายงานข่าวตามที่ได้รับการถ่ายทอดมาอีกที


ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะยกขาขึ้นไขว่ห้าง ความรู้สึกคับแน่นที่กลางกายทำให้เขารู้สึกอึดอัด หากได้ตะกองกอดร่างนุ่มนิ่มไว้บนตัก คงจะคลายความทรมานลงได้ไม่น้อยทีเดียว


“คืนนี้ฉันจะไปที่ผับ เตรียมห้องให้พร้อม” ชายหนุ่มออกปากสั่งลูกน้องเสียงเรียบ


อิฐและอรรถลอบสบสายตากันเงียบๆก่อนจะรับคำสั่งนาย ปกติแล้วนายแทบจะไปที่ร้านน้อยเสียจนนับครั้งได้ หากไม่ติดว่าต้องไปดูเรื่องรายรับรายจ่ายและผลประโยชน์ในแต่ละเดือน นายก็แทบจะไม่ย่างกายเข้าไปเลยด้วยซ้ำ


แต่ตอนนี้ไม่ใช่แค่ไปบ่อย หลังจากเหตุการณ์ที่โกดังร้าง นายก็เข้าร้านทุกวัน มองเผินๆเหมือนจะไปกดดันผู้จัดการร้าน ทว่าจริงๆแล้วเหมือนนายจะไปหาใครบ้างคนเสียมากกว่า


“แล้วก็...” เสียงของนายดังขึ้นจากหลังรถก่อนที่เขาจะกระแอมในลำคอทีหนึ่ง “ขอโซฟาปรับนอนนิ่มๆซักตัว”


โซฟาปรับนอน? นายจะเอาไปทำอะไร...


ระหว่างที่อิฐกำลังงุนงงสงสัย อรรถที่สองข้างแก้มเจือสีเลือดฝาดจึงรีบรับคำทันที


คิดไม่ถึงว่านายจะไวไฟได้ขนาดนี้ 


*********************************************************************************************************************************************


มาเย็นเลยยย พอดีวันนี้ต้องไปอบรมที่ต้นสังกัด นั่งหลับไปหลายสตบเพิ่งได้กลับมาแต่งนี่เองง อ่าเพิ่งน้อยนี่นอยนี้นอยนอยด์ นี่น่อยนี่นอยฉึกชะดึกชะดึกฉีก คืนนี้จะมาอีกนาจา รอไรท์แต่งแป๊บนุงเน้ออ งานรัดคอไม่ได้แต่งเผื่อไว้เลย เส้าา


1 เม้นต์ = 1 กำลังใจนะคะ เม้นต์อะไรก็ได้แต่ไม่อยากเห็นคำว่ารอเลยอะ มันฟังเศร้าไป 555 อยากได้เม้นต์ละยังเรื่องมากอีกกก

เดี๋ยวเจอกันงับ ซารางง

ความคิดเห็น