Monster'M

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2562 10:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep5
แบบอักษร

นานะพาลูกชายกลับไปยังที่พักที่เธอจองเอาไว้ หลังจากนานะกลับไปนิคาร์ลอดก็สั่งให้เหมยอิงไปอาบน้ำ 

"เจ้านายครับ"เคนเดินเข้ามาหาเจ้านายหลังจากที่เห็นว่าหญิงสาวเข้าไปในห้องแล้ว

 "มีอะไร" เคนยื่นภาพถ่ายนับสิบใบส่งให้เจ้านายของตน 

นิคาร์ลอดรับมามองรูปในมือด้วยสายตาเยือกเย็น 

"คนในรูปคือ อู๋ เหมินเทียน พี่ชายของคุณเหมยอิงครับ"เคนบอกแล้วเงยหน้ามองปฏิกิริยาของเจ้านาย 

"หมายความว่ายังไง"นิคาร์ลอดกำรูปในมือแน่น เขารู้จักชายคนนี้ ชายผู้ที่มีส่วนลอบทำร้ายน้องสาวของเขาในวันแต่งงาน หลังจากทำงานพลาดมันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย กล้องวงจรปิดภายในบ้านจับภาพมันได้ เขาสั่งคนออกตามล่ามันแต่ดูเหมือนจะมีคนเก็บกวาดประวัติของมันจนหมด สิ่งเดียวที่เขารู้คือ มันอยู่ในอเมริกา และเขาเคยส่งคนไปจัดการมันมาแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะไม่ตายแต่ก็เกือบตาย

 "รายละเอียดอื่นๆผมกำลังให้เคทสืบเพิ่มเติมครับ" 

"........." เคนมองเจ้านายที่นิ่งเงียบไป

 "มีอีกเรื่องครับ"เคนยื่นเอกสารอีกชุดให้เจ้านาย นิคาร์ลอดรับมาแล้วเปิดดู 

ด้านในมีประวัติของชายคนหนึ่งกับรูปภาพสองสามใบ 

"ผู้ชายคนนี้คือคนที่ตามเราไปที่ห้างครับ"

 "คนของอดัม คาร์เตอร์"นิคาร์ลอดมองรูปชายที่ถูกลูกน้องของเขาจับได้ 

"ครับ แต่ที่แปลกคือ ผู้ชายคนนี้คอยตามเฝ้าคุณเหมยอิงมาตั้งแต่สิบปีที่แล้ว โดยที่คุณเหมยอิงไม่รู้ตัวครับ"

 "ทำไมคนของอดัม คาร์เตอร์ต้องตามเฝ้าเหมยอิง"

 "ดูเหมือนว่า เหมินเทียนจะทำงานให้กับอดัม คาร์เตอร์ครับ" 

"เหมยอิงรู้เรื่องนี้หรือเปล่า"

 "ไม่รู้ครับ เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ๆบอกว่าเหมินเทียน ทะเลาะกับคุณเหมยอิงแล้วหนีออกจากบ้านไปตั้งแต่สิบปีก่อน หลังจากนั้นก็ไม่เคยติดต่อกลับมาอีกเลยครับ" 

นิคาร์ลอดเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราว 

"หึ ดูเหมือนจะมีบางอย่างไม่สมเหตุสมผลน่ะ"นิคาร์ลอดมองรูปในมือด้วยดวงตาแข็งกร้าว 

"ผมสั่งให้คิมตามเคทกลับมาแล้วครับ" 

" เร็วเท่าไหร่ยิ่งดี "นิคาร์ลอดจ้องมองรูปของเหมินเทียนสักพัก 

 ประตูห้องนอนเปิดออกเหมยอิงที่อาบน้ำเรียบร้อยแล้ว เดินมาหาเขา นิคาร์ลอดหันไปมองเคนแว่บนึงก่อนจะลุกขึ้นเดินมาหาเธอ 

เคนเก็บเอกสารและรูปภาพใส่ซองตามเดิมแล้วถอยออกไปเงียบๆ

 "ไม่อาบน้ำหรอคะ"เหมยอิงถามเขาที่เดินมานั่งข้างเธอ

 "........."นิคาร์ลอดส่ายหน้าแทนคำตอบ 

"คุณนานะ น่ารักจังเลยนะคะ เหมยอิงไม่รู้เลยว่าคุณมีน้องสาวด้วย" 

"ฉันเองก็ไม่เคยรู้ว่าเธอมีพี่ชาย"นิคาร์ลอดเอ่ยขึ้นเขามองปฏิกิริยาของเด็กสาวตรงหน้า 

เหมยอิงแววตาเศร้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัด 

"เหมยก็ไม่รู้เหมือนกันคะ ว่าตัวเองยังมีพี่ชายหรือเปล่า"เหมยอิงตอบเขาเสียงแผ่วเบา 

"เกิดอะไรขึ้น"นิคาร์ลอดลูบแก้มนวลของเธอเบาๆ 

"........"เหมยอิงเงียบไป ก่อนสูดหายใจเข้าลึกๆเพื่อเรียกความกล้า

 "......"ทุกการกระทำของเธออยู่ในสายตาของนิคาร์ลอดตลอด 

"เมื่อสิบกว่าปีก่อน อยู่ดีๆเขาก็บอกว่าจะไปทำงานที่ต่างประเทศ ตอนนั้นที่บ้านกำลังแย่เพราะคุณแม่พึ่งจะเสียจากอุบัติเหตุรถคว่ำตรงที่นั่งคนขับมีชายแปลกหน้านั่งมาด้วยตอนที่คุณพ่อไปเจอคือทั้งคู่จับมือกันก่อนจะสิ้นใจไปพร้อมๆกัน ทุกคนเลยคิดว่าแม่หนีตามชู้ หลังจากคุณแม่เสียได้สามวันพี่เหมินเทียนก็ทำตัวแปลกไป ชอบหายไปไหนมาไหนคนเดียวบ่อยๆ เก็บตัวเงียบจนวันหนึ่งเหมยเห็นคุณพ่อกับพี่ชายทะเลาะกันอย่างรุนแรง  พี่เหมินเทียนเก็บเสื้อผ้าแล้วเดินมาหาเหมยที่ยื่นร้องไห้อยู่ แล้วบอกเหมยว่า 'พี่ขอโทษ พี่รักเหมยน่ะดูแลตัวเองด้วย'หลังจากนั้นก็เดินออกไปขึ้นรถที่จอดอยู่หน้าบ้านแล้วก็หายไปไม่ติดต่อกลับมาอีกเลย"เหมยอิงตัดสินใจเล่าให้เขาฟังด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ 

'อย่าไปน่ะ อย่าทิ้งเหมยไป'เด็กสาวจับมือพี่ชายไว้แน่น

 'พี่ขอโทษ'พี่ชายของเธอหันมามองเธอด้วยสายตาเจ็บปวด 

'พี่คะ อย่าทิ้งเหมย เหมยไม่เหลือใครแล้ว'เด็กสาวทิ้งตัวลงกอดขาพี่ชายไว้แน่น 

'พี่รักเหมยน่ะ ดูแลตัวเองด้วย'เด็กชายก้มลงเช็ดน้ำตาให้กับน้องสาวที่เป็นดั่งดวงใจ 

ก่อนจะสะบัดเธอออกแล้วเดินออกไปโดยไม่หันกลับมา

 'พี่ชาย! คนใจร้าย!'เด็กสาวร้องตะโกนราวกับจะขาดใจ 

เขาทิ้งเธอไปทั้งที่เธอกำลังต้องการเขาที่สุด พี่ชายที่เคยแสนดีทิ้งเธอไปในวันที่เธอรู้สึกโดดเดียวและอ้างว้างที่สุด ถูกพ่อเมินเฉย ถูกแม่เลี้ยงทำร้าย 

"........."นิคาร์ลอดนิ่งเงียบมองท่าทีของคนข้างกายร่างกายสั่นเบาๆ 

เธอเม้มปากแน่น สะกดกลั้นความรู้สึกอ้างว้างเอาไว้ 

"ไม่เป็นไร เธอยังมีฉัน"นิคาร์ลอดดึงเธอมากอดไว้  

เหมยอิงสะอื้นไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น 

"ฮึก ฮึก ไม่มีใครต้องการเหมยเลยสักคน" 

"ฉันต้องการเธ"นิคาร์ลอดลูบหลังเธอเพื่อปลอบโยน

 "อย่าทิ้งเหมย ฮึก อย่าทิ้งเหมย ฮือ ฮือ"เหมยอิงพูดเสียงสั่นในอ้อมแขนเขา ตอนนี้เขาคือที่พึ่งพิงคนเดียวที่เธอมี

 "ฉันจะทิ้งเด็กดื้อของฉันได้ยังไง" เหมยอิงเงยหน้ามองเขาทั้งน้ำตา

 "สัญญาน่ะ"เธอมองเขาด้วยสายตาอ้อนวอน 

"ฉันสัญญา"นิคาร์ลอดมองหน้างามที่เปื้อนน้ำด้วยสายตาจริงจัง 

เหมยอิงมองเขาด้วยความตื้นตันใจ 

นิคาร์ลอดจับใบหน้างามให้เชิดขึ้นแล้วก้มลงจูบปากบางอย่างอ่อยอิ่ง เหมยอิงหลับตาแน่นรับสัมผัสจากเขา นิคาร์ลอดจูบเธอด้วยความอ่อนหวานก็จะเพิ่มเป็นดุดัน ความหวานจากช่องปากน้อยๆทำให้เขามึนเมาจนถอนตัวไม่ขึ้น ลิ้นหนาควานหาลิ้มลองตามติดลิ้นเล็กอย่างหยอกล้อ เหมยอิงที่ไม่ประสาเรื่องแบบนี้ได้แต่โอนอ่อนให้กับความชำนาญของเขา

 "อื้อ อือ" เหมยอิงเอ่ยประท้วงในลำคอเมื่อลมหายใจถูกเขาสูบไปจนเกือบจะหมดแล้ว นิคาร์ลอดถอนริมฝีปากออกอย่างนึกเสียดาย  แฮก! แฮก! เหมยอิงหายใจโกยอากาศเข้าไปด้วยใบหน้าแดงก่ำ 

"หึ หึ"นิคาร์ลอดยกยิ้มพอใจที่เห็นปากบางบวมเจ่อเพราะฝีมือเขา

 ".........."เหมยอิงก้มหน้างุดซ้อนความเขิลอาย

 ฟอด ฟอด

 นิคาร์ลอดก้มลงหอมแก้มแดงของเธออีกรอบแล้วอุ้มเธอขึ้นเดินตรงไปยังห้องนอน เหมยอิงผวาเฮือก เธอรู้สึกหวาดหวั่นกับการกระทำของเขา

 "ไม่ต้องกลัวฉันจะรอจนกว่าเธอจะพร้อม"นิคาร์ลอดลูบแก้มนวลของคนที่เริ่มตัวสั่นเพราะคิดไปถึงไหนต่อไหน

 "......."เหมยอิงหน้าร้อนผ่าวกับคำพูดของเขาเธอหันหลังหนีเขาด้วยความอับอายที่โดนเขาจับได้ว่าคิดอะไรอยู่ 

"หึ หึ"นิคาร์ลอดมองคนที่นอนเขิลอายด้วยความชอบใจ 

"คนบ้า.."เหมยอิงพูดเสียงแผ่ว 

"นอนเถอะ"นิคาร์ลอดดึงคนตัวเล็กมากอดไว้ 

"........."เหมยอิงรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยทุกครั้งที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา 

"ฝันดีคะ"เหมยอิงหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้า 

เมื่อเห็นว่าคนในอ้อมกอดเงียบไป ลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าคนในอ้อมแขนหลับสนิทแล้ว นิคาร์ลอดขยับตัวลุกขึ้นดึงผ้าห่มมาห่มให้เธอ เขามองใบหน้านวลเนียนของเธอด้วยความรู้สึกหวงแหนมือหนาลูบแก้มเนียนสักพักแล้วเดินออกมานอกห้อง 

เคนที่หลบอยู่ในมุมมืดเดินออกมาหาเจ้านายของตน 

"ได้ยินแล้วใช่ไหม"นิคาร์ลอดถามทั้งที่ตามองไปยังวิวด้านหน้า

 "ครับ" 

"เหมินเทียนไม่ได้ทะเลาะกับเหมยอิง แต่ทะเลาะกับพ่อของเขา"

 "ลูกน้องของอดัม คาร์เตอร์กำลังออกตามหาตัวคุณเหมยอิงแล้วครับ"เคนยื่นภาพจากกล้องวงจรปิดที่ไปติดไว้บริเวณบ้านของเหมยอิงให้เจ้านายดู 

"ดูเหมือนเหมยอิงจะมีความสำคัญบางอย่างกับมันไม่มากก็น้อย"

 "จะให้ทำยังไงต่อดีครับ"

 "ยังไม่ต้องทำอะไร ตามเคทกลับมาให้เร็วที่สุด"นิคาร์ลอดสั่งเสียงเย็น

 "ครับ"เคนรับคำแล้วออกจากห้องไป 

"อู๋ เหมินเทียน"น้ำเสียงแข็งกร้าวเอ่ยออกมาเขาจ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยดวงตาวาวโรจ

มาแล้วววววววว เห็นลางความดราม่าหรือยังคะ ใครที่รอดราม่าอยู่รับรองว่า ถึงใจแน่นอนคะ มาอัพตอนนี้แล้วจะหายไปสักสองสามวันน่าาา มีสอบย่อยนิดหน่อยไรท์ขออ่านหนังสือสอบก่อนนะคะ อย่าลืมเม้นกดไลค์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่าาาา รักรีดเดอร์ที่สุดดดด

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น