Monster'M

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2562 23:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep4
แบบอักษร

เช้าวันใหม่ เหมยอิงขยับตัวลุกขึ้น 

 "อ่า...มานอนนี่ได้ไง"เหมยอิงมองเตียงกว้างแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำ เธอเดินออกมาแล้วพบว่าบนเตียงมีชุดวางไว้ให้เรียบร้อย เธอหยิบมาใสทันที  เหมยอิงเดินออกมาจากห้องก็พบกับร่างสูงที่กำลังนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์อยู่กับลูกน้องอีกสองคนที่หันมามองเธอ

 นิคาร์ลอดละสายตาจากหนังสือพิมพ์เงยหน้ามองเธอ

 "อรุณสวัสดิ์คะ"เหมยอิงยิ้มให้เขา 

"อืม..นั่งสิ"นิคาร์ลอดมองที่ว่างฝั่งซ้าย เหมยอิงเดินไปนั่งตามที่เขาสั่ง 

"เมื่อคืนกลับมาตอนไหนหรอค่ะ..."เหมยอิงถามเขา

 "ดึกแล้ว"นิคาร์ลอดตอบสั้นๆ 

"งั้นหรอค่ะ.." 

"หิวหรือยัง"นิคาร์ลอดหันมาถามเธอ 

"นิดหน่อยคะ..." 

"จัดโต๊ะ"นิคาร์ลอดหันไปสั่งเคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล เคนพยักหน้ารับแล้วเดินออกไปด้านนอก 

ไม่นานอาหารก็ถูกนำเข้ามาจัดวางบนโต๊ะ เหมยอิงมองอาหารตรงหน้าดวงตาเป็นประกาย 

"น่ากินจังเลยคะ"เธอหันไปพูดกับเขา 

"กินเยอะๆเธอผอมเกินไป"

 "แล้วคุณลุงไม่กินหรอค่ะ"

 แค่ก! แค่ก!  คิมสำลักกาแฟที่กำลังดื่มทันทีที่ได้ยินหญิงสาวเรียกเจ้านายของตน 

นิคาร์ลอดปรายตามองลูกน้องแว่บหนึ่งก่อนหันมามองคนด้านข้างที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว 

"ฉันไม่หิว"นิคาร์ลอดหันมาตอบเธอ เหมยอิงลงมือทานอาหารตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย มีเพียงจานที่วางตรงหน้าเขาเท่านั้นที่เธอไม่แตะเลยสักนิด 

"ทำไมไม่กินนี่"นิคาร์ลอดชี้ไปยังจานที่เป็นหมูตุ๋นเห็ดหอมตรงหน้าเขา 

"เหมยแพ้เห็ดคะ"เหมยอิงหันไปตามเขาทั้งที่ในปากยังเคี้ยวไม่หมด 

"เอาออกไป!"นิคาร์ลอดหันไปสั่งเชฟที่ยืนอยู่ด้านข้าง เชฟคนนั้นรีบเดินมาหยิบอาหารจานนั้นออกอย่างรวดเร็ว

 "........"คิมและเคนต่างพากันกลืนน้ำลายอึกใหญ่ที่เห็นเจ้านายมองเชฟคนั้นอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ต่างกับหญิงสาวอีกคนที่นั่งกินอาหารอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว 

ผ่านไปไม่นานอาหารตรงหน้าก็ถูกจัดการจนเกลี้ยง 

"อิ่มแล้วคะ"เหมยอิงวางแก้วน้ำลงแล้วหันไปบอกเขา 

"งั้นไปกันเถอะ"นิคาร์ลอดลุกขึ้นแล้วยื่นมือไปหาเธอเหมยอิงมองอย่างไม่เข้าใจ 

"ไปไหนหรอคะ.." 

"ไปซื้อของสำหรับเธอ" 

"เอะ.."เหมยอิงมองเขาด้วยความสงสัย

 "มาเถอะ" นิคาร์ลอดพาเธอมายังห้างดังแล้วตรงไปยังโซนเสื้อผ้าผู้หญิง

 "สวัสดีค่ะ"พนักงานสาวรีบเดินมาต้อนรับ 

"เอาแบบที่เหมาะกับเธอ"นิคาร์ลอดหันไปมองหญิงสาวข้างกาย

 "เชิญทางนี้คะ" เหมยอิงเงยหน้ามองเขา นิคาร์ลอดพยักหน้าให้เธอ เหมยอิงเดินตามพนักงานสาวเข้าไปด้านใน

 "เจ้านายครับ"

 "มีอะไร"

 "มีคนตามเรามาครับ"

 "ไปจัดการให้เรียบร้อย"นิคาร์ลอดสั่งเสียงเข้ม คิมรีบเดินออกไปทางด้านนอกทันที

 เมื่อได้ทุกอย่างตามที่ต้องการแล้วนิคาร์ลอดก็พาหญิงสาวมาทานข้าวที่ภัตตาคารใกล้ๆ 

"อยากกินอะไรก็สั่ง" เหมยอิงมองเมนูอาหารแต่ละอย่างที่มีราคาแพงแทบจะกลืนไม่ลง 

"เอ่ออ...."เหมยอิงเงยหน้ามองเขา 

"หืม.."นิคาร์ลอดคนที่ทำหน้าลำบากใจอย่างเอ็นดู

 "......."

 "เอาทุกอย่างที่เป็นเมนูแนะนำ ยกเว้นอาหารที่มีเห็ดห้ามเอามาเสิร์ฟ"นิคาร์ลอดหันไปสั่งพนักงานที่รออยู่ 

เหมยอิงยิ้มให้กับความเอาใจใส่ของเขา ไม่นานอาหารก็ถูกเสิร์ฟจนเต็มโต๊ะ

 "นิคาร์ลอด"เสียงหวานของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นทางด้านหลังของเหมยอิง นิคาร์ลอดเงยหน้ามองหญิงสาวตรงหน้า 

"อลิซ" 

"ไม่เจอกันนานนะคะ"หญิงสาวที่ชื่ออลิซยิ้มให้เขา 

"........."เหมยอิงมองผู้หญิงที่ชื่ออลิซด้วยสายตาสงสัย 

"ไม่คิดจะแนะนำผู้หญิงของคุณให้อลิซรู้จักหน่อยหรอค่ะ"หญิงสาวตรงหน้าต้องการพูดเน้นย้ำถึงสถานะของเด็กสาวตรงหน้า

 "ไม่จำเป็น!"นิคาร์ลอดเอ่ยเสียงเย็น 

"แหม่ ใจร้ายจัง"เธอแกล้งทำสีหน้าเศร้า

 เหมยอิงมองทั้งสองคนสลับไปมา

 ".........." 

"เดี๋ยวนี้เปลี่ยนมาชอบ แนวหวานๆแล้วหรอค่ะ"เธอมองเด็กสาวตรงหน้าอย่างไม่ชอบใจนัก 

"ออกไป!" 

"คุณกล้าไล่อลิซหรอคะ!"อลิซมองเขาด้วยแววตาไม่พอใจ ก่อนจะต้องสงบปากสงบคำเมื่อมองสบตาสีอำพันที่มองเธออย่างโกรธเคือง 

"อลิซไปก็ได้คะ ไว้เจอกันใหม่นะคะ"

คิมที่เห็นเจ้านายเริ่มโกรธก็รีบเข้ามากันหญิงสาวออกไป 

อลิซมองเด็กสาวที่นั่งเงียบด้วยแววตาโกรธเคือง หลังจากที่คิมพาหญิงสาวที่ชื่ออลิซออกไปแล้ว บรรยากาศบนโต๊ะก็ดูจะอึดอัดขึ้นเป็นเท่าตัว 

"ใครหรอคะ"เหมยอิงถามขึ้นทำลายความเงียบ 

"คนรู้จัก" 

"งั้นหรอค่ะ"เหมยอิงก้มหน้าทานอาหารตรงหน้าต่อ 

"อิ่มหรือยัง"นิคาร์ลอดถามขึ้นหลังจากที่เธอเงียบไปนานจนผิดสังเกตุ 

"อืม"เหมยอิงตอบเขาเสียงแผ่ว "ไปกันเถอะ"นิคาร์ลอดลุกขึ้นแล้วเดินนำเธอไป เหมยอิงก้มหน้าเดินตามเขา

 ตุ๊บ! 

"อ๊ะ!.."เพราะมัวแต่ก้มหน้าเดินทำให้เธอไม่ทันระวังชนหลังเขาอย่างจัง 

"ซุ่มซ่าม.."นิคาร์ลอดมองคนที่เอามือลูบหน้าผากตัวเอง

 "จะหยุดทำไมไม่บอกกันบ้างละค่ะ"

 "มัวแต่เดินก้มคิดอะไรอยู่" 

"เปล่าสักหน่อย"เหมยอิงตอบเขาเสียงแผ่ว 

"เด็กนิสัยไม่ดี ชอบโกหก"

 "เปล่าน่ะ.."เหมยอิงเงยหน้ามองเขา 

"อย่าคิดมาก...ไม่มีอะไรหรอก"นิคาร์ลอดจับแก้มนวลอย่างอ่อนโยน 

เคนและคิมต่างหันมองหน้ากันที่เห็นเจ้านายแสดงท่าทีอ่อนโยนต่อหญิงสาวตรงหน้า เหมยอิงมองเขานิ่งดวงหน้าสวยขึ้นสีแดงระเรือ ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ

 "หึ หึ "นิคาร์ลอดมองคนที่เขิลจนหน้าแดงอย่างนึกเอ็นดู นิคาร์ลอดพาเหมยอิงกลับมายังคอนโด

 "เซอร์ไพรส์!!" เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นหลังจากเขาเปิดประตูเข้ามา 

เหมยอิงมองหญิงสาวตรงหน้าที่ยืนยิ้มหวานมองพวกเขาอยู่ ก่อนจะเบิกตากว้างอย่างตกใจ หญิงสาวตรงหน้ามีใบหน้าคล้ายคลึงกับคนข้างกายเธอแทบจะแยกไม่ออก ต่างกันแค่หญิงสาวตรงหน้าดูเด็กกว่าและดูสดใสร่าเริง ต่างจากคนข้างกายที่ชอบทำหน้าตาเย็นชาตลอดเวลา 

"นานะ!"นิคาร์ลอดมองน้องสาวฝาแฝดด้วยความแปลกใจ

 "........"นานะมองหญิงสาวที่ยืนข้างพี่ชายของตนอย่างแปลกใจไม่แพ้กัน

 "มาได้ยังไง"

 "สวัสดีค่ะ ฉันชื่อนานะเป็นน้องสาวของพี่คาร์ลอดคะ"นานะไม่สนใจพี่ชายของตัวเองเธอเดินไปหาสาวน้อยหน้าหวานข้างกายเขาแทน

 "เอ่ออ...สะ สวัสดีค่ะ.ฉันชื่อเหมยอิงคะ"เหมยอิงตอบกลับไปด้วยท่าทีงงๆ

 "นานะ"นิคาร์ลอดเอ่ยเรียกน้องสาวของตนที่แกล้งเมินเขา

 "ค่าาาา คิดถึงจังเลย"นานะหันไปกอดพี่ชายของตน

 "มาได้ไง"

 "นั่งเครื่องมาคะ" 

"นานะ"นิคาร์ลอดเรียกเธอด้วยน้ำเสียงที่เข้มขึ้น 

"ก็จริงนี่.." 

"ลุงคาร์ล~"เสียงเด็กชายตัวน้อยเอ่ยเรียกเขา 

"ไง! เจ้าตัวเล็ก"นิคาร์ลอดอุ้มหลานชายตัวน้อยขึ้นมาหอมแก้ม เหมยอิงมองเด็กชายตัวน้อยด้วยสายตาเอ็นดู 

"คิดถึงคุณลุงที่สุดเลยครับ"เด็กชายวัยห้าขวบเอ่ยเสียงเจือยแจ้ว

 "หืม..ปากหวานแบบนี้อยากได้อะไรครับ" 

"อยากได้ไดโนเสาร์ตัวใหญ่ๆครับ" 

"ซีโน่ครับ มารู้จักคุณน้าคนสวยก่อนเร็ว"นานะเรียกลูกชาย 

"สวัสดีครับคุณคนสวย"

 "สวัสดีครับซีโน่"เหมยอิงมองเด็กตัวน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของผู้เป็นแม่

 "คุณน้าชื่อเหมยอิงครับ"นิคาร์ลอดบอกหลานชายของตน 

"คุณน้าเหมยอิง"เด็กชายพูดตาม

 ".........."

 "คุณน้าเป็นแฟนของลุงคาร์ลหรอครับ"เด็กชายตัวน้อยเอ่ยถามด้วยความไร้เดียงสา เหมยอิงหน้าแดงให้กับคำถามของเด็กน้อย

 "หึ หึ"นิคาร์ลอดหัวเราะชอบใจ

 "ปละ เปล่าจะ"เหมยอิงส่ายหน้าน้อยๆ 

"ใช่แล้วครับ"นิคาร์ลอดหันมาตอบแทน  

เหมยอิงหน้าร้อนผ่าวกับคำพูดของเขา 

"อ่า...สวัสดีคะว่าที่พี่สะใภ้"นานะพูดหยอกล้ออีกฝ่าย

 "มะ ไม่ใช่น่ะค่ะ"เหมยอิงพูดเสียงเบาด้วยความเขิลอาย

 "ซีโน่ครับ อยากไปเล่นของเล่นกับคุณน้าคนสวยไหมครับ"นิคาร์ลอดก้มลงถามหลานชาย

 "ไปครับ"ซีโน่ตอบกลับแล้วหันไปมองเหมยอิง เหมยอิงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

 เธอยื่นมือไปรับเด็กน้อยตรงหน้า ทั้งคู่พากันเดินไปยังห้องนั่งเล่น

 "พี่ซีคยอมให้มาได้ยังไง"นิคาร์ลอดหันไปถามน้องสาว 

"แอบหนีมาคะ" 

"หึ หึ"นิคาร์ลอดหัวเราะให้กับคำตอบของน้องสาว 

"อะไร ไม่เชื่อหรอค่ะ"นานะมองค้อนพี่ชาย 

"อันตรายน่ะนานะ"นิคาร์ลอดเอ่ยเตือนน้องสาว

 "นานะแค่อยากพาลูกมาเที่ยวบ้าง"นานะถอนหายใจออกมาด้วยความกังวล 

"ช่วงนี้ศัตรูเราเคลื่อนไหวเยอะ เธอไม่ควรพาซีโน่มาที่นี่" 

"นานะจะระวังคะ"

 "ว่าแต่...ไปเจอสาวน้อยคนนั้นที่ไหนคะ" 

"แถวๆนี่แหละ" 

"น่ารักจังเลยนะคะ"เธอมองไปยังสาวน้อยที่นั่งหยอกล้อกับลูกชายของเธอด้วยรอยยิ้มสดใส 

"อืม.." 

"ไม่เปราะบางไปหน่อยหรอคะ"นานะถามพี่ชายด้วยสีหน้าเป็นกังวล 

"เหมยอิงไม่ใช่คนอ่อนแอหรอก"

 "งั้นหรอคะ"

 "อย่าห่วงไปเลย"นิคาร์ลอดลูบหัวน้องสาวอย่างอ่อนโยน


ว้ายๆๆๆๆ นานะก็มา.... ยังไม่มีดราม่าเนอะ อิอิ ช่วงนี้ก็จะมาๆหายๆน่าาา ไรท์ต้องทำงานด้วยเรียนด้วย.....หาเวลาว่างยากมากกก แต่จะพยายามมาลงให้บ่อยๆน่าาา มีคำผิดก็ขอ อภัยด้วย ไม่มีเวลาแก้เลยจ้าาา

อย่าลืมเม้นกดไลค์ให้ไรท์ด้วยน่าาาาารักรีดดดดดดด

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น