น้ำมิ้ม

ในเมื่อความรักที่เขาเพียรรักษา ไม่มีค่าสำหรับใครเลย คงจะไม่แปลกอะไรถ้าวันนี้เขาจะเลือก "เงิน" ดูบ้าง ..นับจากนี้พัทธ์บอกตัวเอง เขาจะเป็นฝ่ายตีราคาดูบ้างว่าความรักมันควรจะตีเป็นเงินเท่าไร

สิ่งที่สำคัญกว่า-1

ชื่อตอน : สิ่งที่สำคัญกว่า-1

คำค้น : บ่วงพัทธ์ , จำเลยรัก , ตบจูบ , พัทธ์ , หนึ่งนาถ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 50

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2562 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สิ่งที่สำคัญกว่า-1
แบบอักษร

รถกะบะคันเก่าแล่นเข้ามาจอดเทียบริมถนนหน้าห้องเช่าที่สองยายหลานอาศัยอยู่ชั่วคราวก่อนที่นายชุ่มจะเดินออกมายืนรอเพื่อนเก่าตามที่รับปากอีกฝ่ายไว้ว่าจะมารับทั้งคู่ไปหาหมอก่อนจะพาไปพบกับเจ้านายตัวเองอีกครั้ง ไม่นานนักร่างผอมของหญิงสูงวัยก็เดินออกมาพร้อมกับผู้เป็นหลานที่ประคองออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

“แกรอฉันนานไหมตาชุ่ม” เสียงทักทายของหญิงชราสดใสผิดกับสีหน้าที่ซีดเซียวจน นายชุ่มหันไปมองหญิงสาวที่ประคองยายตัวเองออกมาอย่างเป็นห่วง

“ไม่นาน ฉันว่าเราไปหาหมอกันเลยดีกว่า แกนัดหมอไว้กี่โมงล่ะ”

“เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ตอนนี้ฉันอยากเจอคุณพัทธ์มากกว่า ไม่รู้ว่าอาการบาดเจ็บเป็นยังไงบ้าง แกพาฉันไปที่ไร่เลยเถอะตาชุ่ม ฉันเป็นห่วงคุณพัทธ์”

“หนึ่งว่ายายไปหาหมอก่อนดีกว่านะจ๊ะ วันนี้กำหนดหมอนัดแล้ว เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลังก็ได้” หนึ่งนาถเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าสีหน้าของผู้เป็นยายไม่ดีขึ้นเลยนับตั้งแต่มาถึงที่นี่เมื่อวาน กอปรกับยาประจำตัวที่หมอสั่งให้ยายนวลไว้หมดแล้ว หญิงสาวจึงพยายามอย่างยิ่งที่จะหว่านล้อมให้หญิงชราไปหาหมอ แต่ไม่คิดว่าผลจะกลายเป็นตรงข้าม

“หนึ่ง! หนึ่งพูดอย่างนี้กับยายอีกแล้วนะ! ยายเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าสำหรับยาย เรื่องของคุณพัทธ์ไม่ใช่เรื่องอื่น แล้วยิ่งตอนนี้คุณพัทธ์เธอบาดเจ็บต้องการคนดูแล ถ้ายายไม่ไปดูแลคุณพัทธ์เธอตอนนี้ หนึ่งจะให้ยายไปดูแลเอาตอนไหน ถ้าหนึ่งไม่คิดจะพายายไปก็หลบ ยายจะไปกับตาชุ่มแค่สองคน”

 นางนวลเอ่ยขึ้นเสียงเด็ดขาดพลางดันตัวหลานสาวออกห่างจนหนึ่งนาถหน้าเสียเพราะผู้เป็นยายดูเหมือนจะโกรธเธอจริงจัง แต่ยังไม่ทันที่หญิงชราจะลุกหนีร่างผ่ายผอมก็ทรุดฮวบลงพร้อมๆกับที่นายชุ่มพุ่งเข้าไปประคองร่างไร้สติไว้ได้ก่อนที่จะหัวฟาดโต๊ะ

“ยาย!”

“หนูหนึ่งไปเปิดประตูรถ ลุงจะขับพาไปส่งโรงพยาบาลเอง”

นายชุ่มสั่งพลางช่วยกันประคองยายนวลไปที่รถอย่างตกใจ ในขณะที่หญิงสาวได้แต่กอดร่างผอมของผู้เป็นยายไว้อย่างขวัญเสียพลางกล่าวโทษตัวเองอย่างเสียใจ ...เธอไม่น่าพายายมาเจอพัทธ์ที่ไร่วนาพงษ์เลย ไม่ควรเลยจริงๆ

..........................

 หนึ่งนาถพยายามอย่างยิ่งที่จะควบคุมตัวเองไม่ให้สติแตกไปเสียก่อนระหว่างที่ยายอยู่ในห้องฉุกเฉิน โชคดีเหลือเกินที่ลุงชุ่มอยู่ในเหตุการณ์ด้วย ไม่อย่างนั้นแล้วเธอก็คิดไม่ออกจริงๆว่าตัวเองจะจัดการทุกอย่างได้อย่างไร

“หนูหนึ่งอยู่คนเดียวสักพักได้ไหม ลุงต้องกลับไปที่ไร่สั่งงานอะไรสักเดี๋ยว แล้วบ่ายๆลุงจะกลับมาอยู่เป็นเพื่อน” บุรุษชราเอ่ยขึ้นพลางมองใบหน้าเรียวสวยที่บัดนี้แทบไม่มีสีเลือดอย่างสงสาร หนึ่งนาถยิ้มเซียวๆให้อีกฝ่ายพลางพนมมือไหว้อย่างซาบซึ้ง

“หนึ่งขอบคุณลุงชุ่มมากจริงๆค่ะ ลุงไม่ต้องห่วงที่นี่ค่ะ หนึ่งอยู่ได้”

“นี่เบอร์โทรลุง มีอะไรก็โทรหาลุงได้ แล้วลุงจะรีบมา”

“ขอบคุณค่ะ”

หนึ่งนาถพนมมือไหว้อีกครั้งหลังจากรับกระดาษเล็กๆที่ชายชราจดเบอร์โทรศัพท์ยัดใส่มือให้ก่อนจะเดินกลับไป หญิงสาวจึงค่อยทรุดนั่งที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉินอย่างอ่อนล้า อาการป่วยของยายนวลนั้นหญิงสาวรู้มาได้ระยะหนึ่งแล้ว แต่ถึงแม้เธอจะเคี่ยวเข็ญอย่างไรผู้เป็นยายก็ดูเหมือนจะไม่กระตือรือร้นเท่ากับการจะมาเจอพัทธ์ถึงที่เชียงรายนี้

“ยายไม่อยากผิดสัญญากับแม่นุชของแกทั้งๆที่ยายยังทำเรื่องที่เขาฝากฝังไว้ไม่ได้ ยายขอร้องนะลูก พายายไปหาคุณพัทธ์ก่อนที่ยายจะไม่มีโอกาสได้เจอเขาอีก”

หนึ่งนาถกัดริมฝีปากตัวเองจนเจ็บแต่ก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาที่ค่อยๆรินออกมาได้ ชีวิตในวัย 20 ปีของหญิงสาวดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เคยฝันไว้แล้ว เพราะจากที่เคยวาดฝันว่าจะใช้วุฒิอนุปริญญาที่เจ้าตัวเพิ่งได้รับมาหมาดๆหางานทำและเลี้ยงดูยายได้ หวังว่าจะใช้ชีวิตเรียบง่ายที่บ้านเช่าเล็กๆในกรุงเทพฯ แต่ชีวิตกลับต้องกระเสือกกระสนทำงานหามรุ่งหามค่ำด้วยเรื่องสำคัญที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับผู้เป็นยาย...โรคหัวใจ

“ญาติของคุณนวล หรือเปล่าคะ”

เสียงพยาบาลที่ถามขึ้นทำให้หนึ่งนาถรีบเช็ดน้ำตา พลางหันไปมองผู้มาใหม่อย่างกังวล

“ค่ะ ดิฉันเองค่ะ

“คุณหมอเชิญที่ห้องคนไข้ค่ะ”

หนึ่งนาถเดินตามพยาบาลไปอย่างไม่สบายใจ และบอกตัวเองให้มีสติในขณะรับฟังสิ่งที่นายแพทย์สูงวัยกำลังบอกเกี่ยวกับอาการของผู้เป็นยาย

“ผลจากการตรวจ CAG* หลอดเลือดหัวใจของคนไข้ตีบตันสามเส้น ซึ่งมันจะเป็นอันตรายกับคนไข้ถ้าไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที ซึ่งในกรณีนี้ การรักษาคือต้องผ่าตัดบายพาสหัวใจครับ พยาบาลจะเป็นคนแจ้งรายละเอียดการรักษาและค่าใช้จ่ายทั้งหมดกับคุณ เพื่อประกอบการตัดสินใจเพื่อส่งตัวคนไข้เข้ารับการรักษา แล้วหมอจะรีบนัดคิวผ่าตัดให้เร็วที่สุดครับ”

*(CAGย่อมากจากคำว่าCoronary Angiogram**หมายถึงกระบวนการฉีดสารทึบแสง เข้าไปในหลอดเลือดหัวใจ ให้การเอกซ์เรย์เห็นชัดเจนขึ้น หรือที่ เรียกว่าการฉีดสี)

เสียงของนายแพทย์ดูเหมือนจะลอยมาจากที่ไกลๆ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นพยาบาลที่มารับช่วงอธิบายเรื่องการรักษาและค่าใช้จ่ายที่หนึ่งนาถได้แต่ฟังอย่างหายใจไม่ทั่วท้อง ...ผ่าตัดหัวใจ

*“ตอนนี้คุณหมอจำเป็นต้องใส่เครื่องพยุงหัวใจ (INTRA-AORTIC BALLOON PUMP)*จนกว่าจะถึงวันนัดผ่าตัดบายพาส แต่จากอาการของคนไข้ ทางคุณหมอแจ้งว่าคนไข้ควรจะต้องผ่าตัดให้เร็วที่สุด เพราะการใส่เครื่องพยุงหัวใจไว้นานๆ อาจจะทำให้เสี่ยงต่อการติดเชื้อในกระแสเลือดได้ง่ายค่ะ”

หญิงสาวแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าฟังพยาบาลจบตอนไหน และตัวเองเดินออกมาจากห้องนั้นได้อย่างไร ...การผ่าตัดหัวใจที่มีทั้งความเสี่ยง แล้วยังจะกระบวนการรักษาที่มากมายไม่แพ้จำนวนเงินที่สูงลิบลิ่ว

“ถ้าทางคุณต้องการ ...ทางเราจะส่งตัวไปยังโรงพยาบาลรัฐให้ตามสิทธิ์การรักษาของผู้ป่วย แต่กระบวนการรักษา การนัดวันผ่าตัด อาจจะต้องรอตามคิวผู้ป่วยนะคะ”

นั่นหมายความว่าถ้าเธอเลือกจะไปรักษาที่โรงพยาบาลรัฐที่แม้จะมีค่าใช้จ่ายที่ถูกกว่าแต่กว่าที่ยายเธอจะได้ผ่าตัดไม่รู้ว่าจะอีกกี่เดือน แต่ถ้าจะให้เธอผ่าตัดยายที่โรงพยาบาลแห่งนี้  โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังในจังหวัด ที่หนึ่งนาถได้ยินค่าผ่าตัดแล้วก็ได้แต่นิ่งอึ้ง ...เธอจะหาเงินเกือบล้านมารักษายายได้อย่างไร

“ทำไม ทำไมมันต้องเป็นอย่างนี้ด้วย”

หนึ่งนาถทรุดนั่งกับพื้นอย่างหมดอาลัยตายอยาก เธอร้องไห้จนเจ็บตาไปหมด เจ็บจนไม่มีน้ำตาจะไหล เธอไม่น่าเห็นแก่ยายและยอมพายายมาเจอพัทธ์เลย สุดท้ายที่ยายต้องอาการทรุด ทั้งหมดเป็นเพราะผู้ชายที่พัทธ์เพียงคนเดียว!

“คุณพัทธ์...อย่างนั้นเหรอ” หนึ่งนาถพึมพำขึ้นพลางนึกบางอย่างขึ้นได้ ...ใช่แล้ว กล่องกำมะหยี่สีสดนั่น!

มือเรียวล้วงหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงในกระเป๋าอย่างรีบร้อน เธอไม่เคยเห็นของในกล่องนี้เลย ดังนั้นเมื่อเปิดกล่องแล้วปรากฏแหวนสีทองสุกปลั่งประดับเพชรน้ำงาม แม้ใต้ท้องแหวนจะสลักตัวอักษร “วนาพงษ์” เอาไว้ แต่หญิงสาวก็มั่นใจ ...เธอรู้แล้วว่า เธอจะมีเงินพอมารักษายายได้อย่างไร!

..................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น