Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

ชื่อตอน : Part 16 : goodnight kiss

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.9k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2562 12:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 16 : goodnight kiss
แบบอักษร


“ฆ่าเชื้อบ้าอะไร! รีบลงไปจากตัวผมเลยนะ” ภีมพลเริ่มโวยวายขึ้นใบหน้าหวานร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้ง

“ลงไป อืมมม...” ทศกัณฐ์ไม่ฟังเสียงร้องขอของภีมพล เขาประกบปิดปากบางทันที จูบที่เร่าร้อนยังจู่โจมร่างบางอย่างต่อเนื่อง ปลายลิ้นใหญ่ที่ไล่ต้อนลิ้นบางไปทั่วโพรงปากหวานอย่างเอาแต่ใจ ภีมที่ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนเริ่มรู้สึกไร้เรี่ยวแรงลมหายใจถี่กระชั้นขาดช่วง

“อืมม...อย่า...พี่ทศไม่เอา” จมูกโด่งของคนข้างบนฝังลงในซอกคอขาวที่ส่งกลิ่นหอมยั่วยวน ฝ่ามือใหญ่เริ่มเคลื่อนไหวไปตามเรือนร่างที่นุ่มมืออย่างเปะปะ ทศกัณฐ์เลิกชายเสื้อตัวใหญ่ขึ้นเผยให้เห็นเม็ดทับทิมสีแดงสดที่แข็งชูชันขึ้น รอบๆ อกขาวจัดที่มีรอยช้ำสีแดงจากการโดนทำร้ายปรากฏอยู่

ริมฝีปากอวบอิ่มถือวิสาสะเลียไปที่ตุ่มไตที่แข็งชันสู้ปลายลิ้นสากที่กดเลียลงไปอย่างแรงสลับกับดูดดุนเม้มดึงยืดขึ้นเบาๆ

“อ๊ะ..ยะ..อย่า...” ถึงปากจะร้องห้ามแต่ร่างกายก็ไม่ต่อต้านสัมผัสจากคนตัวสูง ราวกับมีกระแสไฟอ่อนๆ วิ่งผ่านไปทั้งตัว ร่างบางบิดกระเส่าไปมาเพื่อระบายความเสียวซ่านเบียดตัวเข้ากับอกแกร่งข้างบนอย่างแนบสนิท เสียงครางต่ำอย่างทรมานดังออกมาเบาๆ เป็นระยะๆ กระตุ้นให้คนตัวสูงเกิดอารมณ์เริ่มพลุ่งพล่านขึ้นจนกดลงลิ้นที่ตุ่มไตหนักขึ้นเรื่อยๆ

“อ๊ะ...โอ๊ยย...” ภีมพลร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อร่างบางรู้สึกเกร็งไปทั่วร่างสองมือที่ชูอยู่เหนือศีรษะเผลอจิกหมอนอย่างแรงจนเลือดซึมออกมาจากแผล

เสียงร้องของถีมทำให้ทศผละออกจากเม็ดทับทิมสีสวยที่กำลังชูชันทันที

“ภีม! เป็นยังไงบ้าง” เขารีบคว้าแขนข้างที่บาดเจ็บมาดูบาดแผลที่มีเลือดสีแดงซึมออกมา

“เพราะพี่ทศนะแหละทำอะไรบ้าๆ ถอยไปเลยนะ” เขาผลักคนตัวสูงให้ออกห่างจากตัว

“พี่ขอโทษ...ไหนมาดูซิแผลเป็นยังไง” เขาจับแขนข้างที่บาดเจ็บที่มีเลือดซึมขึ้นมาดูเมื่อเห็นว่าไม่เป็นอะไรมากก็สบายใจขึ้น

“นอนเถอะ...พี่ไม่แกล้งแล้ว” คนตัวสูงบอกกับภีมพลที่ล้มตัวนอนอีกครั้ง

หมับ!!

“ไหนว่าไม่ทำอะไรไง?!” ภีมทำเสียงแข็งถามคนข้างๆ ที่ใช้แขนตัวเองสอดใต้คอร่างบางแทนหมอนแขนอีกข้างโอบกอดคนตัวเล็กกว่าไว้

“แค่กอดเฉยๆ เอง” ทศกัณฐ์บอกกับภีมพลท่ีฮึดฮัดแต่ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่นอนนิ่งๆ ให้กอดอยู่อย่างนั้น

“หน้าด้าน!” ร่างบางสบถเบาๆ ทศที่หูดีได้ยินจึงกระชับกอดแน่นขึ้นอย่างระวังไม่ให้โดนแผล

“ที่ทศ...พี่หายไปไหนมาตั้งสองอาทิตย์” ภีมพลเอ่ยถามขึ้นเสียงเรียบภายในอ้อมกอดของคนตัวสูง

“หือ...ทำไม คิดถึงพี่หรอ” ทศแซวร่างบางที่นอนนิ่งเป็นเด็กดี

“อย่าหลงตัวเองนักเลย อุตส่าห์ดีใจที่ไม่มีพวกโรคจิตมาคอยสะกดรอยตาม” ภีมหันไปพูดใส่หน้าคนที่กอดเขาอยู่แต่ต้องรีบหันกลับทันทีเมื่อหันไปสบตาเจ้าของใบหน้าหล่อคมที่ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดปลายจมูกเขาอยู่

“พี่ไปดูงานที่ต่างจังหวัดเพิ่งกลับมา”

ก่อนทศกัณฐ์ไปต่างจังหวัดเขาได้มาแอบดูภีมพลโดยที่ร่างบางไม่รู้ตัว คนตัวสูงเห็นว่าธาวินกลับมาแล้ว และทั้งสองคนก็ตัวติดกันแทบจะตลอดเวลาทั้งในมหาลัยและศูนย์กีฬา ถึงจะไม่พอใจแต่เขาคิดว่าคงไม่มีใครกล้าทำร้ายภีมแน่ๆ จึงวางใจและเดินทางไปต่างจังหวัด ด้วยความสามารถของเขาทำให้งานเสร็จก่อนกำหนด เขาจึงรีบเดินทางกลับทันที เป็นจังหวะเดียวกับที่เขาขับรถผ่านภีมที่กำลังเดินอ้อมเข้าทางเปลี่ยวเพียงลำพังจึงรีบตามไป

“ขอบคุณนะครับ” ภีมพลพูดขึ้นมาลอยๆ

“หืมม...ว่าไงนะ” คนตัวสูงแกล้งไม่ได้ยินเพื่อให้เขาพูดซ้ำอีกครั้ง

“เปล่า...ไม่มีอะไร นอนได้แล้วง่วง” ร่างบางก้มหน้าซุกลงกับหมอนด้วยความรู้สึกแปลกๆ แค่ขอบคุณทำไมต้องเขินด้วยว่ะ เขาถามตัวเองในใจ

“เฮ้ยย...ทำอะไรวะ?! อื๊อออ...” ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อฝ่ามือใหญ่ของคนนอนข้างๆ บีบเข้าที่แก้มขาวเนียนให้หันเข้าหาพร้อมกับริมฝีปากอวบอิ่มที่บดเบียดลงมาอย่างแรงครั้งหนึ่ง

“Goognight Kiss ไง...ฝันดีนะครับ” คนตัวสูงยิ้มเจ้าเล่ห์ตาเป็นประกายจ้องใบหน้าขาวซีดที่มองเห็นแม้ในความมืด

“ชิส์!” ภีมพลเหลือบตามองอย่างไม่พอใจ หันใบหน้าขาวซุกกลับเข้าไปในหมอนนุ่มอีกตรั้ง



::::::::::


ความคิดเห็น