@Alicorn

รับฟังคำติของรีดเดอร์ทุกคนนะคะ 1 เม้น = 1 ล้านกำลังใจ💓💓 @Alicorn🦄

บทที่ 9. ทางที่ผิด

ชื่อตอน : บทที่ 9. ทางที่ผิด

คำค้น : คิง,ซอล,รักแลกเลว

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ม.ค. 2562 23:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9. ทางที่ผิด
แบบอักษร

Bad of love : รักแลกเลว 

Episode 9 ทางที่ผิด

. . .

หลังประตูถูกปิดลงแบบสนิท อุ้งมือเล็กก็ยกขึ้นมาปิดปากตัวเองไว้ กลั้นเสียงร้องไห้ของตัวเองไม่ให้เสียงดังไปมากกว่านี้  ยอมรับว่าตัวหล่อนนั่นผิดจริงๆ ผิดจนไม่รู้ว่าถ้าครอบครัวรู้ จะเสียใจมากแค่ไหนที่ทำตัวเหลวไหลได้ถึงเพียงนี้

อีกฝ่ายก็ไม่ได้ดูดาย

หลังออกจากห้องน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย แล้วเจอกับผู้หญิงตัวเล็กที่ร้องไห้อยู่หน้าประตู คิงสาวเท้ายาวเข้าไปหาคนตัวเล็กทันที พลางนั่งลงข้างๆเธอด้วย

"คิง.. อึก..."

"คิงขอโทษ คิงผิดเอง..." 

ความในใจของกุญแจซอลยังไม่ทันได้แสดงตัวเลยสักนิด แต่หล่อนกลับถูกประโยคของคิงมาดักหน้าไว้ก่อน พร้อมกับมือหนาที่ยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้หล่อนเบาๆ

"ฮึก" ใบหน้าเนียนขาวเปื่อนด้วยคราบน้ำตา บัดนี้หล่อนกำลังเสียใจมากๆ คิงเข้าใจและรู้ดี เขาเองมีส่วนผิดในเรื่องนี้ ที่ทำให้ซอลตั้งมานั่งร้องไห้แบบนี้ แต่จะให้ทำยังไงได้ เมื่อเขาและเธอเดินทางมาผิดแต่ต้นเรื่อง

"คิงรู้ว่ามันผิด แต่คิงก็ยังจะทำมันคิงผิดเอง"

"ซอลต้องทำยังไงดี?" สาวเจ้าเงยหน้าขึ้นด้วยคราบน้ำตาที่เปื้อนบนพวงแก้ม ถามคำถามนี้ออกมาด้วยเสียงที่ใสแจ๋ว อยากรู้คำตอบจากปากของคิง ว่าหล่อนควรยังไงต่อ

"..........." ในขณะที่ชายหนุ่มเงียบ คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะมาถึงจุดๆนี้

"เราต้องเลิกกัน... ใช่ไหม?" 

"อะไรนะ!"

"..........." ปากบางหยักได้รูปเม้มลงแน่นจนเป็นเส้นตรง ประโยคเมื่อกี้ สร้างความตกใจให้คิงไม่น้อย และเขาเองจะไม่ยอมเลิกเป็นอันแน่

"คนอื่นที่เขารักกันตั้งแต่สมัยเรียนก็มีเยอะแยะนี่ เราต้องเป็นหนึ่งในนั้นสิซอล ถึงจะมีอุปสรรค์มาขว้างกั้นยังไงก็ตามแต่"

"แต่..."

"ซอลรู้ไว้นะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นคิงก็จะอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างๆซอลไม่ห่างไปไหน" พูดจบก็สวมกอดคนตัวเล็กไว้ในอ้อมกอด

แน่นอนว่าประโยคเมื่อกี้มันทำให้กุญแจซอลรู้สึกดีขึ้นมา เหมือนยกภูเขาออกจากอก สบายใจและมั่นใจได้อยู่ว่ายังไงคิงก็จะไม่ทิ้งหล่อน

"จริงๆนะ"

"อื้ม คิงสัญญา"




ถัดจากพูดกันอยู่นาน เหลือบมองนาฬิกาก็ปาไปตีหนึ่งกว่า กว่าที่กุญแจซอลจะเงียบไปและหยุดร้องไห้

"ต้องกลับแล้ว"

ร่างสูงระหงส์แง้มประตูระเบียงออกนิดหน่อย เพื่อให้ตัวเองได้ออกจากห้องนี้ได้ ขืนอยู่นานกว่านี้หรืออยู่จนถึงเช้า คงโดนแม่สาวเจ้าอะละวาดแน่ๆ และคงทำให้แม่หล่อนผิดหวัง ซึ่งคิงเองไม่ต้องการให้มันเป็นแบบนั้น ไม่ต้องการให้คนที่ตัวเองรักต้องลำบากใจ อีกทั้งไม่อยากให้กุญแจซอลนั้นต้องกังวล

"ดึกๆแบบนี้... เหรอ?" หล่อนเอียงคอถามแบบสงสัย ดึกป่านนี้มันก็อันตรายอยู่มาโขเหมือนกันนะ

"อืออ นี้คิงนะไม่ต้องห่วงหรอก แม่ไม้มวยไทยคิงได้มาเยอะ ฮะๆ" 

"แต่นี้มันดึกมากนะ"

"ไม่ต้องห่วงคิง ขืนอยู่นานกว่านี้ก็คงจะเช้าพอดี พรุ่งนี้คิงก็จะไม่ได้กลับบ้านอีก ยิ่งถ้าแม่ซอลมาเห็นคิงคงซวยตาย!"

"เอ๋..?"

"หรือซอลจะบอกกับทางผู้ใหญ่เลย แบบนั้นคิงก็โอเคอยู่หรอกนะ"

"บะ บ้าไปแล้ว!" สาวเจ้าเบิกตากว้าง ก่อนจะใช้มือน้อยๆดันแผ่นหลังของคิงให้ออกจากห้องไปแบบพ้นๆ

"ฮ่ะๆ ถ้าอย่างนั้นเจอกันพรุ่งนี้นะ" ดวงตาดำทมิฬจ้องมองลงไปพื้นดินด้านล่าง ระยะความสูงนั่นไม่ได้สูงมากเท่าไร พอที่คิงจะลงไปได้อยู่

"อือออ" กุญแจซอลพยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะเคลื่อนโครงหน้าสวยไปใกล้แก้มสากแล้วหอมแก้มสากนั่นแรงๆหนึ่งที

ตึกตัก ตึกตัก!

ให้ตายสิ ขนาดตัวเองหอมแก้มเขาก่อนแท้ๆยังมาเขินภายหลังอีก หล่อนนี้แปลกจริงๆเลยนาาา

"น่ารักจัง..." 

ึคิงพูดแค่นั้นก่อนจะค่อยๆปีนลงจากราวระเบียงอย่างระมัดระวัง ซึ่งมีสายตาของกุญแจซอลจ้องมองด้วยความเป็นห่วง

และเมื่อลงพ้นแล้วจะตะโกนกลับมาก็คงไม่ได้ หากแหกปากโวกเวกโวยวาย แม่ซอลคงตื่นมาดูแน่ อีกทั้งคนรอบข้างคงจะออกมาด่า อกสามศอกอย่างคิงจึงได้เพียงโบกมือลากุญแจซอลอยู่ด้านล่างเท่านั้น

แผ่นหลังกว้างลับหายไปเมื่อไรนั้นแหละ กุญแจซอลถึงจะยอมเดินกลับเข้ามาในห้องนอน

ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ ไม่ต้องถามเลยว่าผ่านอะไรมาบ้าง หล่อนจัดการจัดแจงเข้าที่ให้เรียบร้อย และเดินไปหยิบผ้าขนหนูอาบน้ำในเวลาต่อมา

นอนต่อคงไม่หลับแล้วถ้าไม่ได้อาบน้ำ...

แล้วเวลาก็ผ่านพ้นไปจวบจนปัจจุบันหล่อนก้าวขึ้นมาเหยียบห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ห้า ภาคเรียนที่ 1 หลังจากวันนั้นไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำเรียกว่าเกือบๆจะสองอาทิตย์ก็ได้โรงเรียนหล่อนปิดภาคเรียนนานร่วมสองเดือนเห็นทีจะได้ แล้วจึงเปิดใหม่อีกที ในขณะที่หล่อนอยู่ชั้นม.5

"5ปีแล้วนะกุญแจซอล.." 

กล่องของขวัญเล็กๆถูกวางลงตรงหน้าของกุญแจซอลอย่างเบามือ ในท่าที่หล่อนกำลังนั่งเคร่งเครียดกับรายงานเล่มใหม่ ที่ครูสั่งต้อนรับเปิดเทอมอยู่

"หื้อ?" สาวเจ้าเงยหน้ามองผู้มาเยือนใหม่สลับกับกล่องสีชมพูที่วางอยู่ตรงหน้าแบบงงๆ

"5ปีที่เราคบกันไง" 

และใช่! 5ปีแล้วที่สองคนคบกันมา ตั้งแต่สมัยม.1ถึงปัจจุบันหากจำไม่ผิด วันนี้อาจเป็นวันครบรอบด้วยซ้ำ 

"อื้อออ" กุญแจซอลยิ้มบางๆเป็นคำตอบ และรับกล่องนั่นมาอยู่ในมือทันที

ช่วงนี้หล่อนรู้สึกไม่สบายบ่อยไปหน่อย แต่ก็ไม่ได้มีอาการผิดปกติใดๆ รู้สึกเพลียและกินข้าวเยอะกว่าปกติเท่านั้น แถมยังนอนเก่งกว่าเดิมด้วย เรียกว่าหัวถึงหมอนเมื่อไร ดวงตาสวยก็ปิดทันที

"หน้าดูเหนื่อยๆนะซอล เป็นอะไรเหรอ?" ขณะที่มือเล็กแกะเปิดกล่องอย่างระมัดระวัง มือหนาก็แตะหน้าผากหล่อนเบาๆเพื่อวัดไข้

"ไม่นะ.." กุญแจซอลตอบเฉื่อยๆ

"จริงเหรอ? ถ้ามีอะไรบอกคิงนะ" คิงยิ้มบางๆ พลางนั่งลงข้างๆกุญแจซอล ซึ่งเป็นโต๊ะเรียนของคิงเอง

"อื้ออออ" คำตอบของซอล ตอบสั้นๆเท่านั้นก่อนที่จะเปิดกล่องออกและดูของในนั้นอย่างเต็มตา

"เอ๋?" ของในกล่องระยิบระยับสวยงาม สร้อยอักษรตัวเคสีเงินวิบวับสะท้อนแสง มันทำให้คนที่เปิดออกดูหัวใจพองโต

ราคาไม่แพงมากแค่คิงก็ตั้งใจเก็บเงินซื้อให้กุญแจซอลโดนเฉพาะ

"ชอบไหม? คิงซื้อให้ คิงอยากให้ซอลใส่มันตลอดเวลาเลยนะ" 

"สวยจัง... ซอลชอบนะ.." กุญแจซอลตอบอ้อมแอ้ม คนในนี้มากมากกว่าสิบคนได้ จะหวานกว่านี้ก็คงจะโดนแซวแหงเลย

"ถ้าอย่างนั้นซอลต้องใส่มันเอาไว้นะ" คิงหยิบสร้อยเส้นบางขึ้นมาจากกล่อง ก่อนจะถือวิสาสะ ใส่ในคอขอกุญแจซอลทันทีโดยไม่รีรอ

"คิงรักซอล" พลางกระซิบข้างหูด้วยประโยคนี้ที่ทำคนตัวเล็กถึงกับยิ้มแก้มปริ และตอบด้วยเสียงครางในลำคอนี้อย่างเดียว

"อื้ออออ" 

. . .

#จบตอน

เกเรมาหลายวัน! แต่น้องหนูจ๋าคนนี้ยังไม่ตายเด้อ555555

@Alicorn🦄

ความคิดเห็น