star-Night

ขอบคุณเหล่าลูกแมวน้อยที่หลงทางเข้ามา นิยายของไนท์ไม่มีเรื่องไหนใส...มีแต่ความจัญไรที่มอบให้

ตอนที่2 หนึ่งเหตุผลที่เขาเกลียดนาง (2)

ชื่อตอน : ตอนที่2 หนึ่งเหตุผลที่เขาเกลียดนาง (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 58

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2562 17:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2 หนึ่งเหตุผลที่เขาเกลียดนาง (2)
แบบอักษร

[วังหลัง ตำหนักไทเฮา]​

เพล้ง!!

เสียงแก้วชาหยกแตกลงตรงหน้าบ่าวรับใช้ ไทเฮาผู้ที่ยังมีใบหน้างดงามแม้จะมีอายุได้ 45ปี นางมองสาวใช้อย่างเดือดดาล ริมฝีปากอิ่มแต่งแต้มสีแดงฉาน ดางตาคมดุจพญาเหยี่ยว นิ้วเรียวที่สวมปลอกนิ้วอันแหลมคม อาภรณ์สีทองลวดลายหงส์ฟ้าจากเหล็กสีดำ บนเศียรประดับประดาด้วยปิ่นหยกและไข่มุกสมฐานะ มองรวมๆแล้ว...ช่างดูมีอำนาจและน่าเกรงขาม

หลิ่วไทเฮา

มารดาของหลิ่วอวี้หลาน ซึ่งเป็นมารดาของ ไป๋เสวี่ยหลิงอีกที มองสาวใช้ด้วยแววตาโกธา

"บัดซบ!!"มือเรียวตบลงบนแท่นวางมือ สาวใช้คุกเข่าด้วยความสั่นกลัว

"ไทเฮาทรงเมตตา เฉินอ๋อง...เฉินอ๋องเป็นคนสั่งหม่อมฉัน"สาวใช่รีบหมอบกราบ หลายวันก่อน เฉินอ๋องสั่งให้นางนำยาพิษไปถวายให้พระชายา แต่แผนที่นางวางกับผิดพลาด เมื่ออนุภรรยาที่ติดตามพระชายาเป็นคนตรวจสอบชานั้นด้วยตนเอว นางพบยาพิษ นางจึงส่งข่าวมาฟ้องไทเฮา นางจึงถูกตามตัวมาในฐานะนักโทษพิเศษ

"เฉินอ๋องทำร้ายหลานเจิ้น เท่ากับทำร้ายเจิ้น!!"ยอดดวงใจที่เหลืออยู่ของนาง แก้วมณีที่บอบบางที่นางควรปกป้อง ไป๋หลิงก็ถูกส่งไปอยู่ที่ชายแดน พญาอินทรีย์ตัวนี้เริ่มสยายปีกปกป้องตัวเอง และต้องกางออกเพื่อปกป้องน้องสาวและครอบครัว แต่หงส์น้อยตัวนี้ยังมิสามารถแม้แต่ขยับปีกได้ แต่กลับค่อยๆโดนถอนขดทีละเส้นๆ พญาหงส์อย่างน้างต้องคอยกางปีกปกป้องไว้ เพื่อภายภาคหน้า นางจะเติบใหญ่เป็นหงส์ที่สง่างาม มันผู้ใดมาทำให้หงส์น้อยของนางเจ็บหรือแม้แต่รู้สึกไม่ดี มันผู้นั้นมีโทษประหาร!!

"นำนางไปประหาร!!!"สิ้นเสียงทรงอำนาจ ทหารสองนายก็นำบ่าวรับใช้ออกไป หลิ่วไทเฮานั่งกุมขมับ ถึงการตัดสินใจของนางจะดูขลาดเขลาไปมาก แต่นางควรกำจัดสิ่งที่มาระรานหลานสาวของนาง เฉินอ๋องก็นับว่าเป็นหลานของนางเช่นกัน แต่เขาแทนที่จะปกป้องเสวี่ยเอ๋อร์ กลับไปปกป้องนังงูพิษต่ำช้า อย่าหาว่านางรักหลานมิเท่ากันเลย ขนาดหลานยังมิเห็นหัวนาง นางก็มิตำเป็นต้องแยแส! นี่แหละ ชีวิตแห่งวังหลวง

-ตำหนักหยกฟ้า-

ในตำหนักหยกฟ้า เสวี่ยหลิงเดินวนรอบชุดที่นางสั่งให้คนไปจ้างชั่งตัดเย็บ ตัดชุดให้นางเป็นพิเศษ ชุดตัวในสีน้ำเงินอ่อน เสื้อนอกสีน้ำเงินเข็มแต้มดำ ลวดลายผีเสื้อเกาะดอกโบตั๋นถูกถักทอด้วยไหมทองราคาแพง คอเสื้อเป็นปกสูง แขนเสื้อเป็นผ้าไหมสีน้ำเงินบางสามารถมองทะลุเข้าไปได้

"งดงามยิ่งนัก"นางเอ่ยออกมาอย่างภูมิใจ คืนนี้นางจะไปปรากฏตัวที่งานพระราชสมภพของไทเฮา คงมีงิ้วสนุกๆให้ชมเป็นแน่

ก็อกๆ

"พระชายา ของที่พระองค์สั่งได้มาแล้วพ่ะย่ะค่ะ"เสียงของทหารเอ่ยมาจากหลังบานประตู นางพยักหน้าก่อนที่มู่เยว่จะเดินไปเปิดประตูแล้วรับกล่องนั่นมา

ถึงร่างนี้จะอายุ14 แต่วิญญาณนี้อายุ40ต้นๆ มากกว่าเฉินอ๋องเสียด้วยซ้ำ แน่นอนเรื่องมารยาหญิงในสมัยนางต้องทันสมัยกว่า ถึงแม้อายุยังเด็ก แต่เสวี่ยหลิงผู้นี้ก็ซ้อนรูปมิเบา นางปลดผ้าคาดเอวออก ทำให้เสื้อตัวนอกและตัวในคลี้ออก ก่อนจะแหวกผ้าส่วนนอกเผยมห้เห็นก้อนเนื้ออวบอั่นคู่นี้ นางเปลื้ิองผ้าก่อนจะค่อยๆย่างลงไปในอ่างน้ำ

มู่เยส่หยิบตระกร้าที่ใส่กรีบกุหลาบสีแดงสด ค่อยๆโปรยลงน้ำอย่างช้าๆ เสวี่ยหลิงกวักน้ำมาลูบไล่ที่แขนและต้นคออย่างแผ่วเบา

ไอ่หย๋า! ผิวขาวๆนุ่มๆของหญิงแรกแย้มนี่มันดีจริงๆ ถึงจะขี้โรคไปหน่อย แต่รวมๆร่างนี้ถือว่าสมบูรณ์แบบ!

นางค่อยๆลุกขึ้นเดินไปสวมใส่เสื้อตัวในที่สาวใช้ถือรอไว้ ก่อนจะผูกเชือกคาดเอว เดินไปนั่งอยู่หน้าคันฉ่อง

"เอากล่องนั้นมาให้ช้า"นางเอ่ยพร้อมมองสำรวจตัสเองในคันฉ่อง นางคำนวณเวลาเอาไว้แล้ว พอแต่งตัวเสร็จก็จะเหลือเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม หรือก็คือ1ชั่วโมง วังหลวงกับวังเฉินอ๋องก็มิใช่ใกล้ๆ เมื่อไปถุงก็น่าจะเริ่มงานพอดี

"ปิ่นปักผม?"มู่เยว่งงงวยเมื่อเปิดกล่องนั้นดู แต่ก็ส่งกล่องมาให้นางอย่างเบามือ เสวี่่ยหลิงหยิบเอาปิ่นดอกไม้สีน้ำเงินกับปิ่นผีเสื้อสีทองมา ปิ่นพวกนี้ก็แค่เอามาประดับเท่านั้น เพราะตามฐานะของนาง หัวไม่ควรจะโล่งเกินไป และจรงหน้าก็คือมงกุฎไข่มุกระยา ผมของนางถูกรวบสูงก่อนจะเอามงกุฎมาสวมใส่ จากนั้นค่อยๆเสียบปิ่นที่นางเลิอกตามไปด้วย

ใบหน้าถูกเคลือบด้วยเครื่อวประทินอ่อน ปากนางถูกแต่งแต้มด้วยสีชาด ตาถูกพู่กันตวัดให้คมก่อนจะแต้มสีแดงส้มๆที่เปลือกตา นางยิ้มให้กับผลงานของสาวใช้ ร่างนี้มิสิริโฉมงดงาม แต่หากเป็นสาวอ่อนแอ ใบหน้าเลยซีดเซียว ความงามถูกบดบังไปเสียสิ้น

"งดงาม งดงามยิ่งเพคะ"มี่อิงที่เตรียมตัวเสร็จเดินเข้ามา เมื่อเห็นนางก็นิ่งค้างเหมือนโดนมนต์สะกด นางมองมี่อิงอย่างสำรวจ ยางเคยอยู่หอนางโรม แน่นอนต้องเน้นเรื่องความงาม มิทำให้เสวี่ยหลิงผิดหวังแน่นอน เมื่อเห็นนางลุกขึ้นโดยมีสาวใช้ประคอง มี่อิงก็เดินไปช่วยมู่เยว่ที่กำลังจะสวมชุดให้นาง มี่อิงค่อยๆจัดเสื้อผ้าให้นางอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะผูกเสื้อตัวในสีน้ำเงินอ่อนให้นางอย่างแผ่วเบา

"เอาแน่นๆ"มี่อิงเงยหน้ามองนาง แต่ก็ยอมผูกแน่นๆ ทำให้เห็นสัดส่วนของนางอย่างชัดเจน มี่อิงค่อยๆสวมเสื้อตัวนอกสีน้ำเงินเข้มให้นางอย่างเบามือ ก่อนจะเกินมาสำรวจ

"งดงาม...งดงามยิ่งนัก"มี่อิงเอามือแตะริมฝีปากก่อนจะมองเสวี่ยหลิงอย่างเชยชม มิเสียแรงที่เกิดเป็นบุตรสาวของอดีตสตรีงามล่มเมืองทั้งสองท่าน ลูกไม้หล่นมิไกลต้นจริงๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น