ดองกี้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 02 :: พี่สิงฆ์ ปี3

ชื่อตอน : โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 02 :: พี่สิงฆ์ ปี3

คำค้น : ฑิวากรณ์ โลจิสติกส์ สิงฆ์เมียร์แคต ดองกี้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 44.9k

ความคิดเห็น : 48

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2562 20:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โลจิสติ(ก)ด(ส์)เมียร์ ♡ :: 02 :: พี่สิงฆ์ ปี3
แบบอักษร

วันต่อมา

06.20 น.

@มหาวิทยาลัยฑิวากรณ์ ตึกคณะโลจิสติกส์

วันนี้เป็นวันแรกในรอบสิบเก้าปีที่มีชีวิตอยู่ เป็นวันแรกที่ผมต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ตีห้า ลุกมาอาบน้ำแต่งตัว กินข้าวเตรียมไป ม. คิดๆแล้วก็อยากกลับไปเรียนมัธยมตามเดิมแล้วที่มาเช้าขนาดนี้นี่ไม่ใช่อะไรนะครับ รับน้องไง แม่งนัดมาแต่เช้าเลย ต้องลงทะเบียน รับป้ายชื่อแล้วตอนเจ็ดโมงคือต้องมาครบทุกคน ถ้าไม่มาแม้แต่คนเดียวพวกผมทั้งหมดจะต้องถูกลงโทษ ซึ่งถือว่าพวกผมขาดระเบียบวินัยและความสามัคคี คือ...นี่โลจิสติส์นะ ไม่ใช่วิศวะที่ห่างออกไป ฮัลโหล?

"ชื่ออะไรครับ?"

รุ่นพี่เอ่ยถามผมหลังจากผมลงทะเบียนเรียบร้อยและถึงคิวรับป้ายชื่อ ผมถอนหายใจหนักๆด้วยความเหนื่อยใจก่อนยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆแล้วมือป้องปากกระซิบข้างหู

"เมียร์แคตครับ รุ่นพี่ห้ามหัวเราะนะ ห้ามเสียงดังด้วย"

ผมพูดดักแล้วพอผมผละออกมาเห็นหน้าขาวๆของเขาแดงก่ำ ไม่ใช่ว่าเขินผมแต่กลั้นหัวเราะต่างหาก ปากกาเมจิกสีดำถูกดึงฝาออกก่อนบรรจงเขียนพยัญชนะแต่ละตัวลงบนป้ายชื่อ แล้วคือ...พี่มึงโคตรจะบรรจงเลยเถอะ เขียนหัวเหลี่ยมด้วยนะแม่ง แม่งคัดจริงจังมากอ่ะแต่ของคนอื่นคือหวัดๆพออ่านออกรู้เรื่อง

"รอเรือกับการันต์ด้วยรุ่นพี่"

จะเขียนชื่อผมผิดแล้วไง เขียน เมียแคท มากูด่านะบอกเลย "ตอเต่าครับไม่ใช่ทหาร" บอกอีกรอบ มันคัดไปขำไปพอเขียนเสร็จยังจะวาดหน้าแมวแบ๊วๆลงไปอีกนะ เออ จะจำหน้าไว้แล้วกูจะไม่เคารพด้วยอ่ะ เอาดิ

"ขอบคุณครับ"

ผมรับป้ายชื่อมาแล้วหันด้านชื่อเข้าหาตัวก่อนเดินไปนั่งรวมกับคนอื่นๆโดยเลือกแถวหลังๆหน่อย เวลาเริ่มเดินไปเรื่อยๆจนใกล้จะถึงเจ็ดโมง อีกสิบห้านาทีเท่านั้น

"ตอนนี้ขาดสองคนนะครับ ถ้ามาไม่ครบถือว่าพวกเราไม่ทำตามที่รุ่นพี่บอก ไม่เคารพกฎกติกา โดนลงโทษยกแผงนะครับผม"

รุ่นพี่ที่หน้าโหดนิดๆเพราะหนวดติ๋มๆที่คางเดินถือสมุดลงทะเบียนมายืนตรงหน้าพวกผมแล้วกวาดสายตาไปมองพวกผมจนครบแถว ตอนเลือกเรียนที่นี่ ผมไม่ได้คาดคิดว่าจะมีระบบโซตัส มารู้ตอนที่เข้ามาแล้วเรียบร้อยเพราะเพื่อนร่วมคณะมันบ่นๆกันด้วยความเผือกเลยสลอนหน้าเข้าไปถามและใช่ครับ คำตอบคือที่นี่มีระบบโซตัส ไม่ใช่แค่วิศวะที่มีพี่ว๊ากแต่คณะอื่นๆก็มีเหมือนกัน หลายๆคนมักบอกว่าพี่ว๊ากคณะวิศวะนี่โหดสุดแล้ว ผมก็ขอให้เป็นเช่นนั้นอ่ะ คณะนี้อย่าโหดเลย รุ่นน้องใจบางจ้า

"ดูเหมือนจะรอดไปนะ"

สายตาของรุ่นพี่คนนั้นมองไปด้านหลังแน่นอนว่าพวกผมทั้งหมดมองตาม เพื่อนร่วมคณะอีกสองคนวิ่งหอบเป็นหมาไล่กวดรถมาเลย มันลงทะเบียนแล้วรับป้ายชื่อก่อนถูกรุ่นพี่หนวดบังคับให้ขอโทษพวกผม คือเกินไปถ้านี่เป็นวิศวะจะไม่ว่าเลยเถอะ เออ จะว่าไปไอ้บัวกับไอ้โซ่จะเป็นไงบ้าง

"ห้ามลุกไปไหนจนกว่าจะปล่อยนะครับ แต่ถ้าอยากเข้าห้องน้ำให้ยกมือ บอกชื่อ รหัสนักศึกษาและจุดประสงค์ พี่ปีสองจะพาไปเอง เข้าใจนะครับ?!"

"เข้าใจครับ!/ค่ะ!"

ให้ตายเหอะ จะแหกปากทำไม เจ็บคอแทนเลย ผมถอนหายใจแล้วนั่งหลังงอที่สุดโดยให้คนหน้าบัง คือตอนนี้ผมไม่ได้ใส่ป้ายชื่ออ่ะ ผมไม่อยากให้ใครรู้อ่ะ ผมอายตัวเอง

"ใครให้นั่งก้มหน้าครับ!?"

ผมสะดุ้งดีดตัวนั่งหลังตรงทันทีที่ได้ยินเสียงเข้มๆแต่ทรงพลังนั่น พอเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือถึงเห็นว่าว่าเจ็ดโมงตรงแล้วและคนที่มากันสี่คนน่าจะเป็นพี่ว๊ากของคณะนี้ ผู้ชายสี่คนมีความสูงไล่เลี่ยกันหมดแต่คนที่เดินนำหน้าดูเหมือนจะสูงสุดแถมร่างกายดูหนาๆกว่าด้วย ใบหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงอาการยกเว้นคิ้วที่ขมวดยุ่ง พวกเขาทั้งสี่คนสวมชุดนักศึกษาแบบเดียวกับพวกผม เสื้อเชิ้ตสีขาวทับด้วยกางเกงสแล็กสีดำ เนคไทสีดำผูกอย่างสวยงามส่วนปลายห้อยตรงกึ่งกลางอกพอดีมีเข็มกลัดที่เป็นสัญลักษณ์ของคณะโลจิสฯ(พวกผมยังไม่ได้)ติดอยู่ ที่ต้นแขนทั้งสองข้างมีสายรัดสีดำ(พวกผมไม่มี)น่าจะเป็นสัญลักษณ์ของเหล่าพี่ว๊ากคณะนี้น่ะนะ

ผมลอบกลืนน้ำลายลงคอเพราะพวกเขาทั้งสี่ตอนนี้หยุดยืนเรียงหน้ากระดานตรงหน้าพวกผมแล้ว เวรแล้วไงกูอ่ะ ไม่ได้ใส่ป้ายชื่อ คนที่หน้านิ่งๆกวาดสายตามองไปรอบๆก่อนจะหยุดที่ผม ฉิบหายแล้ว...

"น้องครับ ลุกขึ้นยืนบอกรหัสนักศึกษาทีครับ!"

พูดอย่างเดียวไม่พอเสริมโปรโมชั่นชี้หน้าผมด้วย ผมหลับตาถอนหายใจลาตายก่อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงอันน้อยนิดของตัวเอง สายตาทุกคู่ตอนนี้มองมาที่ผมเป็นจุดเดียวเลย อ๋อย~ อายหนักกว่าเดิมอีกโว้ย

"บอกรหัสนักศึกษามาครับ!"

"...ผมจำไม่ได้ครับ"

ไม่ได้โกหกแต่ผมจำไม่ได้จริงๆ มันหลายตัวอ่ะ แค่จำรหัสปลดล็อกโทรศัพท์มันก็เต็มหัวผมแล้วอ่ะ

"ว่าไงนะครับ!!"

"ผมจำไม่ได้ครับ!!!"

พอตะโกนตอบผมก็ไอค่อกไอแค่กเลย แม่ง เจ็บคออ่ะแล้วพี่มันตะโกนจากด้านหน้ามานี่ คอเสริมเหล็กหรอ ถามจริง

"ออกมาด้านหน้าด้วยครับ!! เร็ว!"

ผมจำใจเดินถือป้ายชื่อออกไปหน้าแถว แอบเห็นว่ารุ่นพี่ที่เขียนชื่อผมกำลังกลั้นขำ เออ ขำไปเถอะ ขำเท่าที่มึงพอใจเลยอ่ะ กูไม่ด่าแล้วแม่ง

"ทำไมถึงไม่ใส่ป้ายชื่อเหมือนคนอื่นๆเขาครับ?!"

ขนาดอยู่ใกล้ๆมันยังตะโกนอ่ะ ผมสูดลมหายใจเข้าลูกๆก่อนตะโกนตอบพี่มัน

"ผมอายชื่อครับ!!"

"พรืด!"

พอผมตะโกนบอกไปไอ้พี่ที่เขียนชื่อผมก็หลุดขำแล้ววิ่งปิดปากออกไปจากตรงนี้เพราะไอ้พี่ว๊ากคนนี้มันตวัดสายตามอง มันหันกลับมามองผมอีกครั้งแล้วแบมือตรงหน้า ผมเม้มปากแน่นแล้วส่ายหัวแต่เพราะสายตาดุๆของมันอ่ะ ผมถึงได้จำใจยอมส่งป้ายและแน่นอนว่าไม่ได้หงายชื่อให้มัน

มือหนารับป้ายชื่อผมไปก่อนพลิกดู มันนิ่งไปแปปนึงก่อนตวัดสายตาดุๆมองผม ผมสะดุ้งแล้วยิ้มแห้งๆให้พี่มัน อย่านะ กูขอร้อง พี่มันยกยิ้มมุมปากก่อนพูดว่า

"เมียร์ครับ"

พี่มันยิ้มเหมือนกลั้นขำอ่ะแถมห้อยป้ายชื่อให้ผมอีก พอผมจะพลิกด้านชื่อเข้ามันก็จับไว้แล้วหมุนผมให้เผชิญหน้ากับเพื่อนร่วมคณะและรุ่นพี่ที่ยืนรายล้อม พอพวกเขาเห็นชื่อผมที่บรรจงคัดหัวเหลี่ยมอย่างสวยงาม ริมฝีปากของแต่ละคนก็ยิ้มแต่ต้องตีหน้านิ่งเท่าที่จะทำได้

"เพื่อนคนนี้ของพวกน้องชื่ออะไรครับ!?!"

"เมียร์ครับ!/เมียร์ค่ะ!"

"น้องผู้หญิงครับ! เพื่อนคนนี้ชื่ออะไร?!"

เอ้า ล่ะมึงจะเล่นต่อเพื่อ?! ผมพยายามดึงป้ายชื่อให้หลุดจากมือเขาแต่พี่มันใช้สายตาดุๆผมเลยต้องหยุดแย่ง

"เมียร์ค่ะ!"

เมียร์ค่ะที่ไหน เมียร์แคตโว้ยพวกเธอ TT ถ้าผัวค่ะ เออ อันนี้เหมาะสม

"น้องผู้ชายครับ! เพื่อนคนนี้ชื่ออะไร?!"

"เมียร์ครับ!!!"

เมียร์ครับพ่องมึงอ่ะ เมียร์แคตโว้ยพวกเวง TT แล้วจะเสียงดังกว่าผู้หญิงทำไม คณะใกล้เคียงแม่งหันมองแล้วพวกห่าส์ ผมได้ยินเสียงพี่ว๊ากอีกสามตัวมันขำ พอผมหันมองมันทำเป็นกระแอมไอเบาๆแล้วยืนหลังตรงหน้านิ่ง เนียนมากมั้ง

"กลับไปได้ครับแล้วห้ามลืมรหัสนักศึกษาเด็ดขาด"

"ครับ..."

หมดแรงจะเดินต่อ ผมก้มหัวให้พี่มันแล้วเดินกลับไปนั่งที่เดิมแต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิมเพราะเพื่อนๆเริ่มหันมาทำความรู้จักกับผม แหม ถ้าผมไม่ใช่ชื่อนี้คงไม่หันมาสนใจผมหรอกแต่ผมทำอะไรไม่ได้ไงนอกจากยิ้มรับแล้วทำเป็นยินดีปรีดากับการเป็นเมีย(ร์)ของทุกคน เหอะ สาธารณะจัดอ่ะผม

"จำไว้นะครับว่ากิจกรรมรับน้องไม่ว่าจะเป็นป้ายชื่อหรือรหัสนักศึกษาล้วนสำคัญทั้งนั้น! หากมีกรณีแบบนี้อีก ผมจะให้น้องๆทุกคนทำความสะอาดตึกคณะเราเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์! ทุกซอกทุกมุม!"

คำประกาศิตของพี่ว๊ากหน้านิ่งทำพวกเรานั่งขนลุกเป็นเกรียว สงสัยคืนนี้ผมต้องนั่งท่องนั่งจำรหัสแล้วมั้ง

"ถ้าอย่างนั้นพวกผมจะแนะนำตัวให้รู้จัก ผมชื่อสิงฆ์ อยู่ปีสาม ผมอาจจะเป็นพี่ว๊ากที่น่าหมั่นไส้แต่จำเอาไว้ว่าผมไม่แคร์!และใครเขียนชื่อผมสะกดด้วยหอหีบการรันต์ เตรียมตัวตายได้เลย!"

จ้า ตวาดขนาดนั้น ตะคอกขนาดนี้ ถ้าบอกแคร์ก็ไม่มีใครเชื่ออ่ะแล้วทำไมพี่แกต้องเกรี้ยวกราดเรื่องชื่อด้วยอ่ะ งงในงง

"ผมแฮม ปีสาม ยินดีที่ได้รู้จักครับ!"

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ!/ค่ะ!"

พี่แฮมดูขาวๆตี๋ๆหน้านิ่งๆ สวมแว่นกลมๆที่ดูแล้วน่าจะเป็นแว่นแฟนชั่นมากกว่า ที่หูมีจิวสีดำ ผมถูกมัดเป็นจุกลวกๆครึ่งหัวทำให้พี่เขาดูเซอร์ๆเท่ๆ แอบได้ยินสาวๆข้างหลังผมดี๊ด๊ากับลุคของพี่แกด้วย พี่แฮมขยับไปยืนข้างพี่สิงฆ์หลังแนะนำตัวเสร็จ

"ผมอิ๊ก ปีสาม ยินดีที่ได้รู้จัก"

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ!/ค่ะ!"

พี่อิ๊กขาวออร่ามาก หน้าพี่เขาโคตรหล่อเลย หล่อแบบสำอางค์ๆดูเหมือนเกย์แต่ผมเชื่อว่าพี่แกแมนร้อยเปอร์เซ็นต์ ที่หูมีห่วงเงินเล็กๆใส่อยู่ พี่แกไม่ได้ว๊ากแบบสองคนแรกผมเลยถูกชะตาพี่เขามากกว่า

"ผมไพ่ ปีสาม ผมไม่ชอบว๊าก เจ็บคอ"

พี่ไพ่แกมาสายอินดี้มาก โครงหน้ากับเครื่องหน้าพี่ไพ่โคตรหล่อเลยอ่ะ ผมซอยสไตล์นักร้องเกาหลีสีบลอนด์ๆทองๆยังไงไม่รู้อ่ะ มันเหมือนผสมๆกัน พี่แกยิ้มก่อนหยิบแว่นตาที่ทำผมพวกผมหลุดขำ มันเป็นแว่นโมเสคสีดำแล้วแม่งเข้ากับหน้าหล่อๆของพี่แกด้วยแต่พอหันไปมองพี่สิงฆ์ พี่ไพ่ก็ถอดออกแล้วไหวไหล่นิดๆก่อนเดินไปนั่งกับพี่หนวด

"สำหรับกิจกรรมรับน้องของคณะโลจิสติกส์เรานั้นไม่เหมือนใคร เราจะรวมตัวรับน้องกันอีกครั้งในเวลาสองทุ่มของคืนนี้! สถานที่คือมหาลัยฑิวากรณ์แห่งนี้! ส่วนตอนนี้จะเป็นกิจกรรมนันทนาการสนุกๆให้ผ่อนคลายกันไปก่อน อ่า **เมียร์ครับ! คืนนี้อย่าร้องนะครับ!!**"

"...."

ร้องพ่อง! อย่าพูดแบบสองแง่สองง่ามให้คนอื่นเข้าใจผิดสิฟะ! ผมมองหน้าไอ้พี่สิงฆ์เคืองๆในขณะที่มันยิ้มทะเล้นแล้วหันไปไฮไฟว์กับไอ้พี่ที่เขียนชื่อผม ผมยกป้ายชื่อขึ้นปิดหน้าเพราะทุกสายตากำลังมองมาที่ผมน่ะสิ! มองนิ่งๆไม่ว่า นี่แม่งล้อผมผ่านสายตาอ่ะ! ขนาดผู้หญิงยังเล่นอ่ะคิดดู๊! กูจะจำมึงไว้นะ!

ไอ้พี่สิงฆ์ ปีสาม! ศัตรูคนแรกในมหาลัยของผม!

......................................................

#ดองกี้**

เมียร์ครับ คืนนี้อย่าร้องนะครับ

อ่อยย ขอร้องแทนได้ป้ะ 55555**

- ขอคนละ 1 เมนท์เป็นกำลังใจในตอนต่อไป-

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}