ไข่ตุ๋น หมูอืด

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

BAD'S VICTER 4 : วันแรกที่เข้าชมรม

ชื่อตอน : BAD'S VICTER 4 : วันแรกที่เข้าชมรม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 739

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2562 16:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD'S VICTER 4 : วันแรกที่เข้าชมรม
แบบอักษร

BAD'S VICTER 4


วันเเรกที่เข้าชมรม


ฉันเดินเข้าไปหาคนตรงหน้าที่นอนอยู่เมื่อพบว่าเป็นพี่วิคเตอร์ ฉันนั่งย่อเข่าจ้องหน้าเขาใกล้มากและนานพอสมควร คนอะไรหล๊อหล่อ น่าจับเป็นสามีซะให้เข็ด ฉันยิ้มอย่างเผลอตัวเอานิ้วจิ้มที่แก้มของเขา แก้มก็นุ่ม


"แอบขโมยหอมแก้มดีไหมเนี้ย" ฉันพูดขึ้นเบาๆ ก่อนจะจิ้มแก้มเขาเล่นเบาๆ


"จะเล่นเเก้มฉันอีกนานไหม" พี่วิคเตอร์พูดขึ้นโดยไม่ลืมตา ฉันรีบเก็บมือแล้วลุกขึ้นทันที


"ตะ ตื่นตอนไหนอ่ะ" บ้าจริงเขาตื่นตอนไหนเนี้ย


"ฉันยังไม่หลับ แค่พักสายตา" เขาพูดพรางลุกขึ้นนั่งมองฉัน ทำเอาฉันต้องถอยเว้นระยะห่างพอสมควร


"งั้นก็แสดงว่าพี่ได้ยินทุกอย่างเลยดิ" ฉันพูดขึ้นอย่างอึ้งๆ


"เธอมันโรคจิต" เขายิ้มมุมปากเชิงล้อเลียนฉัน


"มะ มันไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย พี่เข้าใจผิด" ฉันจะแก้ตัวยังไงดีเนี้ย ถึงฉันจะด้านแต่เขาจ้องฉันไม่วางตาแบบนี้มันทำให้ฉันประหม่านะ


"ไหน! พูดมาสิ ฉันเข้าใจผิดอะไร" พี่วิคเตอร์พูดขึ้นพรางเดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ ฉันถอยหลังหนีเขาจนหลังติดกำแพง ฉันจะหลบไปทางซ้ายพี่วิคเตอร์ก็เอาแขนมากันไว้ จะหลบไปทางขวาเขาก็เอาแขนอีกข้างมากันไว้ ตอนนี้หน้าของเราสองคนใกล้กันมาก


"เอ่อ..." คิดสิคิด เอาตัวรอดยังไง


"ว่ามาสิ เข้าใจผิดยังไง" หน้าเราสองคนห่างกันแค่คืบ ฉันหลับตาแกล้งเป็นลมใช่ต้องแกล้งเป็นลม


"...." ฉันแกล้งเป็นลม


"ไม่เนียน" เขาพูดขึ้น


"แฮ่ๆ ไม่เนียนเลยอ่อ" ฉันพูดพรางส่งยิ้มให้ พี่วิคเตอร์ทำเพียงส่ายหน้าแล้วจ้องฉันเพื่อเค้นคำตอบ

"ว่าไง รอฟังอยู่" พี่วิคเตอร์เมื่อเห็นฉันจนมุมเเล้วเงียบไป ทันใดนั้นฉันก็คิดอะไรดีๆออก

"ขอโทษนะ" ฉันพูดขึ้นก่อนที่คนตรงหน้าของฉันขมวดคิ้วงงกับคำขอโทษของฉัน จากนั้นฉันก็เตะผ่าหมาก จนเขาล้มลงไปกุมแก้วตาดวงใจของเขา สีหน้าเจ็บปวดสุดๆ


"โอ๊ย!!! ยัยตัวแสบ!" ฉันรีบวิ่งหนีพี่วิคเตอร์ทันที จนวิ่งมาชนกับพี่เอสที่เดินเข้ามากับเพื่อนในเเก๊งค์ของเขา


"อ่ะ!" ฉันร้องขึ้นเมื่อล้มลงไปกองกับพื้น


"วิ่งดูทางไหมเนี้ย" พี่เอสพูดขึ้นเชิงหงุดหงิดนิดหน่อย


"วิ่งหนีอะไรมาเนี้ย" พี่คริสเข้ามาพยุงฉันขึ้น


"นั่นสิ" พี่ยูเนี่ยนพูดขึ้นพรางเข้ามาช่วยพยุง


"คงจะเป็นคนนั้นมั้งครับ" พี่เปปเปอร์ยิ้มร้ายก่อนที่พวกเราทุกคนจะหันหน้าไปที่คนมาใหม่ พี่วิคเตอร์มีสีหน้าโกรธจัด


"พี่คริสช่วยอิงฟ้าด้วย" ฉันวิ่งไปหลบหลังพี่คริส


"อะไรกันวะ ไอ้เตอร์" พี่คริสพยักหน้าก่อนที่จะหันไปถามพี่วิคเตอร์


"ก็ยัยนี่จะลักหลับกู" พี่วิคเตอร์พูดขึ้น เขาพูดออกมาได้ยังไง แค่อยากหอมแก้ม ไม่ใช่ลักหลับสักหน่อย มั่วจริงๆ


"มะ ไม่ใช่นะ" ฉันส่ายหน้ารัว ก็มันไม่จริงนี่นา


"แล้วทำไมมึงเดินเเปลกๆ" พี่ยูเนี่ยนพูดขึ้น


"ก็ยัยนี่เตะผ่ากล่องดวงใจของกู" พี่วิคเตอร์ทำหน้าเหมือนตัวเองโดนรังแก


"ฮ่าๆ" พวกเพื่อนเขาต่างหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ


"กูไม่ขำนะเว้ย! เอายัยนั่นมานี่" พี่วิคเตอร์ทำหน้าจริงจังก่อนจะกวักมือเพื่อให้เพื่อนเขาส่งฉันไปหาเขา


"เรื่องอื่นไว้ก่อนไอ้เตอร์ เราต้องประชุมกันก่อน" พี่เอสหยุดขำก่อนที่จะพูดอย่างจริงจัง


"ฝากไว้ก่อนเถอะ" เขาชี้หน้าฉัน


"แบร่" ฉันแลบลิ้นใส่เขา


"เอาหละๆ เราจะมีการแข่งบาสเกตบอลเดือนหน้า พวกเด็กที่เข้ามาใหม่เดี๋ยวกูจัดการเอง อาจจะให้มานั่งเป็นตัวสำรองก่อน พวกเราต้องแข่งเอง" พี่ยูเนี่ยนพูดขึ้น


"แต่เราไม่ชนะพวกนั้นมาสองปีแล้วนะ เราได้อันดับสองแพ้ด้วยคะแนนหนึ่งแต้มมาสองปีแล้วนะ" พี่วิคเตอร์พูดขึ้น


"กลัวไรครับ ลืมไปแล้วหรอเรามีผู้จัดการทีมที่รู้เทคนิค" พี่เปปเปอร์พูดขึ้นทำให้ทุกคนต่างหันมามองฉัน


"เอ่อ.. ฉัน" พวกเขาจะฝากความหวังไว้ที่ฉันหรอเนี้ยกดดันจังแฮะ พี่มอหกฝากความหวังไว้ที่เด็กมอหนึ่ง


"เธอทำได้ไหม" พี่เอสถามขึ้น


"ดะ ได้! งั้นอิงฟ้าจะจัดตารางซ้อมให้พวกพี่ อิงฟ้าจะประเมินการซ้อมของพวกพี่ทุกคนทุกวัน" ฉันพูดขึ้นอย่างจริงจัง


"เยี่ยม!" พี่คริสพูดขึ้นพรางยกนิ้วให้ฉัน


"งั้นตั้งไลน์กลุ่มไว้คุยเรื่องซ้อม โอเคไหม?" พี่ยูเนี่ยนพูดขึ้น


"แต่เราก็มีไลน์กลุ่มแล้วนี่" พี่วิคเตอร์พูดแย้ง


"กลุ่มนั้นเรื่องส่วนตัวของพวกเราไง แต่กลุ่มนี้เอาไว้คุยเรื่องการซ้อม การลงแข่ง โดยมีอิงฟ้าด้วยในกลุ่ม" พี่ยูเนี่ยนพูดจริงจัง ทำเอาพี่วิคเตอร์ทำหน้าทำตาใส่ฉัน


19.00น.


หลังจากที่เราประชุมกันเสร็จจนได้ขอตกลง เราก็แยกย้าย นี้ก็เวลาค่ำมากแล้ว ฉันล้วงกระเป๋าเพื่อที่จะโทรหาคนขับรถ แต่.. หาไม่เจอฉันไปลืมไว้ไหนหรือทำตกไว้ไหนเนี้ย ฉันเดินกลับเข้าไปในชมรมเพื่อไปหาโทรศัพท์ ไม่นานก็เจอแต่เปิดเครื่องไม่ติด จำได้ว่าแบตหมดลืมเอาเเบตสำรองมาด้วย จะโทรหาใครละเนี้ย จำเบอร์ใครไม่ได้เลย ฉันเดินออกมาจากชมรมพยายามเปิดเครื่อง เปิดไงก็ไม่ติด จู่ๆเหมือนสวรรค์มีตาส่งผู้ชายที่ฉันชอบลงมาช่วย


"นี่เธอ ยังไม่กลับอีกหรอ" เขาเปิดกระจกรถถาม นี่เขาขับรถมาโรงเรียนหรอ มีใบขับขี่ป่ะเนี้ย


"เอ่อ.. คือโทรศัพท์แบตหมดอ่ะ จำเบอร์ใครไม่ได้เลย" ฉันพูดพรางชูโทรศัพท์ให้เขาดู


"แล้ว?" เขายักคิ้วเชิงถาม


"รบกวนช่วยไปส่งฟ้าที่บ้านหน่อยได้ไหม เดี๋ยวเติมน้ำมันให้ก็ได้" ฉันพูดอ้อนวอนกับเขา


"ฝันไปเถอะ" เขาพูดจบปิดกระจกก่อนที่จะขับรถออกไป ฉันวิ่งพยายามบอกให้เขาหยุด แต่ก็ไม่เป็นผล


"ฮือ ไอ้พี่บ้า ไอ้คนใจร้าย" ฉันล้มลงกลางถนนก่อนจะร้องไห้ออกมา แล้วฉันจะกลับยังไง พ่อ แม่ช่วยหนูด้วย.....





---------------------------------

เห้ย! จะมาทิ้งนางเอกของไรท์ได้ยังไง วิคเตอร์ใจร้ายกับน้องอิงฟ้าจริงๆ

กดไลค์+คอมเม้นท์=กำลังใจไรท์นะคะ❤️🙏🏻

ขอบคุณการติดตามไรท์ในธัญวลัยที่เพิ่มขึ้นทุกวัน

ขอบคุณดาวที่มอบให้เป็นกำลังใจได้มากเลย ขอบคุณนะคะ❤️🙏🏻🙏🏻

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น