ป้าลูกหนึ่ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ชินอ๋อง

คำค้น : Sm วาย ย้อนเวลา พี่น้อง เด็กดื้อ มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2562 22:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชินอ๋อง
แบบอักษร

​"คาราวะชินอ๋อง"

ทหารยามและองค์รักษ์คุกเข่าคาราวะชินอ๋องยามที่เสด็จลงจากหลังม้า

"ลุกขึ้นได้...อ๋องสามกับอ๋องเก้าเล่า อยู่ที่ใดทำอะไรอยู่"

องค์รักษ์คนสนิมของอ๋องสามก้าวขึ้นไปด้านหน้ากล่าวรายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เหมือนมันคือสิ่งที่ปกติธรรมดา

"กระโจมส่วนพระองค์ ทรงกำลังลงโทษท่านอ๋องเก้าอยู่พะยะค่ะชินอ๋อง"

"อย่างนั่นหรอกเหรอ...เปิ่นหวางต้องไปชมเสียหน่อยแล้ว  หึ..หึ..นานๆทีเจ้าสามจะลงโทษด้วยตัวเอง..ส่วนพวกเจ้าไปพักได้..พรุ่งนี้จะต้องออกเดินทางแต่เช้ากลับเมืองหลวง."

"พะยะค่ะชินอ๋อง"

เหล่าองค์รักษ์ของชินอ๋อง อ๋องสามและอ๋องเก้า ต่างมองหน้ากันไปมาอย่างไร้วาจา มีแต่สายตาเวทนาและสงสารท่านอ๋องเก้าเท่านั้น  ใครไม่รู้บ้างเล่าว่าอ๋องเก้านั้นจะถูกลงโทษแบบไหน แต่ใครจะกล้าเอ่ย ทุกคนย่อมรักชีวิตตนและครอบครัว 

อีกอย่างถึงแม้เรื่องนี้จะดูผิดศีลธรรมสำหรับคนทั่วไป แต่ฝ่าบาทและเหล่าท่านอ๋องทั้งเจ็ดนั้นคือผู้ที่ค้ำจุนแคว้นเอาไว้ให้อยู่อย่างลมเย็น ในน้ำมีปลาในนามีข้าว ไร้สงครามให้สู้รบ เป็นที่สรรเสริญของเหล่าประชาชน หากว่าพวกเขาจะเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ปิดตาปิดหูของตนข้างหนึ่งไว้ ย่อมเป็นการดี เสียสละหนึ่งชีวิตช่วยคนนับแสน ต่อให้สงสารเพียงใด เห็นใจเพียงใด ทำได้เพียงเมินเฉยแล้วทำหน้าที่ของตนต่อไป

..

ชินอ๋องก้าวย่างเข้าภายในกระโจมกว้างเพียงแค่ย่างเข้าไป กลิ่นหอมชนิดหนึ่งที่รู้จักดียิ่งปะทะจมูก เดินเข้าไปในส่วนของห้องโถงได้ยินเสียงครางหวานแผ่วออกมาเป็นระยะ

"หนักไปหรือไม่น้องสาม..น้องเก้าจะขาดใจแล้วนั้น"

"คาราวะพี่สาม..น้องเก้าช่างซุกซนยิ่ง..หากไม่ลงโทษเสียบ้าง ครั้งหน้าไม่รู้ว่าจะไปก่อเรื่องที่ไหนอีก..จริงหรือไม่น้องเก้า"

ท่านอ๋องสามและชินอ๋องรอคำตอบจากร่างบางของอ๋องเก้า ที่นอนโก่งโค้งแนบกับโต๊ะทรงงานในท่าทางหน้าอาย ร่างกายแดงกล่ำด้วยความกำหนัด สองมือถูกมัดติดกับโต๊ะทรงงาน ขาข้างหนึ่งถูกมัดติดขาโต๊ะ อีกข้างจับพับขึ้นยกไว้บนโต๊ะแนบลำตัว นอนหายใจรวยริน  ส่งสายตาหวานเชื่อมสื่อความหมายมาทางชินอ๋องที่มองอย่างยิ้มๆ

"ส่งสายตาแบบนี้ อยากให้พี่รองช่วยเรื่องอะไรงั้นเหรอน้องหยวนเหยา อีกเรื่องฝ่าบาทให้ข้ามารับเจ้ากลับไปรับโทษที่วังหลวง"

ชินอ๋องไล้มือไปตามใบหน้างามที่น้ำลายไหลออกปาก ด้านหลังมีอ๋องสาม กำลังดันลูกบอลทรงกลมขนาดเล็กลูกแรกเข้าสู่ช่องทางร้อนที่ถูกเบิกทางไว้ก่อนหน้า ลูกแล้วลูกเล่าอัดอยู่ในโพลงนุ่มนิ่ม

ท้องไส้ของหยวนเหยาปั่นป่วนจุกเสียด ยิ่งนิ้วเรียวแทรกเข้ามาดันเจ้าลูกแก้วให้ลึกขึ้น ไหลลงไปตามช่องทางภายใน

"อ๊ะ...อ๊าาาา...พี่สามเร็วอีก..ให้ข้าไป..อืม..ไม่ไหวแล้ว..ได้โปรด..ท่านพี่สาม.."

หยวนเหยาสั่นเทิ้นด้วยความต้องการที่เสร็จสมไม่สุด ต่อให้กระตุกเสร็จสมจากภายในแต่น้ำหวานก็ไม่พุ่งออกมาด้านนอก ยิ่งเพิ่มความทรมานจนยากจะดับด้วยตัวเอง 

ชินอ๋อง ไล้ริมฝีปากล่างที่อ้าออก สอดนิ้วเข้าโพลงปากร้อน ลิ้นเล็กๆของหยวนเหยาแลบเลียนิ้วเหมือนแมวน้อยเอาใจเจ้าของ ร่างเล็กห่อลิ้นดูดดุนเลียคล้ายกับว่ากำลังไล่เลียบางอย่างที่กำลังตื่นตัวภายใต้กางเกงเนื้อดีของชินอ๋อง หยวนเหยาห่อปากดูดนิ้วอย่างเอาเป็นเอาตายจนนิ้วร้อนและชื้นแฉะไปด้วยน้ำลายเหนียวๆ

"น่าอิจฉา..พี่รองจัง.."

"อือ...อื้อ..."

หยวนเหยาร้องคราง ยามเมื่อของร้อนแข็งชำแรกเข้ามา โพลงอ่อนนิ่มบีบกระชับ แท่งร้อนอัดแน่นดันลูกแก้วกลิ้งเกลือกอยู่ภายใน หยวนเหบาเรียกได้ว่าจวนจะถึงที่สุดแล้ว ความทรมานที่แทบจะทนไม่ไหวแล้ว ความทรมานแสนหวานที่หาทางออกไม่เจอ

"อ้าปากสิ..น้องเก้า"

นิ้วเรียวถูกดึงออกยามเมื่อแท่งร้อนอีกแท่งจ่อปากแดง ลิ้นเล็กแตะที่ส่วนยอดเลียเบาๆสองสามครั้ง  แล้วใช้ปากของตนเองครอบครองส่วนปลายเข้าไปทั้งหมด 

ลิ้นเล็กห่อส่วนปลายดูดจนแก้มตอบขยับเข้าออกตามแรงส่งจากด้านหลัง ที่กระหน่ำกระแทกเข้าออกรัวเร็ว มือบางจิกพื้นโต๊ะหนาจนเล็บขึ้นขาวและความเสียวส่านที่ถูกกระหน่ำปรนเปรอ ยามที่แท่งร้อนพ่นน้ำคาวอุ่นเข้าลำคอ ร่าบางดื่มกินอย่างหิวกระหาย แม้แต่หยดเล็กที่ไหลย้อยก็ถูกเก็บกินจนหมด ด้านหลังอุ่นวาบ น้ำอุ่นร้อนถูกฉีดจนเต็มล้น ยามเมื่อถูกถอดถอนลูกแก้วที่อยู่ภายในก็ไหลออกมาจากช่องทางที่เปิดกว้าง ตามน้ำรักที่ไหลออกมาเปรอะง่ามขา

ยัง  ยังไม่พอ  ต้องการอีก

"แกร๊ก.."

ความเย็บวาบทาบลงที่คอขาว ความเย็นของมันนำพาบางสิ่งมาด้วย แรงดึงจากด้านหลังทำให้สิ่งนั้นรัดลำคอจนหายใจไม่ทั่วท้อง แต่เหนือสิ่งใดหยวนเหยาปลดปล่อยน้ำหนาวออกมามากมาย กระตุกน้ำยาวนาน ก่อนจะสลบไปทันที

"ท่านใจดีเกินไปแล้วพี่รอง.."

"หึ..หึ.."







ความคิดเห็น