Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

ชื่อตอน : Part 9 : เดท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2562 12:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 9 : เดท
แบบอักษร

“ภีม...ตื่นได้แล้วใกล้ถึงบ้านนายแล้วนะ” เสียงคนขับรถเรียกคนข้าง ๆ ที่นั่งหลับซบอยู่บนบ่าเขา

หลังจากทานอาหารมื้อใหญ่กันเรียบร้อยแล้วทศกัณฐ์ก็ขับรถไปส่งภีมพลตามสัญญา ระหว่างทางกลับบ้านการจราจรที่ติดขัดเป็นเวลานานทำให้ทั้งคู่เถียงกันมาตลอดจนร่างบางทนไม่ไหว และด้วยความเพลียที่ต้องตื่นมาเรียนแต่เช้าทำให้ภีมเผลอหลับซบไปที่บ่าคนขับรถ

“อะ...อะไรนะ ถึงแล้วหรอ” เขาสะดุ้งลุกขึ้นมาใช้มือเรียวเช็ดมุมปากทั้งที่ไม่เปรอะอะไร ได้แต่โกรธตัวเองที่เผลอไปซบบ่าคนข้างๆ ได้

“อืม...ให้เข้าไปส่งข้างในเลยมั้ย”

“ไม่ต้อง ผมขี้เกียจตอบคำถามคุณแม่เรื่องคุณ”

“ตามใจ” ทศขับรถเลี้ยวเข้าซอยที่เลียบกำแพงสูงยาวหลายเมตรจนถึงประตูใหญ่ที่สร้างอย่างอลังการ

เอี๊ยดดดด!... เขาจอดรถหน้ารั้วบ้านหลังใหญ่ที่สร้างบนเนื้อที่หลายไร่ ด้านหน้าเป็นบ้านสไตล์สมัยใหม่ สร้างบังบ้านเจ้านายชั้นสูงในสมัยก่อนที่อยู่ด้านใน ต้นไม้ใหญ่ที่ปลูกรอบบ้านทำให้ดูร่มรื่นแม้จะเป็นเวลากลางคืน

“ไม่ให้ไปส่งข้างในแน่นะ” ทศถามร่างบางซ้ำอีกครั้ง

“เออ” ภีมยังยืนยันเหมือนเดิม เขาเอื้อมมือไปจับที่เปิดประตูโดยไม่คิดจะขอบคุณคนมาส่ง แต่อยู่ๆ ร่างบางก็ชะงักมือไว้ เขากลับเข้าไปนั่งข้างๆ ทศอีกครั้ง

“ไปบอกน้องสาวคุณว่าผมจะไปเดทด้วย” ภีมบอกกับทศกัณฐ์ที่ทำคิ้วขมวด ภีมคิดว่าถ้าเขายอมไปเดทกับน้องสาวทศกัณฐ์สักครั้ง คนตัวสูงจะได้เลิกตามเขาสักที

“.....” ทศกัณฐ์รับฟังนิ่งๆ ไม่พูดอะไรปล่อย

“อาทิตย์นี้เจอกันที่ wood cafe อย่าเลทนะผมไม่ชอบ”

“เข้าใจแล้ว” เขาตอบตกลงกับภีมพล


..........


วันอาทิตย์ wood cafe:


“เลทมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วทำไมพี่ภีมยังไม่มาอีกนะ” ทิฟฟานี่นั่งอยู่ในร้านกาแฟบรรยากาศหรูรอชายหนุ่มในฝัน ดวงตาคู่สวยเหลือบมองนาฬิการาคาแพงอยู่เนือง ๆ จนป่านนี้แล้วยังไม่มีวี่แววของชายหนุ่มที่นัดเธอมาเลย

กรุ๊งกริ๊ง!!

เสียงกระดิ่งเปิดประตูหน้าร้านดังขึ้นพร้อมกับชายหนุ่มที่ปรากฏตัวขึ้นจนผู้คนในร้านหันมามองเขาเป็นตาเดียว

“ว่าไง! ทีฟรอพี่นานมั้ย” ชายหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาใหม่ทักทายสาวสวยแต่งตัวทันสมัยที่นั่งรอเขาอยู่ที่โต๊ะกาแฟด้านริมกระจกบานใหญ่ที่มองเห็นด้านนอกได้อย่างชัดเจน

“พะ..พี่ภีม” ทิฟฟานี่ถึงกับตะลึงตาค้างเมื่อเห็นหน้าเขาชัด ๆ

ชายหนุ่มมาดเซอร์..เอ่อ..ถ้าดูดี ๆ แล้วน่าจะเรียกว่าซกมกมากกว่า ผมเผ้ารุงรังเป็นสังกะตังปิดหน้าปิดตา สวมเสื้อยืดสีมอซอคอเสื้อย้วยจากความเก่าและยังมีกลิ่นเหม็นอับจนได้กลิ่นไปทั่วทั้งร้าน กลิ่นกาแฟราคาแพงยังไม่สามารถกลบกลิ่นอับนี้ได้ กางเกงขาสั้นแนวเจเจกับรองเท้าแตะยางหูคีบสีน้ำเงินขาวยอดฮิตถูกสวมใส่อย่างลวก ๆ

“กินไรอ่ะ! หอมดีเนอะ” ชายหนุ่มหยิบถ้วยกาแฟของทิฟฟานี่ขึ้นมาดื่มอย่างไร้มารยาท

“ซู้ดดด...” เสียงซดกาแฟทำคนหันมามองที่โต๊ะเขาทั้งร้าน จนหญิงสาวเลิ่กลั่กด้วยความอายจนทำอะไรไม่ถูก

“พรวดดด...” แหวะไม่เห็นอร่อยเลย! ชายหนุ่มพ่นกาแฟราคาแพงออกจากปากจนกระเด็นเลอะไปทั้งโต๊ะ หญิงสาวทำท่ารังเกียจจนออกนอกหน้า

“กรี๊ดด!” พี่ภีมทำอะไรคะเนี่ย! สกปรกไปหมดแล้ว” หญิงสาวในชุดสวยทันสมัยใช้กระดาษทิชชู่ซับคราบกาแฟที่ถูกพ่นใส่อย่างขยะแขยง

“อะ..เอ่อ..จะรับอะไรดีคะ” บริกรสาวเดินเข้ามาส่งเมนูเครื่องดื่มให้ภีมพลอย่างกลัว ๆ ชายหนุ่มนั่งยกขาขึ้นบนเก้าอี้รับเมนูมาดูอย่างไม่สุภาพ

“แม่ง..มีแต่ภาษาอังกฤษ อ่านไม่ออกโว้ย! เอ๊กซ์ๆ เปรตๆ โซ่..อะไรวะ? ขายหนังเอ็กซ์หรือไง” ชายหนุ่มปิดเมนูโยนคืนบริกรสาว

“โค้กเคิ้ก น้ำแดง น้ำเขียว ไม่มีหรือไง” ภีมพลทำหน้าโมโหใส่

“มะ..ไม่มีค่ะ”

“ห่วยแตก! ร้านออกหรู..งั้นเอาอะไรก็ได้มาเดี๋ยวแฟนพี่จ่ายเองเขารวยนะ” ชายหนุ่มยักคิ้วยิ้มย่องหันไปทางทิฟฟานี่ที่นั่งหน้าแดงด้วยความอาย บริกรสาวถึงกลับหันไปจ้องหน้าทิฟฟานี่อย่างไม่น่าเชื่อ

“ระ..รอสักครู่นะคะ” บริกรสาวรีบเดินออกมาทันที

“อ้ะ! มีไรจะคุยกับพี่ละน้องทีฟคนสวย..ว่ามาเลย” ชายหนุ่มหันมาสนใจคนตรงหน้าที่ตอนนี้ไม่อยากคุยกับเขาเท่าไร

“คะ..คือ..ทิฟนี่ชะ..ชอบพี่ภีม”

“อะไรนะ!! เธอชอบชั้นหรอ!” ชายหนุ่มตะโกนลั่นร้ายด้วยความตกใจ จนคนในร้านหันมามองเป็นตาเดียว ทิฟฟานี่ยิ่งอายมากกว่าเดิม

“จริงดิ! เธอชอบชั้นจริง ๆ หรอ?!” ภีมพลพูดเสียงดังกว่าเดิม

“กาแฟได้แล้วค่ะ” บริกรสาวเสริฟกาแฟเย็นแก้วสวยให้ภีมพลที่ทำท่าทางตื่นเต้นเหมือนไม่เคยเห็นมาก่อน บริกรสาวมองหน้าทิฟฟานี่ก่อนเดินกลับไปทำหน้าที่ต่อ

“เอ่อ..ทิฟนี่ชะ..ชอบพี่จะ..จริง..จริง” หญิงสาวพูดอ้อมแอ้มไม่เต็มเสียง ดวงตาคู่สวยหันมองรอบข้างอย่างแคร์สายตาคนอื่น

“ที่ฉันนัดเธอมาวันนี้เพื่อจะบอกเธอว่านี่คือตัวตนจริง ๆ ฉัน” ชายหนุ่มทำหน้ากวน ๆ พูดตรงๆ โดยไม่อ้อมค้อม

“ไม่มีใครดีกว่าพี่ภีมแล้วค่ะ...พี่ภีมทั้งหล่อ ทั้งเก่ง ฐานะชาติตระกูลก็ดี ที่สำคัญวันนั้นพี่ภีมปกป้องทิฟนี่ด้วย” หญิงสาวพล่ามถึงเรื่องเก่า

“ถึงไม่ใช่เธอชั้นก็ช่วยทุกคนนะแหละ” ชายหนุ่มคิดในใจ

“งั้นหรอ! ทั้งที่ชั้นมีสภาพแบบนี้นี่นะ เธอรับได้หรอ”

“ได้สิค่ะ! ไม่ว่าพี่ภีมจะเป็นยังไงทิฟนี่ก็รับได้หมด พี่ภีมไม่ต้องกังวลนะคะ” ทิฟนี่ทำหน้ามั่นใจบอกกับชายหนุ่มที่มีอาการตรงข้ามกับเธอ

“แน่ใจนะ?” ชายหนุ่มถามย้ำอีกครั้งแต่หญิงสาวกลับนิ่งเงียบ

“..........”

“แต่มีอยู่อย่างหนึ่งเธออาจรับไม่ได้ก็ได้นะ เพราะสาเหตุนี่ไงชั้นถึงยังไม่มีแฟน” อยู่ๆ น้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไป

“ทิฟนี่รับได้ค่ะ พี่ภีมบอกมาเถอะค่ะ” ทิฟฟานี่พูดอย่างกระตือรือร้น


“คือชั้น..........”


คำตอบของภีมทำสาวสวยตรงหน้าถึงกับเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่เธอจะพูดขึ้นมาอีกครั้ง


กรุ๊งกริ๊ง!


เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นขัดจังหวะอีกครั้งพร้อมกับแขกคนใหม่ที่ทำทุกคนต้องเหลียวมองเป็นตาเดียวกับการปรากฏตัวของหญิงสาวที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็สก็อตร้อย เอ๊ย! สก๊อยร้อยเปอร์เซ็นต์ โดยเฉพาะรอยแผลเป็นจากท่อมอเตอร์ไซด์เป็นตัวการันตี

“อีภีมมม! มึงอยู่ไหน?!”

เสียงแหลมเล็กของหญิงสาวตะโกนลั่นร้านจนทุกคนหันมามองอย่างดูถูก ก่อนที่เธอจะเหลือบไปเห็นชายหนุ่มที่นั่งอยู่กับทิฟฟานี่

“มึงมาอยู่นี่เอง..แล้วอีนี่ใครวะ” สาวสก๊อยหันไปมองทิฟฟานี่ก่อนจะหันไปลากเก้าอี้ของอีกโต๊ะมานั่งรวมกับหญิงสาว

“ก็ผู้หญิงที่กูเล่าให้มึงฟังไง” ภีมพลจีบมือบอกกับสาวสก๊อยที่มองทิฟฟานี่อย่างดูถูก

“หน้าตาก็ดีเนอะ..ไม่น่าชอบของแปลกเลย นี่เธอชอบอีภีมจริง ๆ หรอ”

“คะ..คือ..” ทิฟฟานี่ไม่ตอบไม่กล้าแม้แต่จะสบตาภีมพล

“โอ๊ยย...คนก่อนก็แบบนี้ สกปรกซกมกอย่างมึงนี่นอกจากผู้ชายแล้วยังมีผู้หญิงพวกนี้มาชอบอีก” สก๊อยสาวเสียงดังลั่นร้านคุยผสมโรงกับภีมพลด้วยท่าทางไม่สุภาพจนทิฟฟานี่รับไม่ได้


พรวดด!!


“วัายย..นี่เธอทำอะไรยะ” สก๊อยสาวโวยวายเสียงดังเมื่อทิฟฟานี่ลุกขึ้นหยิบน้ำในแก้วสาดใส่หน้าภีมพลจนกระเด็นเปียกเธอไปด้วย

“ทิฟนี่ไม่คิดว่าพี่ภีมจะเป็นคนหลอกลวงแบบนี้ แย่ที่สุด” หญิงสาวรีบคว้ากระเป๋าถือลุกขึ้นเดินออกจากร้านไปอย่างรวดเร็วโดยไม่หันกลับมามองหนุ่มหล่อหน้าหวานที่นั่งอมยิ้มอย่างอารมณ์ดีอยู่ข้างหลัง

“สนุกมั้ยมึง” สาวสก๊อยที่ภีมพลขอร้องให้มาช่วยถามขึ้นอย่างอารมณ์ดีก่อนจัดทรงผมใหม่เช็ดหน้าเช็ดตาด้วยทิชชูเปียกลบเครื่ิองสำอางสีเข้มออก จนดูเป็นคนใหม่

“อืม..ขอบใจเธอมากเลยนะที่มาช่วย” ภีมพลยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม เขาเผลอหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนหยิบมือถือราคาครึ่งแสนขึ้นมากดเล่นอย่างสบายใจ

“ร้ายนักนะ..ระวังกรรมตามทันละ” เพื่อนสาวบอกกับชายหนุ่มอย่างหมันไส้ก่อนเรียกบริกรสาวมารับออเดอร์ พร้อมสั่งเมนูที่เป็นภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่วต่างกับภาพลักษณ์ที่ทุกคนเห็น


::::::::::

ความคิดเห็น